Έγινε 20 Νοεμβρίου στον κόσμο



Ό,τι έγινε… Έγινε


Γεγονότα

 

1820 – Μία λευκή φάλαινα 80 τόννων επιτίθεται κατά του πλοίου «Έσεξ», 2000 ναυτικά μίλια δυτικά των ακτών της Νοτίου Αμερικής. Το επεισόδιο θα αποτελέσει πηγή έμπνευσης για το αριστούργημα του Χέρμαν Μέλβιλ «Μόμπι Ντικ». Τον Νοέμβριο του 1851 κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ ο «Μόμπι Ντικ», ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ένα βιβλίο γεμάτο συμβολισμούς και μεταφορές, μία θαλασσινή περιπέτεια που έχει λατρευτεί εδώ και γενιές.

Σχεδόν ένα χρόνο μετά, τον Ιούλιο του 1852, ο 32χρονος τότε συγγραφέας του βιβλίου, Χέρμαν Μέλβιλ, παρά το γέγονός ότι οι πωλήσεις ως τότε του βιβλίου ήταν ισχνές και οι κριτικές ανάμεικτες, εξακολουθεί να πιστεύει στο εγχείρημά του. Μπαίνει σε ένα ατμόπλοιο με προορισμό το Νάντουκετ στον κόλπο της Μασαχουσέτης. Το λιμάνι του νησιού ήταν η βάση του μυθιστορηματικού χαρακτήρα του Καπετάνιου Αχαάβ και του φαλαινοθηρικού του «Πεκόντ». Εκεί, ο Μέλβιλ συναντήθηκε με διάφορες επιφανείς προσωπικότητες του τόπου. Κατά την τελευταία μέρα διαμονής του στο Νάντουκετ συνάντησε τον 60χρονο καπετάνιο του πλοίου «Εσεξ», το οποίο είχε βυθίσει το 1820 μία φάλαινα φυσητήρας, γεγονός το οποίο αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τη συγγραφή του Μόμπι Ντικ. Ο καπετάνιος Τζορτζ Πόλαρντ Τζούνιορ ήταν μόλις 29 ετών όταν βυθίστηκε το «Εσεξ». Κατάφερε όμως να επιζήσει, να επιστρέψει στο Νάντουκετ για να διοικήσει ένα δεύτερο φαλαινοθηρικό υπό την ονομασία «Δύο Αδελφοί».

Όταν όμως και αυτό το πλοίο προσέκρουσε, δύο χρόνια αργότερα, σε κοραλλιογενή ύφαλο, ο καπετάνιος έβγαλε φήμη «άτυχου» με τη θάλασσα, με αποτέλεσμα να μην τον εμπιστεύεται πλέον κανένας πλοιοκτήτης. Έκτοτε, ο Πόλαρντ πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στη στεριά, τελώντας χρέη νυχτοφύλακα του χωριού.

Καθώς ανέφερε γραπτώς ο ίδιος ο συγγραφέας αργότερα, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Μέλβιλ στο νησί, οι δυο τους είχαν την ευκαιρία να ανταλλάξουν μερικές κουβέντες. Ωστόσο, ο Μέλβιλ γνώριζε καλά πως το μαρτύριο του Πόλαρντ δεν είχε τελειώσει με τη βύθιση του «Εσεξ» και δεν ήθελε κατά κανένα τρόπο να θυμηθεί ξανά τις φρικτές μνήμες του.

Ο Πόλαρντ είχε διηγηθεί λεπτομερώς τη φρικτή ιστορία του σε συντροφιά συναδέλφων του κατά τη διάρκεια δείπνου έπειτα από την περιπέτειά του με το πλοίο «Εσεξ».

