Στις «Πικρές Γιορτές» ο Αλμοδόβαρ έχει χάρη,
μα αδυνατεί να βρει το βαθύτερο τραύμα του
Ελληνίς | Μαρκ. Μπότσαρη 2-6 | Αγρίνιο | τηλ.: 26410 56754
Aπό την Πέμπτη 1 και την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026
Ώρα προβολής: καθημερινά, στις 9:30 το βράδυ
Ισπανία, 2026, Έγχρωμο | Παραγωγή: Αγουστίν Αλμοδόβαρ
Σκηνοθεσία: Πέδρο Αλμοδόβαρ | Σενάριο: Πέδρο Αλμοδόβαρ
Φωτογραφία: Πάου Εστέβε Μπίρμπα | Μοντάζ: Τερέσα Φοντ
Μουσική: Αλμπέρτο Ιγκλέσιας
Πρωταγωνιστούν: Μπάρμπαρα Λένι, Λεονάρντο Σμπαράλια,
Αϊτάνα Σάντσεθ-Χιχόν, Βικτόρια Λουένγκο, Πάτρικ Κριάδο,
Μιλένα Σμιτ, Κιμ Γκουτιέρες
Διάρκεια: 111 λεπτά | Γλώσσα: Ισπανικά | Υπότιτλοι: Ελληνικά
Στις «Πικρές Γιορτές» δύο ιστορίες τρέχουν παράλληλα, η μία μέσα στην άλλη, με τα όρια της πραγματικότητας και της επινόησης να θολώνουν διαρκώς. Στο 2026, ο Ραούλ προσπαθεί να γράψει ένα νέο σενάριο, τοποθετημένο στο 2004. Εκεί πρωταγωνιστεί η Έλσα, σκηνοθέτρια cult ταινιών, που βασανίζεται από ημικρανίες και δημιουργικό μπλοκάρισμα, ενώ επιχειρεί να ολοκληρώσει τη δική της ιστορία. Στο πλευρό του Ραούλ βρίσκεται ο αφοσιωμένος Σάντι, ενώ δίπλα στην Έλσα ο Μπονιφάτσιο, πυροσβέστης και στρίπερ.
Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ κινείται ανάμεσα στις δύο αφηγήσεις με τη γνώριμη άνεσή του, αν και εδώ η κατασκευή μοιάζει κάπως εκβιασμένη και ο συνεκτικός ιστός χαλαρός. Έρωτες, προδοσίες, τραγωδίες, ηρεμιστικά, ένα τραγούδι της Τσαβέλα Βάργκας και ημίγυμνα σώματα απλώνονται σε μια αφήγηση που δεν αποφασίζει αν θέλει να γίνει μεγάλο μελόδραμα ή υπερβολική τελενοβέλα. Ίσως αυτή η αμφισημία να είναι συνειδητή, όμως δεν αρκεί για να δώσει το βάθος που υπόσχεται το θέμα της.
Η ταινία κοιτάζει τη διαδικασία της δημιουργίας, την αγωνία του ανθρώπου που φτιάχνει ιστορίες όταν δεν έχει καμία να πει, αλλά και τη σχεδόν αρπακτική σχέση του καλλιτέχνη με την πραγματικότητα των άλλων. Μόνο που ο Αλμοδόβαρ δεν βουτά τόσο βαθιά όσο θα ήθελε. Κάτω από τα έντονα χρώματα, τα σχεδιασμένα διαμερίσματα και την άψογη αισθητική, δεν ανοίγουν οι ρωγμές που κάποτε έκαναν τις ταινίες του να πονάνε αληθινά.
Σε αντίθεση με τον «Πόνο και Δόξα», οι «Πικρές Γιορτές» μένουν σε μια πιο εύκολη, ωραιοποιημένη εκδοχή της καλλιτεχνικής ύπαρξης. Η χάρη του σκηνοθέτη παραμένει αδιαμφισβήτητη, η μελαγχολία του τίτλου απλώνεται σε όλο το φιλμ, όμως η μεγάλη τελευταία κουβέντα για τις ιστορίες ως πολλαπλές ζωές δεν έρχεται ποτέ.
Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ γεννήθηκε το 1949 στην Καλθάδα δε Καλατράβα της Λα Μάντσα και έφτασε στη Μαδρίτη στα τέλη της δικτατορίας του Φράνκο, αποφασισμένος να κάνει σινεμά. Η κλειστή τότε Κινηματογραφική Σχολή τον έστρεψε σε μια πιο άτακτη, αυτοδίδακτη διαδρομή: δούλεψε στην Telefónica, γύρισε μικρού μήκους με μια κάμερα Super 8, έγραψε σε underground έντυπα, έπαιξε θέατρο και συμμετείχε στο μουσικό δίδυμο Almodóvar & McNamara, μέσα στην έκρηξη της Movida madrileña.
Το 1980 έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με το «Pepi, Luci, Bom», μια ωμή, προκλητική και αναρχική κωμωδία που έφερε στο ισπανικό σινεμά πρόσωπα, επιθυμίες και γλώσσες αποκλεισμένες από τη συντηρητική κανονικότητα. Μαζί με τον αδελφό του Αγουστίν ίδρυσε την εταιρεία El Deseo, διατηρώντας έκτοτε έναν σπάνιο δημιουργικό έλεγχο πάνω στις ταινίες του.
Στο έργο του συνυπάρχουν το μελόδραμα, η κωμωδία, η ποπ υπερβολή και μια βαθιά τρυφερότητα για τις γυναίκες, τις μητέρες, τις queer ταυτότητες και τους ανθρώπους που επιμένουν να επιθυμούν, ακόμη κι όταν πληρώνουν ακριβά την επιθυμία τους. Από το «Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης» και το «Όλα για τη μητέρα μου» έως το «Μίλα της», το «Γύρνα πίσω» και το «Πόνος και Δόξα», ο Αλμοδόβαρ έκανε το προσωπικό πολιτικό χωρίς διδακτισμό. Το σινεμά του είναι ένας πολύχρωμος, συχνά πληγωμένος κόσμος, όπου η οικογένεια δεν είναι δεδομένη, αλλά κάτι που ξαναφτιάχνεται από την αρχή.
Κάθε Κυριακή και Τετάρτη
δύο εισιτήρια στην τιμή του ενός
Γενική είσοδος: 6 ευρώ
Μαθητικό, Φοιτητικό, Ανέργων, Πολυτέκνων, Αμεα: 4 ευρώ
