...
Η ταυτότητα της ημέρας
και τα γεγονότα που την «σημάδεψαν»
|20 Δεκεμβρίου 2025 |
Είναι η 354η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 11 ημέρες για τη λήξη του.
🌅 Ανατολή ήλιου: 07:36 – Δύση ήλιου: 17:08 – Διάρκεια ημέρας: 9 ώρες 32 λεπτά
🌑 Σελήνη 0.3 ημέρας.
| Χρόνια πολλά στους: Ιγνάτιο, Ιγνάτη και Ιγνατία |
Γεγονότα
1977 – Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέας Παπανδρέου, ζητά από την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή το άνοιγμα του «φακέλου της Κύπρου» και την τιμωρία των υπευθύνων της κυπριακής τραγωδίας.
Η κυβέρνηση θα απορρίψει το αίτημα την επόμενη μέρα. Ως Φάκελος της Κύπρου έχει μείνει γνωστό το σύνολο των εγγράφων, επιστολών, καταθέσεων μαρτύρων (εξεταστική της Βουλής την περίοδο 1986-1988) οπτικοακουστικού υλικού και πάσης φύσεως στοιχείου που σχετίζεται με την ελληνοτουρική διπλωματία και της σχέσεις Αθηνών-Λευκωσίας, τον ρόλο των Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, του ΝΑΤΟ και του ΗΒ κυρίως την περίοδο της δικτατορίας αλλά και νωρίτερα. Αποτελείται από 185 φακέλους που φυλάσσοται στα υπόγεια του Υπουργείου Εξωτερικών.
Το 2006 η πρόεδρος της Βουλής, Άννα Μπενάκη , έλαβε αίτημα για να δώσει πρόσβαση σε μέρος του υλικού σε εκπροσώπους επιτροπής της Βουλής των Αντιπροσώπων, ωστόσο, δεν έδωσε ποτέ απάντηση.Με πρωτοβουλία του Γιαννάκη Ομήρου, προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων σε συνεννόηση με την τότε ομόλογό του, Ζωή Κωνσταντοπούλου, αποφασίστηκε η συνέχιση των εργασιών επί Υπουργίας Παγκάλου, έπειτα από αίτηση υλικού από την Κυπριακή Δημοκρατία και Παπανδρέου, που διεκόπησαν.
Τον Ιανουάριο του 2016 υπεγράφη πρωτόκολλο συνεργασίας μεταξύ Ομήρου και Βούτση για την απόκτηση πρόσβασης στο υλικό του φακέλου. Τον Ιούλιο του 2017, ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Δημήτρης Συλλούρης, παρέλαβε τον Φάκελο της Κύπρου από τον Νίκο Βούτση. Τον Οκτώβριο του 2018, δημοσιεύθηκαν οι πρώτοι τέσσερεις τόμοι.
2003 – Παράθυρο για την επιστροφή του Α. Σαμαρά στη ΝΔ, ανοίγει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, σε γεύμα του οικονομικού επιτελείου του κόμματος. Χαρακτηριστικά, δήλωσε ότι «εάν επιστρέψει προς των εκλογών θα πάθουμε ζημιά. Μετά τις εκλογές που θα είναι ηπιότερα τα πράγματα, αφού κάνει την αυτοκριτική του, ας του δώσει ο Κ. Καραμανλής μία θέση».
Ο Αντώνης Σαμαράς, πρώην πρωθυπουργός και ιδρυτής της Πολιτικής Άνοιξης, είχε αποχωρήσει συγκρουσιακά από τη ΝΔ το 1992, ταυτίζοντας το όνομά του με την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη και με μια μακρά περίοδο πολιτικής απομόνωσης. Η επανένταξή του πραγματοποιήθηκε σε ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό περιβάλλον. Η Νέα Δημοκρατία, υπό την ηγεσία του Κώστας Καραμανλής, επιδίωκε τη διεύρυνση προς τον ευρύτερο κεντροδεξιό χώρο και τη συγκρότηση μιας πλειοψηφικής, ενωτικής παράταξης ενόψει των εκλογών του 2004. Η επιστροφή Σαμαρά εντάχθηκε σε αυτή τη στρατηγική «επανένωσης της παράταξης», στέλνοντας μήνυμα υπέρβασης παλαιών διχασμών.
Για τον ίδιο τον Σαμαρά, η επάνοδος στη ΝΔ σήμαινε πολιτική επανεκκίνηση. Η Πολιτική Άνοιξη είχε πλέον περιθωριοποιηθεί, ενώ η κοινωνική και εκλογική του επιρροή μπορούσε να ανακτηθεί μόνο μέσα από έναν μεγάλο κομματικό σχηματισμό. Η υποψηφιότητά του στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας και η εκλογή του το 2004 σηματοδότησαν την πλήρη επιστροφή του στο κεντρικό πολιτικό προσκήνιο.
Σε επίπεδο πολιτικής ουσίας, η επιστροφή του δεν προκάλεσε άμεσες ιδεολογικές ανατροπές, αλλά λειτούργησε ως πράξη πολιτικού ρεαλισμού και αμοιβαίας σκοπιμότητας. Για τη ΝΔ, ενίσχυε την εικόνα ενότητας· για τον Σαμαρά, άνοιγε τον δρόμο για τη σταδιακή αποκατάσταση του ρόλου του, που λίγα χρόνια αργότερα θα κορυφωνόταν με την ανάληψη της ηγεσίας του κόμματος και, τελικά, της πρωθυπουργίας.
Γεννήσεις
1915 – Αζίζ Νεσίν. Υπήρξε μία από τις πιο αιχμηρές και ασυμβίβαστες φωνές της τουρκικής λογοτεχνίας και δημόσιας ζωής του 20ού αιώνα. Ταταρικής καταγωγής από την Κριμαία, γεννήθηκε στη Χάλκη των Πριγκηποννήσων, στα ύστερα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά από πολυετή θητεία ως αξιωματικός, στράφηκε στη δημοσιογραφία και στη λογοτεχνία, αναδεικνυόμενος σε βασικό συντάκτη και ψυχή σατιρικών περιοδικών με έντονο σοσιαλιστικό προσανατολισμό. Οι πολιτικές του απόψεις τον οδήγησαν επανειλημμένα στη φυλακή και υπό συνεχή παρακολούθηση από τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Το έργο του Νεσίν, με χαρακτηριστικά βιβλία όπως «Ο Καφές και η Δημοκρατία» και «Έτσι ήρθαν τα πράγματα, μα έτσι δεν θα πάνε», στηλιτεύει τη γραφειοκρατία, την αυθαιρεσία της εξουσίας και την κοινωνική αδικία, συνδυάζοντας τοπικό χρώμα με παγκόσμιες αλήθειες. Μεταφράστηκε σε περισσότερες από τριάντα γλώσσες και τιμήθηκε διεθνώς, ενώ στα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε αποκλειστικά από τα έσοδα των βιβλίων του – σπάνιο φαινόμενο για Τούρκο συγγραφέα.
Βαθύτατα πολιτικοποιημένος, πρωτοστάτησε μετά το πραξικόπημα του 1980 στην αντίσταση των διανοουμένων, ενώ υπήρξε σφοδρός επικριτής του θρησκευτικού φονταμενταλισμού. Η απόπειρά του να μεταφράσει τους «Σατανικούς Στίχους» του Σαλμάν Ρούσντι τον έφερε στο επίκεντρο βίαιων αντιδράσεων, με αποκορύφωμα τα τραγικά γεγονότα της Σίβας το 1993. Επιλέγοντας τη δράση αντί της σιωπής, αφιέρωσε τα τελευταία του χρόνια στον αγώνα για ελευθερία σκέψης. Πέθανε το 1995 και, σύμφωνα με τη διαθήκη του, τάφηκε χωρίς τελετή σε άγνωστο σημείο, αφήνοντας ως διαρκή παρακαταθήκη το Ίδρυμα Νεσίν και ένα έργο βαθιά πολιτικό και ενοχλητικά επίκαιρο.
Θάνατοι
1968 – Τζον Στάινμπεκ. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς συγγραφείς του 20ού αιώνα, ταυτισμένος όσο λίγοι με τη λογοτεχνική αποτύπωση της κοινωνικής αδικίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Γεννήθηκε στη Σαλίνας της Καλιφόρνιας, σε μια αγροτική περιοχή που σημάδεψε βαθιά τη θεματολογία του έργου του. Γερμανικής και ιρλανδικής καταγωγής, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του, επιλέγοντας νωρίς τον δρόμο της συγγραφής.
Η εμπειρία της Μεγάλης Ύφεσης, η ζωή κοντά στους αγρότες και τους εργάτες της Καλιφόρνιας και η προσωπική του επαφή με τη φτώχεια διαμόρφωσαν το ρεαλιστικό, συχνά σκληρό αλλά βαθιά ανθρώπινο ύφος του. Με έργα όπως «Άνθρωποι και ποντίκια» (1937) και «Τα Σταφύλια της Οργής» (1939), για το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Πούλιτζερ, κατέγραψε την τραγωδία των ξεριζωμένων εργατών και την ηθική αντοχή των απλών ανθρώπων απέναντι στην εκμετάλλευση.
Το 1935 γνώρισε την πρώτη μεγάλη επιτυχία με την «Πεδιάδα της Τορτίλα», ενώ αργότερα ταξίδεψε ευρέως, καταγράφοντας τις εμπειρίες του και σε μη μυθοπλαστικά έργα, όπως το «Ρωσικό Ημερολόγιο», καρπό της περιοδείας του στη Σοβιετική Ένωση με τον φωτογράφο Ρόμπερτ Κάπα. Το 1962 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, τονίζοντας στον λόγο του την ευθύνη του συγγραφέα να αποκαλύπτει τα ελαττώματα και τους φόβους της ανθρωπότητας.
Ο Στάινμπεκ πέθανε το 1968 στη Νέα Υόρκη από καρδιακή ανεπάρκεια. Η ζωή και το έργο του παραμένουν μια διαρκής μαρτυρία για τη σύγκρουση ανάμεσα στην κοινωνική αδικία και την ανθρώπινη ελπίδα.
Στο link που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε
ακόμα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν αυτή την ημερομηνία
Γέγονε την 20η Δεκεμβρίου
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
