Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 24ῃ Ιουνίου | 1926: σχέδια για τη γραμμή Μεσολογγίου – Ιωαννίνων


...

| Aγρινιώτικο καλαντάρι |

24 Ιουνίου

1926: σχέδια για τη γραμμή Μεσολογγίου – Ιωαννίνων


24 Ιουνίου 1926

Το απόγευμα εκείνης της ημέρας, ο υπουργός Συγκοινωνιών Γρηγοράκης συναντήθηκε με τον διευθυντή των Σιδηροδρόμων Πανταζή, προκειμένου να εξετάσουν τα σχέδια επέκτασης και βελτίωσης του ελληνικού σιδηροδρόμου. Από τη σύσκεψη προέκυψαν αποφάσεις που, αν υλοποιούνταν πλήρως, θα άλλαζαν τον συγκοινωνιακό χάρτη μεγάλου μέρους της χώρας.

Αποφασίστηκε η διαπλάτυνση της γραμμής των Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων, καθώς και η επέκτασή της μέχρι την Κοζάνη, ενισχύοντας τη σύνδεση της Θεσσαλίας με τη Δυτική Μακεδονία. Παράλληλα, ελήφθη οριστική απόφαση για την ταχεία κατασκευή μιας νέας σιδηροδρομικής γραμμής που θα συνέδεε το Μεσολόγγι με το Αγρίνιο, την Άρτα και τα Ιωάννινα.

«Εις το υπουργείον Συγκοινωνίας εγένετο το απόγευμα σύσκεψις του κ. Γρηγοράκη και του διευθυντού των σιδηροδρόμων κ. Πανταζή επί του ζητήματος της βελτιώσεως του σιδηροδρομικού δικτύου. Απεφασίσθη δε η πλάτυνσις της γραμμής των Θεσσαλικών σιδηροδρόμων και η επέκτασίς των μέχρι Κοζάνης. Επίσης ελήφθη οριστική απόφασις, όπως κατασκευασθή όσον το δυνατόν ταχύτερον η γραμμή Μεσολογγίου – Αγρινίου – Άρτης – Ιωαννίνων.» (Μακεδονία 24/6/1926)

Για τη Δυτική Ελλάδα και την Ήπειρο, το σχέδιο αυτό αποτελούσε κάτι πολύ περισσότερο από ένα τεχνικό έργο. Ήταν μια υπόσχεση ανάπτυξης, εμπορίου και επικοινωνίας. Οι μετακινήσεις ανθρώπων και προϊόντων παρέμεναν δύσκολες και χρονοβόρες, ενώ ο σιδηρόδρομος παρουσιαζόταν ως το μέσο που θα έβγαζε ολόκληρες περιοχές από τη συγκοινωνιακή απομόνωση.

Πολλά από τα μεγάλα εκείνα σχέδια έμειναν τελικά στα χαρτιά ή υλοποιήθηκαν μόνο εν μέρει. Ωστόσο, η συγκεκριμένη σύσκεψη αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το όραμα της εποχής: μια Ελλάδα ενωμένη με σιδηροδρομικές γραμμές από τη Θεσσαλία μέχρι τη Δυτική Ελλάδα και από το Μεσολόγγι μέχρι τα Γιάννενα. Ένα όραμα που, περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα, εξακολουθεί να θυμίζει πόσα έργα σχεδιάστηκαν, πόσα υποσχέθηκαν και πόσα δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους.

 

 

————————————————————————————————————————————————————–
Υποσημείωση: Οι χρονολογίες που καταγράφονται πριν την 16η Φεβρουαρίου 1923 είναι σύμφωνες με την χρονολόγηση των πηγών. Για την αντιστοίχιση με τη σημερινή χρονολόγηση πρέπει στην αντίστοιχη χρονολογία να προστεθούν 13 μέρες.
Φωτογραφία: Σιδηροδρομικός Σταθμός Μεσολογγίου
Έρευνα – Κείμενα: Λ. Τηλιγάδας
——————————————————————————————-
Η μνήμη είναι μια δυνατότητα για να διευρύνουμε το μέλλον
και όχι για  να το συρρικνώσουμε στο ήδη ξεπερασμένο παρελθόν

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *