Editorial | Aπροστάτευτα παιδιά



Editorial

Πίσω από τις δημογραφικές εξαγγελίες,
παιδιά μένουν απροστάτευτα
και οικογένειες σηκώνουν μόνες τους τεράστιο κόστος


Δεν μπορείς να μιλάς διαρκώς για το δημογραφικό και, την ίδια στιγμή, να μην μπορείς να εξασφαλίσεις έναν ασφαλή χώρο για ένα παιδί που χρειάζεται προστασία. Αυτή είναι η αντίφαση που βγαίνει σήμερα μπροστά μας. Από τη μία, η αγωνία για τα παιδιά που δεν γεννιούνται. Από την άλλη, η πραγματικότητα για εκείνα που ήδη ζουν εδώ και έχουν άμεση ανάγκη από το κράτος. Πενήντα έξι παιδιά παρέμεναν, σύμφωνα με την ΠΟΕΔΗΝ, την περασμένη εβδομάδα στα δύο μεγάλα νοσοκομεία Παίδων της Αθήνας, όχι επειδή χρειάζονταν νοσηλεία, αλλά επειδή δεν υπήρχε διαθέσιμη θέση σε κατάλληλη δομή.

Το νοσοκομείο όμως δεν είναι σπίτι ούτε η αστυνομική φύλαξη είναι φροντίδα. Και μια εισαγγελική εντολή δεν υποκαθιστά τις υπηρεσίες που οφείλει να διαθέτει μια οργανωμένη πολιτεία. Σημερινό δημοσίευμα περιγράφει πολύμηνες παραμονές παιδιών και μεταφέρει καταγγελίες εργαζομένων για κακοποιητικές καταστάσεις. Αυτές οι καταγγελίες χρειάζονται διερεύνηση και συγκεκριμένες απαντήσεις.

Κανείς δεν λέει ότι κάθε περιστατικό έχει εύκολη λύση. Χρειάζονται εξειδικευμένοι κοινωνικοί λειτουργοί, προσωπικό ψυχικής υγείας, κατάλληλες δομές, οικογενειακή αναδοχή με υποστήριξη και πραγματικός συντονισμός ανάμεσα σε νοσοκομεία, δήμους και δικαστικές αρχές. Όταν αυτά δεν υπάρχουν επαρκώς, το βάρος μεταφέρεται στους εργαζομένους και, πρώτα απ’ όλα, στα ίδια τα παιδιά. Η συζήτηση για το λεγόμενο αποτελεσματικό κράτος οφείλει να αρχίζει από εκεί. Όχι από την ταχύτητα μιας πλατφόρμας, αλλά από το αν ένα παιδί κοιμάται σε ασφαλές περιβάλλον.

Την ίδια ώρα, η επεξεργασία στοιχείων της ΑΑΔΕ δείχνει ότι, ανάμεσα στις φορολογικές δηλώσεις του 2019 και του 2025, μειώθηκαν κατά τουλάχιστον 231.885 οι καταγραφές εξαρτώμενων παιδιών. Προσοχή όμως. Αυτό δεν σημαίνει ότι «χάθηκαν» τόσα παιδιά από τον πληθυσμό. Πρόκειται για φορολογική καταγραφή, που επηρεάζεται και από την ενηλικίωση. Η δημογραφική υποχώρηση επιβεβαιώνεται ανεξάρτητα από την ΕΛΣΤΑΤ, που κατέγραψε μόλις 65.618 γεννήσεις το 2025, λιγότερες από την προηγούμενη χρονιά.

Είναι εύκολο να καλείς τους νέους να κάνουν παιδιά. Είναι πολύ δυσκολότερο να τους εξασφαλίζεις σταθερή δουλειά, αξιοπρεπή μισθό, προσιτή στέγη, δημόσιους παιδικούς σταθμούς και ουσιαστική στήριξη όταν κάτι πάει στραβά. Οι γεννήσεις δεν αυξάνονται με υποδείξεις προς τις γυναίκες και τα ζευγάρια. Χρειάζεται να μειωθεί η ανασφάλεια που καθορίζει την καθημερινότητά τους. Τα ίδια φορολογικά στοιχεία δείχνουν και άνοδο των συνολικών δηλωμένων εισοδημάτων. Αλλά αυτή είναι ονομαστική αύξηση και δεν μας λέει τι απομένει στην οικογένεια μετά το νοίκι, τους λογαριασμούς, τα τρόφιμα και τους φόρους. Ούτε μας λέει πώς κατανέμεται το επιπλέον εισόδημα. Γιατί η ευημερία ενός πίνακα δεν είναι από μόνη της ευημερία και για την καθημερινότητα του νοικοκυριού.

Η κυβέρνηση μιλά για νέο συμβόλαιο με την κοινωνία. Το πραγματικό συμβόλαιο, όμως, φαίνεται εκεί όπου δοκιμάζεται η δημόσια ευθύνη. Στο παιδί που περιμένει μια θέση φροντίδας. Στους γονείς που υπολογίζουν αν μπορούν να μεγαλώσουν δεύτερο παιδί. Στον εργαζόμενο που προσπαθεί να βγάλει τον μήνα. Όσο η προστασία αντιμετωπίζεται ως κόστος και όχι ως δικαίωμα, το δημογραφικό θα γίνεται αφορμή για ομιλίες, αλλά όχι για αλλαγή.

 


Πηγές – Πρωτοσέλιδα «Εφημερίδας των Συντακτών» και «Ναυτεμπορικής», 16 Νοεμβρίου 2026. | Ανακοίνωση ΠΟΕΔΗΝ για τα 56 παιδιά, όπως μεταδόθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2026 όπως μεταδόθηκε από την ertnews.gr | Στοιχεία φορολογικών δηλώσεων ΑΑΔΕ, περιόδου υποβολής 2019–2025, όπως αναλύθηκαν στον «Ελεύθερο Τύπο» στις 16 Νοεμβρίου 2026. | ΕΛΣΤΑΤ, «Στοιχεία Φυσικής Κίνησης Πληθυσμού 2025», δημοσίευση 1 Οκτωβρίου 2026 της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής
 

Περισσότερα από AgrinioStories

Πολυτεχνείο | Ανοιχτές πύλες, κλειστά κτίρια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *