17 Ιουνίου 2026 | Κατά της Ερημοποίησης και της Ξηρασίας


...

Παγκόσμιες και Διεθνείς ημέρες

| 17 Ιουνίου 2026 |

Παγκόσμια Ημέρα για την Καταπολέμηση
της Ερημοποίησης και της Ξηρασίας

| Οι διεθνείς ημέρες είναι αφορμές ενημέρωσης σε θέματα που απασχολούν,
την παγκόσμια κοινωνία, για την κινητοποίηση της πολιτικής βούλησης και την εξεύρεση πόρων
για την αντιμετώπιση παγκόσμιων προβλημάτων, καθώς και την ενίσχυση των επιτευγμάτων της ανθρωπότητας. |

Κάθε χρόνο, στις 17 Ιουνίου, γιορτάζεται –ή μάλλον θυμόμαστε για μία μέρα– η Παγκόσμια Ημέρα για την Καταπολέμηση της Ερημοποίησης και της Ξηρασίας. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών που καθιερώθηκε το 1994, με στόχο να αναδείξει ένα πρόβλημα που εξελίσσεται αργά, σχεδόν αθόρυβα, αλλά αφήνει πίσω του βαθιές πληγές: τη μετατροπή γόνιμων εκτάσεων σε άγονες και την ολοένα μεγαλύτερη έλλειψη νερού.

Η αλήθεια είναι ότι η ερημοποίηση δεν είναι κάποια μακρινή απειλή που αφορά μόνο τις ερήμους της Αφρικής. Συμβαίνει και δίπλα μας. Χώματα που εξαντλούνται, δάση που καίγονται ξανά και ξανά, υπόγεια νερά που αντλούνται χωρίς όριο, ποτάμια που στερεύουν. Και κάθε καλοκαίρι ακούμε τα ίδια: λειψυδρία, περιορισμοί, καύσωνες, καταστροφές στις καλλιέργειες.

 

 

 

Το παράδοξο είναι ότι γνωρίζουμε εδώ και δεκαετίες τι συμβαίνει. Ξέρουμε ότι η κλιματική κρίση επιδεινώνει την κατάσταση. Ξέρουμε ότι η άναρχη εκμετάλλευση της γης και του νερού την επιταχύνει. Ξέρουμε ακόμη ότι εκατομμύρια άνθρωποι κινδυνεύουν να εκτοπιστούν εξαιτίας της υποβάθμισης του περιβάλλοντος. Κι όμως, η πολιτική συζήτηση συχνά εξαντλείται σε ευχολόγια και διαφημιστικές καμπάνιες για την «πράσινη ανάπτυξη».

Η ερημοποίηση δεν είναι απλώς περιβαλλοντικό ζήτημα. Είναι κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα. Όταν το νερό μετατρέπεται σε εμπόρευμα και η γη αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως πεδίο κερδοφορίας, το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο: λιγότερο νερό, λιγότερη παραγωγή, μεγαλύτερες ανισότητες. Η γη δεν στεγνώνει μόνη της. Στεγνώνει μαζί με ένα μοντέλο ανάπτυξης που καταναλώνει τα πάντα σαν να μην υπάρχει αύριο. Και κάποια στιγμή, ο λογαριασμός φτάνει. Συνήθως όχι σε αυτούς που τον δημιούργησαν, αλλά σε αυτούς που καλούνται να ζήσουν πάνω στο ξερό χώμα που αφήνει πίσω του.

 

———————————————————————————————-
Με πληροφορίες και φωτογραφίες
από  https://www.sansimera.gr και https://el.wikipedia.org/wiki/Μάιος

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *