...
Παγκόσμιες και Διεθνείς ημέρες
| 26 Ιουνίου 2026 |
Διεθνής Ημέρα κατά των Βασανιστηρίων | Παγκόσμια Ημέρα Ψύξης
Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών και της Παράνομης Διακίνησής τους
| Οι διεθνείς ημέρες είναι αφορμές ενημέρωσης σε θέματα που απασχολούν,
την παγκόσμια κοινωνία, για την κινητοποίηση της πολιτικής βούλησης και την εξεύρεση πόρων
για την αντιμετώπιση παγκόσμιων προβλημάτων, καθώς και την ενίσχυση των επιτευγμάτων της ανθρωπότητας. |
Διεθνής Ημέρα κατά των Βασανιστηρίων
Η Διεθνής Ημέρα κατά των Βασανιστηρίων τιμάται κάθε χρόνο στις 26 Ιουνίου και καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών το 1997. Δεν είναι ακόμα μία γιορτή για να βάλουμε μια κορδέλα ή να γράψουμε δύο συγκινητικές προτάσεις και να συνεχίσουμε κανονικά σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Υπάρχει για να μας θυμίζει ότι τα βασανιστήρια δεν είναι «παρεκτροπή», ούτε «υπερβολικός ζήλος κάποιου οργάνου». Είναι εργαλείο εξουσίας. Είναι η στιγμή που το κράτος, το παρακράτος, ο στρατός, η αστυνομία, οι μυστικές υπηρεσίες και κάθε μηχανισμός καταστολής πετάνε τη μάσκα της νομιμότητας και δείχνουν το εξουσιαστικό τους πρόσωπο.
Η ημέρα αυτή συνδέεται και με τη Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων, που μπήκε σε ισχύ στις 26 Ιουνίου 1987. Δηλαδή η ανθρωπότητα χρειάστηκε αιώνες αίματος για να συμφωνήσει επίσημα ότι δεν επιτρέπεται να σπας ανθρώπους για να πάρεις ομολογία, πληροφορία ή απλώς για να επιβάλεις φόβο. Συγκινητικό, σχεδόν σατιρικό από μόνο του.
Γιατί βασανιστήριο δεν είναι μόνο το ηλεκτροσόκ και το σκοτεινό κελί. Είναι και η απειλή, ο εξευτελισμός, η απομόνωση, η ψυχολογική διάλυση, η βία που βαφτίζεται «ανάκριση». Η 26η Ιουνίου λοιπόν δεν ζητάει ευχές. Ζητάει λογαριασμό. Από κυβερνήσεις, θεσμούς και κοινωνίες που κάνουν ότι δεν βλέπουν, όσο η ανθρώπινη αξιοπρέπεια κρέμεται στα χέρια των βασανιστών.
Παγκόσμια Ημέρα κατά της Κατάχρησης Ναρκωτικών και της Παράνομης Διακίνησής τους
Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Κατάχρησης Ναρκωτικών και της Παράνομης Διακίνησής τους τιμάται κάθε χρόνο στις 26 Ιουνίου και καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, με απόφαση του 1987, για να ενισχυθεί η διεθνής συνεργασία απέναντι στο πρόβλημα των ουσιών και των κυκλωμάτων που τις εμπορεύονται.
Ωραία όλα αυτά στα χαρτιά, μόνο που εδώ αρχίζει ταυτόχρονα και η πραγματικότητα χωρίς το μακιγιάζ της. Κάθε χρόνο ακούμε μεγάλα λόγια για «μηδενική ανοχή», «πόλεμο στα ναρκωτικά» και «προστασία της νεολαίας», λες και η εξάρτηση είναι εχθρικός στρατός και όχι κοινωνική πληγή. Λες και ο άνθρωπος που μπλέκει με τις ουσίες ξύπνησε ένα πρωί και είπε «ας καταστρέψω τη ζωή μου», ενώ γύρω του υπάρχουν φτώχεια, ανεργία, μοναξιά, ψυχική πίεση, βία, αποκλεισμός και μια κοινωνία που πουλάει απελπισία με δόσεις.
Η παράνομη διακίνηση, βέβαια, δεν είναι συνοικιακό κουτσομπολιό. Είναι οργανωμένο έγκλημα, χρήμα, εξουσία, διαφθορά, σκοτεινές διαδρομές και πολλές φορές βολικές σιωπές. Το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα συνδέει την ημέρα με την ανάγκη για πρόληψη, φροντίδα, θεραπεία και αντιμετώπιση των εγκληματικών δικτύων.
Άρα η 26η Ιουνίου δεν είναι μέρα για κουνήσουμε το δάχτυλο. Είναι μέρα για να πούμε καθαρά: λιγότερη καταστολή στους εξαρτημένους, περισσότερη δημόσια υγεία, πρόληψη, απεξάρτηση, στέγη, δουλειά, αξιοπρέπεια. Γιατί όταν κυνηγάς τον αδύναμο και αφήνεις ανέγγιχτο το ισχυρό κύκλωμα, δεν κάνεις πολιτική. Κάνεις θέατρο.
Παγκόσμια Ημέρα Ψύξης
Η Παγκόσμια Ημέρα Ψύξης τιμάται κάθε χρόνο στις 26 Ιουνίου και είναι μια διεθνής εκστρατεία ενημέρωσης για την ψύξη, τον κλιματισμό και τις αντλίες θερμότητας, δηλαδή για όλα αυτά που συνήθως θυμόμαστε μόνο όταν χαλάσουν. Καθιερώθηκε από τη Γραμματεία της Παγκόσμιας Ημέρας Ψύξης και γιορτάστηκε για πρώτη φορά στις 26 Ιουνίου 2019, ενώ η ημερομηνία συνδέεται και με τη γέννηση του Λόρδου Κέλβιν, από τον οποίο πήρε το όνομά της η κλίμακα απόλυτης θερμοκρασίας.
Η ψύξη όμως δεν είναι απλώς το κλιματιστικό που μας σώζει από τον καύσωνα ή το ψυγείο που κρατάει το καρπούζι κρύο. Είναι τρόφιμα που δεν σαπίζουν, φάρμακα και εμβόλια που μεταφέρονται με ασφάλεια, νοσοκομεία που μπορούν να λειτουργούν, κέντρα δεδομένων που δεν ψήνονται, χώροι δουλειάς και μάθησης που δεν γίνονται θάλαμοι θερμικής εξόντωσης. Το Πρόγραμμα Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών τονίζει ακριβώς αυτόν τον ρόλο της ψύξης στη σύγχρονη ζωή.
Το τραγικό είναι ότι μιλάμε για «δροσιά», ενώ ο πλανήτης βράζει από ένα οικονομικό μοντέλο που καίει τα πάντα και μετά πουλάει λύσεις με τιμολόγιο. Γιατί η ψύξη δεν μπορεί να είναι προνόμιο όσων έχουν να πληρώσουν ρεύμα. Σε εποχή καυσώνων, είναι ζήτημα δημόσιας υγείας, αξιοπρέπειας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Γιατί όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει, δεν ζεσταίνονται όλοι το ίδιο. Αυτοί που βράζουν πρώτοι είναι όχι οι «ευαίσθητοι» αλλά οι φτωχοί
———————————————————————————————-
Με πληροφορίες και φωτογραφίες
από https://www.sansimera.gr και https://el.wikipedia.org/wiki/Μάιος
