...
Παγκόσμιες και Διεθνείς ημέρες
| 18 Ιουνίου 2026 |
Διεθνής Ημέρα για την Αντιμετώπιση της Ρητορικής Μίσους
Ημέρα Βιώσιμης Γαστρονομίας
| Οι διεθνείς ημέρες είναι αφορμές ενημέρωσης σε θέματα που απασχολούν,
την παγκόσμια κοινωνία, για την κινητοποίηση της πολιτικής βούλησης και την εξεύρεση πόρων
για την αντιμετώπιση παγκόσμιων προβλημάτων, καθώς και την ενίσχυση των επιτευγμάτων της ανθρωπότητας. |
Διεθνής Ημέρα για την Αντιμετώπιση της Ρητορικής Μίσους; όταν οι λέξεις γίνονται όπλα
Κάπου ανάμεσα στις παγκόσμιες ημέρες για τον καφέ, τη γάτα και τις δημόσιες σχέσεις, υπάρχει και η Διεθνής Ημέρα για την Αντιμετώπιση της Ρητορικής Μίσους. Καθιερώθηκε από την Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών και τιμάται κάθε χρόνο στις 18 Ιουνίου, υπενθυμίζοντας ότι οι λέξεις δεν είναι πάντα αθώες. Η ρητορική μίσους δεν πέφτει από τον ουρανό και σίγουρα δεν γεννιέται ξαφνικά ένα πρωί επειδή κάποιος είχε κακή διάθεση. Είναι ένα εργαλείο εξουσίας που ξεκινά συνήθως με αστεία, υπονοούμενα και «αθώες» γενικεύσεις για να γίνει αμέσως μετά σύνθημα, πρωτοσέλιδο, τηλεοπτικό πάνελ και αν βρει πρόσφορο έδαφος να μετατραπεί σε κοινωνικό αποκλεισμό, διακρίσεις και βία.
Το ενδιαφέρον είναι ότι όσοι καταγγέλλουν τη λογοκρισία εμφανίζονται συχνά να υπερασπίζονται το δικαίωμα να προσβάλλουν, να στοχοποιούν και να δαιμονοποιούν ολόκληρες κοινωνικές ομάδες. Από την άλλη, υπάρχουν και εκείνοι που βαφτίζουν «ρητορική μίσους» κάθε ενοχλητική ή αιχμηρή πολιτική κριτική με αποτέλεσμα η συζήτηση να μετατρέπεται σε ένα ατελείωτο πινγκ πονγκ καταγγελιών.
Σε μια εποχή όπου τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προβάλλουν την οργή, το σοκ και την πόλωση, το μίσος έχει γίνει σχεδόν επιχειρηματικό μοντέλο: όσο πιο εξαγριωμένο είναι το πλήθος, τόσο περισσότερα κλικ, περισσότερες προβολές και περισσότερα έσοδα παράγονται. Η Διεθνής Ημέρα για την Αντιμετώπιση της Ρητορικής Μίσους έρχεται να θυμίσει ότι οι κοινωνίες δεν διαλύονται μόνο από όπλα και πολέμους. Διαλύονται κι από λέξεις που επαναλαμβάνονται τόσο συχνά ώστε κάποια στιγμή παύουν να ακούγονται επικίνδυνες. Και τότε το μίσος παύει να είναι λόγος. Γίνεται κανονικότητα.
Ημέρα Βιώσιμης Γαστρονομίας; όταν το φαγητό γίνεται πολιτική
Κάθε χρόνο στις 18 Ιουνίου γιορτάζεται η Ημέρα Βιώσιμης Γαστρονομίας, μια πρωτοβουλία που καθιέρωσε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών για να θυμίσει κάτι που συχνά ξεχνάμε: το φαγητό δεν είναι μόνο γεύση, είναι οικονομία, περιβάλλον, εργασία, πολιτισμός και εξουσία. Και κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.
Γιατί όλοι μιλούν για «βιώσιμη γαστρονομία», αλλά κανείς δεν θέλει να συζητήσει ποιος πληρώνει το κόστος του φθηνού φαγητού. Το πληρώνει ο μικρός αγρότης που πουλάει κάτω από το κόστος, το πληρώνει η γη που εξαντλείται, το πληρώνουν οι θάλασσες που αδειάζουν, το πληρώνουν οι εργαζόμενοι που μαζεύουν καρπούς για ψίχουλα. Την ίδια στιγμή, οι πολυεθνικές του αγροδιατροφικού τομέα συνεχίζουν να παρουσιάζουν ως «πράσινο» ένα μοντέλο παραγωγής που καταναλώνει τεράστιους πόρους και παράγει βουνά αποβλήτων.
Η βιώσιμη γαστρονομία, όμως, δεν είναι μια φωτογραφία στο διαδίκτυο με βιολογικές ντομάτες και ξύλινα τραπέζια. Είναι η επιλογή τοπικών προϊόντων, η στήριξη των μικρών παραγωγών, η μείωση της σπατάλης τροφίμων και η υπεράσπιση της διατροφικής κυριαρχίας των κοινωνιών απέναντι στις αγορές. Είναι η υπενθύμιση ότι η τροφή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως εμπόρευμα.
Γι’ αυτό η σημερινή ημέρα έχει μεγαλύτερη σημασία απ’ όσο φαίνεται. Δεν αφορά μόνο τους σεφ και τα εστιατόρια. Αφορά όλους όσοι κάθονται σε ένα τραπέζι. Γιατί κάθε μπουκιά είναι και μια ψήφος: υπέρ ενός συστήματος που εξαντλεί ανθρώπους και φύση ή υπέρ ενός τρόπου ζωής που μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει και αύριο. Και όσο κι αν ακούγεται παράξενο, μερικές φορές η πιο ριζοσπαστική πολιτική πράξη ξεκινά από το πιάτο μας.
———————————————————————————————-
Με πληροφορίες και φωτογραφίες
από https://www.sansimera.gr και https://el.wikipedia.org/wiki/Μάιος