Τις 92 μέρες αϋπνίας στη μέση του ωκεανού, μέσα σε μία βάρκα που έμπαζε νερά, δίχως τρόφιμα, με τα μέλη του πληρώματος του πλοίου να οδηγούνται στην παράνοια, αναγκασμένοι για να επιζήσουν να τρέφονται με τα κουφάρια των νεκρών συντρόφων τους.
Το ναυάγιο συνέβη μία μέρα σαν σήμερα, στις 20 Νοεμβρίου του 1820

 

1920 – Ιδρύεται η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία (ΠΝΟ), το ανώτατο συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων στη ναυτιλία. Η Π.Ν.Ο ιδρύθηκε το 1920 και εκπροσωπεί τους ναυτικούς για όλα τα θέματα που έχουν σχέση με την ναυτεργασία καθώς και για τη σύναψη Συλλογικών Συμβάσεων Ναυτικής Εργασίας.

Η Π.Ν.Ο από το 1949 αποτελεί μέλος της Διεθνούς Οργάνωσης Μεταφορών International Transport Workers’ Federation (ITF) γνωστής από τα αρχικά ως Δ.Ο.Μ. Επίσης η Π.Ν.Ο ανήκει στη δύναμη της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ) και αποτελεί ιδρυτική Οργάνωση της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Μεταφορών (European Transport Federation – ETF).

Στη δύναμη της ανήκουν οι παρακάτω αναγνωρισμένες Ναυτεργατικές Οργανώσεις, και οι οποίες διατηρούν την διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια και αυτοδυναμία τους: Πανελλήνια Ένωση Πλοιάρχων Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνια Ένωση Μηχανικών Μηχανής Εσωτερικής Καύσης Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνιος Σύνδεσμος Οικονομικών Αξιωματικών Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνια Ένωση Φροντιστών Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνια Ένωση Ηλεκτρολόγων – Ηλεκτρονικών Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνια Ένωση Κατωτέρων Πληρωμάτων Μηχανής Εμπορικού Ναυτικού «Ο ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», Πανελλήνια Ένωση Αρχιθαλαμηπόλων – Θαλαμηπόλων Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνια Επαγγελματική Ένωση Μαγείρων Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνια Ένωση Προσωπικού Τροφοδοσίας Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνια Ένωση Πρακτικών Πλοιάρχων & Κυβερνητών Εμπορικού Ναυτικού, Πανελλήνια Ένωση Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού M/S-Π/Κ-Ο/Γ

 

1959 – Συγκροτείται η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) στον Άγιο Στέφανο Αττικής (Μπογιάτι), μετά την υπογραφή της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) αποτελεί τη μόνιμη στρατιωτική παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο, και αποτελείται από ένα αριθμό στρατιωτικών μονάδων οι οποίες βρίσκονται στα περίχωρα της πόλης της Λευκωσίας. Αποβιβάστηκε στην Κύπρο στις 16 Αυγούστου 1960 με την υπογραφή της Συνθήκης Ζυρίχης-Λονδίνου στη Λευκωσία με την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υπάγεται στον Α’ Υπαρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού, και εδρεύει στην ευρύτερη περιοχή της πόλης της Λευκωσίας. Ο σημερινός Διοικητής της ΕΛΔΥΚ είναι ο Συνταγματάρχης (ΠΖ) Παναγιώτης Κεραμιδάς.

Ανέκαθεν η ΕΛΔΥΚ εθεωρείτο και συνεχίζει να θεωρείται μέχρι σήμερα, αν όχι το πιο μάχιμο, ένα από τα πλέον μάχιμα τμήματα του ελληνικού Στρατού ενώ ανεπίσημα οι οπλίτες που υπηρετούν στην ΕΛΔΥΚ αποκαλούνται Ελδυκάριοι.
Η Ελληνική Δύναμη Κύπρου συγκροτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου του 1959 στον Άγιο Στέφανο Αττικής, μετά από την υπογραφή της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης της Δημοκρατίας της Κύπρου. Στις 16 Αυγούστου του 1960 οι δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ αποβιβάστηκαν στο Λιμάνι της Αμμοχώστου με το αρματαγωγό “Αλιάκμων”. Η ΕΛΔΥΚ αποτελούνταν από τη Διοίκηση, το Επιτελείο, το 1ο και 2ο Τάγμα Πεζικού, το Λόχο Υποστήριξης και Λόχο Διοίκησης. Το σύνολο της ήταν 950 αξιωματικοί και οπλίτες. Η εγκατάσταση της ήταν σε στρατόπεδο δυτικά της Λευκωσίας στον οικισμό Γερόλακκος και υπαγόταν στο Τριμερές Στρατηγείο.

