...
Παγκόσμιες και Διεθνείς ημέρες
| 15 Ιουνίου 2026 |
Παγκόσμια Ημέρα Ανέμου | Παγκόσμια Ημέρα Γονιμότητας
Παγκόσμια Ημέρα κατά της Κακομεταχείρισης των Ηλικιωμένων
| Οι διεθνείς ημέρες είναι αφορμές ενημέρωσης σε θέματα που απασχολούν,
την παγκόσμια κοινωνία, για την κινητοποίηση της πολιτικής βούλησης και την εξεύρεση πόρων
για την αντιμετώπιση παγκόσμιων προβλημάτων, καθώς και την ενίσχυση των επιτευγμάτων της ανθρωπότητας. |
Παγκόσμια Ημέρα Ανέμου
Κάθε χρόνο στις 15 Ιουνίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Ανέμου, γνωστή στην Ελλάδα και ως Παγκόσμια Ημέρα Αιολικής Ενέργειας. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης Αιολικής Ενέργειας και του Παγκόσμιου Συμβουλίου Αιολικής Ενέργειας, με στόχο να αναδείξει τα οφέλη της αιολικής ενέργειας και τον ρόλο της στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης.
Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει ενισχύσει σημαντικά τη θέση της στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Σύμφωνα με την Ελληνική Επιστημονική Ένωση Αιολικής Ενέργειας, οι ΑΠΕ καλύπτουν πλέον περίπου το μισό της ηλεκτρικής ζήτησης της χώρας, ενώ σε ορισμένες περιόδους το ποσοστό αυτό είναι ακόμη υψηλότερο. Κι εδώ αρχίζουν τα ενδιαφέροντα. Γιατί όλοι δηλώνουν φίλοι του ανέμου όταν αυτός παράγει φθηνή και καθαρή ενέργεια, αλλά ξαφνικά η συζήτηση γίνεται πολύ πιο περίπλοκη όταν εμφανίζονται επενδυτές, χωροθετήσεις, βουνά, τοπικές κοινωνίες και οικονομικά συμφέροντα. Τότε ο άνεμος παύει να είναι φυσικό φαινόμενο και μετατρέπεται σε πολιτικό ζήτημα.
Η Παγκόσμια Ημέρα Ανέμου είναι τελικά μια καλή αφορμή να θυμηθούμε ότι η ενέργεια δεν είναι μόνο τεχνολογία και κέρδος. Είναι και πολιτική επιλογή, κοινωνική ευθύνη και σχέση με το περιβάλλον. Και όσο οι άνθρωποι διαφωνούν για το ποιος δικαιούται τον άνεμο, εκείνος θα συνεχίζει να περνά πάνω από σύνορα, φράχτες και συμβόλαια, υπενθυμίζοντας ότι η φύση δεν αναγνωρίζει τίτλους ιδιοκτησίας.
Παγκόσμια Ημέρα Γονιμότητας
Η Παγκόσμια Ημέρα Γονιμότητας, που τιμάται κάθε χρόνο τον Ιούνιο, είναι από εκείνες τις ημέρες που μας θυμίζουν ότι πίσω από τους αριθμούς, τα δημογραφικά διαγράμματα και τις πολιτικές εξαγγελίες υπάρχουν πραγματικοί άνθρωποι. Άνθρωποι που θέλουν να αποκτήσουν παιδιά και δυσκολεύονται, άνθρωποι που βρίσκονται αντιμέτωποι με την υπογονιμότητα, αλλά και άνθρωποι που απλώς κουράστηκαν να ακούνε τους πάντες να ασχολούνται με τις πιο προσωπικές πλευρές της ζωής τους.
Ζούμε σε μια εποχή όπου η κοινωνία στέλνει αντιφατικά μηνύματα. Από τη μία, οι νέοι βομβαρδίζονται με επισφαλή εργασία, πανάκριβα ενοίκια και αβεβαιότητα για το μέλλον. Από την άλλη, οι ίδιοι άνθρωποι ακούνε συνεχώς ανησυχίες για το δημογραφικό πρόβλημα και ερωτήσεις του τύπου «πότε θα κάνεις παιδί;». Σαν να αρκεί μια καλή πρόθεση για να λυθούν όλα τα υπόλοιπα.
