Το ιστορικό του Καρβασαρά

… | Ελένη Γιαννακοπούλου – Τριανταφυλλίδη | Το ιστορικό του Καρβασαρά* | Ο Καρβασαράς από στρατιωτικός καταυλισμός και καραβάν-σεράϊ αναδεικνύεται σταδιακά σε πόλισμα | Είναι αξιοσημείωτο ότι στους περιηγητές της Τουρκοκρατίας (Pouquenville 1814 [1] Leake 1805[2])ο Καρβασαράς αναφέρεται ως σκάλωμα της γύρω περιοχής με τελωνείο και κάποια μαγαζιά. Από εκεί εξάγονταν τα προϊόντα της γύρω περιοχής σιτάρι, βελανίδι, καθώς και ξυλεία, σανίδες και κτήνη. Συγκεκριμένα χρησίμευε ως σκάλα της Αμβρακιάς, […]

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 21ῃ Ιανουαρίου | 1981: Τα Πετροχημικά δεν θα περάσουν

… Aγρινιώτικο καλαντάρι 21 Ιανουαρίου 1949: Μελέτες για δύο γέφυρες 1981: Δεν θα περάσουν τα Πετροχημικά 21 Ιανουαρίου 1949 Μελέτες για δύο γέφυρες Με απόφαση του Υπουργού Δημοσίων έργων Σταύρου Νικολαΐδη προσκλήθηκαν να μετέχουν σε δημοπρασία 28 στατικοί μηχανικοί για να μελετήσουν την κατασκευή 51 γεφυρών. Η αξία των έργων αυτών συνολικά ήταν 14.930 εκατομμύρια δραχμές και ανάμεσά τους βρίσκονταν δύο που αφορούσαν στο οδικό δίκτυο της ευρύτερης περιοχής του […]

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 20ῃ Ιανουαρίου | 1933: Eπανασύσταση Λαϊκού Φαρμακείου

… Aγρινιώτικο καλαντάρι 20 Ιανουαρίου 1933: Αίτημα για την επανασύσταση του Λαϊκού Φαρμακείου Αγρινίου 20 Ιανουαρίου 1933 Αίτημα για την επανασύσταση του Λαϊκού Φαρμακείου Αγρινίου Τέσσερις μέρες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, στις 16 Ιανουαρίου 1933, η «Γενική Προσφυγική Ένωση Αγίου Κωνσταντίνου» με υπόμνημά της ζητάει από τον πρόεδρο της Κυβέρνησης, να μεριμνήσει, για να επανασυσταθεί και να λειτουργήσει το «Λαϊκό Φαρμακείο Αγρινίου», που […]

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 19ῃ Ιανουαρίου | 1950: Επανασύσταση του Μ.Σ. Ορφέας

… Aγρινιώτικο καλαντάρι 19 Ιανουαρίου 1950: Επανασύσταση του Μουσικού Συλλόγου Ορφέα Η ανάγκη δημιουργίας πνευματικής κινήσεως 19 Ιανουαρίου 1950 «Επανασύσταση του Μουσικού Συλλόγου Ορφέα» Μουσικόφιλοι Αγρινιώτες επανασυστήνουν τον Μουσικό Σύλλογο «Ορφέα». Αυτοί ήταν οι: Δημήτρης Σκαλτσάς, Ανδρέας Γεωργιάδης, Πέτρος Παπαπάνος, Φωκίων Σαγώνας, Χρήστος Υφαντής, Αντρέας Μάτσας, Στέφανος Παπαθανασίου, Στράτος Μπάρλας, Νίκος Οικονόμου, Γιώργος Παπαγαλάνης, Στράτος Πιστιόλας, Δημήτρης Παλιούρας, Κων/νος Ζάβρας, Γιώργος Μανθόπουλος, Σεβαστιανός Καρβούνης, Αθανάσιος Τσίρκας, Δημοσθένης Ζάβρας και Γιάννης […]

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 18ῃ Ιανουαρίου | 1944: Οι ταγματασφαλίτες στο δρόμο για το Αγρίνιο

… Aγρινιώτικο καλαντάρι 18 Ιανουαρίου 1944: Οι ταγματασφαλίτες στο δρόμο για το Αγρίνιο 1951: Συλλήψεις κομμουνιστών στο Αγρίνιο 18 Ιανουαρίου 1944 Στις 18 Ιανουαρίου 1944, ο Γεώργιος Τολιόπουλος ξεκινάει να έρχεται από την Αθήνα προς το Αγρίνιο με ενδιάμεσο σταθμό ενός μήνα στην Πάτρα, όπως αναφέρει στην έκθεση του προς το Γ.Ε.Σ., για τη συγκρότηση και τη δράση του Τάγματος Ασφαλείας του Αγρινίου. Το 2ο Τάγμα Ασφαλείας Αθηνών, επικεφαλής του […]

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 17ῃ Ιανουαρίου | 1952: Θάνατος του Ανδρέα Παναγόπουλου

… Aγρινιώτικο καλαντάρι 17 Ιανουαρίου 1952: θάνατος Ανδρέα Παναγόπουλου 1982: Διαδήλωση ενάντια στη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου 17 Ιανουαρίου 1952 Ο Ανδρέας Παναγόπουλος εκλέχθηκε δήμαρχος της πόλης για τρεις θητείες το 1925 έως 1934 και από το 1951 έως το 1952 που πέθανε. Υπήρξε ίσως ο σημαντικότερος δήμαρχος του Αγρινίου, ο οποίος μεταμόρφωσε και χαρακτήρισε με τις επιλογές του την πορεία της πόλης κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. […]

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 16ῃ Ιανουαρίου | 1823: H μάχη της Κορομηλιάς

… Aγρινιώτικο καλαντάρι 16 Ιανουαρίου 1823: η μάχη της Κορομηλιάς 1963: άρνηση μισθών από καθηγητές 16 Ιανουαρίου 1823 Ένα χιλιόμετρο από τον Άγιο Βλάση, δίπλα στον Ψηλόβραχο, είναι τα «Ταμπούρια του Καραϊσκάκη», όπως ονομάζουν οι ντόπιοι ένα φυσικό οχυρό με μεγάλα λιθάρια. Σύμφωνα με την επίσημη ιστορία στο ύψωμα της Κορομηλιάς στις 16-17 Ιανουαρίου του 1823, λίγες μέρες μετά την πρώτη αποτυχημένη πολιορκία του Μεσολογγίου, οι Οθωμανοί αδυνατώντας να περάσουν […]

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 15ῃ Ιανουαρίου | 1927: Αντικατάσταση στο Δ.Σ. του νοσοκομείου

… Aγρινιώτικο καλαντάρι 15 Ιανουαρίου 1927: Πρόεδρoς του Δ.Σ. Αγρινίου ο Χ. Σπανόπουλος Αντικατάσταση στο Αδελφάτο του νοσοκομείου 1967: Νέος αντιεισαγγελέας στην πόλη 15 Ιανουαρίου 1927 Στις 15 Ιανουαρίου 1927 το Δημοτικό Συμβούλιο Αγρινίου συνεδριάζει και εκλέγει ως πρόεδρό του τον Χ. Σπανόπουλος, αντιπρόεδρο τον Γιώργο Παπαϊωάννου και γραμματέα τον δημοτικό υπάλληλο Χριστόφορο ΓεροΒασίλη. Στη συνέχεια ορίζεται μία επιτροπή από τους δημοτικούς συμβούλους Σαγεώργη, Κυλπάση Αλεξά και τον εργολάβο και […]

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 14ῃ Ιανουαρίου | 1957: Ρεύμα εναλλάξ για το Αγρίνιο

… Aγρινιώτικο καλαντάρι 14 Ιανουαρίου 1902: Ιερόσυλοι «έγδυσαν» την Μητρόπολη 1944: «Ισχυραί Εαμικαί δυνάμεις» 1957: Ρεύμα εναλλάξ για το Αγρίνιο 14 Ιανουαρίου 1902 Σύμφωνα με τηλεγράφημα του αστυνόμου Αγρινίου προς το αρχηγείο της Χωροφυλακής, που δημοσιεύτηκε στο ΕΜΠΡΟΣ της 16.1.1902, άγνωστοι μπήκαν στο Μητροπολιτικό Ναό του Αγρινίου και τον «έγδυσαν». Πήραν αργυρά καντήλια, δύο επίχρυσα δισκοπότηρα ένα χρυσόδετο ευαγγέλιο και άλλα πολύτιμα ιερά σκεύη συνολικής αξίας 12.000 περίπου δρχ. (ΕΜΠΡΟΣ, […]

Βραχώρι | Ονομασία και συγκρότηση του πρώτου οικισμού

. Λευτέρης Τηλιγάδας Βραχώρι Ονομασία και συγκρότηση του πρώτου οικισμού Για την αρχική ονομασία έχουν υποστηριχθεί κατά καιρούς διάφορες εκδοχές. Στην Ιστορία του Αγρινίου (έκδοση Δήμου Αγρινίου, 1991) Ο Γεράσιμος Παπατρέχας αναφέρει: «α) Εβραιοχώριον: Στο χώρο της Αιτωλίας είχαμε Εβραίους από την Ρωμαϊκή ακόμα εποχή και υπήρχε μικρή κοινότητα στη μεσαιωνική πόλη Αχελώο, στα μέσα του 12ου αιώνα, όπως αναφέρει ο Ισπανοεβραίος περιηγητής Βενιαμίν Τουδέλας στο οδοιπορικό του. “Εκείθεν (δηλαδή […]

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 13ῃ Ιανουαρίου | 1912: το Αγρίνιον εις το σκότος

