12 Νοεμβρίου 2026

🌅 Ανατολή ήλιου: 07:02 – Δύση ήλιου: 17:16 – Διάρκεια ημέρας: 10 ώρες 14 λεπτά
🌒 Σελήνη 2.9 ημερών.

Είναι η 316η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 49 ημέρες για τη λήξη του.

Χρόνια πολλά στον Νείλο

Γεγονότα

1940 – Η αποτυχία της ιταλικής εισβολής στην Ελλάδα, που ξεκίνησε στις 28 Οκτωβρίου 1940 από την κατεχόμενη Αλβανία, προκάλεσε έντονη οργή και ανησυχία στον Αδόλφο Χίτλερ. Ο Γερμανός δικτάτορας θεωρούσε την πρωτοβουλία του Μπενίτο Μουσολίνι απερίσκεπτη, καθώς ανέτρεπε τους στρατηγικούς σχεδιασμούς του για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Σύμφωνα με τη μεταπολεμική κατάθεση του στρατάρχη Βίλχελμ Κάιτελ στη Δίκη της Νυρεμβέργης, ο Χίτλερ είχε εξοργιστεί επειδή η Ιταλία άνοιξε ένα νέο πολεμικό μέτωπο χωρίς προηγούμενη συνεννόηση. Η επιτυχημένη ελληνική αντεπίθεση, που ανάγκασε τους Ιταλούς να υποχωρήσουν βαθιά στην Αλβανία, επιδείνωσε την κατάσταση.

Η μεγαλύτερη ανησυχία του δεν ήταν η ταπείνωση του Μουσολίνι, αλλά ο κίνδυνος βρετανικής στρατιωτικής εγκατάστασης στην Ελλάδα. Από ελληνικά αεροδρόμια, η βρετανική αεροπορία θα μπορούσε να απειλήσει τις πετρελαιοπηγές της Ρουμανίας, ζωτικής σημασίας για τη γερμανική πολεμική οικονομία.

Στις 12 Νοεμβρίου 1940 διέταξε την προετοιμασία στρατιωτικής επέμβασης στην Ελλάδα. Στις 13 Δεκεμβρίου υπέγραψε την Οδηγία 20, με την οποία καθορίστηκε η επιχείρηση «Μαρίτα», δηλαδή η γερμανική επίθεση μέσω Βουλγαρίας. Η αποτυχία και της μεγάλης ιταλικής Εαρινής Επίθεσης, τον Μάρτιο του 1941, επιβεβαίωσε την αδυναμία των Ιταλών να νικήσουν τον ελληνικό στρατό. Στις 28 Μαρτίου ο Χίτλερ ζήτησε από τον Μουσολίνι να αναστείλει προσωρινά τις επιχειρήσεις στην Αλβανία, εξαιτίας και των εξελίξεων στη Γιουγκοσλαβία.

1998 – Ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν, ιδρυτής και ηγέτης του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), συνελήφθη στο αεροδρόμιο Φιουμιτσίνο της Ρώμης. Είχε φτάσει από τη Μόσχα με πτήση της Aeroflot, χρησιμοποιώντας πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα, σύμφωνα με μεταγενέστερη ενημέρωση της ιταλικής κυβέρνησης. Η σύλληψη έγινε σε εκτέλεση διεθνών ενταλμάτων, κυρίως γερμανικού, για κατηγορίες που περιλάμβαναν ανθρωποκτονίες. Έναν μήνα νωρίτερα, ο Οτσαλάν είχε εγκαταλείψει τη Συρία έπειτα από στρατιωτικές απειλές της Τουρκίας. Πέρασε αρχικά από την Ελλάδα και στη συνέχεια κατέφυγε στη Ρωσία. Παρότι η ρωσική Δούμα υποστήριξε το αίτημά του για άσυλο, η κυβέρνηση της Μόσχας δεν το ενέκρινε. Στην Ιταλία ζήτησε πολιτικό άσυλο, επιδιώκοντας προστασία από ενδεχόμενη παράδοσή του στην Άγκυρα.

Η τουρκική κυβέρνηση απαίτησε την έκδοσή του, όμως η Ρώμη αρνήθηκε, καθώς στην Τουρκία ίσχυε ακόμη η θανατική ποινή. Η κυβέρνηση του Μάσιμο Ντ’ Αλέμα βρέθηκε αντιμέτωπη με ισχυρές διπλωματικές πιέσεις και μαζικές κινητοποιήσεις Κούρδων υποστηρικτών του Οτσαλάν. Η Γερμανία δεν ζήτησε τελικά την έκδοσή του, επικαλούμενη φόβους για εντάσεις στο εσωτερικό της. Η κράτησή του προκάλεσε επίσης αντιδράσεις στην ιταλική Αριστερά, ενώ το ενδεχόμενο διεξαγωγής δίκης σε ευρωπαϊκό έδαφος συζητήθηκε χωρίς τελικά να επιτευχθεί κάποια ουσιαστική συμφωνία μεταξύ κυβερνήσεων. Ο Οτσαλάν, αφού τέθηκε σε περιορισμό κατοικίας, εγκατέλειψε την Ιταλία στις 16 Ιανουαρίου 1999.