Όταν σημειώθηκαν τα πρώτα σοβαρά ελληνοτουρκικά επεισόδια το 1963, η εμπλοκή των τμημάτων της ΕΛΔΥΚ αποφεύχθηκε ύστερα από παρέμβαση της Βρετανίας. Σε επεισόδια που ξέσπασαν το Μάρτιο του 1964, ωστόσο, σκοτώθηκε ένας υπαξιωματικός της ΕΛΔΥΚ, ο επιλοχίας Σ. Καραγιάννης, ενώ τον Μάιο της ίδιας χρονιάς εκτελέστηκαν εν ψυχρώ στην τουρκική συνοικία της Αμμοχώστου οι Έλληνες αξιωματικοί Δ. Πούλιος και Β. Καποτάς και ο οδηγός τους, αστυνομικός Κ. Παντελίδης.

 

1989 – Υπογράφεται στον ΟΗΕ η Διακήρυξη για τα δικαιώματα του παιδιού. Έκτοτε, κάθε χρόνο η 20η Νοεμβρίου γιορτάζεται ως Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού, γνωστή και ως Διακήρυξη της Γενεύης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, είναι ένα διεθνές κείμενο το οποίο προωθεί και προασπίζει τα δικαιώματα των παιδιών, συντάχθηκε από την Εγκλαντάιν Τζεμπ και υιοθετήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1924 από την Κοινωνία των Εθνών. Μια ελαφρώς αναθεωρημένη έκδοση αυτής της διακήρυξης υιοθετήθηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών το 1946 ενώ στις 20 Νοεμβρίου 1959 η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε τη δική της ομώνυμη διακήρυξη, η οποία αποτελούσε μια πιο εκτενή έκδοση της προηγούμενης.

Το κείμενο της διακήρυξης, όπως δημοσιεύτηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Σώστε τα Παιδιά στη Γενεύη στις 23 Φεβρουαρίου 1923, έχει ως εξής :

  • Κάθε παιδί πρέπει να λαμβάνει όλα τα απαραίτητα μέσα για τη φυσιολογική του ανάπτυξη, τόσο σε υλικό όσο και σε πνευματικό επίπεδο.
  • Κάθε παιδί που πεινάει πρέπει να τρέφεται, κάθε παιδί που είναι άρρωστο πρέπει να λαμβάνει περίθαλψη, κάθε παιδί που είναι αβοήθητο πρέπει να
  • λαμβάνει βοήθεια, κάθε παραβατικό παιδί πρέπει να αποκαθίσταται πίσω στην κοινωνία, κάθε ορφανό και κάθε άστεγο παιδί πρέπει να αποκτά στέγη και κάθε είδους βοήθεια.
  • Κάθε παιδί πρέπει να είναι το πρώτο άτομο που θα λαμβάνει ανακούφιση σε περιόδους δυστυχίας και πένθους.
  • Κάθε παιδί πρέπει να είναι σε θέση να βιοπορίζεται μόνο του και πρέπει να προστατεύεται ενάντια σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης.
  • Κάθε παιδί πρέπει να ανατρέφεται μέσα στη συνειδητοποίηση των ταλέντων του, τα οποία πρέπει να αφιερώνονται στην υπηρεσία των συνανθρώπων του.

