| Ο γέγονε… Γέγονε |
1913: Οι Σέρρες πέρασαν ξανά στον έλεγχο του ελληνικού στρατού – 1919: Υπογράφεται στο Παρίσι η Συνθήκη των Βερσαλλιών. Στις 28 Ιουνίου γεννήθηκαν οι: Έλενα Ακρίτα και Έλον Μασκ ενώ αυτή τη μέρα απεβίωσαν οι: Θεοδώρα του Βυζαντίου και οΝίκολας Χάγιεκ
Γεγονότα
1913 – Οι Σέρρες πέρασαν ξανά στον έλεγχο του ελληνικού στρατού, μία ημέρα μετά την καταστροφική πυρπόλησή τους από τις υποχωρούσες βουλγαρικές δυνάμεις, σε ένα από τα πιο τραγικά επεισόδια του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου. Ο πόλεμος είχε ξεσπάσει στις 16 Ιουνίου, όταν η Βουλγαρία επιτέθηκε αιφνιδιαστικά εναντίον της Ελλάδας και της Σερβίας, όμως η ελληνική αντεπίθεση υπήρξε άμεση. Μετά τις νίκες στο Κιλκίς – Λαχανά και τη Δοϊράνη, ο ελληνικός στρατός προήλασε προς την κοιλάδα του Στρυμόνα, αναγκάζοντας τους Βουλγάρους να εγκαταλείψουν τις Σέρρες.
Πριν αποχωρήσουν, οι βουλγαρικές αρχές προχώρησαν σε συλλήψεις επιφανών πολιτών, εκτελέσεις ομήρων και εκφοβισμό του πληθυσμού. Στις 28 Ιουνίου, αφού ανέκτησαν προσωρινά τον έλεγχο των γύρω υψωμάτων, άρχισαν τον βομβαρδισμό της πόλης. Λίγες ώρες αργότερα δόθηκε εντολή για τον εμπρησμό του κέντρου. Από τα περίπου 6.000 σπίτια κάηκαν τα 4.000, μαζί με χίλια καταστήματα, ενώ δεκάδες άμαχοι, ανάμεσά τους ηλικιωμένοι, γυναίκες και παιδιά, βρήκαν τραγικό θάνατο μέσα στις φλόγες. Ξένοι δημοσιογράφοι και διπλωμάτες που επισκέφθηκαν αργότερα την πόλη περιέγραψαν μια ολοκληρωτική καταστροφή, με τις άλλοτε ακμάζουσες Σέρρες να έχουν μετατραπεί σε σωρό ερειπίων.
Το απόγευμα της ίδιας ημέρας οι πρώτοι άνδρες της 7ης Μεραρχίας εισήλθαν στην πόλη, ενώ το πρωί της 29ης Ιουνίου ο συνταγματάρχης Ναπολέων Σωτήλης κήρυξε επίσημα την απελευθέρωση των Σερρών στο όνομα του βασιλιά Κωνσταντίνου. Οι κάτοικοι υποδέχθηκαν τον ελληνικό στρατό με συγκίνηση, παρά το μέγεθος της συμφοράς, ενώ η ελληνική κυβέρνηση ανέλαβε άμεσα τη σίτιση των χιλιάδων αστέγων και κατήγγειλε διεθνώς τις βουλγαρικές ωμότητες στις Μεγάλες Δυνάμεις
1919 – Υπογράφεται στο Παρίσι η συνθήκη με την οποία τερματίζεται ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μεγάλη χαμένη η Γερμανία.
Στις 28 Ιουνίου 1919 ο Χέρμαν Μύλλερ, ο νέος Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών, και ο Υπουργός Μεταφορών, Γιοχάνες Μπελλ (Johannes Bell) συμφώνησαν να υπογράψουν τη Συνθήκη, που επικυρώθηκε από την Κοινωνία των Εθνών στις 10 Ιανουαρίου 1920. Στη Γερμανία η Συνθήκη προκάλεσε σοκ και αισθήματα ταπείνωσης, γιατί πολλοί Γερμανοί θεωρούσαν άδικο να επωμιστεί μόνον η Γερμανία και οι σύμμαχοί της την ευθύνη για την έναρξη του πολέμου
. Οι «Τρεις Μεγάλοι» που διαπραγματεύθηκαν τη συνθήκη ήταν ο Βρετανός Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ, ο Γάλλος Πρωθυπουργός Ζωρζ Κλεμανσώ και ο Αμερικανός Πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον. Ο Ιταλός Πρωθυπουργός Βιτόριο Ορλάντο διαδραμάτισε δευτερεύοντα ρόλο στις διαπραγματεύσεις. Η Γερμανία, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, δεν συμμετείχε καθόλου σε αυτές.
Στις Βερσαλλίες ήταν δύσκολο να αποφασιστεί μία κοινή θέση, γιατί οι επιδιώξεις των διαφόρων χωρών συγκρούονταν μεταξύ τους. Το αποτέλεσμα ήταν ένας «δυσχερής συμβιβασμός».
Γεννήσεις
1955 – Έλενα Ακρίτα, ελληνίδα δημοσιογράφος, συγγραφέας και σεναριογράφος.
Η Έλενα Ακρίτα γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου του 1955 στην Φιλοθέη. Είναι κόρη του λογοτέχνη και πολιτικού Λουκή Ακρίτα, κυπριακής καταγωγής, και της πολιτικού Σύλβας Ακρίτα, Μικρασιατικής καταγωγής. Είναι σεναριογράφος των σειρών Βέρα στο δεξί και Τα Μυστικά της Εδέμ.
Ως δημοσιογράφος, συνεργάστηκε με το περιοδικό Ταχυδρόμος και τις εφημερίδες Το Bήμα, Έθνος, Έθνος της Κυριακής, Ειδήσεις και Τα Νέα.
Αποχώρησε από την εφημερίδα Τα Νέα τον Δεκέμβριο του 2020 μετά από μη δημοσίευση του άρθρου της από την εφημερίδα, κάνοντας λόγο για λογοκρισία μετά από 20 χρόνια συνεργασίας. Συνεργάστηκε επίσης με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς EPΑ1, Αθήνα 9.84, Flash, και ΑΝΤ1. Τον Ιανουάριο του 2021 ανακοινώθηκε η συνεργασία της με το News 24/7 – 24 MEDIA όπου γράφει ένα άρθρο άποψης κάθε Σάββατο και διατηρεί την στήλη «Μια γυναίκα στην πλατεία». Από το Οκτώβριο του 2021 ξεκίνησε τις δικές της εκπομπές podcasts μέσα από News 24/7.
1971 – Έλον Μασκ, πλήρες όνομα Ίλον Ριβ Μασκ (Elon Reeve Musk), (Πρετόρια, 28 Ιουνίου 1971) είναι επιχειρηματίας, μηχανικός και εφευρέτης νοτιοαφρικανικής καταγωγής. Ο Μασκ είναι ο γενικός διευθυντής και επικεφαλής τεχνολογικής ανάπτυξης για την εταιρεία διαστημικής τεχνολογίας SpaceX, της οποίας είναι επίσης ο ιδρυτής, καθώς και ο γενικός Διευθυντής και επικεφαλής τεχνολογικού σχεδιασμού της εταιρείας κατασκευής αυτοκινήτων και ενεργειακών συστημάτων Tesla, Inc. (πρώην Tesla Motors), και πρόεδρος της εταιρείας φωτοβολταϊκών συστημάτων SolarCity.
Είναι επίσης ιδρυτής της εταιρείας Neuralink, που διερευνά τη συμβίωση ανθρώπου-τεχνητής νοημοσύνης, καθώς και της εταιρείας συστημάτων διάνοιξης σηράγγων The Boring Company, ενώ ξεκίνησε την επιχειρηματική του καριέρα ως συνιδρυτής των εταιριών Zip2 και PayPal.
Ανάμεσα στις διάφορες δραστηριότητες του, έχει επίσης οραματιστεί ένα σύστημα μεταφοράς υψηλής ταχύτητας με την ονομασία Hyperloop, έχει προτείνει ένα υπερηχητικό αεροσκάφος με ηλεκτρική προώθηση, καθώς επίσης είναι και ένας από τους πιο θερμούς υποστηρικτές της εξερεύνησης και αποίκισης του πλανήτη Άρη.
Στα μέσα Ιανουαρίου του 2021, ο Μασκ έγινε ο πλουσιότερος άνθρωπος στον πλανήτη, εκθρονίζοντας τoν διευθύνοντα σύμβουλο της Amazon Τζεφ Μπέζος. Η περιουσία του εκτιμάται ότι αγγίζει πλέον τα 203 δισ. δολάρια σύμφωνα με στοιχεία του Bloomberg’s Billionaires Index. Τον Μάρτιο του 2020, η περιουσία του Μασκ είχε εκτιμηθεί περίπου στα 24,6 δις δολ.
Θάνατοι
548 – Θεοδώρα, αυτοκράτειρα του Βυζαντίου. Σχετικά με την οικογενειακή της καταγωγή οι πηγές διαφωνούν. Για τον Προκόπιο πατέρας της ήταν ο Ακάκιος, αρκοτρόφος (θηριοφύλακας) των Πρασίνων στον ιππόδρομο. Πεθαίνοντας άφησε τρεις κόρες, την Κομιτώ, τη Θεοδώρα και την Αναστασία. Η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε ελπίζοντας πως ο νέος σύντροφός της θα έπαιρνε τη θέση του μακαρίτη συζύγου της.
Όταν οι Πράσινοι έδωσαν τη θέση του Ακακίου σε κάποιον άλλον, τα κορίτσια απευθύνθηκαν στους Βένετους και κέρδισαν την υποστήριξή τους. Από τότε η Θεοδώρα έγινε φανατική οπαδός αυτού του δήμου.
Έτσι η Θεοδώρα από πολύ μικρή συμμετείχε σε κωμικές παραστάσεις χαμηλού επιπέδου και σύμφωνα με τα λεγόμενα του Προκόπιου ήταν εταίρα. Για τον μονοφυσίτη χρονογράφο Μιχαήλ Σύριο (12ος αι.) η Θεοδώρα ήταν κόρη κληρικού και ζούσε με ευσέβεια και αγνότητα.
Και ο Σύριος εκκλησιαστικός ιστορικός και μονοφυσίτης επίσκοπος Ιωάννης της Εφέσου, προστατευόμενος της Θεοδώρας λέει πως ήταν από το πορνείον: αυτό όμως δεν συνεπαγόταν ότι ήταν πράγματι πόρνη, αλλά ηθοποιός(σκηνική) και ζούσε από το ταλέντο της και το σεξουαλικό και το θεατρικό. Όμως μερικοί ιστορικοί καταγράφουν σε βιβλία τους ότι το μέρος αυτό, ανήκε στον κύπριο αρκτροτρόφο Αρκάδιο, όπου εκεί συναντήθηκε με τον μεγάλο της έρωτα Ιουστινιανό. Ο Ιωάννης Εφέσου μας πληροφορεί πως είχε παντρευτεί κάποιον από την οικογένεια του αυτοκράτορα Αναστασίου και είχε αποκτήσει μια κόρη.
Όσο ήταν στη σκηνή, μας πληροφορεί ο Προκόπιος, έκανε πολυάριθμες εκτρώσεις αλλά και ένα γιο που ονομάστηκε Ιωάννης, ο οποίος σώθηκε από την παιδοκτονία από τον πατέρα του. Ο Προκόπιος αναφέρεται σε αυτή με διόλου κολακευτικά σχόλια. Το θέατρο της εποχής για την εκκλησία δεν θεωρούνταν αποδεκτό και το όνομα ηθοποιός ήταν συνώνυμο της πόρνης. Ο Προκόπιος αναφέρει επίσης για τη Θεοδώρα τους ρόλους που έπαιζε και πολλές γδυνόταν αφήνοντας μία ποδίτσα στο αιδοίο της ενώ περιφερόταν ανάμεσα στους θεατές, έπειτα κυλιόταν κάτω και την έραναν με κριθάρι κι έβαζαν χήνες που το έτρωγαν.
Αργότερα γνώρισε τον Εκηβόλο (ή Εκηβόλιο), ανώτερο κρατικό υπάλληλο από την Τύρο, και όταν αυτός διορίστηκε διοικητής Πενταπόλεως τον ακολούθησε στην Κυρηναϊκή. Διωγμένη από τον εραστή της βρέθηκε στην Αλεξάνδρεια και από εκεί επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη: Τότε τη γνώρισε, γύρω στα 522, ο Ιουστινιανός και την ερωτεύτηκε ο οποίος την γνώρισε σε θεατρική παράσταση που έπαιζε σαν μίμος. Την ανύψωσε στο αξίωμα της πατρικίας, δεν μπορούσε όμως να την παντρευτεί εξαιτίας της σφοδρής αντίδρασης που προέβαλλε η αυτοκράτειρα Ευφημία. Μόνο μετά τον θάνατό της μπόρεσε να πείσει τον θείο του, τον αυτοκράτορα Ιουστίνο, να καταργήσει τον παλαιό νόμο που απαγόρευε τον γάμο συγκλητικού με ηθοποιό. Το έργο αυτό της αλλαγής του νόμου ανατέθηκε στον έπαρχο των πραιτωρίων Δημοσθένη. Την παντρεύτηκε ή το 523 ή το 524.
2010 – Νίκολας Χάγιεκ, λιβανέζος επιχειρηματίας, ιδρυτής της ωρολογοποιίας Swatch. Ο Nicolas George Hayek (19 Φεβρουαρίου 1928 – 28 Ιουνίου 2010), ήταν Ελβετός επιχειρηματίας λιβανέζικης καταγωγής και συνιδρυτής, Διευθύνων Σύμβουλος και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ομίλου Swatch.
Ο Χάγιεκ γεννήθηκε το δεύτερο από τα τρία παιδιά, από Λιβανέζους γονείς από ελληνορθόδοξες χριστιανικές οικογένειες Λιβάνου. Ο πατέρας του εκπαιδεύτηκε ως οδοντίατρος στο Πανεπιστήμιο Loyola του Σικάγο . Είχε μια μεγαλύτερη αδερφή, τη Μόνα, και έναν μικρότερο αδερφό, τον Σαμ. Ο Χάγιεκ σπούδασε μαθηματικά, φυσική και χημεία στο Πανεπιστήμιο της Λυών .
Ο Χάγιεκ γνώρισε τη Marianne Mezger, μια au pair και κόρη του Ελβετού βιομήχανου Eduard Mezger, στη Βηρυτό το 1950. Παντρεύτηκαν το 1951 και μετακόμισαν στην Ελβετία. Απέκτησαν δύο παιδιά, τη Nayla και τον G. Nicolas “Nick” Jr. Το 1964, η οικογένεια μετακόμισε στο Meisterschwanden , ένα χωριό δυτικά της Ζυρίχης . Ο Χάγιεκ έζησε εκεί για το υπόλοιπο της ζωής του.
Ο Χάγιεκ τιμήθηκε με τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα Νομικής και Οικονομικών Επιστημών της Σχολής Beni Culturali του Πανεπιστημίου της Μπολόνια (Ιταλία) τον Ιούνιο του 1998, μετά την απονομή του επίτιμου διδάκτορα Νομικής και Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Neuchatel το 1996. Ο Χάγιεκ εργάστηκε ως αναλογιστής για την Swiss Re , προτού διαχειριστεί για λίγο την εταιρεία μηχανικών του άρρωστου πεθερού του.
Ο Χάγιεκ ίδρυσε την Hayek Engineering, μια εταιρεία συμβούλων διαχείρισης , στη Ζυρίχη το 1963. Συμβούλεψε επιτυχημένες ανατροπές σε πολλές από τις μεγαλύτερες εταιρείες της Ευρώπης. Ένα από τα διευθυντικά του πιστεύω ήταν: «Οι πιο σπάνιοι πόροι είναι οι επιχειρηματικοί τύποι στην ανώτατη διοίκηση». Η Hayek Engineering είχε περισσότερους από 300 πελάτες σε 30 χώρες μέχρι το 1979.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, μια ομάδα ελβετικών τραπεζών ζήτησε από τη Hayek να επιβλέπει την εκκαθάριση της ASUAG και της SSIH , δύο ελβετικών εταιρειών ωρολογοποιίας που βρίσκονταν σε αναταραχή λόγω του ανταγωνισμού από την Ιαπωνία. Ο Χάγιεκ πίστευε ότι η ελβετική βιομηχανία κατασκευής ρολογιών θα μπορούσε να είναι ανταγωνιστική και ότι η αναδιάρθρωση και η επανατοποθέτηση των εμπορικών σημάτων θα βοηθούσαν την ASUAG/SSIH να ανακάμψει.
.