Η περιπλάνησή του κατέληξε στην Κένυα, όπου συνελήφθη στις 15 Φεβρουαρίου 1999 και μεταφέρθηκε στην Τουρκία. Η υπόθεση αποκάλυψε τις βαθιές αντιφάσεις της ευρωπαϊκής στάσης απέναντι στο Κουρδικό Ζήτημα και την προτεραιότητα που συχνά αποκτούσαν οι διακρατικές ισορροπίες έναντι της προστασίας ενός αιτούντος άσυλο.

Γέννηση

1953 – Ο Βασίλης Καρράς (Βασίλειος Κεσογλίδης) γεννήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1953 στο Κοκκινοχώρι Καβάλας και υπήρξε ένας από τους δημοφιλέστερους εκπροσώπους του σύγχρονου ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Σε ηλικία δέκα ετών μετακόμισε με την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη, πόλη με την οποία συνδέθηκε στενά σε όλη τη ζωή του.

Το 1969, μόλις δεκαέξι ετών, τραγούδησε για πρώτη φορά επαγγελματικά στο νυχτερινό κέντρο «Πρόσφυγας», στον Εύοσμο. Παράλληλα εργαζόταν ως μηχανικός αυτοκινήτων και στο μηχανοστάσιο του ΟΣΕ. Ξεκίνησε τη δισκογραφική του πορεία το 1979, ενώ στη δεκαετία του 1980 απέκτησε ισχυρό ακροατήριο, αρχικά στη Βόρεια Ελλάδα και αργότερα σε ολόκληρη τη χώρα.

Η χαρακτηριστική βραχνή φωνή του, οι ερμηνείες για τον έρωτα, τον χωρισμό και τη μοναξιά και η άμεση επαφή του με το κοινό καθόρισαν την καλλιτεχνική του ταυτότητα. Τραγούδια όπως «Νύχτα ξελογιάστρα», «Δεν πάω πουθενά», «Άσ’ την να λέει» και «Τηλεφώνησέ μου» απέκτησαν μεγάλη απήχηση. Ο δίσκος «Μ’ έχεις κάνει αλήτη» σημείωσε εξαιρετική εμπορική επιτυχία, με πωλήσεις που ξεπέρασαν τα 180.000 αντίτυπα.

Ο Καρράς παρέμεινε ενεργός για περισσότερες από πέντε δεκαετίες, συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς και εμφανίστηκε σε μεγάλες μουσικές σκηνές. Η ανέλιξή του συνδέθηκε με τα λαϊκά κέντρα της Θεσσαλονίκης, πριν καθιερωθεί και στις αθηναϊκές πίστες κατά τη δεκαετία του 1990. Η καλλιτεχνική διαδρομή του υπήρξε χαρακτηριστική της μεγάλης εμπορικής και κοινωνικής απήχησης του λαϊκού τραγουδιού.

Θάνατος

1989 – Ντολόρες Ιμπαρούρι (ισπανικά: Isidora Dolores Ibárruri Gómez, 9 Δεκεμβρίου 1895 – 12 Νοεμβρίου 1989), περισσότερο γνωστή ως Πασιονάρια (Λουλούδι του πάθους), ήταν Ισπανίδα κομμουνίστρια πολιτικός καταγόμενη από τη Χώρα των Βάσκων. Έμεινε γνωστή στην ιστορία για τη σθεναρή αντίστασή της κατά του φασισμού κατά τη διάρκεια του Ισπανικού εμφυλίου, καθώς και για τα σύνθηματά της «Είναι καλύτερα να πεθαίνεις όρθιος, παρά να ζεις γονατιστός» και «Είναι καλύτερα να είσαι χήρα ενός ήρωα, παρά σύζυγος ενός δειλού», «No pasaran» (“Δεν θα περάσουν”), στη Μάχη της Μαδρίτης.

Το κάποτε Καθολικό κορίτσι έγινε επαναστάτρια και προσχώρησε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας (ΚΚΙ) κατά την ίδρυσή του το 1921. Τη δεκαετία του ’30 έγινε συγγραφέας στην εφημερίδα του ΚΚΙ Mundo Obrero (Κόσμος της εργασίας) και εκλέχθηκε στο Κοινοβούλιο ως βουλευτής του ΚΚΙ από την περιοχή της Αστούριας το 1936. Μετά την εξορία της από την Ισπανία στο τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, διορίστηκε Γενική Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΙ, θέση που κράτησε από το 1942 ως το 1960. Έπειτα ονομάστηκε επίτιμη πρόεδρος του ΚΚΙ ως το τέλος της ζωής της. Με την επιστροφή της στην Ισπανία το 1977 επανεκλέχθηκε βουλευτής της ίδιας περιοχής (Αστούριας). Θεωρείται ως μία από τους ικανότερους ομιλητές του 20ου αιώνα.

Καταγόταν από φτωχή οικογένεια και δούλεψε στην αρχή ως υπηρέτρια, ράφτρα, μαγείρισσα και αργότερα δημοσιογράφος. Ο γιος της Ρουμπέν, υπηρετώντας με το βαθμό του υπολοχαγού στο σοβιετικό στρατό το Σεπτέμβριο του 1942, σκοτώθηκε κατά τη μάχη του Στάλινγκραντ σε ηλικία 22 ετών.
Το 1962 δημοσίευσε τα απομνημονεύματά της με τίτλο El unico camino. Ο αστεροειδής 1277 Ντολόρες, που ανακαλύφθηκε το 1933, πήρε το όνομα της.

Διαβάστε περισσότερα γεγονότα αυτής της μέρας