...
| Aγρινιώτικο καλαντάρι |
3 Απριλίου
1902: «Δυσπραγία οφειλετών»
1927: Αίτημα απαλλοτρίωσης της Επιτροπής Ακτημόνων του Αγρινίου
1932: «Κρίσεις επί του προϋπολογισμού του Δήμου Αγρινίου»
1950: «Διαμαρτυρόμεθα εντόνως»
1953: «Υπό κουστωδίαν στρατιωτών και χωροφυλάκων»… οι επιτάφιοι
3 Απριλίου 1902
«Εκτός της προς το υπουργείον των οικονομικών αιτήσεως των οι προς το δημόσιον οφείλεται Μεσολογγίου και Αγρινίου, δια της οποίας, ως εγράψαμεν προ ημερών επιζητούν αναβολή της πληρωμής των χρεών των, ομοίαν αίτησιν υπέβαλαν και προς την Βουλήν χθες. Η οικονομική στενοχώρια εις ην περιήλθον ένεκεν επανειλημμένων θεομηνιών δεν τοις επιτρέπει όχι μόνο την απότισιν των προς το δημόσιον υποχρεώσεών των, αλλά ουδέ τα πενιχρότερα μέσα της συντηρήσεως εαυτών και των οικογενειών των», αναφέρει το ΣΚΡΙΠ της 3/4/1902.
3 Απριλίου 1927
Επιτροπή ακτημόνων του Αγρινίου αποτελούμενη από τον Επ. Σταρακά, Μ Παπαδόπουλο, και Μπόνα μαζί με το βουλευτή του Ενιαίου Μετώπου Εργατών Αγροτών και Προσφύγων Αθανάσιο Σινόκα επισκέφθηκαν τον Υπουργό της Γεωργίας και ζήτησαν την απαλλοτρίωση των εκκλησιαστικών κτημάτων Αγρινίου για την ανέγερση συνοικισμού. (Ριζοσπάστης, 3/4/27)
Να σημειώσουμε στο σημείο αυτό, ότι ο Αθανάσιος Σινόκας γεννήθηκε το 1893 στο νομό Δράμας και ήταν καπνοπαραγωγός. Ασχολήθηκε με το καπνεργατικό συνδικαλισμό και έγινε πρόεδρος του συνεταιρισμού καπνοπαραγωγών του νομού Δράμας. Παράλληλα, εντάχθηκε στο ΣΕΚΕ και αργότερα στο ΚΚΕ. Στις εκλογές του Νοεμβρίου 1926, τις πρώτες που έγιναν μετά την ανατροπή της δικτατορίας του Πάγκαλου, εξελέγη βουλευτής Ροδόπης με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών και Προσφύγων, που ήταν εκλογικός συνασπισμός με κορμό το ΚΚΕ. Στην εσωκομματική πάλη που ακολούθησε μετά το 3ο Τακτικό Συνέδριο του ΚΚΕ τον Μάρτιο του 1927, τάχθηκε με την πλευρά των λεγόμενων Λικβινταριστών του Παντελή Πουλιόπουλου. Το 1928 διεγράφη από το ΚΚΕ μαζί με πολλά ακόμη μέλη του κόμματος ως Λικβινταριστής. Μετά τη διαγραφή του εργαζόταν ως διευθυντής του πρακτορείου σιγαρέττων Παπαστράτου στη Δράμα. Την περίοδο της κατοχής έγινε μέλος του ΕΑΜ, αποκατέστησε τις σχέσεις του με το ΚΚΕ και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Την περίοδο της βουλγαρικής κατοχής στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, οι Βούλγαροι συνέλαβαν στη Δράμα και εκτέλεσαν δύο αδελφούς του που είχαν αντιστασιακή δράση.
3 Απριλίου 1932
Ο Μιλτιάδης Τζάνης (εκδότης της εβδομαδιαίας εφημερίδας ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ) δημοσίευσε στις 3 Απριλίου 1932 ένα πρωτοσέλιδο άρθρο για τον προϋπολογισμό του Δήμου Αγρινίου, υποστηρίζοντας την ανάγκη συντηρητικών προβλέψεων και αυστηρού ελέγχου των δαπανών σε μια περίοδο βαθιάς κρίσης, όπου η ελληνική οικονομία δοκιμάζονταν από ύφεση, περιορισμό ρευστότητας και δημοσιονομική αστάθεια. Η θέση του, αν και ρεαλιστική, εγείρει ερωτήματα για τα όρια της λιτότητας σε συνθήκες γενικευμένης ύφεσης.
3 Απριλίου 1950
Ζητώντας να φορολογηθούν δίκαια, οκτώ πρόεδροι συνδικαλιστικών φορέων της περιοχής έστειλαν τηλεγράφημα προς τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης Σοφοκλή Βενιζέλο, τον Αντιπρόεδρο, τον Yπουργό Οικονομικών και τους δύο Αιτωλοακαρνάνες υπουργούς, τον Παιδείας Γιώργο Αθανασιάδη – Νόβα και τον Εσωτερικών Παυσανία Κατσώτα, με το οποίο διαμαρτύρονταν για «επαχθείς και αυθαιρέτους κατατάξεις» του οικονομικού εφόρου της περιοχής, που δεν στηρίζονταν στην πραγματικότητα. Ολόκληρη η επιστολή έχει ως εξής: (Διατηρείται η γλώσσα του πρωτότυπου πλην του πολυτονικού) «Διαμαρτυρόμεθα εντόνως διά επαχθείς και αυθαιρέτους καθ’ ο μη στηριζομένας πραγματικότητα κατατάξεις οικονομικού εφόρου καθαράς προσόδου τετάρτης κατηγορίας ανελθούσης μέχρι εικοσαπλασίου καταβαλλομένου πρότερον φόρου καθώς και δι’ αδικαιολογήτως υψηλόν καθορισμόν ποσοστών καθαρών κερδών. Ζητούμεν: Πρώτον. Νέαι κατατάξεις ισχύσουν από 1ης Ιουλίου 1950. Δεύτερον. Κατατάξεις ενεργήση φορολογική επιτροπή με συμμετοχή φορολογουμένων τάξεων. Τρίτον. Μειωθή ποσοστόν καθαρών κερδών και κατοχυρωθή τούτο δεόντως προς αποφυγήν υπερβασιών. Τέταρτον. Γίνη σύστασις εις οικονομικούς εφόρους ίνα κρίνουν μετά προσοχής και βάση πραγματικών δεδομένων ποσών κύκλου εργασιών και υπερβάλλοντα ποσοστά καθαρών κερδών. Πέμπτον. Διαταχθή αναστολή ενεργείας νέων κατατάξεων και εκδικάσεως ενστάσεων μέχρις εκδηλώσεως αποφάσεων κυβερνήσεως. Ελπίζομεν κυβέρνησις επιδείξη ενδιαφέρον και αποδεχθή δίκαια αιτήματά μας, αποβλέποντα ουχί αποφυγήν φορολογίας, αλλά μόνο απονομήν φορολογικής δικαιοσύνης». Το τηλεγράφημα υπογράφουν ο Πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθ. Παπαλέξης, ο Πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Αγρινίου, Κώστας Ζώης, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Εμπόρων Ελαιών, Χρ. Κομπορόζος, ο Πρόεδρος του Καπνεμπορικού Συλλόγου, Κων. Χασουράκης, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Εμπόρων Αποικιακών, Φώτης Στρανομίτης, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Μεσιτών Καπνού, Θωμάς Αντωνάτος, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Ιδιοκτητών Ελαιοτριβείων, Γεώργιος Τρίχας, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Ιδιοκτητών Αλωνιστικών Συγκροτημάτων Πέτρ. Μαμπωνιώτης. (ΕΜΠΡΟΣ 3.4.1950)
3 Απριλίου 1953
Η περιφορά των Επιταφίων στην Αιτωλοακαρνανία πραγματοποιήθηκε τελικά χωρίς επεισόδια, αλλά υπό αυστηρή επιτήρηση στρατού και χωροφυλακής και με προκαθορισμένες διαδρομές και ωράρια. Στο Μεσολόγγι, η παράδοση της συνάντησης όλων των Επιταφίων στον Κήπο των Ηρώων περιορίστηκε σε έναν μόνο, ενώ στρατιωτικά τμήματα φυλούσαν τα κουβούκλια, μετατρέποντας τη συλλογική εμπειρία σε ελεγχόμενο γεγονός. Στο Αιτωλικό, οι πιστοί επέμειναν στο τοπικό έθιμο, καθυστερώντας την περιφορά. Παρ’ όλα αυτά η αλλαγή της ώρας της Ανάστασης, που αποτελούσε τη νέα αλλαγή για κείνη τη χρονιά, του Ιερόθεου, στις θρησκευτικές τελετές, συνέχισε να κρατάει σε ένταση την τοπική κοινωνία. (ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, Μ. Σάββατο 4.4.1953, αρ. φύλ. 2628, σελ. 4)
Διαβάστε περισσότερα στο link που ακολουθεί
«Υπό κουστωδίαν στρατιωτών και χωροφυλάκων»… οι επιτάφιοι
————————————————————————————————————————————————————–
Υποσημείωση: Οι χρονολογίες που καταγράφονται πριν την 16η Φεβρουαρίου 1923 είναι σύμφωνες με την χρονολόγηση των πηγών. Για την αντιστοίχιση με τη σημερινή χρονολόγηση πρέπει στην αντίστοιχη χρονολογία να προστεθούν 13 μέρες
Φωτογραφία: Παυσανίας Κατσιώτας (Αρχείο ΕΛΙΑ)
Έρευνα – Κείμενα: Λ. Τηλιγάδας
——————————————————————————————-
Η μνήμη είναι μια δυνατότητα για να διευρύνουμε το μέλλον
και όχι για να το συρρικνώσουμε στο ήδη ξεπερασμένο παρελθόν
