12 Αυγούστου 2026
Διεθνής Ημέρα Νεολαίας
Παγκόσμια Ημέρα του Ελέφαντα
Διεθνής Ημέρα Νεολαίας
Η Διεθνής Ημέρα Νεολαίας καθιερώθηκε επίσημα από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 17 Δεκεμβρίου 1999, με το ψήφισμα 54/120, έπειτα από πρόταση της Παγκόσμιας Διάσκεψης Υπουργών αρμόδιων για θέματα Νεολαίας, που είχε πραγματοποιηθεί στη Λισαβόνα τον Αύγουστο του 1998. Η πρώτη επίσημη διοργάνωση έγινε στις 12 Αυγούστου 2000.
Το φετινό θέμα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους νέους που ζουν στις λιγότερο Ανεπτυγμένες Χώρες (LDC), στις Ανεπτυγμένες Χώρες χωρίς Πρόσβαση στη Θάλασσα (LLDC) και στα Μικρά Νησιωτικά Αναπτυσσόμενα Κράτη (SIDS), οι οποίοι συχνά αντιμετωπίζουν αλληλοεπικαλυπτόμενες προκλήσεις που συνδέονται με τη φτώχεια, την κλιματική αλλαγή, τη γεωγραφική απομόνωση, τις περιορισμένες οικονομικές ευκαιρίες και την άνιση πρόσβαση στις ψηφιακές τεχνολογίες. Ταυτόχρονα, αυτοί οι νέοι συνεχίζουν να επιδεικνύουν ανθεκτικότητα, ηγετικές ικανότητες και καινοτομία στην προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης εντός των κοινοτήτων τους και πέραν αυτών.
Βέβαια, οι κυβερνήσεις αγαπούν τη νεολαία περισσότερο στις επετειακές ομιλίες και λιγότερο την ώρα που ψάχνει εργασία, που πληρώνεται ή που ενοικιάζει σπίτι. Της ζητούν να καινοτομήσει, να προσαρμοστεί και να σώσει τον κόσμο, ενώ της παραδίδουν ανασφάλεια και κλειστές πόρτες. Μία ημέρα προβολής δεν διορθώνει μια ολόκληρη πολιτική εμποδίων.
Παγκόσμια Ημέρα του Ελέφαντα
Η Παγκόσμια Ημέρα του Ελέφαντα γιορτάζεται επίσης στις 12 Αυγούστου. Δημιουργήθηκε το 2011 και καθιερώθηκε επίσημα στις 12 Αυγούστου 2012 από την Καναδή κινηματογραφίστρια και ακτιβίστρια Patricia Sims και το Elephant Reintroduction Foundation της Ταϊλάνδης.
Η πρωτοβουλία συγκροτήθηκε ως κοινό σημείο συνάντησης οργανώσεων και πολιτών που αγωνίζονται για την προστασία των ελεφάντων. Σκοπός της είναι να κάνει γνωστές τις απειλές που αντιμετωπίζουν οι αφρικανικοί και οι ασιατικοί ελέφαντες: τη λαθροθηρία για το ελεφαντόδοντο, την καταστροφή και τον κατακερματισμό των φυσικών τους οικοτόπων, τις συγκρούσεις με ανθρώπινους πληθυσμούς και την κακομεταχείριση όσων ζουν σε αιχμαλωσία.
Παράλληλα, προβάλλει λύσεις όπως η καταπολέμηση του παράνομου εμπορίου, η προστασία των μεταναστευτικών διαδρομών, η δημιουργία ασφαλών καταφυγίων και, όπου είναι δυνατόν, η επανένταξη αιχμάλωτων ελεφάντων στη φύση. Η προστασία τους δεν αποτελεί πολυτέλεια για όσους αγαπούν τα ζώα. Οι ελέφαντες συμβάλλουν στη διαμόρφωση των οικοσυστημάτων, στη διασπορά σπόρων και στη διατήρηση των δασών από τα οποία εξαρτώνται πολλά ακόμη είδη.
Ο άνθρωπος θαυμάζει τη μνήμη του ελέφαντα, αλλά ξεχνά εύκολα ποιος αγοράζει το ελεφαντόδοντο, ποιος καταπατά τα δάση και ποιος μετατρέπει ένα άγριο ζώο σε «ζώο προορισμό». Οι φωτογραφίες συγκινούν, όμως η προστασία αρχίζει όταν συγκρουστεί με το κέρδος. Μέχρι τότε, η ευαισθησία παραμένει βολική και ακίνδυνη.
