Ροζέ Βαντίμ | Ο σκηνοθέτης της επιθυμίας

… |Ροζέ Βαντίμ | Ο σκηνοθέτης της επιθυμίας | Ανάμεσα στη μεταπολεμική απελευθέρωση των ηθών, το ανδρικό βλέμμα και την εμπορευματοποίηση της ελευθερίας | Ο Ροζέ Βαντίμ δεν ζήτησε ποτέ συγχωροχάρτι από την Ιστορία του κινηματογράφου, δεν διεκδίκησε θέση ανάμεσα στους μεγάλους φορμαλιστές, ούτε ενδιαφέρθηκε να τον αγαπήσουν οι κριτικοί. Υπήρξε, όμως, ένας από τους πιο αποκαλυπτικούς καθρέφτες της μεταπολεμικής Ευρώπης: μιας κοινωνίας που προσπαθούσε να τινάξει από πάνω της τη […]

Σεργκέι Αϊζενστάιν | «Ο κινηματογράφος είναι η τέχνη του μοντάζ»

… | Σεργκέι Αϊζενστάιν | «Ο κινηματογράφος είναι η τέχνη του μοντάζ» | Ο σκηνοθέτης που άλλαξε τα δεδομένα | «Ο νέος κινηματογράφος δεν συνέχισε μια παράδοση, αλλά έφερε μια καινούργια καλλιτεχνική προσέγγιση, μια έντονη εμπάθεια σε ό,τι ήταν μπαγιάτικο και απορριπτέο, μια ασυμφιλίωτη εχθρότητα σε σκύβαλα και εντυπωσιασμούς, μια σταθερή αποφασιστικότητα να κρατηθούν έξω από το σινεμά οι παλιές και τετριμμένες πρακτικές, καθ’ ολοκληρία ασύμβατες με την έκφραση της καινούργιας […]

Φεντερίκο Φελίνι | Ο ποιητής της εικόνας

. Φεντερίκο Φελίνι Ο ποιητής της εικόνας Παραμένει ακόμα και σήμερα ένας από τους ξεχωριστούς και επιδραστικούς σκηνοθέτες στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου Οι ταινίες του Ιταλού δημιουργού, που γεννήθηκε σαν σήμερα, 20 Ιανουαρίου του 1920, παίζονται και ξαναπαίζονται σε ειδικά αφιερώματα, δείγμα της απήχησής του και στους νεώτερους σινεφίλ. Ήταν γιος του Ουρμπάνο Φελίνι, ενός πλασιέ από το Σαβινιάνο, και της Ίντα Μπαρμπιάνι από τη Ρώμη, η οποία είχε […]

Νίκος Κούνδουρος | Η «Μαγική Πόλις»

… | Νίκος Κούνδουρος | Η «Μαγική Πόλις» η σκοτεινή καρδιά της μεταπολεμικής Αθήνας | Ο Νίκος Κούνδουρος, ο Χατζιδάκις και η πρώτη μεγάλη κινηματογραφική κατάθεση για τη φτώχεια, την αλληλεγγύη και τις ανοιχτές πληγές της μετεμφυλιακής Ελλάδας |   Κείμενο: Λευτέρης Τηλιγάδας Στα μέσα της δεκαετίας του ’50, η Αθήνα μοιάζει να ζει δύο ζωές. Από τη μία, η βιτρίνα της «ανόρθωσης» μετά τον Εμφύλιο, με οικοδομές που ανεβαίνουν, δρόμους […]

Τζον Κασσαβέτης | Aνυπότακτος και εικονοκλάστης

. Τζον Κασσαβέτης Από στόφα ανυπότακτος Ο εικονοκλάστης του αμερικάνικου cinema Άφησε την ευκολία και μπήκε  στην περιπέτεια Ο Τζον Κασσαβέτης (αγγλικά: John Nicholas Cassavetes‎‎, 9 Δεκεμβρίου 1929 – 3 Φεβρουαρίου 1989), ήταν Ελληνοαμερικάνος σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός και ηθοποιός. Ο Κασσαβέτης ήταν ένας από τους πρώτους σκηνοθέτες που ασχολήθηκαν με τον ανεξάρτητο κινηματογράφο. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 9 Δεκεμβρίου του 1929 και ήταν γιος της Ελληνοαμερικανίδας ηθοποιού Κάθριν Κασσαβέτη […]

