...
| Aγρινιώτικο καλαντάρι |
19 Απριλίου
1908: Επίσκεψη Ράλλη στο Αγρίνιο
1931: Οδοιπορικό στα χωριά του Βάλτου
1941: Ο δεύτερος βομβαρδισμός της πόλης του Αγρινίου
1968: Ο Θεόκλητος δεξιώθηκε τους στιλβωτές
1979: Αντιδράσεις για το πετροχημικό στον Γαλατά Μεσολογγίου
19 Απριλίου 1908
Σε κλίμα έντονης πολιτικής κινητικότητας πραγματοποιήθηκε η επίσκεψη του Δημητρίου Ράλλη στο Αγρίνιο, όπου, παρά τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες, πλήθος πολιτών έσπευσε να τον υποδεχθεί με ενθουσιασμό. Η παρουσία του συγκέντρωσε το ενδιαφέρον της τοπικής κοινωνίας, ενώ η υποδοχή στον σιδηροδρομικό σταθμό εξελίχθηκε σε μαζική εκδήλωση στήριξης. Κατά την ομιλία του, ο Ράλλης ανέδειξε την ανάγκη πολιτικής ενότητας, επισημαίνοντας ότι οι εσωτερικές διαιρέσεις αποδυναμώνουν τη χώρα. Παράλληλα, άσκησε κριτική στην κατάσταση της δημόσιας διοίκησης, κάνοντας λόγο για ανασφάλεια, οικονομική πίεση και κακή διαχείριση των κρατικών πόρων.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στα έργα υποδομής, κυρίως στη βελτίωση των συγκοινωνιών και στην αποξήρανση των λιμνών της περιοχής, τα οποία, όπως υπογράμμισε, συνδέονται άμεσα με την ανάπτυξη και τη δημόσια υγεία και κλείνοντας, διαβεβαίωσε ότι θα στηρίξει έμπρακτα τα συμφέροντα της επαρχίας. (ΝΕΟΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ 19.4.1908)
19 Απριλίου 1931
Στο ΦΩΣ του Αγρινίου, που κυκλοφόρησε εκείνη την ημέρα, καταγράφεται ένα ζωντανό οδοιπορικό στα χωριά του Βάλτου από τον δημοσιογράφο Αθ. Αρκουμάνη. Ξεκινώντας από τους Γιαννοπούλους, ο συντάκτης περιγράφει με αιχμηρή ματιά την κοινωνική στασιμότητα και τα καθημερινά παράπονα των κατοίκων. Στην Ποδογορά και το Μπαμπαλιό αναδεικνύεται η φτώχεια, αλλά και η εργατικότητα των προσφύγων που προσπαθούν να ριζώσουν σε νέα γη. Η διαδρομή προς τα Λουτρά Πρεβέντζας αποκαλύπτει ένα τοπίο σπάνιας φυσικής ομορφιάς, εγκαταλελειμμένο όμως και χωρίς την παραμικρή υποδομή. Παρά τις δυσκολίες πρόσβασης, η εμπειρία της φύσης αποζημιώνει τους επισκέπτες. Το οδοιπορικό ολοκληρώνεται σε Μαλατέικο και Βαρετάδα, όπου η απομόνωση, η έλλειψη δρόμων και η αίσθηση εγκατάλειψης κυριαρχούν. Ένα ντοκουμέντο της εποχής που φωτίζει τη σκληρή καθημερινότητα και τις ανεκμετάλλευτες δυνατότητες της περιοχής.
19 Απριλίου 1941
Πραγματοποιείται ο δεύτερος βομβαρδισμός της πόλης του Αγρινίου από την γερμανική αεροπορία, τρείς μέρες μόλις μετά τον πρώτο βομβαρδισμό, της 16ης Απριλίου εκείνης χρονιάς.
Στις 5 το πρωί, το Μεγάλο Σάββατο του 1941, γερμανικά αεροπλάνα βομβάρδισαν πάλι το Αγρίνιο με στόχο το αεροδρόμιο, που καταλήφθηκε την επόμενη μέρα. Ένα κάρο μπροστά από ένα καροποιείο, θεωρήθηκε αντιαεροπορικό και έγινε αφορμή να χτυπηθούν κάποια σημεία ακόμα μέσα στην πόλη, προκαλώντας πανικό. Η αεράμυνα της πόλης όμως ήταν ελάχιστη και γρήγορα εξουδετερώθηκε.
19 Απριλίου 1968
Ο μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Θεόκλητος έδωσε δεξίωση στο Μέγαρο της επισκοπής προς τιμή των στιλβωτών (λούστρων) του Αγρινίου. «Εις την ατμόσφαιραν πολύ φιλικήν οι άνθρωποι αυτοί με τα μουτζουρωμένα χέρια και τα ηλιοκαμένα πρόσωπα, αναφέρει η εφημερίδα Ταχυδρόμος, «εκτεθειμένοι εις το ύπαιθρον καθαρίζοντας τα παπούτσια των πελατών, για να κερδίσουν το ψωμί τους έλαβον την ευκαιρίαν να τους γίνη μία ιδιαιτέρα τιμή». ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ 19.4.1968
19 Απριλίου 1979
Κλιμακώνονται οι αντιδράσεις στην Αιτωλοακαρνανία και την Αχαΐα για τη σχεδιαζόμενη εγκατάσταση πετροχημικού συγκροτήματος στον Γαλατά Μεσολογγίου. Αντιπροσωπεία δημάρχων, κοινοταρχών και τοπικών φορέων επισκέπτεται τον γενικό γραμματέα του ΚΚΕ Χαρίλαο Φλωράκη, εκφράζοντας την έντονη ανησυχία των κατοίκων. Στο επίκεντρο τίθενται οι φόβοι για σοβαρή περιβαλλοντική επιβάρυνση, αλλά και οι κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες που ενδέχεται να πλήξουν την περιοχή.
Οι εκπρόσωποι καταγγέλλουν την προώθηση του έργου χωρίς ουσιαστική διαβούλευση, ενώ κάνουν λόγο για αυξημένη αστυνόμευση μετά από κινητοποιήσεις. Ο Φλωράκης δηλώνει τη στήριξη του κόμματός του και ζητά την αναστολή των εργασιών και την επανεξέταση του σχεδίου με επιστημονικά και χωροταξικά κριτήρια. Ανάλογη στάση εκφράζει και ο Ανδρέας Παπανδρέου, στον οποίο επίσης απευθύνεται η αντιπροσωπεία. Το θέμα αναδεικνύεται σε μείζον πολιτικό και τοπικό ζήτημα. (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 19.4.1979)
