| Δυτική Ελλάδα |
Οι 34 πυρκαγιές αντιμετωπίστηκαν άμεσα,
ενώ οι δυνάμεις επιχειρούν ακόμη σε 3 περιπτώσεις.
Πρόληψη, άμεση αντίδραση και ουσιαστική πολιτική προστασία.
Συνολικά 37 αγροτοδασικές πυρκαγιές εκδηλώθηκαν από τις 18:00 της 6ης Ιουλίου έως τις 18:00 της 7ης Ιουλίου 2026, σύμφωνα με την Πυροσβεστική. Από αυτές, οι 34 αντιμετωπίστηκαν άμεσα, στο αρχικό τους στάδιο, ενώ οι πυροσβεστικές δυνάμεις εξακολουθούν να επιχειρούν σε 3 περιπτώσεις. Τα αίτια εκδήλωσης των πυρκαγιών διερευνούν τα κατά τόπους ανακριτικά γραφεία, καθώς και κλιμάκια της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού.
Τα κατά τόπους ανακριτικά γραφεία, καθώς και κλιμάκια της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού, διερευνούν τα αίτια εκδήλωσης των πυρκαγιών.
Η επιφυλακή των πολιτών, ιδιαίτερα σε ημέρες υψηλής επικινδυνότητας, είναι κρίσιμη για την πρόληψη και την άμεση αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Όταν κάποιος αντιληφθεί φωτιά ή καπνό, πρέπει να ειδοποιήσει αμέσως την Πυροσβεστική Υπηρεσία στο 199 ή τον ευρωπαϊκό αριθμό έκτακτης ανάγκης 112, δίνοντας όσο το δυνατόν πιο ακριβείς πληροφορίες για την τοποθεσία, την έκταση και την κατεύθυνση της φωτιάς. Παράλληλα, οφείλει να απομακρυνθεί με ασφάλεια από την περιοχή, να μην επιχειρήσει μόνος του κατάσβεση αν υπάρχει κίνδυνος, να διευκολύνει τη διέλευση των πυροσβεστικών οχημάτων και να ακολουθεί χωρίς καθυστέρηση τις οδηγίες των αρμόδιων Αρχών.
Οι πολίτες καλούνται να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και, σε περίπτωση πυρκαγιάς, να ακολουθούν πιστά τις υποδείξεις των αρμόδιων Αρχών, για τη δική τους ασφάλεια.
Ωστόσο, η επίκληση της «προσωπικής ευθύνης» δεν μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι για την υποχώρηση της κρατικής ευθύνης. Ο πολίτης οφείλει να είναι προσεκτικός, να ειδοποιεί άμεσα τις Αρχές και να μην αδιαφορεί μπροστά στον κίνδυνο, όμως η προστασία της ζωής, των οικισμών, των δασών και της υπαίθρου δεν μπορεί να μετατρέπεται σε ιδιωτική υπόθεση. Χωρίς πρόληψη, καθαρισμούς, σχέδιο, προσωπικό, μέσα και διαρκή παρουσία του κράτους εκεί όπου υπάρχει κίνδυνος, η «προσωπική ευθύνη» καταντά βολική φράση για να φορτώνεται στους πολίτες το κόστος μιας ανεπαρκούς πολιτικής προστασίας.
