23 Νοεμβρίου 2026 | Μνήμη χρονολογίου



23 Νοεμβρίου 2026

🌅  Ανατολή ήλιου: 07:14 – Δύση ήλιου: 17:08 – Διάρκεια ημέρας: 9 ώρες 55 λεπτά
🌕  Σελήνη 13.4 ημερών.

Είναι η 328η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 38 ημέρες για τη λήξη του.

Χρόνια πολλά στους: Αμφιλόχιο και Αμφιλοχία.


Γεγονότα

 

1904 -Τελετή λήξης των 3ων σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων στον Άγιο Λουδοβίκο (St Louis) των ΗΠΑ. Οι πρώτοι αγώνες επί αμερικανικού εδάφους στέφθηκαν με παταγώδη αποτυχία. Η Ελλάδα κατέκτησε ένα χρυσό μετάλλιο, στην άρση βαρών με τον Περικλή Κακούση.

Οι Αμερικανοί ακολούθησαν το παράδειγμα των Γάλλων και ενέταξαν στους αγώνες σε μία Εμπορική Έκθεση, με αποτέλεσμα να διαρκέσουν κοντά στους πέντε μήνες… Οι Γ’ Ολυμπιακοί Αγώνες διεξήχθησαν στο Σεντ Λούις (Άγιος Λουδοβίκος) της πολιτείας Μιζούρι των ΗΠΑ, από την 1η Ιουλίου έως τις 23 Νοεμβρίου 1904. Ήταν οι πρώτοι που έγιναν σε αγγλόφωνη χώρα και οι πρώτοι εκτός Ευρώπης. Τη διοργάνωση είχε αναλάβει αρχικά το Σικάγο, αλλά στην πορεία απέκτησε αντίπαλο το Σεντ Λούις. Οι αρχές του Σεντ Λούις φοβήθηκαν ότι η τέλεση των αγώνων στο Σικάγο θα έπληττε τη Διεθνή Έκθεση που θα γινόταν στην πόλη τους. Απείλησαν, μάλιστα, ότι θα διοργάνωναν δικούς τους αγώνες, με τη συμμετο­χή των κορυφαίων αμερικανών αθλητών, μετατρέποντας έτσι τη διοργάνωση του Σικάγο σε εκδήλωση… φιάσκο.

Ο πρόεδρος της ΔΟΕ, Πιερ Ντε Κουμπερτέν, ο οποίος δεν ταξίδεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες για τους Αγώνες, «έριξε το μπαλάκι» στον πρόεδρο των ΗΠΑ, Θίοντορ Ρούσβελτ. Αυτός επέλεξε το Σεντ Λούις, τονίζοντας ότι μ’ αυτό τον τρόπο το αμερικανικό κράτος θα τιμούσε τα 100 χρόνια από την ενσωμάτωση της Λουϊζιάνα στη χώρα. Όπως ήταν φυσικό, οι Αμερικανοί τους ενέταξαν στην Εμπορική Έκθεση, όπως είχαν πράξει και οι Γάλλοι τέσσερα χρόνια νωρίτερα, με αποτέλεσμα να διαρκέσουν κοντά στους πέντε μήνες.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σεντ Λούις συμμετείχαν 651 αθλητές (645 άνδρες και 6 γυναίκες) από 12 χώρες (ΗΠΑ, Αυστραλία, Αυστρία, Καναδάς, Κούβα, Γαλλία, Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Νότιος Αφρική, Ελβετία). Για πρώτη φορά απονεμήθηκαν χρυσά, αργυρά και χάλκινα μετάλλια, ενώ κατοχυρώθηκαν και οι αρχές του ερασιτεχνισμού. Για να είχε κάποιος αθλητής την ταυτότητα του ερασιτέχνη, θα έπρεπε να μην έχει: Δεχτεί χρήματα, αγωνιστεί με ψευδώνυμο, πουλήσει ή έχει βάλει σε ενέχυρο τα έπαθλά του, βάλει χρηματικό στοίχημα και τέλος να αποτελεί αποδεδειγμένα μέλος ερασιτεχνικού σωματείου. Στα μετάλλια επικράτησαν συντριπτικά οι ΗΠΑ, αφού είχαν και τους περισσότερους αθλητές στη διοργάνωση. Κέρδισαν συνολικά 239 (78-82-79), έναντι 13 της Γερμανίας (4-4-5) και 9 της Κούβας (4-2-3).

