...
| Aγρινιώτικο καλαντάρι |
30 Απριλίου
1901: Καλλωπισμός του Αγρινίου για τον διάδοχο
1944: Οι εθνοσύμβουλοι της Αιτωλοακαρνανίας
1950: Επιστροφή στο μοναστήρι της Παναγίας Προυσώτισας
30 Απριλίου 1901
«Πυρετώδης εργασία καταβάλλεται προς όσον οίον τε τελειότερον ευπρεπισμόν της πόλεως επί τη υποδοχή της Α.Μ. του Διαδόχου, ο οποίος ως γνωστόν εν τω δρομολογίω Του περιέλαβε και την πόλιν του Αγρινίου», αναφέρει η εφημερίδα «Σκριπ» (2/5/1901). Ο διάδοχος, Κωνσταντίνος ο 1ος, ο οποίος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου του 1ου, θα έφθανε στο Αγρίνιο από την Άρτα την επομένη ημέρα, 2 Μαΐου, και όπως ήταν φυσικό, το μεγαλύτερο κέντρο της Αιτωλίας, προετοιμαζόταν κατάλληλα προς τούτο.
Οι κεντρικότεροι δρόμοι της πόλης είχαν στολιστεί με σημαίες, μυρτιές και ανθοσυνθέσεις, κατασκευάστηκαν αψίδες, στολίστηκαν ιδιαιτέρως τα καταστήματα και κατασκευάστηκαν πολλοί τεχνητοί κήποι «αντίκρυ του Μεγάρου χήρας Παπαφώτη», στο οποίο θα έμενε ο διάδοχος και το οποίο είχε επίσης χρησιμοποιηθεί ως κατοικία του Βασιλιά και της Βασίλισσας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα της επίσκεψης, ο διάδοχος θα έφτανε στην πόλη στις 4:00 το απόγευμα και ο Γιώργος Μπαϊμπάς, Δήμαρχος Αγρινίου, θα τον υποδεχόταν στην είσοδο της πόλης με σύσσωμο το Δημοτικό Συμβούλιο και όλες τις αρχές του τόπου. Σύμφωνα με το πρωτόκολλο το πρόγευμα που θα δινόταν στη θέση Γιαννιού, πέρα από τα όρια του Δήμου, θα περιελάμβανε μπακλαβά και «εξαισία γαλακτόπητα διά την οποία φημίζεται το Αγρίνιον». (Σκρίπ, 2/5/1901)
30 Απριλίου 1944
Η άνοδος του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα μέσα από το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ οδήγησε στη διαμόρφωση απελευθερωμένων περιοχών και στη συγκρότηση της ΠΕΕΑ, της Κυβέρνησης του Βουνού. Η ιδρυτική της διακήρυξη προέβλεπε τη σύγκληση Εθνικού Συμβουλίου, εκλεγμένου από τον λαό. Με πράξεις της ΠΕΕΑ καθορίστηκαν οι διαδικασίες εκλογής, είτε άμεσα είτε μέσω εκλεκτόρων.
Στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στις 23 και 30 Απριλίου για την ανάδειξη των εκλεκτόρων και των εθνοσυμβούλων συμμετείχαν όλοι οι νέοι άνω των 18 ετών και για πρώτη φορά οι γυναίκες. Η εκλογή γινόταν με την συγκέντρωση της σχετικής πλειοψηφίας και η ανακήρυξη του εθνοσυμβούλου επικυρωνόταν από το αναθεωρητικό δικαστήριο της περιφέρειας. Ψήφισαν, περίπου 1.800.000 ψηφοφόροι από τις ελεύθερες περιοχές και εκλέχθηκαν 206 εθνοσύμβουλοι, από του οποίους οι πέντε ήταν γυναίκες.
Οι εθνοσύμβουλοι που εκλέχτηκαν και εκπροσώπησαν την Αιτωλοακαρνανία (υποψηφιότητα είχε θέσει και η δασκάλα Ευγενία Μαυροσκότη), ήταν οι εξής: από το Αγρίνιο και την Τριχωνίδα ο Πολιτικός Μηχανικός Κώστας Καζατζής, ο καπνεργάτης και πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Αγρινίου Τάσος Πετρίδης, ο δικηγόρος Θανάσης Κακογιάννης, ο δικηγόρος και πρώην βουλευτής του Κόμματος των Προοδευτικών Αναστάσιος Ακρίδας και ο δικηγόρος Δημήτριος Γαλανόπουλος, από το Μεσολόγγι ο γιατρός Κώστας Μακρυκώστας και ο ιδιωτικός υπάλληλος Γιάννης Τσέκος, από την Ναύπακτο ο εργολάβος Στέλιος Μασμανίδης, από το Ξηρόμερο, ο γιατρός και καπετάνιος του 2/39 Συντάγματος του ΕΛΑΣ, Βασίλης Τσέλιος, από τον Βάλτο ο στρατηγός και πρώην βουλευτής των Φιλελευθέρων Παντελής Καρασεβδάς και τέλος ο αγρότης Κώστας Σαλταούρας, από τον Βάλτο.
Διαβάστε περισσότερα στο link που ακολουθεί:
Εθνικό Συμβούλιο Κορυσχάδων | Οι Αιτωλοακαρνάνες εθνοσύμβουλοι
30 Απριλίου 1950
«Μετά τον επαναπατρισμόν των συμμοριοπλήκτων της Ευρυτανίας, θα γίνη και ο επαναπατρισμός της θαυματουργού εικόνας της Παναγίας της Προσωτίσης εις την Ιεράν Μονήν Προσού Ευρυτανίας. Η μεταφορά θα γίνει εν μέσω θρησκευτικής δημόσιας τελετής εκ του ναΐσκου της Ποταμούλας Τριχωνίδος, όπου εναπετέθη προ διετίας μετά την επιδρομήν εις τον ιερόν χώρον της μονής των αντιχρίστων κομμουνιστοσυμμοριτών ληστών». (Εμπρός 30/4/1950)
————————————————————————————————————————————————————–
Υποσημείωση: Οι χρονολογίες που καταγράφονται πριν την 16η Φεβρουαρίου 1923 είναι σύμφωνες με την χρονολόγηση των πηγών. Για την αντιστοίχιση με τη σημερινή χρονολόγηση πρέπει στην αντίστοιχη χρονολογία να προστεθούν 13 μέρες.
Φωτογραφία:
Έρευνα – Κείμενα: Λ. Τηλιγάδας
——————————————————————————————-
Η μνήμη είναι μια δυνατότητα για να διευρύνουμε το μέλλον
και όχι για να το συρρικνώσουμε στο ήδη ξεπερασμένο παρελθόν
