Επίκαιρα
Ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε δίκτυα 208 χιλιομέτρων
σε Πάτρα, Αγρίνιο και Πύργο,
όμως οι καθυστερήσεις κρατούν ακόμη ανοιχτό
το βασικό ζήτημα της ενεργειακής ισοτιμίας της περιοχής
Η ενεργειακή υστέρηση της Δυτικής Ελλάδας και η ανάγκη να ολοκληρωθεί χωρίς νέες καθυστερήσεις η ανάπτυξη των δικτύων φυσικού αερίου σε Πάτρα, Αγρίνιο και Πύργο βρέθηκαν στο επίκεντρο της εκδήλωσης «Η Ενεργειακή Μετάβαση της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας – Το παράδειγμα του φυσικού αερίου». Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας – Τμήμα Δυτικής Ελλάδας, με πρωτοβουλία του Ινστιτούτου Ανάπτυξης Δυτικής Ελλάδας.
Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Αχαΐας, Θεόδωρος Λουλούδης, έθεσε το θέμα στη βάση των πραγματικών συνεπειών που έχει η απουσία επαρκών ενεργειακών υποδομών για την παραγωγή και την επιχειρηματική δραστηριότητα. Όπως υπογράμμισε, η περιοχή δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει άλλο χρόνο, καθώς η πρόσβαση σε ανταγωνιστικότερες μορφές ενέργειας επηρεάζει το κόστος λειτουργίας, τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων και την απόφαση μιας νέας επένδυσης να εγκατασταθεί ή όχι στη Δυτική Ελλάδα.
Ο αρχικός σχεδιασμός που είχε παρουσιαστεί τα προηγούμενα χρόνια προέβλεπε την κατασκευή περίπου 208 χιλιομέτρων δικτύων διανομής στις τρεις μεγάλες πόλεις της Περιφέρειας, με προϋπολογισμό που είχε υπολογιστεί κοντά στα 41 εκατ. ευρώ. Επειδή η περιοχή δεν συνδέεται απευθείας με το εθνικό σύστημα μεταφοράς φυσικού αερίου, η τροφοδοσία των τοπικών δικτύων είχε σχεδιαστεί να γίνεται με υγροποιημένο φυσικό αέριο, μέσω εγκαταστάσεων αποθήκευσης και επαναεριοποίησης.
Το αρχικό χρονοδιάγραμμα τοποθετούσε την ολοκλήρωση των έργων αρκετά νωρίτερα. Το γεγονός ότι το θέμα εξακολουθεί να συζητείται το 2026 αποτυπώνει το μέγεθος της καθυστέρησης και εξηγεί την πίεση των παραγωγικών φορέων. Στο μεταξύ, επιχειρήσεις της περιοχής συνέχισαν να λειτουργούν χωρίς τις ίδιες ενεργειακές επιλογές που έχουν επιχειρήσεις άλλων περιφερειών.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η Βιομηχανική Περιοχή της Πάτρας, όπου είναι συγκεντρωμένες επιχειρήσεις με αυξημένες ενεργειακές ανάγκες. Η διαθεσιμότητα δικτύου δεν αποτελεί από μόνη της εγγύηση χαμηλών τιμών, μπορεί όμως να προσθέσει μια ακόμη επιλογή στο ενεργειακό μείγμα και να περιορίσει την εξάρτηση από ακριβότερα καύσιμα. Αντίστοιχες ανάγκες υπάρχουν στις παραγωγικές ζώνες του Αγρινίου και του Πύργου.
Το φυσικό αέριο παρουσιάζεται ως καύσιμο μετάβασης και όχι ως μόνιμη απάντηση στην ενεργειακή κρίση. Αυτό σημαίνει ότι η ανάπτυξη των σχετικών υποδομών πρέπει να εντάσσεται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό που θα περιλαμβάνει Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αποθήκευση, ενεργειακές κοινότητες, εξοικονόμηση και ενίσχυση των ηλεκτρικών δικτύων. Διαφορετικά, υπάρχει ο κίνδυνος η περιοχή να κυνηγά συνεχώς τεχνολογίες και υποδομές που αλλού έχουν ήδη αρχίσει να ξεπερνιούνται.
Μετά από χρόνια εξαγγελιών, οι επιχειρήσεις και οι κάτοικοι δεν χρειάζονται άλλη μία γενική διαβεβαίωση. Χρειάζονται δημόσια ενημέρωση για το τι έχει ολοκληρωθεί, πόσες συνδέσεις είναι πραγματικά διαθέσιμες, ποιες εργασίες απομένουν και ποιο είναι το δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα. Η ενεργειακή ισοτιμία της Δυτικής Ελλάδας δεν μπορεί να παραμένει μόνιμα σε αναμονή.
