Επίκαιρα

Στα 82 του χρόνια έκλεισε μια πολύχρονη διαδρομή στον Τύπο,
την επιμέλεια και τους αγώνες ο Χρήστος Πριτσαπίδουλας
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών ο δημοσιογράφος Χρήστος Ανδρέας Πριτσαπίδουλας, έπειτα από μακρά παρουσία σε αθηναϊκές και αχαϊκές εφημερίδες. Πέθανε το απόγευμα της Τετάρτης 12 Αυγούστου στο σπίτι του, ενώ η πολιτική κηδεία του πραγματοποιήθηκε σήμερα, Παρασκευή 14 Αυγούστου, στο Ελαιοχώρι Δυτικής Αχαΐας. Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ αποχαιρέτησε με θλίψη τον συνάδελφό του, ανακοινώνοντας ότι θα ακολουθήσει αναλυτικότερη αναφορά στη ζωή και την επαγγελματική του διαδρομή. Ο Χρήστος Πριτσαπίδουλας υπήρξε επί σειρά ετών αρχισυντάκτης, έχοντας δουλέψει σε μια εποχή κατά την οποία η σύνταξη της εφημερίδας στηριζόταν ακόμη στη συλλογική δουλειά, στη γνώση της ύλης και στην ευθύνη απέναντι στον αναγνώστη.
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι και καταγόταν από την Αχαγιά. Σπούδασε δημοσιογραφία στη σχολή «Όμηρος» και ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία από τις εφημερίδες «114» και «Ανεξάρτητος» του Μεσολογγίου. Στη συνέχεια εργάστηκε, μεταξύ άλλων, στην «Αθηναϊκή», τη «Βραδυνή», την «Ακρόπολη», την «Αυριανή», τη «Μεσημβρινή», την «Ελευθεροτυπία», το «Έθνος» και την «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», όπου διετέλεσε αρχισυντάκτης. Στοιχεία της δημοσιογραφικής του διαδρομής είχαν καταγραφεί και σε παλαιότερη παρουσίασή του στη Δυτική Αχαΐα.
Παράλληλα με την εργασία του στις εφημερίδες, συνεργάστηκε με περιοδικά και εκδοτικούς οίκους, αναλαμβάνοντας την επιμέλεια και την έκδοση δεκάδων βιβλίων. Είχε επίσης συμμετοχή στα θεσμικά όργανα της ΕΣΗΕΑ και είχε διατελέσει στο Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της Ένωσης, υπηρετώντας έναν χώρο στον οποίο η δεοντολογία ήταν καθημερινή σύγκρουση με τις πιέσεις της εξουσίας και της ιδιοκτησίας των μέσων ενημέρωσης.
Ο Χρήστος Πριτσαπίδουλας παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του μέλος του ΚΚΕ. Η Τομεακή Επιτροπή Αχαΐας και η ΚΟΒ Δυτικής Αχαΐας τον αποχαιρέτησαν ως άνθρωπο που, παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας, συνέχιζε να συμμετέχει στις συλλογικές διαδικασίες της οργάνωσής του. Ιδιαίτερη αναφορά έκαναν στη στάση του την περίοδο των ανατροπών στις σοσιαλιστικές χώρες και της διάσπασης του ΚΚΕ, όταν υπερασπίστηκε σταθερά τις πολιτικές του πεποιθήσεις.
Η απώλειά του κλείνει μια διαδρομή δεκαετιών στον ελληνικό Τύπο, αλλά αφήνει πίσω της τη μνήμη ενός ανθρώπου που συνέδεσε τη δημοσιογραφική εργασία με το βιβλίο, τη συνδικαλιστική παρουσία και την πολιτική στράτευση. Σε μια περίοδο κατά την οποία η ενημέρωση παραδίδεται όλο και περισσότερο στην ταχύτητα, στους αλγόριθμους και στα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, η πορεία ανθρώπων που έμαθαν τη δημοσιογραφία μέσα στη σύνταξη και τη συλλογική ευθύνη αποκτά ξεχωριστή σημασία.


