...
Η ταυτότητα της ημέρας
και τα γεγονότα που την «σημάδεψαν»
| 9 Δεκεμβρίου 2025 |
Είναι η 343η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 22 ημέρες για τη λήξη του.
🌅 Ανατολή ήλιου: 07:29 – Δύση ήλιου: 17:05 – Διάρκεια ημέρας: 9 ώρες 36 λεπτά
🌖 Σελήνη 19.7 ημερών
| Χρόνια πολλά στις: Άννα, Αννίτα, Αννέτα, Ανναμπέλλα, Ανναμαρία και Ανέζα. |
Γεγονότα
1987 – Ξεσπά εξέγερση των Παλαιστινίων κατά των Ισραηλινών στη Λωρίδα της Γάζας και τη Δυτική Όχθη, γνωστή και ως πρώτη Ιντιφάντα.
Η πρώτη Ιντιφάντα ή πρώτη Παλαιστινιακή Ιντιφάντα ήταν εξέγερση των Παλαιστινίων ενάντια στην κατοχή της Δυτικής Όχθης και της Γάζας από το Ισραήλ, η οποία έλαβε χώρα από το Δεκέμβριο του 1987 μέχρι το συνέδριο της Μαδρίτης το 1991, αν και μερικοί τοποθετούν τη λήξη της το 1993, με την υπογραφή των συμφώνων του Όσλου.
Κατά τη διάρκεια της εξέγερσης έχασαν τη ζωή τους περίπου 1.500 Παλαιστίνιοι και περίπου 400 Ισραηλινοί.
Το αποτέλεσμα των ειρηνευτικών διαδικασιών ήταν η δημιουργία της Παλαιστινιακής Αρχής και η αναγνώριση του Ισραήλ από την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.
1990 – Ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, ο οποίος θα εξελισσόταν στην κυρίαρχη πολιτική φυσιογνωμία της Σερβίας στα τέλη του 20ού αιώνα, εκλέχθηκε πρόεδρος της Σερβίας στις πρώτες ελεύθερες εκλογές μετά από πενήντα χρόνια. Η άνοδός του είχε αρχίσει νωρίτερα: στις 16 Απριλίου 1984 έγινε πρόεδρος της Δημοτικής Επιτροπής Βελιγραδίου της Ένωσης Γιουγκοσλάβων Κομμουνιστών, ενώ στις 21 Φεβρουαρίου 1986 η Σοσιαλιστική Συμμαχία του Εργαζόμενου Λαού τον πρότεινε ομόφωνα για την ηγεσία της Κεντρικής Επιτροπής της Ένωσης Κομμουνιστών της Σερβίας. Η εκλογή του επικυρώθηκε στο 10ο συνέδριο, στις 28 Μαΐου 1986.
Η δημόσια προβολή του κορυφώθηκε το 1987, όταν δήλωσε ανοιχτά την υποστήριξή του στους Σέρβους του Κοσσυφοπεδίου, καταγγέλλοντας ότι η αλβανική πλειοψηφία καταπατούσε τα δικαιώματά τους και ότι η εκτεταμένη αυτονομία της επαρχίας ενίσχυε αποσχιστικές τάσεις. Ζήτησε τη μείωση της αυτονομίας και σκληρότερη καταστολή του αποσχιστικού κινήματος, προκαλώντας κατηγορίες περί εθνικισμού — κατηγορία ιδιαίτερα βαριά στο γιουγκοσλαβικό κομμουνιστικό πλαίσιο. Ο ίδιος αρνήθηκε ότι εκμεταλλεύτηκε τον σερβικό εθνικισμό, υποστηρίζοντας πως στόχος του ήταν η διατήρηση της Γιουγκοσλαβίας για όλες τις εθνότητες.
Η εμφάνισή του στο Κόσοβο Πόλιε στις 24 Απριλίου 1987, με τη φράση «κανείς δεν θα τολμήσει να σας ξανακτυπήσει», θεωρήθηκε από πολλούς σημείο καμπής, ακόμη και «το τέλος της Γιουγκοσλαβίας», όπως είπε ο Ιβάν Στάμπολιτς. Ακολούθησαν εκκαθαρίσεις στο κόμμα: ο Ντράγκισα Πάβλοβιτς και ο ίδιος ο Στάμπολιτς απομακρύνθηκαν, ανοίγοντας τον δρόμο για την πλήρη επικράτηση του Μιλόσεβιτς.
Τον Φεβρουάριο του 1988 η παραίτηση του Στάμπολιτς επέτρεψε στον Μιλόσεβιτς να αναλάβει την προεδρία της Σερβίας. Στη συνέχεια δρομολόγησε πρόγραμμα οικονομικών μεταρρυθμίσεων ελεύθερης αγοράς, σχηματίζοντας την «Επιτροπή Μιλόσεβιτς» με κορυφαίους νεοφιλελεύθερους οικονομολόγους του Βελιγραδίου.
Γεννήσεις
1842 – Πιοτρ Κροπότκιν. Υπήρξε εξέχων Ρώσος αναρχικός και ένας από τους πρωτεργάτες της θεωρητικής συγκρότησης του αναρχοκομμουνισμού. Με εντυπωσιακό εύρος ενδιαφερόντων – από τη γεωγραφία και τη ζωολογία έως την κοινωνιολογία και την ιστορία – αναδείχθηκε ως μία από τις σημαντικότερες μορφές του ρωσικού επαναστατικού κινήματος. Αριστοκρατικής καταγωγής και γιος του πρίγκιπα Αλεξέι Πέτροβιτς Κροπότκιν, φοίτησε στο επίλεκτο σώμα των ακολούθων στην Αγία Πετρούπολη και είχε μπροστά του μια λαμπρή κρατική καριέρα. Το 1871, όμως, αρνήθηκε τη θέση του γραμματέα της Ρωσικής Γεωγραφικής Εταιρείας, απαρνήθηκε τα προνόμιά του και εγκατέλειψε τη χώρα. Έζησε στην Αγγλία, τη Γαλλία και την Ελβετία, εργαζόμενος ακατάπαυστα για τη διάδοση των αναρχικών ιδεών. Πριν αναχωρήσει από τη Βρετανία, έστειλε επιστολή στους The Times ευχαριστώντας τον αγγλικό λαό για τη φιλοξενία.
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τάχθηκε με τις συμμαχικές δυνάμεις και υπέρ της Ρωσίας και της Γαλλίας, επιλογή που προκάλεσε οξύτατες αντιδράσεις εντός του αναρχικού κινήματος· ο Μαλατέστα τον κατηγόρησε ότι εγκαταλείπει τις θεμελιώδεις αναρχικές αρχές, οδηγώντας τον σε αποξένωση από την πλειονότητα των συντρόφων του.
Επέστρεψε θριαμβευτικά στη Ρωσία τον Ιούνιο του 1917, όπου τον υποδέχτηκαν ο Αλεξάντερ Κερένσκυ και πλήθος 60.000 ατόμων. Απέρριψε την πρόταση να αναλάβει το υπουργείο Παιδείας και, αν και αρχικά είδε θετικά την Επανάσταση, στη συνέχεια άσκησε έντονη κριτική στον Λένιν με σειρά επιστολών.
Στις αρχές του 1921, ένα κρυολόγημα εξελίχθηκε σε πνευμονία. Παρά τη βοήθεια που έστειλε ο Λένιν, ο Κροπότκιν πέθανε στις 8 Φεβρουαρίου 1921. Η κηδεία του αποτέλεσε την τελευταία μεγάλη δημόσια συγκέντρωση αναρχικών στη Σοβιετική Ρωσία.
Θάνατοι
1971 – Άλκης Θρύλος. (Πραγματικό όνομα Ελένη Ουράνη). Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1896, μέλος πλούσιας και δραστήριας οικογένειας. Πατέρας της ήταν ο Μιλτιάδης Νεγρεπόντης, οικονομολόγος, υπουργός Οικονομικών του Βενιζέλου και πρωτοπόρος του προσκοπισμού στην Ελλάδα, ενώ η μητέρα της, Μαρία Νεγροπόντη, ίδρυσε το σώμα της Σχολής Αδελφών και Εθελοντριών Νοσοκόμων. Νεαρή ακόμη στράφηκε στη λογοτεχνία και εμφανίστηκε το 1915 στον Νουμά, στον Βωμό, στον Πυρσό και στην Ακρόπολη, δημοσιεύοντας ποιήματα, μονόπρακτα και τα πρώτα της κριτικά κείμενα. Το 1920 έγινε μέλος του Συνδέσμου Ελληνίδων υπέρ των Δικαιωμάτων της Γυναικός και άρθρωνε ενεργά τη φωνή της στον φεμινιστικό αγώνα. Το 1924 δημοσίευσε κριτικές για τον Σολωμό και τον Παλαμά, ενώ από το 1927 συνεργάστηκε σταθερά με περιοδικά όπως η Νέα Εστία, όπου είχε στήλη θεατρικής κριτικής.
Υπήρξε υποστηρίκτρια του δημοτικισμού και συγγραφέας ταξιδιωτικών κειμένων με έντονο λυρισμό. Η κριτική της διακρίθηκε για την καλλιέργεια, την ειλικρίνειά της αλλά και έναν υποκειμενισμό επηρεασμένο από τις συναισθηματικές της διαθέσεις και τη γαλλική κουλτούρα. Σε προσωπικό επίπεδο, παντρεύτηκε πρώτα τον χειρουργό Πολύβιο Κορύλλο και γύρω στο 1930 τον λογοτέχνη Κώστα Ουράνη.
Το 1950 υπήρξε ιδρυτικό μέλος της «Ομάδας των Δώδεκα», συμβάλλοντας στη θεσμοθέτηση λογοτεχνικών βραβείων, ενώ συμμετείχε και στην Ένωση Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών, στο Εθνικό Θέατρο και στα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας. Το 1963 θεσμοθέτησε το Βραβείο «Μαρία Νεγρεπόντη» και την ίδια χρονιά υπήρξε μεταξύ των ιδρυτικών μελών της Ταινιοθήκης της Ελλάδος. Το 1968 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο ταξιδιωτικών εντυπώσεων και το 1969 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, η πρώτη Ελληνίδα ακαδημαϊκός. Με τη διαθήκη της κληροδότησε την περιουσία της στο Ίδρυμα Ουράνη για την ενίσχυση της ελληνικής λογοτεχνίας. Πέθανε στις 8 Δεκεμβρίου 1971.
Στο link που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε
ακόμα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν αυτή την ημερομηνία
Γέγονε την 9η Δεκεμβρίου
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