Αδιαμφισβήτητα, η πιο ηρωική μορφή των αγώνων υπήρξε ο 34χρονος αμερικανός αθλητής της γυμναστικής Τζορτζ Άιζερ, ο οποίος κατέκτησε 6 μετάλλια (3 χρυσά, 2 αργυρά, 1 χάλκινο), παρότι το ένα του πόδι ήταν ξύλινο. Άλλες μεγάλες μορφές της 3ης Ολυμπιάδας ήταν οι συμπατριώτες του Άρτσι Χαν, με 3 χρυσά (60 μ., 100 μ., 200 μ.,), Τζέιμς Λαϊτμπόντι, με 3 χρυσά (800 μ., 1.500 μ., 2.590 μ. στιπλ) και Ρέιμοντ Ιράι, επίσης, με 3 χρυσά στα αγωνίσματα άνευ φοράς (μήκος, τριπλούν, ύψος). Στον Μαραθώνιο νίκησε ο Αμερικανός Φρεντ Λορτζ, με χαρακτηριστική άνεση. Όπως, όμως, γρήγορα αποδείχθηκε, διάνυσε 11 από τα 42 χιλιόμετρα της διαδρομής πάνω σε φορτηγό. Έτσι, του αφαιρέθηκε το χρυσό και τιμωρήθηκε με ισόβιο αποκλεισμό. Νικητής ανακηρύχθηκε ο δεύτερος Τόμας Χικς, επίσης Αμερικανός.

Η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε με 14 αθλητές, 12 ελληνοαμερικανούς, που συμμετείχαν στον μαραθώνιο και το αγώνισμα της διελκυνστίνδας χωρίς επιτυχία και δύο αθλητές από την πατρίδα, τον Περικλή Κακούση (χρυσό μετάλλιο στην άρση βαρών) και τον Νίκο Γεωργαντά (χάλκινο μετάλλιο στη δισκοβολία). Και οι δύο επιτυχίες των ελλήνων αθλητών σημειώθηκαν στις 3 Σεπτεμβρίου.

 

1964-  Στο Methodist Hospital του Χιούστον, η ομάδα του Αμερικανού καρδιοχειρουργού Μάικλ ΝτιΜπέικι πραγματοποίησε την πρώτη τεκμηριωμένη επιτυχημένη αορτοστεφανιαία παράκαμψη με μόσχευμα σαφηνούς φλέβας. Σύμφωνα με την ιστορική καταγραφή του νοσοκομείου, την επέμβαση έκαναν οι χειρουργοί Έντουαρντ Γκάρετ και Τζίμι Χάουελ, μέλη της ομάδας του ΝτιΜπέικι.

Ο ασθενής ήταν 42 ετών και έπασχε από εκτεταμένη στεφανιαία νόσο και στηθάγχη. Οι χειρουργοί χρησιμοποίησαν τμήμα φλέβας από το πόδι του για να συνδέσουν την αορτή με τον πρόσθιο κατιόντα κλάδο της αριστερής στεφανιαίας αρτηρίας. Με αυτόν τον τρόπο, το αίμα μπορούσε να φτάνει στον καρδιακό μυ παρακάμπτοντας το φραγμένο τμήμα της αρτηρίας. Ο ασθενής υπέστη έμφραγμα κατά την επέμβαση, αλλά ανάρρωσε και το μόσχευμα λειτουργούσε ακόμη επτά χρόνια αργότερα. Τα αποτελέσματα δημοσίευσαν το 1973 στο *JAMA* ο Γκάρετ, ο καρδιολόγος Έντουαρντ Ντένις και ο ΝτιΜπέικι.

Η πρωτιά του Χιούστον αφορά ειδικά την επιτυχημένη χρήση φλεβικού μοσχεύματος. Το 1960 ο Ρόμπερτ Γκετς είχε ήδη κάνει επιτυχημένη στεφανιαία παράκαμψη με αρτηρία του θώρακα. Το 1962 ο Ντέιβιντ Σάμπιστον χρησιμοποίησε σαφηνή φλέβα, αλλά ο ασθενής πέθανε τρεις ημέρες αργότερα. Τον Φεβρουάριο του 1964 ο Βασίλι Κολέσοφ πραγματοποίησε επιτυχημένη προγραμματισμένη παράκαμψη με αρτηριακό μόσχευμα. Από το 1967 ο Αργεντινός Ρενέ Φαβαλόρο, στην Κλινική του Κλίβελαντ, συνέβαλε στη συστηματική εφαρμογή και διάδοση του μπάι πας με φλεβικό μόσχευμα.

Ο ΝτιΜπέικι γεννήθηκε το 1908 στη Λουιζιάνα από γονείς μετανάστες από τον Λίβανο και πέθανε το 2008. Ήδη ως φοιτητής είχε σχεδιάσει μια περιστροφική αντλία που αργότερα χρησιμοποιήθηκε στα μηχανήματα εξωσωματικής κυκλοφορίας. Πρωτοπόρησε επίσης στη χειρουργική των ανευρυσμάτων της αορτής και συνέβαλε στην ανάπτυξη συσκευών υποβοήθησης της καρδιάς.

 

Γεννήσεις

1859 – Γουίλιαμ Μπόνεϊ. Η 23η Νοεμβρίου 1859 αναφέρεται συχνά ως η ημερομηνία γέννησης του Μπίλι δε Κιντ, αν και η ακριβής ημερομηνία παραμένει άγνωστη. Ο Χένρι ΜακΚάρτι, όπως πιθανότατα ήταν το όνομά του, γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και μεγάλωσε στο Νέο Μεξικό. Η μητέρα του πέθανε από φυματίωση το 1874. Την επόμενη χρονιά συνελήφθη για κλοπή και δραπέτευσε από την καπνοδόχο της φυλακής. Το 1877, στην Αριζόνα, σκότωσε έναν σιδερά σε καβγά και επέστρεψε στο Νέο Μεξικό, όπου έγινε γνωστός με το ψευδώνυμο Γουίλιαμ Μπόνεϊ.

Το 1878 βρέθηκε στον Πόλεμο της Κομητείας Λίνκολν, μια ένοπλη σύγκρουση για τον έλεγχο του τοπικού εμπορίου. Εργαζόταν για τον κτηνοτρόφο και έμπορο Τζον Τένσταλ. Μετά τη δολοφονία του εργοδότη του, εντάχθηκε στους «Ρυθμιστές», την ένοπλη ομάδα που σκότωσε τον σερίφη Γουίλιαμ Μπρέιντι. Για τη δολοφονία του Μπρέιντι καταδικάστηκε σε θάνατο δι’ απαγχονισμού. Στις 28 Απριλίου 1881 δραπέτευσε, σκοτώνοντας δύο βοηθούς του σερίφη. Στις 14 Ιουλίου ο σερίφης Πατ Γκάρετ τον εντόπισε στο σπίτι του Πιτ Μάξγουελ, στο Φορτ Σάμνερ, και τον πυροβόλησε. Ο Μπίλι ήταν περίπου 21 ετών.

Ο θρύλος τού απέδωσε 21 φόνους, έναν για κάθε χρόνο της ζωής του, αν και οι ιστορικές εκτιμήσεις είναι πολύ χαμηλότερες. Ο ίδιος ο Γκάρετ δημοσίευσε τη δική του εκδοχή της ιστορίας το 1882. Τις επόμενες δεκαετίες, ο νεαρός φυγάς έγινε ήρωας βιβλίων, τραγουδιών και γουέστερν. Το 1938 ο Άαρον Κόπλαντ έγραψε τη μουσική για το μπαλέτο *Billy the Kid*. Το 1973 ο Σαμ Πέκινπα γύρισε τη *Μεγάλη Μονομαχία* (*Pat Garrett and Billy the Kid*), με μουσική του Μπομπ Ντίλαν. Για εκείνη την ταινία γράφτηκε το «Knockin’ on Heaven’s Door», που απέκτησε δική του ζωή και συνέδεσε την ιστορία του Μπίλι με μια άλλη γενιά ακροατών.

