4 Σεπτεμβρίου 2026

Διεθνής Ημέρα Ταεκβοντό
Παγκόσμια Ημέρα Σεξoυαλικής Υγείας

Η 4η Σεπτεμβρίου φέρνει κάθε χρόνο στο ίδιο ημερολόγιο δύο διαφορετικές αφιερωματικές μέρες: τη Διεθνή Ημέρα Ταεκβοντό και την Παγκόσμια Ημέρα Σεξουαλικής Υγείας. Η πρώτη αφορά στην πειθαρχία, στην προσπάθεια και στον αυτοέλεγχο, ενώ η δεύτερη ανοίγει τη συζήτηση για την ελευθερία, την ασφάλεια και τα δικαιώματα που συχνά εξακολουθούν να θεωρούνται δύσκολο ή άβολο θέμα.

Στις 4 Σεπτεμβρίου 1994 η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αποφάσισε να εντάξει το άθλημα του Ταεκβοντό στο επίσημο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων, αρχίζοντας από το Σίδνεϊ το 2000. Έτσι, μια κορεατική τέχνη αυτοάμυνας, γνωστή για τα γρήγορα και θεαματικά χτυπήματά της, πέρασε οριστικά στη μεγάλη ολυμπιακή σκηνή. Πίσω, βέβαια, από την εικόνα της έντασης και της αναμέτρησης υπάρχει καθημερινή δουλειά γιατί η πειθαρχία και η αυτοσυγκέντρωση δεν είναι απλώς αρχές του αθλήματος, αλλά κομμάτι της προπόνησης.

Στην Ελλάδα το ταεκβοντό εμφανίστηκε το 1969 και δέκα χρόνια αργότερα αναγνωρίστηκε επίσημα από την Πολιτεία, μπαίνοντας στη δύναμη του ΣΕΓΑΣ. Η ανάπτυξή του ήταν γρήγορη και το 1987 απέκτησε τη δική του ομοσπονδία. Μαζί ήρθαν και μεγάλες διακρίσεις. Ο Μιχάλης Μουρούτσος κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Σίδνεϊ το 2000, ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης δύο αργυρά, το 2004 και το 2008, και η Ελισάβετ Μυστακίδου ένα αργυρό το 2004. Είχε προηγηθεί το χάλκινο της Μόρφως Δροσίδου στη Βαρκελώνη το 1992, όταν το άθλημα συμμετείχε ακόμη ως επίδειξη. Το 2024, στο Παρίσι, η Χριστίνα Γκέντζου και η Έλενα Παπασταματοπούλου πρόσθεσαν δύο χάλκινα μετάλλια στους Παραολυμπιακούς Αγώνες.

Την ίδια ημέρα, όμως, η προσοχή στρέφεται και σε μια πλευρά της ανθρώπινης ζωής που για χρόνια αποτελούσε ταμπού. Η Παγκόσμια Ημέρα Σεξουαλικής Υγείας καθιερώθηκε το 2010 από την Παγκόσμια Ένωση Σεξουαλικής Υγείας, με στόχο να σπάσει η σιωπή και να γίνει σαφές ότι η σεξουαλική υγεία δεν περιορίζεται στην απουσία μιας ασθένειας. Αφορά τη σωματική, συναισθηματική, ψυχική και κοινωνική ευεξία, αλλά και τη δυνατότητα κάθε ανθρώπου να ζει χωρίς φόβο, βία, εξαναγκασμό ή διακρίσεις. Η ουσιαστική ενημέρωση γίνεται έτσι εργαλείο προστασίας, ιδιαίτερα για τους νέους ανθρώπους που αναζητούν απαντήσεις μέσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο μύθους και προκαταλήψεις, χωρίς πάντα αξιόπιστη στήριξη δίπλα τους.

Στο κέντρο αυτής της συζήτησης βρίσκονται τα σεξουαλικά δικαιώματα. Η σχετική παγκόσμια διακήρυξη, που υιοθετήθηκε το 1999 στο Χονγκ Κονγκ, μιλά για ελευθερία, αυτονομία, σωματική ακεραιότητα, ιδιωτικότητα και ισότητα. Αναγνωρίζει ακόμη το δικαίωμα στην ευχαρίστηση, στη συναισθηματική έκφραση, στις ελεύθερες και υπεύθυνες αναπαραγωγικές επιλογές, στην επιστημονικά τεκμηριωμένη πληροφόρηση, στη σεξουαλική αγωγή και στην ιατρική φροντίδα.