Editorial | Ανάπτυξη χωρίς κοινωνικό αντίκρισμα



Editorial

Η ανάπτυξη δεν αποτυπώνεται στους δείκτες.
Μετριέται με το πόσο δύσκολο είναι να εξασφαλίσει κανείς ένα σπίτι,
έναν μισθό και μια εύκολη πρόσβαση στην περίθαλψη


Σήμερα παρουσιάζεται στη Βουλή ο προϋπολογισμός του 2027. Η κυβέρνηση προβλέπει ανάπτυξη 2,3% και επιδιώκει υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα. Όμως όλα αυτά είναι στόχοι και προβλέψεις και καθόλου μα καθόλου κανονική ζωή. Γιατί υπάρχει μόνο ένας τρόπος να καταλαβαίνουμε την κατάσταση μιας χώρας χωρίς τα παράσιτα των κυβερνητικών διαβεβαιώσεων στα αυτιά μας. Κι αυτός δεν είναι άλλος από το να κοιτάζουμε τι χρειάζεται ένας άνθρωπος για να ζήσει αξιοπρεπώς και πόσο δύσκολο έχει γίνει να εξασφαλίσει κανείς ένα σπίτι, έναν μισθό που να φτάνει και μια εύκολη πρόσβαση στην περίθαλψη. Γιατί εκεί κρίνεται κάθε οικονομική πολιτική και όχι στις τελετές παρουσίασης των αριθμών.

Ας δούμε την κατοικία. Μια σημερινή καταγραφή αγγελιών εντοπίζει μόλις 131 περιοχές, από τις 446 που εξετάστηκαν, με μέση ζητούμενη τιμή πώλησης κάτω από δύο χιλιάδες ευρώ το τετραγωνικό. Προσοχή: μιλάμε για τιμές αγγελιών, όχι υποχρεωτικά για τιμές πραγματικών συναλλαγών. Ακόμη κι έτσι, το ερώτημα παραμένει. Ποιος μπορεί να αγοράσει σπίτι με το εισόδημα της εργασίας του; Και ποια οικογένεια μπορεί να οργανώσει το μέλλον της όταν το κόστος στέγασης απορροφά ολοένα και μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού της;

Η στέγη δεν είναι απλώς ένα περιουσιακό στοιχείο. Είναι προϋπόθεση ανεξαρτησίας για έναν νέο εργαζόμενο, σταθερότητας για μια οικογένεια και ασφάλειας για έναν ηλικιωμένο. Όταν οι τιμές προσδιορίζονται κυρίως από την επενδυτική απόδοση, χρειάζονται δημόσιες πολιτικές που αυξάνουν την πραγματικά προσιτή κατοικία και ελέγχουν ποιος ωφελείται από τις επιδοτήσεις. Διαφορετικά, μέρος της κρατικής βοήθειας μπορεί να καταλήγει στις ήδη διογκωμένες απαιτήσεις της αγοράς. Γιατί το πρόβλημα δεν λύνεται με το να βαφτίζουμε «ευκαιρία» κάθε φθηνότερη αγγελία που συναντάμε στο ψάξιμο.

Την ίδια ώρα, υπάρχουν ελλείψεις αντιγριπικών εμβολίων σε φαρμακεία, μέσα στην περίοδο που η πρόληψη πρέπει να λειτουργεί απρόσκοπτα. Οι φαρμακοποιοί μιλούν για καθυστερημένες παραδόσεις, ενώ αναμένεται αναπλήρωση των αποθεμάτων. Δεν χρειάζεται να αποδώσουμε αυθαίρετα την ευθύνη για μια συγκεκριμένη καθυστέρηση. Χρειάζεται, όμως, να ρωτήσουμε ποιος διασφαλίζει ότι η αλυσίδα προμήθειας δεν αφήνει εκτεθειμένους τους πολίτες. Η δημόσια υγεία δεν μπορεί να εξαρτάται από την τύχη του αποθέματος στο φαρμακείο της γειτονιάς.

Αυτά τα ζητήματα δεν είναι άσχετα μεταξύ τους. Ο προϋπολογισμός αποφασίζει προτεραιότητες, η στεγαστική πολιτική επηρεάζει την κατανομή του εισοδήματος και η υγειονομική οργάνωση δείχνει πόσο αποτελεσματικά προστατεύεται η κοινωνία. Δεν αρκεί να ανακοινώνονται επιδόματα, ούτε να δηλώνεται ότι οι δείκτες πάνε καλά. Γιατί το θέμα είναι κατά πόσο οι παρεμβάσεις περιορίζουν τα προβλήματα και αντιστρέφουν το κλίμα προς όφελος των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων και όχι απλώς, να βοηθούν τους ανθρώπους να αντέξουν λίγο ακόμη το ίδιο ακριβό καθεστώς ζωής.

 

l

Περισσότερα από AgrinioStories

Πότε πληρώνεται η επιστροφή ενοικίου

Ορεινή Ναυπακτία | 21 & 22/11 | Κρυονερίτικα Πολυσπόρια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *