| 12 Ιουλίου 2026 |
Η ελπίδα είναι δύναμη
απέναντι στην καταστροφή και την αδιαφορία.
Διεθνής Ημέρα για την Καταπολέμηση
των Αμμοθυελλών και των Θυελλών Σκόνης
Η 12η Ιουλίου είναι η Διεθνής Ημέρα για την Καταπολέμηση των Αμμοθυελλών και των Θυελλών Σκόνης. Καθιερώθηκε το 2023 από τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, επειδή ακόμη και η σκόνη χρειάζεται πλέον τη δική της παγκόσμια επέτειο για να παραδεχτούμε ότι κάτι πάει στραβά.
Οι αμμοθύελλες και οι θύελλες σκόνης δημιουργούνται όταν ισχυροί άνεμοι σηκώνουν σωματίδια από ξηρά και γυμνά εδάφη και τα μεταφέρουν σε τεράστιες αποστάσεις. Δεν είναι πάντα ανθρώπινο δημιούργημα. Είναι φυσικό φαινόμενο, το οποίο όμως ενισχύεται από την ξηρασία, την ερημοποίηση, την αποψίλωση, την υπερβόσκηση και την κακή διαχείριση της γης και του νερού. Με δυο λόγια, η φύση σηκώνει τη σκόνη, αλλά εμείς φροντίζουμε να της παραδώσουμε το έδαφος ξερό και έτοιμο.
Οι συνέπειες δεν περιορίζονται σε έναν βρόμικο ουρανό και σε αυτοκίνητα που θέλουν πλύσιμο. Η σκόνη επιβαρύνει την αναπνοή και την υγεία, καταστρέφει καλλιέργειες, διακόπτει μεταφορές και πτήσεις και προκαλεί προβλήματα στα δίκτυα νερού και ενέργειας. Το φαινόμενο επηρεάζει περισσότερες από 150 χώρες, άρα δεν πρόκειται για εξωτικό θέαμα κάποιας μακρινής ερήμου.
Η ημέρα αυτή υποτίθεται ότι ζητά διεθνή συνεργασία, πρόληψη, έγκαιρη προειδοποίηση και αποκατάσταση των εδαφών. Όχι μόνο μάσκες όταν ο ουρανός γίνει καφέ. Γιατί είναι πάντα φθηνότερο πολιτικά να μετράς αιωρούμενα σωματίδια παρά να συγκρουστείς με όσους εξαντλούν τη γη για γρήγορο κέρδος. Η σκόνη όμως δεν διαθέτει διαβατήριο ούτε σέβεται σύνορα. Και όταν ξεκινήσει να ταξιδεύει, επιστρέφει σε όλους τον λογαριασμό.
Διεθνής Ημέρα Ελπίδας
Η 12η Ιουλίου είναι η Διεθνής Ημέρα Ελπίδας, μία από τις νεότερες παγκόσμιες ημέρες του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Καθιερώθηκε το 2025, σε μια εποχή όπου πόλεμοι, ανισότητες, κλιματική κρίση και κοινωνική ανασφάλεια έχουν κάνει την ελπίδα να μοιάζει σχεδόν με είδος πολυτελείας. Έτσι, η διεθνής κοινότητα αποφάσισε να της αφιερώσει μία ημέρα, αφού πρώτα πέρασε τον υπόλοιπο χρόνο παράγοντας αρκετούς λόγους για να τη χρειαζόμαστε.
Η ελπίδα δεν είναι απλώς αισιοδοξία ούτε η βολική συμβουλή «σκέψου θετικά» που δίνεται συνήθως σε ανθρώπους χωρίς δουλειά, σπίτι ή πρόσβαση σε αξιοπρεπή περίθαλψη. Είναι η πεποίθηση ότι μια δύσκολη κατάσταση μπορεί να αλλάξει και, κυρίως, ότι αξίζει να δράσουμε για να αλλάξει. Χωρίς πράξη, η ελπίδα καταντά διαφημιστικό σύνθημα, από αυτά που τυπώνονται με μεγάλα γράμματα ενώ από κάτω συνεχίζονται οι περικοπές.
Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών παρουσιάζει την ελπίδα ως δύναμη που μπορεί να ενώνει ανθρώπους, κοινότητες και λαούς. Ωραία ακούγεται, αλλά η ενότητα δεν οικοδομείται με ευχές. Χρειάζεται ειρήνη, κοινωνική δικαιοσύνη, προστασία των δικαιωμάτων και πραγματικές δυνατότητες για όσους ζουν αποκλεισμένοι.
Η ημέρα αυτή έχει νόημα μόνο όταν η ελπίδα παύει να λειτουργεί ως παρηγοριά για τους αδικημένους και γίνεται απαίτηση απέναντι στους ισχυρούς. Γιατί η ελπίδα δεν είναι να περιμένεις υπομονετικά να διορθωθεί ο κόσμος. Είναι να οργανώνεσαι, να αντιστέκεσαι και να αρνείσαι ότι η σημερινή αδικία αποτελεί τη μοναδική δυνατή πραγματικότητα.
Με πληροφορίες και φωτογραφίες από https://www.sansimera.gr και https://el.wikipedia.org/