 

Θάνατοι

 

1991 – Κλάους Κίνσκι. Ο Κλάους Κίνσκι ήταν Γερμανός ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Η καριέρα του κράτησε περίπου 40 χρόνια, κατά την οποία συμμετείχε σε περίπου 130 ταινίες μεγάλου μήκους. Είναι γνωστός επίσης και για τη συνεργασία του με τον Γερμανό σκηνοθέτη, Βέρνερ Χέρτζογκ, στου οποίου μεταξύ άλλων πρωταγωνίστησε στο Aguirre, the Wrath of God (1972) και το Nosferatu the Vampyre (1979).

Ο Κίνσκι υπήρξε μία πολυσυζητημένη φιγούρα, και πολλές από τις πτυχές της ζωής του, αναφέρονται στο ντοκιμαντέρ του Χέρτζογκ, My Best Fiend (1999). Ο Κίνσκι, γεννήθηκε στο Σόποτ της Πολωνίας (σήμερα), ο πατέρας του ήταν αποτυχημένος τραγουδιστής της όπερας, ενώ η μητέρα του νοσοκόμα.

Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης, μετανάστευσαν το 1931, στο Βερολίνο. Κατόπιν, απέκτησε και τη γερμανική υπηκοότητα, ενώ περί το 1936, μαθήτευσε στο Prinz-Heinrich-Gymnasium. Στην ηλικία των 17 ετών, εντάχθηκε στη Βέρμαχτ για τον Πόλεμο, αλλά έως και το 1944, δεν είχε πολεμήσει. Εκεί τραυματισμένος, συνελήφθη από τους Βρετανούς. Κρατήθηκε μαζί με άλλους φυλακισμένους πολέμου, στο Έσσεξ, εκεί έδωσε έπαιξε για πρώτη φορά σε θεατρική παράσταση. Το 1946, επέστρεψε στη γενέτειρά του, μετά από 1,5 χρόνο στη φυλακή, για να βρει ότι και οι δύο οι γονείς του χάθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου. Την ίδια χρόνια ξεκίνησε αμέσως την ενασχόλησή του με το θέατρο, αλλάζοντας και το όνομά του. Το 1948, συμμετείχε στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, τη Morituri.

Το 1951, συμμετείχε και στην πρώτη του αμερικανική ταινία, Decision Before Dawn. Κατά τις δεκαετίες του 1960-70, συμμετείχε σε πολλές ευρωπαϊκές exploitation ταινίες, με την πιο γνωστή να είναι το Δόκτωρ Ζιβάγκο (1965). Τη συγκεκριμένη δεκαετία μετακόμισε στην Ιταλία, όπου συμμετείχε σε πολλές γνωστές spaghetti western ταινίες, όπως το Μονομαχία Στο Ελ Πάσο (1965) και το The Great Silence (1968). Το 1988, κυκλοφόρησε και την αυτοβιογραφία του: All I Need Is Love.

Κατά τη διάρκεια της ζωή του έπασχε κι από ASPD, δοκιμάζοντας να αυτοκτονήσει δις. Το 2013, η κόρη του Πόλα, κυκλοφόρησε το From A Child’s Mouth, στο οποίο ισχυρίστηκε ότι την κακοποιούσε σεξουαλικά από τα 5 έως και τα 19. Η άλλη του κόρη, Ναστάζια υποστήριξε την αδελφή της, χωρίς όμως να ισχυριστεί κι αυτή ότι την κακοποιούσε. Ο Κίνσκι, πέθανε από ανακοπή καρδίας το 1991, στην Καλιφόρνια, και το μόνο του παιδί που παρακολούθησε τη κηδεία του, ήταν ο γιος του, ο Νικολάι.

 

Διαβάστε περισσότερα γεγονότα αυτής της μέρας

 


Πηγές: https://www.sansimera.gr/ και https://el.wikipedia.org/wiki/


Περισσότερα από AgrinioStories

23 Νοεμβρίου 2026 | Παγκόσμιες και διεθνείς ημέρες

Βοριάδες και πτώση θερμοκρασίας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *