...
|Επίκαιρα|
Οι 72 δόσεις δεν πείθουν την αγορά
| Επιμελητήρια και επαγγελματικοί φορείς ζητούν μόνιμη λύση έως 120 δόσεων,
υποστηρίζοντας ότι οι μικρές επιχειρήσεις δεν αντέχουν άλλα ημίμετρα |
Η νέα ρύθμιση οφειλών έως 72 δόσεων που προωθεί η κυβέρνηση παρουσιάζεται ως ένα από τα βασικά εργαλεία αντιμετώπισης του ιδιωτικού χρέους. Ωστόσο, οι επαγγελματικοί και επιχειρηματικοί φορείς εμφανίζονται ιδιαίτερα επιφυλακτικοί, υποστηρίζοντας ότι το μέτρο απέχει από τις πραγματικές ανάγκες χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων και ελεύθερων επαγγελματιών.
Στη δημόσια διαβούλευση για το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθήνας προειδοποιεί ότι πολλές επιχειρήσεις κινδυνεύουν να μείνουν εκτός της ρύθμισης αν δεν υπάρξουν ουσιαστικές αλλαγές. Όπως επισημαίνει, οι επιχειρήσεις συνεχίζουν να λειτουργούν μέσα σε ένα περιβάλλον υψηλού ενεργειακού κόστους, αυξημένων τιμών πρώτων υλών, περιορισμένης κατανάλωσης, δυσκολίας πρόσβασης σε χρηματοδότηση και συσσωρευμένων υποχρεώσεων.
Για τον λόγο αυτό ζητά νέα ρύθμιση έως 120 δόσεων, με σημαντική διαγραφή προσαυξήσεων και προστίμων. Παράλληλα, ζητά την κατάργηση του περιορισμού που αποκλείει όσους είχαν ενεργές ρυθμίσεις στις 21 Απριλίου 2026, καθώς και την ένταξη όλων των οφειλών που έχουν δημιουργηθεί έως σήμερα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των ετών 2024 και 2025. Ενστάσεις διατυπώνονται και για το επιτόκιο που προσεγγίζει το 5,84%, με το ΒΕΑ να προτείνει σταθερό επιτόκιο έως 2% ή ακόμη και απαλλαγή από τόκους και προσαυξήσεις για επιχειρήσεις που έχουν υποστεί σημαντική μείωση τζίρου.
Στο ίδιο πνεύμα κινούνται το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Πειραιώς και ο Εμπορικός Σύλλογος Πειραιώς, οι οποίοι ζητούν μόνιμο μηχανισμό ρύθμισης έως 120 δόσεων και προειδοποιούν ότι η αγορά εξελίσσεται σε αγορά «δύο ταχυτήτων», όπου οι μικρότερες επιχειρήσεις δυσκολεύονται ολοένα περισσότερο να αντέξουν τις πιέσεις.
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, υποστηρίζει ότι οι 72 δόσεις, η διεύρυνση του εξωδικαστικού μηχανισμού και τα υπόλοιπα μέτρα συνθέτουν μια ολοκληρωμένη παρέμβαση. Όμως η συζήτηση που ανοίγει η αγορά είναι βαθύτερη από τον αριθμό των δόσεων. Όταν οι ίδιοι οι παραγωγικοί φορείς δηλώνουν ότι οι επιχειρήσεις αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υφιστάμενες υποχρεώσεις τους, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο λογιστικό αλλά πολιτικό και οικονομικό.
Η επιμονή σε περιορισμένα σχήματα ρύθμισης δείχνει μια αντίληψη που αντιμετωπίζει το χρέος ως ατομική αδυναμία και όχι ως αποτέλεσμα των συνθηκών που οι ίδιες οι επιχειρήσεις περιγράφουν καθημερινά. Γι’ αυτό και το αίτημα για 120 δόσεις δεν εμφανίζεται απλώς ως μια διευκόλυνση πληρωμής. Παρουσιάζεται ως διεκδίκηση ενός διαφορετικού πλαισίου, πιο κοντά στην πραγματικότητα μιας αγοράς που συνεχίζει να παράγει χρέη με μεγαλύτερη ταχύτητα από αυτήν με την οποία μπορεί να τα αποπληρώσει.
————————————————————————
Επιμέλεια Lef.T | Πληροφορίες από news247.gr
