3 Οκτωβρίου 2026

🌅 Ανατολή ήλιου: 07:22 – Δύση ήλιου: 19:05 – Διάρκεια ημέρας: 11 ώρες 43 λεπτά
🌗 Σελήνη 21.9 ημερών.

Είναι η 276η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Υπολείπονται 89 ημέρες για τη λήξη του.

Χρόνια πολλά στους: Διονύση, Νιόνιο, Νύση, Ντένη,
Διονυσία, Διονυσούλα, Νύσα, Σίσσυ και Ντενίζ

Γεγονότα

1878 – Υπογράφεται η Συνθήκη της Χαλέπας μεταξύ Κρητών επαναστατών και Τούρκων, με την οποία οι Κρήτες αποκτούν τα πρώτα επίσημα προνόμια αυτοδιοικήσεως.

Η Συνθήκη αυτή υπήρξε προϊόν της διεθνούς Συνθήκης του Βερολίνου που συνομολογήθηκε τρεις μήνες πριν, στις 13 Ιουλίου του 1878 στο Βερολίνο μεταξύ Αγγλίας, Γαλλίας, Αυστρίας, Ρωσίας, Ιταλίας αφενός, και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αφετέρου, κατά την οποία η τελευταία υποχρεώνονταν να εισάγει «διοικητικές μεταρρυθμίσεις» σε όσες επαρχίες της Ευρωπαϊκής Τουρκίας υπήρχε ισχυρό χριστιανικό στοιχείο.

σύμβαση αυτή προσυπόγραψαν εκ μέρους του Σουλτάνου οι παραπάνω αναφερόμενοι εκπρόσωποί του, εκ μέρους δε της Επαναστατικής Συνέλευσης η ενδεκαμελής Επαναστατική Επιτροπή που τη συγκροτούσαν οι: Αντώνιος Μιχελιδάκης, (πρόεδρος της επιτροπής), Γρηγ. Παπαδοπετράκης, Κ. Βολουδάκης, Κ. Μητσοτάκης, Ι. Σφακιανάκης, Χαρ. Ασκούτσης, Στυλ. Σταυρούδης, Αντ. Σήφακας, Κυρ. Χατζηδάκης, Α. Μενεγίδης και Ζ. Θειακάκης,.

1926 – Ανοίγει τις πύλες της η πρώτη Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης. Το 1977 θα μετονομαστεί σε HELLEXPO. Η ίδρυση του εθνικού εκθεσιακού φορέα μετρά περισσότερες από οκτώ δεκαετίες ζωής. Πνευματικός πατέρας της διοργάνωσης ήταν ο βουλευτής Νικόλαος Γερμανός, ο οποίος στις 28 Απριλίου του 1925 υπέβαλε αίτηση στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, ζητώντας άδεια για την πραγματοποίηση μιας διεθνούς εκθέσεως, της πρώτης στη χώρα.

Η πρώτη Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης εγκαινιάστηκε στις 3 Οκτωβρίου του 1926, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός σημαντικού κεφαλαίου για την οικονομία της περιοχής. Με τη μετεμφύτευση της κεραμικής και ταπητουργίας από τη Μικρά Ασία στη μητροπολτικη Ελλάδα, πραγματοποιήθηκε η πρώτη εμφάνιση των καλλιτεχνικών έργων των Μικρασιατών στην πρώτη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης του 1926.

Στις σημερινές της εκθεσιακές εγκαταστάσεις η ΔΕΘ-Helexpo μεταφέρθηκε οριστικά το 1937. Η λειτουργία της διακόπηκε προσωρινά εξαιτίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ το 1950 χρηματοδοτήθηκε από το σχέδιο Μάρσαλ για την αποκατάσταση του λεηλατημένου εκθεσιακού χώρου.

Κατά τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 οι Έλληνες εκθέτες που συμμετείχαν στις διοργανώσεις ανέρχονταν σε 400, ενώ οι ξένοι έφταναν τους 1.500 κατά μέσο όρο ανά διοργάνωση. Το 1967 μάλιστα οι επισκέπτες άγγιξαν τον αριθμό ρεκόρ του 1,7 εκατομμυρίου. Στη δεκαετία του ’70 κατασκευάστηκαν τα μεγαλύτερα περίπτερα της ΔΕΘ-Helexpo, τα οποία λειτουργούν μέχρι και σήμερα, ενώ το 1973 διοργανώθηκαν οι πρώτες κλαδικές εκθέσεις, η Διεθνής Έκθεση Γούνας και η Διεθνής Έκθεση Μαρμάρου. Ο εθνικός εκθεσιακός φορέας διασπάσθηκε σε δύο εταιρείες, τη ΔΕΘ και τη Helexpo, το 1999 και επανενώθηκε σε ένα κοινό εταιρικό σχήμα το 2013. Στις οκτώ δεκαετίες της ζωής της η ΔΕΘ συσσώρευσε τεράστια εμπειρία και τεχνογνωσία στη διαχείριση εκθεσιακών υποδομών, αλλά και στη διοργάνωση εκθέσεων.

Σήμερα αποτελεί επίσημο σύμβουλο της πολιτείας σε θέματα εκθεσιακής πολιτικής, διοργανώνει μεγάλες κλαδικές εκθέσεις, περιφερειακές εκθέσεις ανά την Ελλάδα, συμμετέχει σε μεγάλες εκθέσεις του εξωτερικού με εθνικά περίπτερα και διαχειρίζεται τις εγκαταστάσεις του Διεθνούς Εκθεσιακού και Συνεδριακού Κέντρου Θεσσαλονίκης και του Εκθεσιακού και Συνεδριακού Κέντρου Αθηνών.

Γεννήσεις

1954 – Στίβι Ρέι Βον. Γεννήθηκε στο Ντάλας του Τέξας στις 3 Οκτωβρίου 1954 και από παιδί έδειξε το πάθος του για τη μουσική. Τα Χριστούγεννα του 1961 πήρε δώρο την πρώτη του κιθάρα, μαθαίνοντας τα «Wine, Wine, Wine» και «Thunderbird» των Nightcaps. Λίγα χρόνια αργότερα αγόρασε τον πρώτο του δίσκο, το Wham of that Memphis Man του Λόνι Μακ, τον οποίο άκουγε ασταμάτητα, μέχρι που ο πατέρας του, εκνευρισμένος, τον έσπασε. Στην εφηβεία πήρε την παλιά ηλεκτρική κιθάρα του αδελφού του, Τζίμι, και άρχισε να παίζει σε μικρές σχολικές μπάντες.

Το 1966 ο Ντόιλ Μπράμχολ τον άκουσε πρώτη φορά να παίζει, αναγνωρίζοντας το ταλέντο του. Ένα χρόνο μετά, ο Βον εμφανίστηκε στο Lee Park του Ντάλας και άρχισε να παίζει πέρα από τα σχολικά πάρτι. Ως το 1969 είχε καθιερωθεί στη σκηνή του Όστιν και το 1970, ύστερα από ένα εργατικό ατύχημα, αποφάσισε να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στη μουσική. Δημιούργησε τους Blackbird, το πρώτο του επαγγελματικό γκρουπ, και εγκατέλειψε το σχολείο στο τέλος του 1971, μετακομίζοντας στο Όστιν, όπου έπαιζε για χρόνια στο «Soap Creek Saloon».

Το 1972 συνεργάστηκε στους Krackerjack, γνωρίζοντας τον μπασίστα Τόμι Σάνον, ενώ το 1973 εντάχθηκε στους Nightcrawlers του Μαρκ Μπένο, μαζί με τον Μπράμχολ, με τον οποίο ξεκίνησε μακρόχρονη συνεργασία. Το 1974 απέκτησε τη θρυλική κιθάρα “Number One”, σήμα κατατεθέν της καριέρας του. Από το 1974 έως το 1977 έπαιξε στους Paul Ray & the Cobras, με τους οποίους ηχογράφησε το πρώτο του δισκογραφικό δείγμα και αναδείχθηκε σε κορυφαίο κιθαρίστα της σκηνής του Όστιν. Το 1977 ίδρυσε το νέο του σχήμα, τους Triple Threat Revue, ανοίγοντας τον δρόμο για τη μετέπειτα εκρηκτική του πορεία στα μπλουζ.

Θάνατοι

1993 – Κατερίνα Γώγου. Ελληνίδα ποιήτρια και ηθοποιός. Ξεκίνησε από μικρή την καριέρα στην ηθοποιία αλλά αργότερα στράφηκε στην ποίηση.

Ξεκίνησε σε ηλικία μόλις 5 ετών να παίζει σε διάφορες παιδικές παραστάσεις, όπου την χαρακτήριζαν παιδί-θαύμα.

Παρόλα αυτά, δεν πέρασε όμορφα παιδικά χρόνια, ελέω Κατοχής και Εμφυλίου Πολέμου. Στην εφηβεία της, η Κατερίνα έμενε με τον πατέρα της, ο οποίος ήταν πολύ αυστηρός απέναντι της, κατόπιν έμεινε με τη μητέρα της.

Ο πατέρας της, πάντως, αν και αυστηρός, την υποστήριξε πραγματικά, στην επιθυμία της να ακολουθήσει την υποκριτική. Σπούδασε στη σχολή του Τάκη Μουζενίδη, η οποία εθεωρείτο μια από τις καλύτερες της εποχής. Παράλληλα τελείωσε και τη σχολή χορού Πράτσικα Ζουρούδη και Βαρούτη.

Η Κατερίνα Γώγου πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο με τον θίασο Ντίνου Ηλιόπουλου, το 1961, στο έργο των Ευαγγελίδη – Μαρή «Ο Κύριος πέντε τοις εκατό». Οι περισσότερες ταινίες όπου συμμετείχε, ήταν παραγωγής Φίνος Φιλμ. Ως ηθοποιός είναι γνωστή περισσότερο για δευτερεύοντες ρόλους, όπως στην ταινία, το Ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο ή το Μια τρελή τρελή οικογένεια. Οι ρόλοι της συνήθως απεικόνιζαν αστείες και ανέμελες γυναίκες. Της έχει απονεμηθεί, στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το Βραβείο Α΄ Γυναικείου ρόλου, για την ταινία, Το βαρύ πεπόνι.

Ως ποιήτρια είναι γνωστή για τον αντισυμβατικό και συνειρμικό τρόπο γραφής της, καθώς και τις αναρχικές της ιδέες. Οι στίχοι της ήταν γεμάτοι οργή και επαναστατικότητα. Ο ασυμβίβαστος χαρακτήρας της και η κλονισμένη ψυχολογία της την οδήγησαν, σε ηλικία μόλις 53 ετών, στην αυτοκτονία. Διαβάστε περισσότερα στο link: Κατερίνα Γώγου: «Τώρα να δούμε εσείς τι θα κάνετε;»

Διαβάστε περισσότερα γεγονότα αυτής της μέρας