...
Ο γέγονε… Γέγονε |
Γεγονότα
1626 – Η εξαγορά του Μανχάταν. Ο ολλανδός άποικος Πίτερ Μίνουιτ αγοράζει από τους Ινδιάνους το νησί του Μανχάταν. Ως αντάλλαγμα προσφέρει μπρελόκ και άλλα φανταχτερά μπιχλιμπίδια, αξίας 24ων δολαρίων. Οι ρίζες της ονομασίας του Μανχάταν χάνονται στα βάθη των αιώνων.
Πιστεύεται ότι προέρχεται από τη γλώσσα των Αλγκονκούιαν -των παλαιότερων γνωστών κατοίκων της περιοχής- και σημαίνει «λοφώδες νησί». Επί αιώνες, αποτελούσε μία από τις σημαντικότερες περιοχές αλιείας και κυνηγιού για τους ιθαγενείς.
Από την πρώτη στιγμή που οι Ευρωπαίοι πάτησαν το πόδι του στο Νέο Κόσμο, το Μανχάταν τράβηξε την προσοχή τους. Είδαν ένα τεράστιο λιμάνι, φυσικά προστατευμένο από τις θύελλες του βόρειου Ατλαντικού, αλλά και από κάθε επίδοξο εισβολέα, χωρίς ακραίες καιρικές συνθήκες και με πρόσβαση στο εσωτερικό της αμερικανικής ηπείρου, μέσω του ποταμού Χάντσον.
Το 1624 η ολλανδική εταιρία Dutch West India Company ίδρυσε στο νότιο τμήμα του νησιού το Νέο Άμστερνταμ, ως ένα σταθμό εμπορικών συναλλαγών. Δύο χρόνια αργότερα, έφτασε στην περιοχή ως νέος κυβερνήτης ο Πίτερ Μίνουιτ και η πρώτη ενέργειά του ήταν να αγοράσει το Μανχάταν από τους Ινδιάνους, στις 24 Μαΐου. Ως αντάλλαγμα, προσέφερε εμπορεύματα, αξίας 60 φιορινιών (24 δολαρίων).
1956 – Λις Άσια, Eurovision 1956. Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision του 1956 ήταν ο πρώτος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision που πραγματοποιήθηκε στο Teatro Kursaal στο Λουγκάνο της Ελβετίας την Πέμπτη 24 Μαΐου. Οργανωμένος από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση, ο πανευρωπαϊκός διαγωνισμός ήταν εμπνευσμένος από το Ιταλικό Φεστιβάλ Τραγουδιού του Σαν Ρέμο.
Ο Lohengrin Filipello ήταν ο πρώτος παρουσιαστής του διαγωνισμού, ο οποίος διαγωνισμός είχε διάρκεια 1 ώρα και 40 λεπτά. Επτά χώρες συμμετείχαν, με την καθεμιά να παρουσιάζει δύο τραγούδια. Δύο μέλη της κριτικής επιτροπής από όλες τις συμμετέχουσες χώρες ψήφισαν μυστικά με βάση το αγαπημένο τους τραγούδι. Νικήτρια αναδεικνύεται η ελβετίδα Λις Άσια με το τραγούδι «Refrain».
Αυτή η πρώτη έκδοση του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision περιελάμβανε πολλές διαδικασίες που δεν επαναλήφθηκαν σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη έκδοση: δύο τραγούδια για κάθε χώρα, μυστική ψηφοφορία, διπλή ψήφος μιας χώρας για λογαριασμό άλλης χώρας, εμφάνιση μόνο του τίτλου “Grand Prix” για το νικητή και μόνο ένας άνδρας παρουσίασε τον διαγωνισμό.
1968 – Ο Ντε Γκολ προκηρύσσει δημοψήφισμα για την παραμονή του ή όχι στην Προεδρία για τις 16 Ιουνίου. Ανακοίνωση για έναρξη διαπραγματεύσεων μεταξύ κυβέρνησης και συνδικάτων. Το απεργιακό κίνημα κλιμακώνεται με 10 εκατομμύρια απεργούς. Ταραχές στη Λιόν.
Πρώτος θάνατος. Οι διαδηλωτές οδηγούν ένα φορτηγό κατά της αστυνομίας που σκοτώνει τον αξιωματικό Ρενέ Λακρουά. Ακολουθούν βίαιες συγκρούσεις στο Παρίσι, στην περιοχή του Σταθμού της Λιόν. Ξεσπά φωτιά στο χρηματιστήριο που γρήγορα τίθεται υπό έλεγχο (θα ξανανοίξει στις 7 Ιουνίου).
Απολογισμός της ημέρας: 456 τραυματίες και 795 συλλήψεις. Δημιουργούνται «Επιτροπές Υπεράσπισης της Δημοκρατίας» (CDR) κατά του «χάους», από γκολιστές. «Μην αφήνετε μία μειοψηφία να κυβερνήσει» αναφέρεται σε μια μπροσούρα τους.
Γεννήσεις
1686 – Ντάνιελ Γκαμπριέλ Φαρενάιτ. Ο Φαρενάιτ γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1686 (14 Μαΐου σύμφωνα με άλλες πηγές) στο Ντάντσιχ (σημερινό Γκντανσκ στην Πολωνία, το οποίο τότε ανήκε στην Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία), πρώτο από τα πέντε παιδιά του ευκατάστατου εμπόρου Ντάνιελ Φαρενάιτ και της Κονκόρντια Σούμαν (Concordia Schumann). Η οικογένεια του πατέρα του ήταν παλαιά γερμανική οικογένεια που είχε διαμείνει σε αρκετές πόλεις, ενώ η καταγωγή της πιστεύεται ότι ήταν από το Χίλντεσχαϊμ. Στις 14 Αυγούστου 1701 ο Φαρενάιτ έχασε και τους δύο γονείς του οι οποίοι κατανάλωσαν δηλητηριασμένα μανιτάρια και μετέβη στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας για να μαθητεύσει και να εργαστεί σε κατάστημα.
Στην Ολλανδία πέρασε και το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Το ενδιαφέρον του για τις φυσικές επιστήμες είχε εκδηλωθεί από μικρή ηλικία και, ύστερα από τέσσερα χρόνια θητείας στον επιχειρηματικό κόσμο, αποφάσισε να ασχοληθεί με την κατασκευή επιστημονικών οργάνων. Από το 1707 άρχισε να ταξιδεύει σε πολλά μέρη για να παρατηρήσει τις εργασίες των επιστημόνων και των κατασκευαστών επιστημονικών οργάνων. Επισκέφθηκε έτσι το Χάλλε, την Δρέσδη, την Λειψία και την Κοπεγχάγη. Σημαντικό χρόνο πέρασε, επίσης, και στην Αγγλία όπου, το 1724, έγινε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (Royal Society), της παλαιότερης επιστημονικής οργάνωσης της χώρας.
Το 1717 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Χάγη και, για να ασχοληθεί με την κατασκευή επιστημονικών οργάνων, έμαθε να φυσά το γυαλί. [6] Ο Φαρενάιτ επιδόθηκε περισσότερο στη κατασκευή μετεωρολογικών οργάνων και ειδικότερα κατασκεύαζε βαρόμετρα και θερμόμετρα. Αρχικά κατασκεύασε θερμόμετρα οινοπνεύματος, αργότερα όμως βελτίωσε την ακρίβεια των οργάνων του αντικαθιστώντας το οινόπνευμα με υδράργυρο. Εφηύρε επίσης νέο τύπο υγρομέτρου, ενώ κατασκεύασε και αραιόμετρο σταθερού βάρους. Από το 1718 άρχισε να διδάσκει Χημεία στο Άμστερνταμ. Απεβίωσε στην Χάγη το 1736, σε ηλικία μόνο 50 ετών.
1966 – Ερίκ Καντονά (Éric Cantona). Ήταν μια μορφή σχεδόν θεατρική, ένας άνθρωπος που κουβαλούσε μέσα του ταυτόχρονα ιδιοφυΐα, οργή, αλαζονεία και ποίηση. Γεννημένος στη Μασσαλία το 1966, πέρασε από αρκετές γαλλικές ομάδες πριν φτάσει το 1992 στην Αγγλία, πρώτα στη Λιντς και έπειτα στη Manchester United, όπου ουσιαστικά έγινε θρύλος. Με σηκωμένο γιακά, αργό περπάτημα και εκείνο το βλέμμα που έδειχνε ότι θεωρούσε το γήπεδο προσωπική του σκηνή, άλλαξε όχι μόνο την ομάδα αλλά και ολόκληρη την εικόνα της Premier League.
Οι φίλαθλοι της Γιουνάιτεντ τον αποκαλούσαν «King Eric», γιατί έδωσε στην ομάδα χαρακτήρα νικητή σε μια εποχή που έψαχνε ξανά την ταυτότητά της. Ήταν επιθετικός με τρομερή τεχνική, αλλά κυρίως με προσωπικότητα που κατάπινε το γήπεδο. Ταυτόχρονα όμως είχε εκρήξεις. Η πιο διάσημη στιγμή ήταν το 1995, όταν κλώτσησε με kung fu έναν οπαδό της Κρίσταλ Πάλας που τον έβριζε από την εξέδρα. Η τιμωρία ήταν τεράστια και το γεγονός τον ακολούθησε για πάντα. Ο ίδιος ποτέ δεν μετάνιωσε πραγματικά.
