...
| Aγρινιώτικο καλαντάρι |
28 Μαΐου
1900: Ο Μπαϊμπάς στην Αθήνα για δάνειο
1918: Tο Αγρίνιο ζητάει να φορολογηθούν οι άγαμοι
28 Μαΐου 1900
Εκείνες τις μέρες ο δήμαρχος Αγρινίου Γεώργιος Μπαϊμπάς βρίσκονταν στην Αθήνα και προσπαθούσε να συνάψει σύμβαση με την εταιρεία των εργοληψιών, για το φωτισμό της πόλης με ηλεκτρικό φως και την ύδρευση της από το νερό του Αχελώου. Όπως μας πληροφορεί η εφημερίδα Εμπρός της 28ης Μαΐου του 1963 οι διαπραγματεύσεις προχωρούσαν καλά και η εταιρεία είχε αποφασίσει να στείλει στο Αγρίνιο μηχανικούς για να συζητήσουν τα ζητήματα αυτά επιτόπου και να υποβάλλουν την έκθεσή τους με τον προϋπολογισμό της δαπάνης του έργου που τους είχε ανατεθεί.
Εκτός όμως από αυτό ο Μπαϊμπάς ζήτησε με υπόμνημά του προς την κυβέρνηση να του δοθεί το πράσινο φως για να συνάψει δάνειο με την Εθνική Τράπεζα, συνολικού ποσού 100.000 δραχμές οι οποίες δαπανιούνταν για την κατασκευή Δημοτικής αγοράς, τη ρυμοτομία και γενικά τον εξωραϊσμό του Αγρίνιου
28 Μαΐου 1918
Οι κάτοικοι του Αγρινίου υπέβαλαν στον Πρωθυπουργό αναφορά, με την οποία ζητούσαν από την κυβέρνηση να νομοθετήσει εναντίον των αγάμων. Παρακαλούσαν επίσης να επιβληθούν βαρύτατα χρηματικά βάρη και άλλες ποινές για να περιοριστεί η αγαμία, «ήτις συντελεί εις την ελλάτωσιν του πληθυσμού και επομένως του στρατού της Ελλάδος». (Σκριπ, 28/5/1918)
Διαβάστε περισσότερα στο link που ακολουθεί:
Tο Αγρίνιο ζητάει να φορολογηθούν οι άγαμοι
————————————————————————————————————————————————————–
Υποσημείωση: Οι χρονολογίες που καταγράφονται πριν την 16η Φεβρουαρίου 1923 είναι σύμφωνες με την χρονολόγηση των πηγών. Για την αντιστοίχιση με τη σημερινή χρονολόγηση πρέπει στην αντίστοιχη χρονολογία να προστεθούν 13 μέρες
Φωτογραφία: Πλατεία Μπέλλου
Πηγή: Ρίζα Αγρινιωτών, τεύχος 19, 1993,
από το φωτογραφικό αρχείο της κ. Φιφής Παπαγιάννη σύμφωνα με το περιοδικό.
(Η φωτογραφία της ανάρτησης έχει υποστεί επεξεργασία με ΙΑ)
Έρευνα – Κείμενα: Λ. Τηλιγάδας (Ακολουθεί η πρωτότυπη)
——————————————————————————————-
Η μνήμη είναι μια δυνατότητα για να διευρύνουμε το μέλλον
και όχι για να το συρρικνώσουμε στο ήδη ξεπερασμένο παρελθόν
