19 Σεπτεμβρίου 2026

🌅 Ανατολή ήλιου: 07:10 – Δύση ήλιου: 19:27 – Διάρκεια ημέρας: 12 ώρες 17 λεπτά
🌓 Σελήνη 7.8 ημερών.

Είναι η 262η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 103 ημέρες για τη λήξη του.

Χρόνια πολλά στους: Σαββάτιο, Σάββατο,
Σαββατία, Σαββατίνα, Σαββάτα και Σαββάτη

Γεγονότα

1961 – Ιδρύεται η «Ένωσις Κέντρου», με αρχηγό τον Γεώργιο Παπανδρέου.

Στη διοικούσα επιτροπή μετέχουν οι: Γεώργιος Αθανασιάδης – Νόβας, Παυσανίας Κατσώτας, Σταύρος Κωστόπουλος, Αλέξανδρος Μπαλτατζής, Σάββας Παπαπολίτης, Στέφανος Στεφανόπουλος και Ηλίας Τσιριμώκος.

Η Ένωσις Κέντρου (Ε.Κ.) ήταν το πολιτικό κόμμα με κεντρώο ιδεολογικό προσανατολισμό που ιδρύθηκε από τον Γεώργιο Παπανδρέου με τη συμμετοχή και του Σοφοκλή Βενιζέλου το 1961. Το κόμμα ήρθε στην κυβέρνηση το 1963.

Η Ε.Κ. ιδρύθηκε κατόπιν συνασπισμού μικρών κομμάτων του κεντρώου χώρου υπό την ηγεσία του Γεωργίου Παπανδρέου στις 19 Σεπτεμβρίου 1961. Ανήκε μεν στον κεντρώο χώρο, αλλά δεν είχε σαφή ενιαίο ιδεολογικό προσανατολισμό. Εμπεριείχε πολιτικούς από διαφορετικά ρεύματα, από την αριστερά (Ηλίας Τσιριμώκος) ως την αντικαραμανλική δεξιά (Στέφανος Στεφανόπουλος). Βασικός συνεκτικός κρίκος όλων αυτών ήταν η χαρισματική προσωπικότητα του Γεωργίου Παπανδρέου.

1982 – Χρησιμοποιείται για πρώτη φορά σε διαδικτυακή επικοινωνία το smiley 🙂 .

Τη χρήση του συγεκριμένου συμβόλου προτείνει ο Σκοτ Φάλμαν. Ο Scott Elliott Fahlman (γεννημένος στις 21 Μαρτίου 1948) είναι επιστήμονας υπολογιστών και ομότιμος καθηγητής στο Ινστιτούτο Γλωσσικών Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Carnegie Mellon και στο Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών. Είναι αξιοσημείωτος για την πρώιμη εργασία του στον αυτοματοποιημένο σχεδιασμό και τον προγραμματισμό σε έναν κόσμο μπλοκ , σε σημασιολογικά δίκτυα , σε νευρωνικά δίκτυα (ειδικά τον αλγόριθμο συσχέτισης καταρράκτη), στις γλώσσες προγραμματισμού Dylan και Common Lisp (ειδικά CMU Common Lisp ), και ήταν ένας από τους ιδρυτές της Lucid Inc. Κατά την περίοδο που τυποποιήθηκε , αναγνωρίστηκε ως «ο ηγέτης του Common Lisp». Από το 2006 έως το 2015, ο Fahlman ασχολήθηκε με την ανάπτυξη μιας γνωσιακής βάσης με το όνομα Scone , βασισμένη εν μέρει στη διατριβή του στο NETL Semantic Network.

Ο Fahlman γεννήθηκε στη Medina του Οχάιο , γιος της Lorna May (Dean) και του John Emil Fahlman. Παρακολούθησε το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT), όπου έλαβε πτυχίο Bachelor of Science (BS) και Master of Science (MS) στην ηλεκτρολογική μηχανική και την επιστήμη των υπολογιστών το 1973, και ένα διδάκτορα φιλοσοφίας (Ph.D.) στο τεχνητή νοημοσύνη το 1977. Σύμβουλος της μεταπτυχιακής του διατριβής ήταν ο Πάτρικ Ουίνστον και σύμβουλος της διδακτορικής του διατριβής ο Τζέραλντ Σάσμαν. Σημείωσε ότι το διδακτορικό του δίπλωμα λέει ότι το πτυχίο απονεμήθηκε για «πρωτότυπη έρευνα όπως αποδεικνύεται από μια διατριβή στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης» και πρότεινε ότι μπορεί να είναι το πρώτο διδακτορικό που χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο. Είναι μέλος της Αμερικανικής Ένωσης για την Τεχνητή Νοημοσύνη .

Ο Fahlman ενήργησε ως σύμβουλος διατριβής για τους Donald Cohen, David B. McDonald, David S. Touretzky , Skef Wholey, Justin Boyan, Michael Witbrock και Alicia Tribble Sagae. Από τον Μάιο του 1996 έως τον Ιούλιο του 2001, ο Fahlman διηύθυνε το Ερευνητικό Κέντρο Justsystem Pittsburgh. Ο Fahlman δεν ήταν ο πρώτος που πρότεινε την έννοια του emoticon – μια παρόμοια έννοια για έναν δείκτη εμφανίστηκε σε ένα άρθρο του Reader’s Digest τον Μάιο του 1967, αν και αυτή η ιδέα δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Σε μια συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στους New York Times το 1969, ο Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ σημείωσε: «Συχνά πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει μια ειδική τυπογραφική πινακίδα για ένα χαμόγελο – κάποιου είδους κοίλο σημάδι, μια ύπτια στρογγυλή αγκύλη».

Ο Fahlman πιστώνεται ότι δημιούργησε το πρώτο emoticon smiley, το οποίο πίστευε ότι θα βοηθούσε τους ανθρώπους σε έναν πίνακα μηνυμάτων στο Carnegie Mellon να διακρίνουν τις σοβαρές δημοσιεύσεις από τα αστεία. Πρότεινε τη χρήση του και για αυτό το σκοπό και τα σύμβολα έπιασαν. Το αρχικό μήνυμα από το οποίο προήλθαν αυτά τα σύμβολα δημοσιεύτηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1982. Το μήνυμα ανακτήθηκε από τον Jeff Baird στις 10 Σεπτεμβρίου 2002 και διάβασε: :-):-(

Γεννήσεις

1948 – Τζέρεμι Άιρονς (αγγλ.: Jeremy Irons, 19 Σεπτεμβρίου 1948) είναι Άγγλος ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου βραβευμένος με Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του 1990 Το γύρισμα της τύχης (Reversal of Fortune), όπου πλάι στην Γκλεν Κλόουζ υποδύθηκε τον κοσμικό Κλάους φον Μπιούλοου που το 1980 κατηγορήθηκε για απόπειρα δολοφονίας της ζάπλουτης συζύγου του, Σάνι. Ο ρόλος αυτός του χάρισε επίσης τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Δραματική ταινία.

Ο Τζέρεμι Άιρονς σπούδασε υποκριτική στη δραματική σχολή του Θεάτρου Old Vic στο Μπρίστολ και έκανε το ντεμπούτο του στο σανίδι το 1969 υποδυόμενος τον Φλόριζελ στο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Το χειμωνιάτικο παραμύθι (A Winter’s Tale). Κατά τη δεκαετία του ’70 πρωταγωνίστησε σε πολλές παραστάσεις σε θέατρα του Λονδίνου ερμηνεύοντας μεταξύ άλλων Σαίξπηρ, Σάμιουελ Μπέκετ και Νικολάι Γκόγκολ. Το 1984 έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ ερμηνεύοντας τον ρόλο του Χένρι στο θεατρικό του Τομ Στόπαρντ Το πιο αληθινό (The Real Thing) και βραβεύτηκε με Βραβείο Τόνι.

Ο Άιρονς έλαβε αναγνωρισιμότητα για την ερμηνεία του στο ρομαντικό δράμα του 1981 Η ερωμένη του Γάλλου λοχαγού (The French Lieutenant’s Woman), όπου εμφανίστηκε πλάι στη Μέριλ Στριπ. Έπειτα πρωταγωνίστησε στις ταινίες Στο φως του φεγγαριού (Moonlighting, 1982), Προδοσία, 1983 και Η αποστολή (Mission, 1986) και έλαβε διθυραμβικές κριτικές για τη σκιαγράφηση διδύμων γυναικολόγων στο ψυχολογικό θρίλερ του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ Οι διχασμένοι (Dead Ringer, 1988). Άλλες σημαντικές ταινίες του ηθοποιού είναι οι εξής: Κάφκα (Kafka, 1991), Ολέθριο πάθος (Damage, 1992), Το σπίτι των πνευμάτων (The House of Spirits, 1993), Ο βασιλιάς των λιονταριών (The Lion King, 1994), Πολύ σκληρός για να πεθάνει: Η εκδίκηση (Die Hard with a Vengeance, 1995), Λολίτα (Lolita, 1997), Ο άνθρωπος με τη σιδερένια μάσκα (The Man in the Iron Mask, 1998), Ο έμπορος της Βενετίας (The Merchant of Venice, 2004) και Η τελευταία λέξη της Τζούλια (Being Julia, 2004). Η εμφάνισή του πλάι στην Έλεν Μίρεν στη μίνι τηλεοπτική σειρά Elizabeth I το 2005 του χάρισε Χρυσή Σφαίρα και Βραβείο Έμμυ, ενώ από το 2011 πρωταγωνιστεί στην ιστορική τηλεοπτική σειρά Ο Βοργίες (The Borgias).

Θάνατοι

1970 – Κώστας Γεωργάκης. Γεννήθηκε στην Κέρκυρα και ήταν μέλος της νεολαίας της Ένωσης Κέντρου. Σπούδαζε γεωλογία[1] στην Ιταλία, όταν το 1970 ανώνυμα σε συνέντευξή του αποκάλυψε ότι η χούντα είχε διεισδύσει στις ελληνικές οργανώσεις της Ιταλίας.

Φοβούμενος ότι η χούντα αργά ή γρήγορα θα ανακάλυπτε την ταυτότητά του, αποφάσισε να προβεί σε μια πράξη διαμαρτυρίας κατά της Χούντας η οποία δεν θα έδινε τη δυνατότητα στο καθεστώς να προβεί σε αντίποινα προς την οικογένειά του, που ήταν στην Ελλάδα.

Στις 19 Σεπτεμβρίου 1970, τα ξημερώματα, στην πλατεία Ματεότι της Γένοβας, μπροστά από το δικαστικό μέγαρο, περιέλουσε τον εαυτό του με βενζίνη και αυτοπυρπολήθηκε, φωνάζοντας Το έκανα για χάρη της Ελλάδας, ζήτω η δημοκρατία, όλοι οι Ιταλοί ας αναφωνήσουν : Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου και πέθανε μετά από λίγες ώρες.
Η κηδεία του έγινε στη Γένοβα στις 23 Σεπτεμβρίου.

Διαβάστε περισσότερα γεγονότα αυτής της μέρας