Αυτό που κάνει τον Καντονά διαφορετικό είναι ότι μετά το ποδόσφαιρο δεν εξαφανίστηκε στη νοσταλγία των παλιών δόξων. Έγινε ηθοποιός, ασχολήθηκε με την τέχνη, τη μουσική και συχνά πήρε δημόσια θέση για κοινωνικά ζητήματα και την εξουσία των τραπεζών. Παραμένει μια φιγούρα αντισυμβατική, σχεδόν αναρχική, που ποτέ δεν προσπάθησε να γίνει «κανονικός» στα μάτια του συστήματος.
Θάνατοι
1543 – Μικολάι Κόπερνικ (Γερμανικά: Nikolaus Kopernikus, Πολωνικά: Mikołaj Kopernik, 19 Φεβρουαρίου 1473 – 24 Μαΐου 1543) ήταν Πολωνός αναγεννησιακός μαθηματικός και αστρονόμος, ο οποίος διατύπωσε το ηλιοκεντρικό μοντέλο του σύμπαντος, τοποθετώντας τον Ήλιο και όχι τη Γη στο κέντρο του.
Ο Κοπέρνικος γεννήθηκε στο Τορν της Πρωσίας (σημερινό Τόρουν της Πολωνίας), και πέρασε μεγάλο μέρος της ενήλικης ζωής του στο Άλενσταϊν και στο Φράουενμπουργκ της Βάρμιας, επαρχίας της σημερινής Πολωνίας όπου και πέθανε. Λίγο πριν τον θάνατό του, εξέδωσε το βιβλίο «De Revolutionibus Orbium Coelestium Libri VI» («Έξι Βιβλία για τις Περιστροφές των Ουρανίων Σφαιρών»), το οποίο αποτέλεσε τη βάση για την εξέλιξη της σύγχρονης Αστρονομίας.
O Κοπέρνικος υποστήριξε την ηλιοκεντρική θεωρία, την άποψη δηλαδή ότι η Γη και τα άλλα σώματα του Ηλιακού Συστήματος περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο, σε αντίθεση με την τότε επίσημη γεωκεντρική θεωρία, που ήθελε τη Γη ακίνητη και κέντρο του κόσμου. Άνοιξε έτσι τον δρόμο για τους αστρονόμους της επόμενης γενιάς (ειδικά τον Γιοχάνες Κέπλερ) αλλά και την Επιστημονική επανάσταση του 17ου αιώνα
1974 – Ντιουκ Έλινγκτον. Γεννήθηκε το 1899 στην Ουάσινγκτον, γιος του Τζέημς Έντουαρντ Έλινγκτον και της Ντέηζι Κένεντι Έλινγκτον. Ο πατέρας του εργαζόταν ως σερβιτόρος στον Λευκό Οίκο. Οι γονείς του, αν και δεν ήταν επαγγελματίες μουσικοί, είχαν κατάρτιση στο πιάνο και από την ηλικία των επτά ετών, άρχισε μαθήματα και ο ίδιος, παρά το γεγονός πως δεν πίστευε ότι διέθετε ιδιαίτερη κλίση.
Αργότερα, όταν σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών άρχισε να παρακολουθεί κρυφά συναυλίες, απέκτησε μεγαλύτερο σεβασμό στη μουσική και αντιμετώπισε τα μαθήματα πιάνου με μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Εγκατέλειψε το σχολείο τρεις μήνες πριν την αποφοίτησή του, το 1917, με στόχο να ακολουθήσει επαγγελματική σταδιοδρομία στη μουσική και ενώ είχε ήδη ξεκινήσει να εργάζεται ως πιανίστας σε μαγαζιά της Ουάσινγκτον.
Στα τέλη του 1917, σχημάτισε το πρώτο του μουσικό συγκρότημα, The Duke’s Serenaders, με το οποίο πραγματοποίησε εμφανίσεις σε μουσικά κέντρα και ως μουσική συνοδεία σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Το Σεπτέμβριο του 1923, εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Νέα Υόρκη, μαζί με το πενταμελές συγκρότημα The Washingtonians που είχε νωρίτερα σχηματίσει.
Το συγκρότημα πραγματοποίησε εμφανίσεις σε διάφορα μουσικά κέντρα, πριν αποτελέσει την μόνιμη ορχήστρα του γνωστού Cotton Club, γεγονός που ενίσχυσε σημαντικά τη φήμη του Έλινγκτον. Παρέμεινε εκεί για ένα διάστημα περίπου τριών ετών, περίοδο κατά την οποία η μεγάλη ορχήστρα του, εξελίχθηκε σε μία από τις δημοφιλέστερες της εποχής, με συμμετοχή σε αυτή αρκετών σημαντικών μουσικών, ενώ ο ίδιος ο Έλινγκτον διακρίθηκε για την ικανότητά του στη σύνθεση.
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
