Από έναν τολμηρό περιφερειακό θεσμό
σε διεθνές σημείο αναφοράς,
το Φεστιβάλ εξακολουθεί να ανοίγει τη σκηνή στην πόλη,
στην κοινότητα και στα μεγάλα ερωτήματα της εποχής
Για δέκα ημέρες κάθε καλοκαίρι, η Καλαμάτα παύει να είναι απλώς η πόλη που φιλοξενεί ένα φεστιβάλ και μετατρέπεται σε τόπο συνάντησης σωμάτων, καλλιτεχνικών γλωσσών και διαφορετικών πολιτισμικών εμπειριών. Το 32ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, που άνοιξε την Παρασκευή 17 Ιουλίου και ολοκληρώνεται την Κυριακή 26 Ιουλίου 2026, συνεχίζει μια πορεία η οποία συνέδεσε την ελληνική περιφέρεια με τις πιο ανήσυχες δυνάμεις του σύγχρονου χορού.
Ο θεσμός γεννήθηκε την άνοιξη του 1995, στο πλαίσιο ενός προγράμματος του Υπουργείου Πολιτισμού για την ανάπτυξη της περιφερειακής πολιτιστικής πολιτικής. Αποτελεί την κορυφαία δραστηριότητα του Διεθνούς Κέντρου Χορού Καλαμάτας, διοργανώνεται από την κοινωφελή επιχείρηση του Δήμου Καλαμάτας «Φάρις» και επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού, τον Δήμο Καλαμάτας και την Περιφέρεια Πελοποννήσου.
Στις τρεις και πλέον δεκαετίες της διαδρομής του, το Φεστιβάλ παρουσίασε περισσότερες από 330 παραστάσεις διεθνών ομάδων, πολλές από αυτές για πρώτη φορά στην Ελλάδα, καθώς και 146 παραστάσεις ελληνικών σχημάτων. Δεν περιορίστηκε, όμως, στη μεταφορά σημαντικών παραγωγών στην Καλαμάτα. Στήριξε την ελληνική χορευτική σκηνή, καλλιέργησε τη σύνδεση του χορού με το θέατρο, τον κινηματογράφο και τις εικαστικές τέχνες και διεκδίκησε δημόσιο χώρο για μια τέχνη που συχνά αντιμετωπιζόταν ως υπόθεση ενός περιορισμένου κοινού. [Η ταυτότητα του Φεστιβάλ](https://kalamatadancefestival.gr/about-us/)
Υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της χορογράφου Τζένης Αργυρίου, η φετινή διοργάνωση στρέφεται στην ανθρώπινη αστάθεια, στην αβεβαιότητα, στην πτώση και στη δυνατότητα μιας νέας αρχής. Στη σκηνή εμφανίζονται σώματα εύθραυστα, πληγωμένα ή απείθαρχα, τα οποία αρνούνται να υποταχθούν στην απαίτηση μιας κοινωνίας που τα θέλει διαρκώς ισχυρότερα, παραγωγικότερα και ανθεκτικότερα. Η τέχνη προβάλλει εδώ ως χώρος μετασχηματισμού και συλλογικής εμπειρίας, όχι ως πολυτελές διάλειμμα από την πραγματικότητα.
Το Φεστιβάλ απλώνεται φέτος πέρα από τις δύο σκηνές του Μεγάρου Χορού. Παραστάσεις εμφανίζονται στις πλατείες της Καλαμάτας, στο Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων, στην Αρχαία Μεσσήνη και σε πόλεις ολόκληρης της Πελοποννήσου. Προβολές, εργαστήρια, εκθέσεις και δημόσιες συζητήσεις συμπληρώνουν ένα πρόγραμμα που επιχειρεί να καταργήσει τη σκληρή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον ειδικό και στον απλό θεατή.
Όσα προηγήθηκαν
Οι πρώτες φετινές δράσεις άρχισαν πριν από την επίσημη έναρξη. Στις 11 και 12 Ιουλίου πραγματοποιήθηκαν στο Μέγαρο Χορού τα εργαστήρια του Αλέξη Τσιάμογλου για ενηλίκους άνω των 40 ετών και της Άρτεμης Λαμπίρη για το ευρύ κοινό. Παράλληλα, η παράσταση «Do Birds Dream of Flying?» του Fabla Collective ξεκίνησε την περιοδεία της από την Κόρινθο στις 15 Ιουλίου και συνέχισε στη Navarino Agora στις 16, στην Αρεόπολη στις 17, στο Άργος στις 18 και στη Δημητσάνα στις 19 Ιουλίου.
Η επίσημη έναρξη δόθηκε στις 17 Ιουλίου με το «He Who Falls» της Yoann Bourgeois Art Company στην Κεντρική Σκηνή. Την ίδια ημέρα εγκαινιάστηκε στο φουαγιέ η έκθεση «Ζουζού Νικολούδη: Η μεθοδολογία ως πράξη», με υλικό από το αρχείο της χορογράφου, ενώ άρχισαν οι οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις «All She Likes Is Popping Bubble Wrap» και «BARE under».
Το Σάββατο 18 Ιουλίου παρουσιάστηκαν το «Mercury Rising» του Jefta van Dinther στην Εναλλακτική Σκηνή, το «Metamorphosis» της Ανώτερης Επαγγελματικής Σχολής Χορού της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στην Κεντρική Πλατεία και η δεύτερη παράσταση του «He Who Falls». Το ίδιο Σαββατοκύριακο πραγματοποιήθηκε στην «Τέντα» το συμπεριληπτικό εργαστήριο της Ειρήνης Κουρούβανη και της Βενετσιάνας Καλαμπαλίκη για άτομα με και χωρίς αναπηρία.
Την Κυριακή 19 Ιουλίου ακολούθησαν η δημόσια συζήτηση «Συμπερίληψη και προσβασιμότητα στις παραστατικές τέχνες», το «One Body» του τρίτου έτους της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης στην Κεντρική Πλατεία και η δεύτερη παρουσίαση του «Mercury Rising». Σε εξέλιξη βρίσκεται επίσης το επαγγελματικό σεμινάριο του David Zambrano, το οποίο συνεχίζεται έως τις 26 Ιουλίου. [Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα](https://kalamatadancefestival.gr/workshops-kidf32/)
Το πρόγραμμα μέχρι την αυλαία
Τη Δευτέρα 20 Ιουλίου, στις 12.00, προβάλλεται στα Φιλιατρά το «The Cost of Living» των DV8 Physical Theatre. Στις 18.00 παρουσιάζεται στο Μέγαρο Χορού το βιβλίο της Deborah Hay «Χρήση ουρανού. Ένας χορός», στις 20.00 ανεβαίνει στην Εναλλακτική Σκηνή το «It’s the End of the Amusement Phase» της Χαράς Κότσαλη και στις 21.30 ακολουθεί στην Κεντρική Σκηνή το «Tempo» των Kalle Nio και Fernando Melo. Στις 20.30 το «Do Birds Dream of Flying?» ολοκληρώνει την περιοδεία του στην Πλατεία Άρεως της Τρίπολης.
Την Τρίτη 21 Ιουλίου, στις 20.00, το «Do Birds Dream of Flying?» παρουσιάζεται στην Κεντρική Πλατεία Καλαμάτας. Στις 21.30, στην Κεντρική Σκηνή, προβάλλεται η «Καρδιά του Ταύρου» της Εύας Στεφανή, το ντοκιμαντέρ που ακολουθεί τον Δημήτρη Παπαϊωάννου και τους συνεργάτες του στη δημιουργία και τη διεθνή περιοδεία του «Εγκάρσιου Προσανατολισμού».
Την Τετάρτη 22 Ιουλίου, στο Εκκλησιαστήριο της Αρχαίας Μεσσήνης, παρουσιάζονται στις 20.00 το «Amazigh in Situ» της Compagnie Filipe Lourenço/Plan-K και στις 20.30 η συμμετοχική δράση «Dancing with the Community», με ζωντανή μουσική από τον Amine Nouri.
Την Πέμπτη 23 Ιουλίου, το «Amazigh in Situ» ταξιδεύει στις 20.00 στην Πύλο. Στις 20.30 παρουσιάζεται στην Εναλλακτική Σκηνή το «Guintche – Live Version» της Marlene Monteiro Freitas και στις 22.00, στην Κεντρική Σκηνή, το «Maldonne» της Leïla Ka.
Την Παρασκευή 24 Ιουλίου, στις 20.00, το «Amazigh in Situ» φτάνει στην Αρχαία Ολυμπία, ενώ την ίδια ώρα ο David Zambrano παρουσιάζει το «Mariposa» στο Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων Καλαμάτας. Στις 21.30 επαναλαμβάνεται το «Guintche» και στις 22.30 πραγματοποιείται στο Μέγαρο Χορού, με ελεύθερη είσοδο, η ανοιχτή χορευτική γιορτή «Dance Moves – Ας ξεκινήσουμε το πάρτι».
Το Σάββατο 25 Ιουλίου παρουσιάζονται στην Εναλλακτική Σκηνή το «A User’s Manual» του Κωνσταντίνου Παπανικολάου στις 18.30, το «Lunar Seaga» του Άδωνη Βάη στις 19.30 και το «Mountains» της Garage21 στις 20.30. Στις 22.00 ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή η νέα παραγωγή του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής «Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι», σε μουσική και δραματουργία Γιώργου Κουμεντάκη.
Η αυλαία πέφτει την Κυριακή 26 Ιουλίου. Στις 11.30 πραγματοποιείται στο φουαγιέ η συζήτηση «Το ασταθές έδαφος στη σύγχρονη πρακτική του χορού». Ακολουθούν το «Ποια είναι τα σώματα της εποχής μας;» της Ίριδας Καραγιάν στις 19.00, το «Superstar» της Δέσποινας Σπύρου στις 21.00 και, στις 22.00, η δεύτερη παρουσίαση του «Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι». Η έκθεση για τη Ζουζού Νικολούδη παραμένει ανοιχτή έως την τελευταία ημέρα, καθημερινά 10.00–13.00 και 18.00–22.00.
Ενημερωθείτε από το Αναλυτικό πρόγραμμα του 32ου Φεστιβάλ