… Aγρινιώτικο καλαντάρι 13 Ιανουαρίου 1912: το Αγρίνιον εις το σκότος 1952: Πανιώνιος – Παναιτωλικός 3-1 13 Ιανουαρίου 1912 Στο Εμπρός εκείνης της μέρας υπάρχει ένα ρεπορτάζ με τίτλο «Το Αγρίνιον εις το σκότος», το οποίο περιγράφει τη διακοπή του δημόσιου φωτισμού στο Αγρίνιο για δύο νύχτες, όχι λόγω βλάβης αλλά εξαιτίας μιας γραφειοκρατικής και οικονομικής δυσλειτουργίας. Ο Δήμος όφειλε 3.000 δραχμές στην εταιρεία φωτισμού με ασετυλίνη, όμως το Δημόσιο […]

1912: Το Αγρίνιο για δυο ολόκληρες νύχτες έμεινε στο σκοτάδι

| Λευτέρης Τηλιγάδας | Το Αγρίνιον εις το σκότος | Γραφειοκρατία, φωτισμός και διοικητική αδράνεια στις αρχές του 20ού αιώνα | Στις 13 Ιανουαρίου του 1913, στο φύλλο του Εμπρός εκείνης της μέρας, υπάρχει ένα ρεπορτάζ για το Αγρίνιο. Ένα ρεπορτάζ που περιγράφει ένα γεγονός, απολύτως ενδεικτικό της εποχής και των αδυναμιών της διοίκησης: για δύο συνεχόμενες νύχτες η πόλη έμεινε κυριολεκτικά στο σκοτάδι. Όχι επειδή χάλασε κάτι, όχι από κάποιο […]

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 12ῃ Ιανουαρίου | 1983: Καταγγελία ματαίωσης συνεδρίου του Ε.Κ.Α.

… Aγρινιώτικο καλαντάρι 12 Ιανουαρίου 1963: Έρχεται ο τηλέγραφος 1983: Καταγγελία ματαίωσης συνεδρίου του Ε.Κ.Α. 12 Ιανουαρίου 1963 Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, η Ελλάδα επιχειρεί ένα άλμα προς τον εκσυγχρονισμό. Είναι μια εποχή που η τεχνολογία προχωρά με βήμα μετρημένο αλλά σταθερό, και κάθε νέο καλώδιο, κάθε μηχανή, σημαίνει σύνδεση με τον κόσμο. Στις 12 Ιανουαρίου 1963, η εφημερίδα Εμπρός καταγράφει ένα τέτοιο βήμα: τον εκτεταμένο εκσυγχρονισμό της […]

Ο παπα-Βαλής της Αντίστασης

… |Πέτρος Παναγιωτόπουλος | Ο παπα-Βαλής της Αντίστασης Μέσα στα φέρετρα και κάτω από τα λουλούδια μετέφερε όπλα για το «βουνό» Ο παπα-Βαλής διακονούσε την Εκκλησία στο χωριό Σιβίστα του Αιτωλικού και αργότερα, μέχρι το 1945, στο Αγρίνιο (πιθανότατα στο Κοιμητήριο). Σχεδόν αμέσως με την έναρξη της υποδούλωσης της Ελλάδας στις δυνάμεις του Άξονα, ο παπα-Βαλής πρόσφερε τις δυνάμεις του στην υπηρεσία της «Εθνικής Αλληλεγγύης». Η «Εθνική Αλληλεγγύη» ήταν η […]

Ἐν Ἀγρινίῳ τῇ 11ῃ Ιανουαρίου | 1897: Οι ΣΒΔΕ φτάνουν στον Αχελώο

… Aγρινιώτικο καλαντάρι 11 Ιανουαρίου 1897: Οι ΣΒΔΕ φτάνουν στον Αχελώο 1957: Χωρίς ρεύμα τα δύο τρίτα της πόλης 11 Ιανουαρίου 1897 Στις 11 Ιανουαρίου του 1897 δημοσιεύεται στο φύλλο της εφημερίδας της Κυβέρνησης ο νόμος ΒΥΞΓ΄ «περί κατασκευής και εκμεταλλεύσεως σιδηροδρομικής διακλαδώσεως  από της στάσεως Καλυβίων της γραμμής Αγρινίου – Μεσολογγίου μέχρι της όχθης του Αχελώου ποταμού». Ο νόμος επί της ουσίας καθιστούσε νόμιμη και έγκυρη τη σύμβαση, η […]

Κι όπως γεννήθηκα έτσι και μεγάλωσα, ανάμεσα σε δύο ρέματα

… | Γρηγόρης Τσιλιμαντός  | Κι όπως γεννήθηκα έτσι και μεγάλωσα, ανάμεσα σε δύο ρέματα | «Κάτω από τα τσιμέντα υπάρχουν οι φωνές μας»… μέσα στα ρέματα | Το Αγρίνιο είναι μια πόλη που μάθαινε να ζει με τα νερά, την υγρασία και τις λάσπες. Ρέματα, πηγάδια, πολλά πηγάδια, τέσσερις λίμνες γύρω του, Αχελώος κι ένας απέραντος και πλούσιος κάμπος που στον πόλεμο αντιστάθμισε τη λιμοκτονία απ’ την κατοχική πείνα. […]