Τα «Μανάκια» των Βαλκανιών

… Γιάννης και Μίλτος Μανάκης | Τα «Μανάκια» των Βαλκανιών | Πρωτοπόροι του Βαλκανικού κινηματογράφου Περισσότερες από 12.000 φωτογραφίες και 67 ταινίες μικρού μήκους, συνολικού μήκους 1.500 μέτρων| Έλληνες στην καταγωγή, από την Αβδέλα Γρεβενών, ένα κεφαλοχώρι της Πίνδου, οι αδελφοί Γιαννάκης και Μίλτος Μανάκη σφράγισαν με το έργο τους τα πρώτα βήματα της έβδομης τέχνης στα Βαλκάνια. Η εθνικότητά τους αποτέλεσε πεδίο διεκδικήσεων και αντιπαραθέσεων – Σέρβοι, Σκοπιανοί, Τούρκοι […]

Νίκος Νικολαίδης | «Σήμερα έχουμε απολέσει τη διαδικασία»

… Νίκος Νικολαίδης | «Σήμερα έχουμε απολέσει τη διαδικασία» | «Η Αθήνα ήταν μια μικρή πόλη, ήρεμη, ερωτική, γλυκιά. Μύριζε την άνοιξη, με πολύ λίγα αυτοκίνητα, με συμπεριφορές καθαρά ερωτικές, φλερτ που κράταγαν ένα-δύο μήνες πριν γίνουνε σχέσεις η αργή διαδικασία του ονείρου δηλαδή – αγωνίες που δεν υπάρχουν πια στη ζωή μας»| Ο «αιρετικός» του ελληνικού σινεμά Ο Νίκος Γεωργίου Νικολαΐδης ο σκηνοθέτης που ύψωσε το δικό του σύμπαν […]

Πιερ Πάολο Παζολίνι | Aίρεση με ονοματεπώνυμο

. Πιερ Πάολο Παζολίνι Aίρεση με ονοματεπώνυμο – Επιμέλεια: Λ. Τηλιγάδας – Μου είπαν ότι έχω τρία είδωλα: τον Χριστό, τον Μαρξ και τον Φρόυντ Το μόνο μου είδωλο είναι η πραγματικότητα Ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι γεννήθηκε στη Μπολόνια τον Μάρτη του 1922, τη χρονιά που ανέβαινε στην εξουσία ο Μουσολίνι. Από μικρός, ήδη από την ηλικία των 7 έβρισκε στην ποίηση τον τρόπο να εκφράζεται, συνήθεια που θα τον […]

Ρομπέρ Μπρεσόν | Ο Μινιμαλισμός στον Κινηματογράφο

. Ρομπέρ Μπρεσόν Ο Μινιμαλισμός στον Κινηματογράφο «Ο Μπρεσόν  είναι ο γαλλικός κινηματογράφος, όπως ο Ντοστογιέφσκι είναι το ρωσικό μυθιστόρημα και ο Μότσαρτ η γερμανική μουσική» (Ζαν-Λυκ Γκοντάρ) Ο Γάλλος σκηνοθέτης Ρομπέρ Μπρεσόν είναι γνωστός για την ασκητική και πνευματική του προσέγγιση, θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες του γαλλικού κινηματογράφου που με ερασιτέχνες ηθοποιούς και σπάνια τη χρήση μουσικής δημιούργησε έργα που θεωρούνται  εξέχοντα δείγματα μινιμαλιστικού κινηματογράφου. Γεννήθηκε στις […]

Νίκος Κούνδουρος: «Μαγική Πόλις»

Νίκος Κούνδουρος, «Μαγική Πόλις» Η πρώτη κινηματογραφική ταινία του Κούνδουρου, γυρίστηκε το 1954 και πρωτοπροβλήθηκε στις 18 Ιουλίου 1955   επιμέλεια κειμένου: Λευτέρης Τηλιγάδας Νίκος Κούνδουρος (1926-2017) Ο Νίκος Κούνδουρος γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης. Ο πατέρας του, Ιωσήφ Κούνδουρος, ήταν γνωστός δικηγόρος και πολιτικός. Σπούδασε ζωγραφική και γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και αποφοίτησε σε ηλικία 22 ετών. Λόγω πολιτικών πεποιθήσεων, πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα […]

Γιασουτζίρο Όζου | Ο πρόδρομος του νεορεαλισμού

. Γιασουτζίρο Όζου Ο πρόδρομος του νεορεαλισμού «Η ζωή είναι απλή, μα ο άνθρωπος την κάνει περίπλοκη, αναταράσσοντας τα νερά που κοιμούνται» O  Γιασουτζίρο Όζου[1] άρχισε την καριέρα του με τον βωβό κινηματογράφο και την τελείωσε με έγχρωμες ταινίες. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες στον κόσμο και το έργο του «Ταξίδι στο Τόκιο» ένα από τα αριστουργήματα του διεθνούς κινηματογράφου. Ο ‘Οζου γεννήθηκε στην γειτονιά Φουκουγκάουα του Τόκιο, τελευταίο […]

Κολλάτος | Γυμνοί ήρθαμε στη ζωή

. Δημήτρης Κολλάτος Γυμνοί ήρθαμε στη ζωή Σε ηλικία 87 ετών «έφυγε» την Πέμπτη (30.01.2025) από τη ζωή ο σκηνοθέτης, ηθοποιός και συγγραφέας, Δημήτρης Κολλάτος Ήταν ο πρώτος που έβαλε το γυμνό στην αθηναϊκή θεατρική σκηνή Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κολλάτος επέδειξε μαχητική στάση όσον αφορά τα δικαιώματα των αυτιστικών παιδιών, ορμώμενος από την προσωπική του εμπειρία με τον γιο του Άλκη, και τη δημιουργία ειδικού χώρου στην Αίγινα για τα […]

Πέδρο Αλμοδόβαρ | Αποσπασματική αυτοβιογραφία

. | ΠΡΟΣΩΠΟ – γραφία |   – Επιμέλεια: Λ. Τηλιγάδας – Εγώ κάνω ταξικό, πολιτικό κινηματογράφο, με τις γυναίκες να έχουν την απόλυτη ηθική και αυτονομία [ Πέδρο Αλμοδόβαρ | Αποσπασματική αυτοβιογραφία ] Πολλοί κριτικοί με μισούν γι’ αυτό, παρότι στην αρχή της καριέρας μου με εξυμνούσαν Σε ηλικία 8 ετών και ύστερα από παρότρυνση της θρησκευόμενης οικογένειας του, παρακολούθησε μαθήματα σε καθολικό σχολείο. Εκεί, γίνεται μάρτυρας περιστατικών παιδεραστίας από […]

Αλέξης Δαμιανός: «Η τέχνη ποτέ δεν είναι για την τέχνη»

Το μικρόβιο του κινηματογράφου, ο Αλέξης Δαμιανός, το άρπαξε συμμετέχοντας στο «Τζίμης ο Τίγρης», την πρώτη μικρού μήκους ταινία του Παντελή Βούλγαρη… Ηθοποιός, συγγραφέας, σκηνοθέτης, σύμφωνα με πολλούς η πλέον εμβληματική μορφή του ελληνικού κινηματογράφου, παρότι γύρισε μόλις τρεις ταινίες. Αδιαπραγμάτευτες αξίες καθορίζουν το έργο καθώς και τον βίο του, με περιόδους αυτοεξορίας να διανθίζουν τον μύθο ενός από τους αυθεντικότερους δημιουργούς του τόπου. Από το 1945, τη βραδιά της […]

Αλμοδόβαρ: «Κάνω ταξικό, πολιτικό κινηματογράφο»

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1949 στην ισπανική επαρχία Λα Μάντσα από καθολικούς γονείς Επιμέλεια: Λ.Τ Σε ηλικία 8 ετών και ύστερα από παρότρυνση της θρησκευόμενης οικογένειας του, παρακολούθησε μαθήματα σε καθολικό σχολείο. Εκεί, γίνεται μάρτυρας περιστατικών παιδεραστίας από ιερείς σε μαθητές, γεγονός που στιγμάτισε βαθύτατα την παιδική του ηλικία. Στα δεκαέξι του, ανεξάρτητος πλέον, μετακομίζει στην Μαδρίτη με σκοπό να ακολουθήσει το όνειρο του και να σπουδάσει […]

Ντίνος Δημόπουλος: «Μια εποχή όπου η γνώση είναι περιττή»

Ντίνος Δημόπουλος: «Μπαίνουμε σε μια εποχή όπου η γνώση είναι περιττή αν όχι βλαβερή» επιμέλεια κειμένου: Λευτέρης Τηλιγάδας Ο κινηματογράφος του Ντίνου Δημόπουλου ίσως ορίζει τη βασική διαφορά ανάμεσα στην ευγένεια της κινηματογραφικής λαϊκότητας και τη βαρβαρότητα του λαϊκισμού. Εκείνα τα χρόνια που αυτός μόχθησε ήταν μια περίοδος πολύ σκληρή: όλα υπάκουαν σε ευκολίες και σκοπιμότητες, η ομοιογένεια και η συνταγή ήταν στοιχεία απαράβατα. Ορισμένοι κατάφεραν, στα πλαίσια του εφικτού, […]