12 Οκτωβρίου 2026
🌅 Ανατολή ήλιου: 07:30 – Δύση ήλιου: 18:52 – Διάρκεια ημέρας: 11 ώρες 22 λεπτά
🌑 Σελήνη 1.7 ημερών.

Είναι η 286η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 80 ημέρες για τη λήξη του.
Χρόνια πολλά στους: Ανδρομάχη, Μάχη, Ανδρόμαχο, Μάχο, Συμεών,
Συμεώνη, Σύμο, Συμεωνία, Συμεώνα, Βαλάντη και Βαλάντιο
Γεγονότα
1944 – Οι τελευταίες γερμανικές μονάδες αποχωρούν από την Αθήνα. Τριάμισι χρόνια μετά την είσοδο της Βέρμαχτ στην πρωτεύουσα, η πόλη που είχε γνωρίσει πείνα, μπλόκα, εκτελέσεις, βασανιστήρια και λεηλασία βγαίνει από τη ναζιστική Κατοχή.
Οι Γερμανοί καταθέτουν στεφάνι στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη πριν αποχωρήσουν. Το πλήθος το ποδοπατά και οι δρόμοι γεμίζουν με ανθρώπους που πανηγυρίζουν, όχι επειδή ξέχασαν όσα είχαν περάσει, αλλά επειδή η απελευθέρωση ήταν υπόθεση επιβίωσης. Η αντίσταση είχε κρατήσει ζωντανή την κοινωνία στις πιο σκοτεινές μέρες και ο ΕΛΑΣ είχε καθοριστική παρουσία στην πόλη και στον Πειραιά.
Η μέρα δεν λύνει τα πολιτικά προβλήματα της χώρας. Αντίθετα, η απελευθέρωση θα ακολουθηθεί γρήγορα από τη σύγκρουση για την εξουσία, τον αφοπλισμό των αντιστασιακών οργανώσεων και τα Δεκεμβριανά. Οι πρώτες βρετανικές δυνάμεις φτάνουν στην Αθήνα στις 14 Οκτωβρίου και η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας επιστρέφει στις 18 Οκτωβρίου. Ωστόσο, η 12η Οκτωβρίου μένει η μέρα που η Αθήνα ξαναβρήκε την ελευθερία της.[1]
1990 – Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τότε υπουργός Εσωτερικών της ομοσπονδιακής Γερμανίας, πέφτει θύμα ένοπλης επίθεσης στο Όπεναου του Μέλανα Δρυμού. Είναι λίγες μόλις ημέρες μετά τη γερμανική ενοποίηση και η χώρα βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο.
Ο Σόιμπλε είχε τελειώσει την ομιλία του σε προεκλογική συγκέντρωση και ετοιμαζόταν να φύγει όταν ο Ντίτερ Κάουφμαν τον πλησίασε και πυροβόλησε με περίστροφο. Ο ίδιος τραυματίστηκε βαριά, όπως και ο σωματοφύλακάς του. Μία από τις σφαίρες προκάλεσε μη αναστρέψιμη βλάβη στη σπονδυλική στήλη του Σόιμπλε, ο οποίος έμεινε παραπληγικός.
Επέζησε και συνέχισε μια μακρά πολιτική πορεία, ως επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών, υπουργός Οικονομικών και πρόεδρος της Μπούντεσταγκ. Η απόπειρα δεν είναι υποσημείωση στη βιογραφία του. Εξηγεί την αναγκαστική αλλαγή όλης της καθημερινότητάς του, αλλά και το πώς ένας πολιτικός συνέχισε να βρίσκεται στην καρδιά της γερμανικής πολιτικής σκηνής επί δεκαετίες. [2]
Γεννήσεις
1924 – Γεννιέται στην Αθήνα ο Μίμης Πλέσσας, ένας από τους πιο παραγωγικούς και αναγνωρίσιμους δημιουργούς της ελληνικής μουσικής. Η ζωή του συνδέθηκε με το πιάνο, τη σύνθεση, το ραδιόφωνο, το θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, σε μια καριέρα που ξεπέρασε τις επτά δεκαετίες.
Σπούδασε φυσικομαθηματικά στην Αθήνα, συνέχισε σπουδές στις Ηνωμένες Πολιτείες και ξεχώρισε νωρίς ως πιανίστας. Στην Ελλάδα, όμως, έγινε κομμάτι της κοινής μνήμης κυρίως μέσα από τα τραγούδια και τη μουσική του για τον κινηματογράφο. Έγραψε για δεκάδες ταινίες, συνεργάστηκε με σπουδαίους ερμηνευτές και άφησε μελωδίες που βγήκαν από τη μεγάλη οθόνη και πέρασαν στην καθημερινότητα.
Ο Πλέσσας δεν υπηρέτησε μόνο την «ελαφρά» πλευρά της ψυχαγωγίας. Έφερε τη μουσική του παιδεία σε έναν λαϊκό χώρο, χωρίς να αντιμετωπίζει το κοινό ως κατώτερο. Αυτό εξηγεί γιατί τα τραγούδια του άντεξαν: δεν ήταν απλώς επιτυχίες μιας εποχής, αλλά υλικό μιας συλλογικής εμπειρίας. Πέθανε στις 4 Οκτωβρίου 2024, λίγο πριν συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής.[3]
Θάνατοι
1996 – Πεθαίνει στο Σαιν-Ζαν-ντε-Λυζ ο Ρενέ Λακόστ, ο Γάλλος τενίστας που πέρασε στην ιστορία ως «ο Κροκόδειλος». Το παρατσούκλι συνδέθηκε με την επιμονή και τη στρατηγική του στο γήπεδο, αλλά κατέληξε να γίνει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα εμπορικά σήματα της παγκόσμιας ένδυσης.
Ο Λακόστ ήταν μέλος των «Τεσσάρων Σωματοφυλάκων» του γαλλικού τένις, μαζί με τους Ανρί Κοσέ, Ζαν Μποροτρά και Ζακ Μπρινιόν.
Κέρδισε επτά τίτλους Grand Slam στο απλό, συνέβαλε στις νίκες της Γαλλίας στο Κύπελλο Ντέιβις το 1927 και το 1928 και θεωρήθηκε από τους πιο μεθοδικούς παίκτες της γενιάς του.
Μετά το τένις στράφηκε στην καινοτομία και στις επιχειρήσεις. Το 1929 παρουσίασε το κοντομάνικο μπλουζάκι που συνδέθηκε με το όνομά του και, το 1933,
ίδρυσε με τον Αντρέ Ζιλιέ την εταιρεία Lacoste. Το μικρό κροκοδειλάκι στο στήθος μετατράπηκε σε σύμβολο της μαζικής κατανάλωσης, αποδεικνύοντας πως ο αθλητισμός, η μόδα και το εμπόριο μπορούν να γίνουν ένα ενιαίο προϊόν.[4]
Διαβάστε περισσότερα γεγονότα αυτής της μέρας

