20 Ιουλίου 2026
🌅 Ανατολή ήλιου: 06:18 – Δύση ήλιου: 20:44 – Διάρκεια ημέρας: 14 ώρες 26 λεπτά
🌓 Σελήνη 6.4 ημερών.
Είναι η 201η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Υπολείπονται 164 ημέρες για τη λήξη του.
Χρόνια πολλά στους: Ηλία, Ηλιάνα, Λιάνα, Ηλιάννα, Ήλια
Γεγονότα
1936 – Πραγματοποιείται στην Αρχαία Ολυμπία η πρώτη οργανωμένη τελετή αφής της Ολυμπιακής Φλόγας για τη μεταφορά της στη διοργανώτρια πόλη των Αγώνων.
Η χορογράφος και πρωθιέρεια Κούλα Πράτσικα ανάβει τη δάδα με τη βοήθεια κοίλου κατόπτρου και παραδίδει τη φλόγα στον πρώτο λαμπαδηδρόμο, Κωνσταντίνο Κονδύλη. Ακολουθεί μια διαδρομή περίπου 3.400 χιλιομέτρων, μέσα από επτά χώρες, έως το Βερολίνο, όπου η φλόγα φτάνει την 1η Αυγούστου για την έναρξη των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων.
Στη λαμπαδηδρομία συμμετείχαν περισσότεροι από 3.300 δρομείς, καθένας από τους οποίους κάλυπτε περίπου ένα χιλιόμετρο. Η Ολυμπιακή Φλόγα αποτελεί έκτοτε ένα από τα ισχυρότερα σύμβολα του Ολυμπιακού Κινήματος, αν και η τελετή αφής και η μεταφορά της δεν προέρχονται αυτούσιες από τους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες. Στην αρχαιότητα πραγματοποιούνταν λαμπαδηδρομίες στο πλαίσιο ορισμένων θρησκευτικών εορτών, ενώ στην Ολυμπία έκαιγαν ιερές φλόγες στους βωμούς και στο Πρυτανείο.
Η σύγχρονη φλόγα εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο στάδιο κατά τους Αγώνες του Άμστερνταμ, το 1928, χωρίς όμως να έχει προηγηθεί λαμπαδηδρομία από την Ελλάδα. Η διοργάνωση του 1936 καθιέρωσε τη σύνδεση της Αρχαίας Ολυμπίας με τη διοργανώτρια πόλη, αλλά η ιστορική της καταγωγή δεν είναι πολιτικά ουδέτερη: η σκηνοθετημένη τελετουργία αξιοποιήθηκε από το ναζιστικό καθεστώς ως μέσο προπαγάνδας και προβολής μιας κατασκευασμένης συγγένειας ανάμεσα στην αρχαία Ελλάδα και το Τρίτο Ράιχ. Μετά τον πόλεμο, το έθιμο διατηρήθηκε και επανανοηματοδοτήθηκε ως σύμβολο ειρήνης, συνέχειας και διεθνούς συνύπαρξης.
1974 – Τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις αποβιβάζονται στην Κύπρο και αρχίζουν την εισβολή που οδήγησε στη συνεχιζόμενη κατοχή του βόρειου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η επιχείρηση εκδηλώθηκε πέντε ημέρες μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, το οποίο οργανώθηκε από τη δικτατορία των Αθηνών και εκτελέστηκε από την Εθνική Φρουρά με τη συνδρομή της ΕΟΚΑ Β΄. Ο πρόεδρος Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ανατράπηκε και στη θέση του τοποθετήθηκε ο Νίκος Σαμψών, με διακηρυγμένο στόχο την ένωση του νησιού με την Ελλάδα.
Η Τουρκία επικαλέστηκε τη Συνθήκη Εγγυήσεως του 1960 για να παρουσιάσει την επέμβασή της ως νόμιμη ενέργεια αποκατάστασης της συνταγματικής τάξης. Η ερμηνεία αυτή αμφισβητήθηκε διεθνώς, ενώ ψηφίσματα και αποφάσεις διεθνών οργανισμών αναφέρονται στην παρουσία τουρκικών στρατευμάτων και στην κατοχή κυπριακού εδάφους. Κατά την πρώτη φάση της εισβολής, οι τουρκικές δυνάμεις δημιούργησαν προγεφύρωμα στην περιοχή της Κερύνειας και συνέδεσαν την ακτή με τον τουρκοκυπριακό θύλακα της Λευκωσίας.
Η κατάπαυση του πυρός δεν οδήγησε σε πολιτική λύση. Μετά την κατάρρευση της χούντας και της πραξικοπηματικής κυβέρνησης, ακολούθησαν συνομιλίες στη Γενεύη. Στις 14 Αυγούστου, με την αποτυχία των διαπραγματεύσεων, άρχισε η δεύτερη φάση της επιχείρησης, που επέκτεινε τον τουρκικό έλεγχο σε περίπου 36% του νησιού.
Χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν ή αγνοούνται και περίπου 160.000 Ελληνοκύπριοι εκτοπίστηκαν από τις εστίες τους, ενώ ακολούθησε και η μετακίνηση Τουρκοκυπρίων προς τον βορρά. Το 1983 ανακηρύχθηκε μονομερώς η «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου», την οποία αναγνωρίζει μόνο η Τουρκία. Η Κυπριακή Δημοκρατία παραμένει διαιρεμένη και το Κυπριακό μία ανοιχτή πληγή εισβολής, κατοχής, προσφυγιάς και ανεπίλυτων παραβιάσεων δικαιωμάτων.
Γεννήσεις
356 π.Χ. – Αλέξανδρος Γ΄ της Μακεδονίας, γνωστός ως Μέγας Αλέξανδρος, βασιλιάς της Μακεδονίας και μία από τις επιδραστικότερες μορφές της αρχαίας ιστορίας. Γεννήθηκε στην Πέλλα, πιθανότατα στις 20 ή 21 Ιουλίου, γιος του βασιλιά Φιλίππου Β΄ και της Ολυμπιάδας, πριγκίπισσας της Ηπείρου.
Εκπαιδεύτηκε από επιφανείς δασκάλους, ανάμεσά τους ο Αριστοτέλης, και από νεαρή ηλικία συμμετείχε στη διοίκηση και στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του πατέρα του. Ανέβηκε στον θρόνο το 336 π.Χ., μετά τη δολοφονία του Φιλίππου, και εξασφάλισε γρήγορα την κυριαρχία του στο μακεδονικό βασίλειο και στις ελληνικές πόλεις που είχαν ενταχθεί στη Συμμαχία της Κορίνθου.
Το 334 π.Χ. πέρασε στη Μικρά Ασία και άρχισε την εκστρατεία εναντίον της Αχαιμενιδικής Αυτοκρατορίας. Με νίκες στον Γρανικό, στην Ισσό και στα Γαυγάμηλα κατέλυσε την περσική εξουσία, κατέλαβε την Αίγυπτο, τη Μεσοποταμία και την Περσία και έφτασε έως την Κεντρική Ασία και τη βορειοδυτική Ινδία. Δεν ηττήθηκε σε μάχη στην οποία διοίκησε ο ίδιος, αλλά η εκστρατεία του συνοδεύτηκε από σκληρή καταστολή, καταστροφές πόλεων και τεράστιο ανθρώπινο κόστος.
Πέθανε στη Βαβυλώνα το 323 π.Χ., σε ηλικία 32 ετών, χωρίς να έχει ορίσει σαφή διάδοχο. Η αυτοκρατορία του διαμελίστηκε έπειτα από πολέμους μεταξύ των Διαδόχων, όμως οι κατακτήσεις του επιτάχυναν τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας και τη συνάντηση ελληνικών, αιγυπτιακών και ασιατικών παραδόσεων. Από αυτή τη σύνθετη και συχνά βίαιη διαδικασία γεννήθηκε ο ελληνιστικός κόσμος, που επηρέασε βαθιά την πολιτική, την επιστήμη, την τέχνη και το εμπόριο για αιώνες.
Θάνατοι
1989 – Γιάννης Τσαρούχης, Έλληνας ζωγράφος, σκηνογράφος, ενδυματολόγος και μεταφραστής, μία από τις κεντρικές μορφές της καλλιτεχνικής «Γενιάς του ’30». Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1910 και σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1929 έως το 1935, με δασκάλους τον Κωνσταντίνο Παρθένη, τον Δημήτριο Μπισκίνη, τον Σπύρο Βικάτο και τον Θωμά Θωμόπουλο. Παράλληλα, μαθήτευσε κοντά στον Φώτη Κόντογλου, από τον οποίο γνώρισε σε βάθος τη βυζαντινή ζωγραφική, ενώ μελέτησε τη λαϊκή αρχιτεκτονική, την ενδυμασία και το έργο του Θεόφιλου.
Τα ταξίδια του στην Κωνσταντινούπολη, στην Ιταλία και στο Παρίσι τον έφεραν σε επαφή με την Αναγέννηση, τον ιμπρεσιονισμό και τη σύγχρονη ευρωπαϊκή τέχνη, ιδιαίτερα με το έργο του Ανρί Ματίς. Στην πρώτη ατομική του έκθεση, στην Αθήνα το 1938, παρουσίασε ήδη το προσωπικό του ύφος: έναν διάλογο ανάμεσα στη βυζαντινή και τη λαϊκή παράδοση, την ευρωπαϊκή νεωτερικότητα και την καθημερινή ζωή. Ζωγράφισε ναύτες, στρατιώτες, καφενεία, νεοκλασικά σπίτια, πορτρέτα και θεατρικές μορφές, αποδίδοντας το σώμα και την επιθυμία με τόλμη που συχνά συγκρούστηκε με τον συντηρητισμό της εποχής του.
Εργάστηκε εκτενώς στο θέατρο, σχεδιάζοντας σκηνικά και κοστούμια για ελληνικές και διεθνείς παραγωγές. Το 1977 ανέβασε τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη σε δική του μετάφραση, σκηνοθεσία και εικαστική επιμέλεια. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα το 1980.
Πέθανε στην Αθήνα σε ηλικία 79 ετών. Το έργο του παραμένει θεμελιώδες, επειδή δεν αντιμετώπισε την ελληνικότητα ως μουσειακό κατάλοιπο, αλλά ως ζωντανό, αντιφατικό και διαρκώς μεταβαλλόμενο πεδίο.
Διαβάστε περισσότερα γεγονότα αυτής της μέρας