Το κείμενο επικυρώθηκε από τη γενική συνέλευση της Κοινωνίας των Εθνών στις 26 Νοεμβρίου 1924 και καθιερώθηκε ως ο Παγκόσμιος Χάρτης για την Προστασία των Παιδιών. Αποτέλεσε το πρώτο επίσημο έγγραφο για τα ανθρώπινα δικαιώματα, το οποίο εγκρίθηκε από ένα διακυβερνητικό θεσμικό όργανο. Επικυρώθηκε εκ νέου από την Κοινωνία των Εθνών το 1934. Οι αρχηγοί των κρατών και των κυβερνήσεων δεσμεύτηκαν να ενσωματώσουν τις αρχές της διακήρυξης στη νομοθεσία του εκάστοτε κράτους ή κυβέρνησης. Στη Γαλλία διατάχθηκε να εφαρμόζεται η διακήρυξη σε όλα τα σχολεία.

Το πρωτότυπο έγγραφο, που περιλαμβάνεται στα ιστορικά αρχεία στη Γενεύη, φέρει τις υπογραφές διάφορων εκπροσώπων κρατών και κυβερνήσεων, μεταξύ των οποίων οι Τζεμπ, Γιάνους Κόρτσακ και Γκυστάβ Αντόρ (πρώην πρόεδρος της ελβετικής συνομοσπονδίας).
Μετά την επεξεργασία μιας σειράς ενεργειών, συμπεριλαμβανομένων της σύνταξης μιας καθαρά καινούριας διακήρυξης, τα Ηνωμένα Έθνη αποφάσισαν το 1946 να υιοθετήσουν τη διακήρυξη αυτή υπό τη μορφή μιας εκτεταμένης εκδοχής της ως την επίσημη διακήρυξη για τα δικαιώματα των παιδιών. Διάφορες κυβερνήσεις συμμετείχαν στη διαδικασία σύνταξης της διακήρυξης. Μια ελαφρώς διευρυμένη εκδοχή της, με επτά βασικά σημεία αντί για πέντε, εγκρίθηκε το 1948.

Έπειτα, στις 20 Νοεμβρίου 1959, η γενική συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε τη διακήρυξη για τα δικαιώματα του παιδιού με δέκα βασικές αρχές και με βάση τη δομή και το περιεχόμενο της πρωτότυπης διακήρυξης του 1924. Ένα συνοδευτικό ψήφισμα, το οποίο προτάθηκε από την αντιπροσωπεία του Αφγανιστάν, καλούσε τις κυβερνήσεις να αναγνωρίσουν αυτά τα δικαιώματα, να τα αποδεχτούν και να δημοσιοποιήσουν το έγγραφο όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Η ημερομηνία αυτή, δηλαδή η 20η Νοεμβρίου, υιοθετήθηκε τελικά ως η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού.

Αυτήν τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού ακολούθησε το 1989 η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού που υιοθετήθηκε και εγκρίθηκε από τη γενική συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ενώ επικυρώθηκε με το ψήφισμα 44/25 της γενικής συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών της 20ης Νοεμβρίου 1989. Τέθηκε σε ισχύ στις 2 Σεπτεμβρίου 1990, σύμφωνα με το άρθρο 49.

 

Γεννήσεις

 

1886 – Σερζ Αλεξάντρ Σταβισκί. Γνωστός και ως Σάσα, ήταν ένας από τους πιο διαβόητους απατεώνες της Γαλλίας του Μεσοπολέμου. Γεννήθηκε στη Σλομπόντκα, στη σημερινή Ουκρανία, και στη Γαλλία εμφανιζόταν ως επιχειρηματίας, ζούσε πολυτελώς και είχε καλλιεργήσει γνωριμίες με πολιτικούς και κρατικούς αξιωματούχους. Οι διασυνδέσεις του βρέθηκαν στο επίκεντρο της δημοσιότητας όταν αποκαλύφθηκε η μεγαλύτερη απάτη του, τον Δεκέμβριο του 1933.

Η απάτη στήθηκε γύρω από το Δημοτικό Πιστωτικό Ίδρυμα της Μπαγιόν. Στο όνομά του εκδόθηκαν παράτυποι τίτλοι, τους οποίους αγόρασαν επενδυτές περιμένοντας να εισπράξουν τα χρήματά τους στη λήξη. Όταν οι τίτλοι έμειναν απλήρωτοι, η έρευνα έφερε στο φως μια απάτη δεκάδων εκατομμυρίων φράγκων. Ο Σταβισκί διέφυγε και στις 8 Ιανουαρίου 1934 η αστυνομία τον βρήκε θανάσιμα τραυματισμένο από σφαίρα σε σαλέ στο Σαμονί. Η επίσημη εκδοχή ήταν η αυτοκτονία. Στον Τύπο κυκλοφόρησε η υποψία ότι τον είχαν σκοτώσει για να μη μιλήσει για τις διασυνδέσεις του.

Η υπόθεση κόστισε την εξουσία στην κυβέρνηση του Καμίγ Σοτάν στα τέλη Ιανουαρίου. Η δεξιά και οι ακροδεξιές οργανώσεις αξιοποίησαν το σκάνδαλο για να επιτεθούν στο κοινοβουλευτικό καθεστώς. Η κρίση κορυφώθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1934, όταν αντικυβερνητικές διαδηλώσεις κοντά στη γαλλική Βουλή, στο Παρίσι, κατέληξαν σε αιματηρές συγκρούσεις. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, η απάτη ενός ανθρώπου με πρόσβαση στους κύκλους της εξουσίας είχε εξελιχθεί σε κρίση της Γαλλικής Τρίτης Δημοκρατίας

Σαράντα χρόνια αργότερα, ο Αλέν Ρενέ μετέφερε την ιστορία στον κινηματογράφο με το *Stavisky* (1974), σε σενάριο του Χόρχε Σεμπρούν. Τον Σταβισκί υποδύθηκε ο Ζαν Πολ Μπελμοντό, που ήταν και συμπαραγωγός της ταινίας. Η ταινία συμμετείχε στο διαγωνιστικό πρόγραμμα των Καννών.

 

1889 – Έντουιν Πάουελ Χαμπλ. Ηταν ο Αμερικανός αστρονόμος που έδειξε ότι ο Γαλαξίας μας είναι ένας ανάμεσα σε πολλούς και έδωσε κρίσιμα παρατηρησιακά στοιχεία για τη διαστολή του σύμπαντος. Έκανε τις σημαντικότερες παρατηρήσεις του στο αστεροσκοπείο του όρους Γουίλσον, στην Καλιφόρνια, με ένα από τα ισχυρότερα τηλεσκόπια της εποχής. NASA Science

Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, οι αστρονόμοι συζητούσαν αν η Ανδρομέδα ανήκε στον Γαλαξία μας ή αποτελούσε ξεχωριστό γαλαξία. Ο Χαμπλ εντόπισε εκεί έναν Κηφείδη, ένα άστρο που γίνεται πιο λαμπρό και πιο αμυδρό σε τακτά διαστήματα. Αξιοποιώντας τη σχέση που είχε ανακαλύψει η αστρονόμος Χενριέτα Σουάν Λέβιτ ανάμεσα στον ρυθμό αυτής της μεταβολής και στην πραγματική λαμπρότητα του άστρου, υπολόγισε την απόστασή του. Η Ανδρομέδα βρισκόταν πολύ πέρα από τα όρια του Γαλαξία μας. Το εύρημα έγινε γνωστό στα τέλη του 1924. NASA Science

Το 1929, ο Χαμπλ δημοσίευσε μια μελέτη στην οποία συνέκρινε τις αποστάσεις γαλαξιών με τις ταχύτητες απομάκρυνσής τους, αξιοποιώντας σε μεγάλο βαθμό προγενέστερες μετρήσεις του Βέστο Σλάιφερ. Τα δεδομένα έδειχναν ότι, κατά κανόνα, όσο πιο μακριά βρίσκεται ένας γαλαξίας τόσο πιο γρήγορα απομακρύνεται. Ο Βέλγος αστρονόμος Ζορζ Λεμέτρ είχε ήδη διατυπώσει την ίδια σχέση το 1927 και την είχε συνδέσει με τη διαστολή του σύμπαντος. Το 2018 η Διεθνής Αστρονομική Ένωση πρότεινε την ονομασία νόμος Χαμπλ–Λεμέτρ, αναγνωρίζοντας τη συμβολή και των δύο. NASA Science

Το όνομά του έγινε ευρύτερα γνωστό χάρη στο διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble, που εκτοξεύτηκε το 1990. Ανάμεσα στις αποστολές του ήταν να μετρήσει με μεγαλύτερη ακρίβεια τον ρυθμό με τον οποίο διαστέλλεται το σύμπαν. Πέθανε το 1953

 

1942 – Τζο Μπάιντεν (αγγλικά: Joseph Robinette Biden, Jr., 20 Νοεμβρίου 1942), γνωστότερος απλώς ως Τζο Μπάιντεν, είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως 46ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Ιανουάριο του 2021. Επίσης, υπηρέτησε ως 47ος Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, υπό τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα από το 2009 έως το 2017.

Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία του Ντέλαγουερ, από τις 3 Ιανουαρίου 1973 και μέχρι την παραίτησή του στις 15 Ιανουαρίου 2009, λόγω της τότε επικείμενης εκλογής του στην Αντιπροεδρία. Ήταν ο πρώτος πρόεδρος των Η.Π.Α. που ορκίστηκε, χωρίς παρευρισκόμενους πολίτες, αλλά ενώπιον 200.000 αμερικανικών σημαιών που συμβόλιζαν τους απόντες πολίτες . Αυτό συνέβη εξαιτίας των μέτρων κατά της διασποράς του Covid-19.

Γεννήθηκε το 1942, και μεγάλωσε στο Σκράντον της Πενσυλβάνια και στην Κομητεία Νιου Καστλ της πολιτείας Ντελαγουέρ. Αποφοίτησε από το Λύκειο της “Archmere Academy” το 1961. Σπούδασε Ιστορία και Πολιτικές Επιστήμες, στο Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 1965. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Σίρακιουζ στο Σίρακιουζ της Νέας Υόρκης, λαμβάνοντας πτυχίο (JD) το 1968. Εργάστηκε σε δικηγορικό γραφείο στο Γουίλμινγκτον του Ντελαγουέρ από το 1968 έως το 1970.

Το 1970, εκλέχτηκε Σύμβουλος της Κομητείας Νιου Καστλ του Ντελαγουέρ. Το 1972, σε ηλικία 30 ετών, εξελέγη Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Ντελαγουέρ, και ήταν ο έκτος νεότερος γερουσιαστής στην Αμερικανική ιστορία. Επανεξελέγη έξι φορές και ήταν ο τέταρτος τη τάξει γερουσιαστής τη στιγμή της παραίτησής του, το 2009. Ο Μπάιντεν ήταν επί μακρόν μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας και τελικά πρόεδρος της. Αντιτάχθηκε στον πόλεμο του Κόλπου το 1991, αλλά υποστήριξε την επέκταση της συμμαχίας του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη και την παρέμβασή της στους Γιουγκοσλαβικούς πολέμους της δεκαετίας του 1990. Υποστήριξε το ψήφισμα που ενέκρινε τον πόλεμο του Ιράκ το 2002, αλλά αντιτάχθηκε στην αύξηση των στρατευμάτων των ΗΠΑ το 2007.

Προήδρευσε επίσης της Επιτροπής Δικαστικών της Γερουσίας από το 1987 έως το 1995, ασχολήθηκε με θέματα πολιτικής για τα ναρκωτικά, την πρόληψη του εγκλήματος και τις πολιτικές ελευθερίες, ηγήθηκε της προσπάθειας για ψήφιση του νόμου περί βίαιου ελέγχου εγκλήματος και επιβολής του νόμου και του νόμου για τη βία κατά των γυναικών και επέβλεψε έξι ακροάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των αμφισβητούμενων ακροάσεων για τους Δικαστές Ρόμπερτ Μπόρκ και Κλάρενς Τόμας. Διεκδίκησε ανεπιτυχώς το χρίσμα των Δημοκρατικών για τις προεδρικές εκλογές το 1988 και του 2008, αποσύροντας στην αρχή της διαδικασίας την υποψηφιότητά του.

Ο Μπάιντεν επανεκλέχθηκε στη Γερουσία έξι φορές και ήταν ο τέταρτος ανώτερος γερουσιαστής όταν παραιτήθηκε για να υπηρετήσει ως αντιπρόεδρος του Μπαράκ Ομπάμα αφού κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2008. Ο Ομπάμα και ο Μπάιντεν επανεκλέχθηκαν το 2012. Έγινε ο πρώτος ρωμαιοκαθολικός αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, καθώς και ο πρώτος με καταγωγή από το Ντέλαγουερ.

Ως αντιπρόεδρος, ο Μπάιντεν επιβλέπει τις δαπάνες υποδομής το 2009 για να αντισταθμίσει τη Μεγάλη Ύφεση. Οι διαπραγματεύσεις του με τους Ρεπουμπλικάνους του Κογκρέσου βοήθησαν στην έγκριση νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων του Νόμου περί Φορολογικής Απαλλαγής του 2010, ο οποίος έλυσε ένα αδιέξοδο στη φορολογία, του Νόμου για τον έλεγχο του προϋπολογισμού του 2011, ο οποίος έλυσε μια κρίση ανώτατου ορίου χρέους και του Νόμου περί φοροαπαλλαγής του 2012, ο οποίος αντιμετώπισε τον επικείμενο «φορολογικό γκρεμό». Ηγήθηκε επίσης των προσπαθειών για την έγκριση της νέας συνθήκης Έναρξης ΗΠΑ-Ρωσίας, υποστήριξε στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη και βοήθησε στη διαμόρφωση της πολιτικής των ΗΠΑ προς το Ιράκ μέσω της απόσυρσης των αμερικανικών στρατευμάτων το 2011. Τον Ιανουάριο του 2017, ο Ομπάμα απένειμε στον Μπάιντεν το Προεδρικό Μετάλλιο Ελευθερίας.

Τον Απρίλιο του 2019, ο Μπάιντεν ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στις προεδρικές εκλογές του 2020 και έφτασε στο όριο των αντιπροσώπων που απαιτείται για να εξασφαλίσει τη δημοκρατική υποψηφιότητα τον Ιούνιο του 2020. Στις 11 Αυγούστου, ανακοίνωσε την Γερουσιαστή της Καλιφόρνια Καμάλα Χάρις, ως υποψήφια Αντιπρόεδρό του. Στις 7 Νοεμβρίου 2020, ο Μπάιντεν κέρδισε τις Προεδρικές εκλογές του 2020, έναντι του τότε προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

 

Θάνατοι

 

1764 – Κρίστιαν Γκόλντμπαχ. Γεννήθηκε στο Καίνιξμπεργκ, την πρωτεύουσα του Δουκάτου της Πρωσίας, τμήμα του Βραδεμβούργου-Πρωσίας και ήταν γιος πάστορα. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Καίνιξμπεργκ (Royal Albertus University).

Μετά το τέλος των σπουδών του, έκανε για αρκετό καιρό εκπαιδευτικά ταξίδια στην Ευρώπη, από το 1710 έως το 1724, επισκεπτόμενος άλλα κρατίδια της Γερμανίας, την Αγγλία, την Ολλανδία, την Ιταλία και τη Γαλλία και συναντώντας άλλους διάσημους μαθηματικούς, όπως ο Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς, ο Λέοναρντ Όιλερ και ο Νικόλαους Α’ Μπερνούλι. Στο Καίνιξμπεργκ γνώρισε τον Γκέοργκ Μπέρναρντ Μπίλφινγκερ και τον Γιάκομπ Χέρμαν.

Εργάστηκε στην Ακαδημία Επιστημών της Αγίας Πετρούπολης, η οποία είχε μόλις ανοίξει. Αργότερα, υπήρξε εκπαιδευτής του Τσάρου Πέτρου ΙΙ το 1728. Το 1742 μπήκε στο Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών. Ο Γκόλντμπαχ είναι κυρίως γνωστός για την αλληλογραφία του με τον Λάιμπνιτς, τον Όιλερ και τον Μπερνούλι, και ειδικά για το γράμμα του προς τον Όιλερ το 1742, στο οποίο περιέγραφε την εικασία του. Επίσης μελέτησε και απέδειξε θεωρήματα των τέλειων δυνάμεων, όπως το θεώρημα Γκόλντμπαχ-Όιλερ, και πρόσφερε κάποια αποτελέσματα στην ανάλυση.

 

1924 – Εμπενίζερ Κομπ Μόρλεϊ. Ο Εμπενίζερ Κομπ Μόρλεϊ (Ebenezer Cobb Morley, Hull, Ηνωμένο Βασίλειο[4], 16 Αυγούστου 1831 – 20 Νοεμβρίου 1924) ήταν Άγγλος αθλητικός παράγοντας, θεωρούμενος σαν εμπνευστής της ίδρυσης της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και του μοντέρνου ποδοσφαίρου.

Ο Μόρλεϊ στην ηλικία των 27 ετών μετακόμισε στο Μπαρνς, όπου και ίδρυσε τη ομώνυμη ομάδα, από τα ιδρυτικά μέλη της F.A. (1862), ακολούθως δε πρότεινε με επιστολή του στην εφημερίδα «Bell’s Life», τη δημιουργία ενός οργανισμού που θα διεύθυνε τη διεξαγωγή του αθλήματος. Έτσι, σύντομα (1863) δημιουργήθηκε η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, κατόπιν συνάντησης διαφόρων παραγόντων στην Freemasons’ Tavern. Ο Μόρλεϊ ήταν ο πρώτος γραμματέας της Ομοσπονδίας (1863 – 1866) και ο δεύτερος πρόεδρός της (1867 – 1874) και συνέταξε τους κανόνες του σπορ στην οικία του στο Μπαρνς.

Ως ποδοσφαιριστής, αγωνίσθηκε στο πρώτο παιχνίδι στα χρονικά που διεξήχθη με βάση τους νέους κανόνες, εναντίον της Richmond (1863) και σκόραρε στην πρώτη συνάντηση μεταξύ εκπροσώπων των ποδοσφαιρικών ομάδων του Λονδίνου και του Σέφιλντ, στις 31 Μαρτίου 1866.

Υπηρέτησε σε διάφορες δημόσιες θέσεις, αλλά δεν έκανε οικογένεια. Ο τάφος του βρίσκεται στο Κοιμητήριο του Μπαρνς. Ο Μόρλεϊ τιμήθηκε από τη Google, στις 16 Αυγούστου 2018, την 187η επέτειο από τη γέννησή του.

 

 


Πηγές: https://www.sansimera.gr/ και https://el.wikipedia.org/wiki/


Περισσότερα από AgrinioStories

20 Νοεμβρίου | Ημέρα για την Εκβιομηχάνιση της Αφρικής | Δικαιώματα του Παιδιού | Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια

«Παναγία Βλαχερνών» | Γιορτή μελιού και γεωργικών προϊόντων