...
| Aγρινιώτικο καλαντάρι |
2 Μαΐου
1901: Ο διάδοχος Κωνσταντίνος στο Αγρίνιο
2002: Κηδεύεται ο Θανάσης Κακογιάννης
2 Μαΐου 1901
Ο διάδοχος Κωνσταντίνος στο Αγρίνιο
«Αληθή πανήγυριν άγει σήμερον η ημετέρα πόλις επί τη αφίξει της Α.Υ. του Διαδόχου. Ο διάκοσμος της πόλεως απ’ άκρου εις άκρον είναι υπέροχος. Άνθη και δένδρων κλάδοι και τάπητες πολυτελείς πλημμυρίζουν τας οδούς και τους τοίχους των οικιών. […] Έξ καλλιτεχνικώταται αψίδες με ωραία έργα ζωγραφικής του κ. Γεράκη εξαίρουν το μεγαλείον του διάκοσμου», γράφει η εφημερίδα «Εμπρός», περιγράφοντας την ατμόσφαιρα εκείνης της ημέρας.
Γύρω στις 4:00 το απόγευμα, συνεχίζει ο ανταποκριτής, έφθασε στην πόλη ο Διάδοχος, περιστοιχιζόμενος «από υπερτετρακοσίους ευσταλείς εφίππους άνδρας», οι οποίοι υποδέχθηκαν στον Αχελώο, τον Κωνσταντίνο. Η άμαξα του Διαδόχου έφθασε στη Μητρόπολη, όπου πραγματοποιήθηκε δοξολογία και στη συνέχεια, αφού πέρασε από την κεντρική πλατεία, κατέληξε στο σπίτι του Παπαφώτη, το οποίο χρησιμοποιήθηκε, ως Ανάκτορο.
Από το μπαλκόνι του συγκεκριμένου σπιτιού ο Διάδοχος απευθύνθηκε στο συγκεντρωμένο πλήθος, λέγοντας: «Σας ευχαριστώ εξ όλης καρδίας διά την λαμπράν και πρωτοφανή υποδοχήν, την οποίαν μου εκάματε. Αισθάνομαι ότι η υποδοχή αύτη δεν αφορά τόσον το άτομόν μου όσον το έργον το οποίον ανέλαβον, ο δε ενθουσιασμός σας αυτός δεν δύναται ή να μ’ ενθαρρύνη σπουδαίως διά να εργασθώ μετά μεγαλυτέρας έτι επιμελείας και αφοσιώσεως εις την κατάρτισιν του στρατού του εργαλείου τούτου δι’ ου μόνου το Έθνος θα δυνηθή να πραγματοποιήση το ιδανικόν του».
2 Mαΐου 2002
Κηδεύεται ο Θανάσης Κακογιάννης
Μια μέρα σαν την σημερινή, το 2002, κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Παλαιού Φαλήρου ο Θανάσης Κακογιάννης: ένας πρόσφυγας από τα Αλατσάτα της Μικράς Ασίας και μαζί του κηδεύτηκε και η απόδοση της τιμής, που οφείλει η πόλη του Αγρινίου, σε έναν άνθρωπο που εκλέχτηκε μία φορά Δήμαρχός της, για να εφαρμόσει στην πράξη μια άλλη μορφή τοπικής αυτοδιοίκησης από αυτή που γνωρίζουμε σήμερα, και δυο φορές εκπρόσωπος της επαρχίας Τριχωνίδας στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, για να αγωνιστεί για μια διαφορετική Ελλάδα, μέσα σε έναν διαφορετικό κόσμο, από αυτόν που οικοδόμησε το μοίρασμα του κόσμου από τους Άγγλους, τους Σοβιετικούς και τους Αμερικάνους, στις μέρες του, αλλά και από αυτόν που συντηρούν οι πολυεθνικές, στις μέρες μας.
————————————————————————————————————————————————————–
Υποσημείωση: Οι χρονολογίες που καταγράφονται πριν την 16η Φεβρουαρίου 1923 είναι σύμφωνες με την χρονολόγηση των πηγών. Για την αντιστοίχιση με τη σημερινή χρονολόγηση πρέπει στην αντίστοιχη χρονολογία να προστεθούν 13 μέρες
Φωτογραφία: Το σπίτι του Παπαφώτη,
όπως διασώζονταν μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’70
Πηγή: Αριστείδη Μπαρχαμπά, Το Αγρίνιο Κάποτε.
Έρευνα – Κείμενα: Λ. Τηλιγάδας
——————————————————————————————-
Η μνήμη είναι μια δυνατότητα για να διευρύνουμε το μέλλον
και όχι για να το συρρικνώσουμε στο ήδη ξεπερασμένο παρελθόν
