...
| Aγρινιώτικο καλαντάρι |
26 Μαΐου
1961: Ένταση και αναστάτωση στο Γυμνάσιο Θηλέων
1963: Οι περιπέτειες της προτομής του Χατζόπουλου
1964: Μπαίνουν στα σφαγεία τα εμβολοφόρα πιστόλια
26 Μαΐου 1961
Ένταση και σοβαρή αναστάτωση επικράτησε στο Γυμνάσιο Θηλέων Αγρινίου[1], ύστερα από σύγκρουση ανάμεσα στη διεύθυνση του σχολείου, καθηγητές και καθηγήτριες με τον καθηγητή Παπαλάμπρο. Η υπόθεση, που αποδιδόταν σε επαγγελματικές αντιζηλίες, πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις όταν έφτασε από το Μεσολόγγι ο αναπληρωτής επιθεωρητής Λεονάρδος για να διενεργήσει προανακρίσεις. Τα μαθήματα ανεστάλησαν και εξεταζόταν ακόμη και η αποστολή ανώτερου εκπαιδευτικού συμβούλου. Στο μεταξύ, οι μαθήτριες πήραν θέση υπέρ των καθηγητριών και προχώρησαν δύο φορές σε αποχή από τα μαθήματα μέσα στην ίδια εβδομάδα. (Ελευθερία, 26/5/1964)
26 Μαΐου 1963
Δημοσιεύεται στην εφημερίδα Ελευθερία στις 26.5.1963 ένα κείμενο του Ι.Μ. Παναγιωτόπουλου, ένα αιχμηρό κείμενο για την υπόθεση της προτομής του Κώστα Χατζόπουλου στο Αγρίνιο. Αφορμή ήταν η τοποθέτησή της δίπλα στην είσοδο της βεσπασιανής (δημόσιο ουρητήριο) της πλατείας Χατζοπούλου και η αδυναμία του δημοτικού συμβουλίου του Αγρινίου να αποφασίσει τη μεταφορά της, παρά τις αντιδράσεις κατοίκων και συγγενών του λογοτέχνη. Ο Παναγιωτόπουλος χρησιμοποιεί το περιστατικό για να καταγγείλει τη γραφειοκρατία, την αναβλητικότητα και τον τοπικισμό που, κατά τη γνώμη του, χαρακτήριζαν τη δημόσια ζωή στην Ελλάδα της εκείνης της δεκαετίας.
26 Μαΐου 1964
Η εταιρεία προστασίας ζώων στην προσπάθεια της να καθιερωθεί πολιτισμένος τρόπος θανάτωσης των ζωών έστειλε μέσω του υπουργείου γεωργίας και σύμφωνα με τις υποδείξεις του 24 ειδικά εμβολοφόρα πιστόλια και 16.800 φυσίγγια εις τα δημοτικά σφαγεία. Μεταξύ αυτών των σφαγείων ήταν και το δημοτικό σφαγείο του Αγρινίου. (Μακεδονία, 26/5/1964)
————————————————————————————————————————————————————–
Υποσημείωση: Οι χρονολογίες που καταγράφονται πριν την 16η Φεβρουαρίου 1923 είναι σύμφωνες με την χρονολόγηση των πηγών. Για την αντιστοίχιση με τη σημερινή χρονολόγηση πρέπει στην αντίστοιχη χρονολογία να προστεθούν 13 μέρες
Παραπομπές: 1. Τη φωτογραφία που παρουσιάζουμε σήμερα, την «τράβηξε» ένας από τα αδέρφια Ξυθάλη τη δεκαετία του ΄50 (Η ακριβής χρονολογία δεν μας είναι γνωστή, αλλά η φωτογραφική της ταυτότητα επιβεβαιώνεται από την ανάγλυφη σφραγίδα της γνωστής φωτογραφικής οικογένειας που υπάρχει κάτω αριστερά) και ανήκει στο αρχείο του κ. Ι. Μαργαρίτη, τον οποίο και ευχαριστούμε θερμά για την παραχώρησή της. Τα ονόματα που μέχρι στιγμής είναι ταυτοποιημένα είναι τα παρα-κάτω: Καθηγητές (Πρώτη σειρά μπροστά): 1ος: Παπαθανασίου, 2ος: Κωστόπουλος, 3η: Αταυτοποίητη, 4η: Α-ταυτοποίητη, 5ος: Παπαστάμος, 6η: Καλλέργη, 7ος: Μανώλης, 8η: Μπα-μιώτη, 9ος: Πάστρας, 10η: Κουτζούνη, 11ος: Παπαλάμπρου, 12η: Μποκόρου, 13η: Αταυτοποίητη, 14ος: Γραβάνης. Μαθήτριες (Τελευταία σειρά πάνω): Τάκη Αλεξάνδρα, Τζούβαλη Λαμπρινή, Τσαρούχη Βασιλική, Ελπίδα Μπαμπίτσου, Μαραβέλη Κατερίνα, Τσιρώνη Γεωργία, Βλασοπούλου Φρόσω, Καλογιώργου Βασιλική, Σαλάπα Μαρία, Μεταξά Φλώρα, Μάτη Ντίνα, Ξηροτσοπάνου Νέλη, Παπαχρήστου Γεωργία, Παπαθανασίου Γε-ωργία, Παπανικολάου Πηνελόπη, Αραχωβίτου Ασπασία (Πασώ), Βότση Άννα, Μεταξά Αφροδίτη, Σακογιάνη Ανθούλα, Σκοτίδα Γιολάντα, Κοτρώ-νη Ελένη, Σελιμά Μάρθα και Χρυσικού Χριστίνα.
Φωτογραφία: Αναμνηστική των μαθητριών
του Γυμνασίου Θηλέων της δεκαετίας του “50
Έρευνα – Κείμενα: Λ. Τηλιγάδας
——————————————————————————————-
Η μνήμη είναι μια δυνατότητα για να διευρύνουμε το μέλλον
και όχι για να το συρρικνώσουμε στο ήδη ξεπερασμένο παρελθόν