Η υπογονιμότητα αφορά εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και η σύγχρονη ιατρική προσφέρει πλέον σημαντικές δυνατότητες μέσω της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Όμως η πρόσβαση στις θεραπείες δεν είναι πάντα εύκολη ούτε οικονομικά προσιτή για όλους. Εκεί ακριβώς αρχίζει η κοινωνική διάσταση του ζητήματος.
Η Παγκόσμια Ημέρα Γονιμότητας αφορά το δικαίωμα των ανθρώπων να επιλέγουν ελεύθερα αν και πότε θα γίνουν γονείς. Αφορά την ανάγκη για δημόσιες πολιτικές που να στηρίζουν την οικογένεια χωρίς να μετατρέπουν τη μητρότητα και την πατρότητα σε εθνικό καθήκον. Γιατί η γονιμότητα δεν είναι ούτε στατιστικός δείκτης ούτε πεδίο κοινωνικής πίεσης. Είναι μια βαθιά προσωπική υπόθεση που αξίζει σεβασμό, υποστήριξη και ελευθερία επιλογής.
Παγκόσμια Ημέρα κατά της Κακομεταχείρισης των Ηλικιωμένων
Η 15η Ιουνίου κάθε χρόνου ορίσθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Κακομεταχείρισης των Ηλικιωμένων, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει το παγκόσμιο κοινό, σχετικά με την κακομεταχείριση που υφίστανται οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, από τους ανθρώπους υπεύθυνους για τη φροντίδα τους (συνοδοί, σύντροφοι, σύζυγοι, μέλη της οικογενείας). Καθιερώθηκε με πρωτοβουλία του Διεθνούς Δικτύου για την Παρεμπόδιση της Κακομεταχείρισης των Ηλικιωμένων (INPEA) και υποστηρίζεται από τον ΟΗΕ και την ΠΟΥ.
Στην Ελλάδα συνηθίζουμε να λέμε ότι η οικογένεια είναι ιερή και ότι οι παππούδες και οι γιαγιάδες αποτελούν τον πυρήνα της κοινωνίας. Την ίδια στιγμή, όμως, χιλιάδες ηλικιωμένοι ζουν μόνοι, απομονωμένοι, με χαμηλές συντάξεις, προβλήματα υγείας και συχνά χωρίς την απαραίτητη φροντίδα. Η κακομεταχείριση δεν είναι μόνο η σωματική βία. Είναι και η εγκατάλειψη, η οικονομική εκμετάλλευση, η ψυχολογική πίεση, η αδιαφορία. Είναι όταν ο ηλικιωμένος αντιμετωπίζεται ως βάρος, ως λογιστικό κόστος ή ως πρόβλημα που πρέπει κάπως να «τακτοποιηθεί».
Το οξύμωρο είναι ότι όλοι θέλουμε να ζήσουμε πολλά χρόνια, αλλά ελάχιστοι φαίνεται να ενδιαφέρονται πραγματικά για το πώς ζουν οι ηλικιωμένοι σήμερα. Η κοινωνία δοξάζει τη νεότητα, την παραγωγικότητα και την ταχύτητα, λες και τα γηρατειά είναι κάποιο δυσάρεστο ατύχημα που συμβαίνει μόνο στους άλλους. Όμως ο τρόπος που φερόμαστε στους πιο ηλικιωμένους ανθρώπους δεν δείχνει μόνο ποιοι είναι εκείνοι. Δείχνει κυρίως ποιοι είμαστε εμείς ως κοινωνία.
———————————————————————————————-
Με πληροφορίες και φωτογραφίες
από https://www.sansimera.gr και https://el.wikipedia.org/wiki/Μάιος
