...
Η ταυτότητα της ημέρας
και τα γεγονότα που την «σημάδεψαν»
| 6 Απριλίου 2026 |
Είναι η 96η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Yπολείπονται 269 ημέρες για τη λήξη του.
🌅 Ανατολή ήλιου: 07:02 – Δύση ήλιου: 19:52 – Διάρκεια ημέρας: 12 ώρες 50 λεπτά
🌖 Σελήνη 18.7 ημερών.
| Χρόνια πολλά στους: Ευτύχιο και Ευτυχία. |
Γεγονότα
1941 – Η ναζιστική Γερμανία επιτίθεται στην Ελλάδα και ακολουθεί η μάχη των Οχυρών του Ρούπελ. Την ίδια μέρα, η Λουφτβάφε βομβαρδίζει το λιμάνι του Πειραιά, με αποτέλεσμα να βυθιστούν 73 πλοία και 25 αλιευτικά. Ο Πειραιάς από την αρχή της εμπλοκής της Ελλάδας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έγινε πολλές φορές στόχος βομβαρδισμών. Σύμφωνα με μία στατιστική που είχαν την υπομονή να τηρήσουν δύο νεαροί, τότε, Πειραιώτες, οι Θεοδ. και Δημ. Θωμ. Θεοφανίδης, στη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου (28/10/1940- 5/4/1941) οι σειρήνες ήχησαν 23 φορές. Σοβαρότερος από τους βομβαρδισμούς των Ιταλών πρέπει να ήταν της 4ης ή 5ης Νοεμβρίου 1940, με «αρκετά θύματα», σύμφωνα με το «Προσωπικόν Ημερολόγιον» του Ι. Μεταξά (Τόμος 4ος σελ. 527. Πηγή: Γ. Χατζημανωλάκης «Ο Πειραιάς και η ιστορική διαδρομή του 2600 π.Χ-2009 μ.Χ.»).
Όμως, στις 6 Απριλίου 1941, με την έναρξη της γερμανικής επίθεσης κατά της Ελλάδας, το επίνειο γνωρίζει τη φρίκη. Σύμφωνα με την απόρρητη εβδομαδιαία αναφορά του Γραφείου Πολέμου της Αγγλίας, που παρουσιάζει η «Εφ.Συν.»: Εγινε μια βαριά επιδρομή στον Πειραιά από 10 γερμανικά αεροσκάφη τη νύχτα της 6ης προς 7η [Απριλίου 1941], η οποία έβγαλε το λιμάνι εκτός λειτουργίας για μερικές ημέρες. Περίπου 12 νάρκες ποντίστηκαν στο λιμάνι, αλλά τα αντιτορπιλικά “Αίας” (“Ajax”) και “Καλκούτα” κατάφεραν επιτυχώς να βγουν έξω. Το ατμόπλοιο “Clan Fraser”, 7.529 τόνων, με 350 τόνους ΤΝΤ [τρινιτροτολουόλης] και παραπλεύρως σε αυτό βρίσκονταν άλλοι 100 τόνοι, ανατινάχτηκαν και τα δύο. Πολλές φωτιές προκλήθηκαν και στα πλοία και στο λιμάνι.
Ο Γ. Χατζημανωλάκης θεωρεί ότι «από λαθεμένες εκτιμήσεις των αρμοδίων -Ελλήνων και Αγγλων, που ήταν υπεύθυνοι για την εκφόρτωση του πολεμικού υλικού-, εκείνα τα πλοία που έπρεπε να φύγουν από το λιμάνι, παραμένουν. Ανευθυνότητα, που θα πληρώσει με πολύ ακριβό τίμημα το ίδιο βράδυ ο Πειραιάς». Οι Γερμανοί είχαν επισημάνει, με αναγνωριστικές πτήσεις, τον στόχο τους, που είναι το «Clan Fraser», με φορτίο το ΤΝΤ, που χρησιμοποιείται για γόμωση ναρκών. Η αεροπορική επιδρομή ξεκινάει στις 9.20 το βράδυ της 6ης Απριλίου. «Ενας φοβερός βομβαρδισμός που διαρκεί 2 ½ ολόκληρες ώρες!» με εκρηκτικές και εμπρηστικές βόμβες.
Στο ατμόπλοιο ξέσπασε πυρκαγιά, που επεκτάθηκε σε άλλα πλοία, φορτηγίδες και σιδηροδρομικά βαγόνια με εμπορεύματα και είναι αδύνατο να σβηστεί. Ετσι, στις 3.20 τα ξημερώματα το ατμόπλοιο τινάζεται κυριολεκτικά στον αέρα, με τον απόηχο της έκρηξης να φτάνει μέχρι την Αθήνα!
«Ουσιαστικά σημειώθηκαν τρεις διαδοχικές εκρήξεις. Από την έκρηξη διαλύθηκε το Clan Fraser και τα πυρακτωμένα σίδερα εκτοξευθέντα βύθισαν πλοία, κατέστρεψαν κτήρια της προκυμαίας και κομμάτια βρέθηκαν σε μεγάλες αποστάσεις. Ενα από αυτά ακόμα βρίσκεται σφηνωμένο σε δένδρο του κήπου παράπλευρα της εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνος, ενώ μια δέστρα προσγειώθηκε σε μπαλκόνι της οδού Ζαννή», αναφέρει στο βιβλίο του ο αντιναύαρχος Λ.Σ. Χρήστος Ε. Ντούνης [«Τα ναυάγια στις ελληνικές θάλασσες» Τόμος Α’ (1900-1950), εκδόσεις FINATEC ΑΕ]. Από εκείνη την ημέρα μέχρι την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα (27/4/41) ο Πειραιάς βομβαρδίζεται συνεχώς. Μέσα σε ένα εικοσαήμερο γίνονται 55 αεροπορικές επιδρομές, δηλαδή 2-3 την ημέρα!
1994 – Αρχίζει η γενοκτονία στη Ρουάντα, από την κυριαρχούσα φυλή Χούτου εναντίον της μειονοτικής φυλής Τούτσι που ελέγχει τη χώρα. Τελικός απολογισμός: 937.000 νεκροί.
Η δολοφονία του Ζουβενάλ Χαμπιαριμανά και του Σιπριάν Νταριαμιρά, στις 6 Απριλίου 1994, υπήρξε η αφορμή για την γενοκτονία στη Ρουάντα, γνωστή και ως γενοκτονία εναντίον των Τούτσι. Ακολούθησε μαζική σφαγή των Τούτσι στη Ρουάντα από τα μέλη της κυβερνητικής πλειοψηφίας των Χούτου.
Υπολογίζεται ότι 500.000-1.000.000 Ρουαντέζοι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου των 100 ημερών, από τις 7 Απριλίου έως τα μέσα Ιουλίου 1994, που αποτελούν το 70% των Τούτσι και το 20% του συνολικού πληθυσμού της Ρουάντα.
Μετά την ανάκτηση του ελέγχου της χώρας από το Πατριωτικό Μέτωπο της Ρουάντα RPF η γενοκτονία τελείωσε για να ακολουθήσει η προσφυγική κρίση του Γκρέιτ Λέικς. Κατ’ εκτίμηση 2.000.000 Ρουαντέζοι εκτοπίστηκαν και έγιναν πρόσφυγες (το μεγαλύτερο μέρος του Χούτου πληθυσμού).
Η γενοκτονία προγραμματίστηκε από τα μέλη του πυρήνα των πολιτικών ελίτ, πολλοί από τους οποίους είχαν καταλάβει θέσεις σε ανώτερα επίπεδα της εθνικής κυβέρνησης. Οι δράστες προέρχονταν από τις τάξεις του στρατού της Ρουάντα, της αστυνομίας και της κυβέρνησης υποστηριζόμενοι από παραστρατιωτικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένης της Ιντεραχάμουε και της Ιμπουζαμουγκάμπι, καθώς και με τη συμμετοχή απλών πολιτών.
Γεννήσεις
1773 – Τζέιμς Μιλ, σκώτος ιστορικός, οικονομολόγος και φιλόσοφος. Ο Τζέιμς Μιλ (γεννημένος Τζέιμς Μιλν , 6 Απριλίου 1773 – 23 Ιουνίου 1836) ήταν Σκωτσέζος ιστορικός , οικονομολόγος , πολιτικός θεωρητικός και φιλόσοφος . Θεωρείται ένας από τους ιδρυτές της ρικαρδιανής οικονομικής σχολής .
Έγραψε επίσης την Ιστορία της Βρετανικής Ινδίας . Ταν ο πρώτος συγγραφέας που χώρισε την Ινδική ιστορία σε τρία μέρη: Ινδουιστική, Μουσουλμανική και Βρετανική, μια ταξινόμηση που αποδείχθηκε εξαιρετικά επιδραστική στον τομέα των Ινδικών ιστορικών σπουδών.
Ο Μιλ ήταν ο πατέρας του Τζον Στιούαρτ Μιλ , ενός καταξιωμένου φιλόσοφου του φιλελευθερισμού και της ωφελιμισμού , και αποικιοκράτης διαχειριστής στην εταιρεία East India Company .
Ο Τζέιμς Μιλν, αργότερα γνωστός ως Τζέιμς Μιλ, γεννήθηκε στο Northwater Bridge, στην ενορία του Λότζι Περτ, Άνγκους της Σκωτίας , γιος του Τζέιμς Μιλν, τσαγκάρη και μικρού γεωργού. Η μητέρα του, Ιζαμπέλ Φέντον, μιας οικογένειας που είχε υποφέρει από τη σχέση με την άνοδο του Στιούαρτ [ποια;], αποφάσισε ότι θα έπρεπε να λάβει πρωτοβάθμια εκπαίδευση και μετά το ενοριακό σχολείο τον έστειλαν στην Ακαδημία του Μοντρόουζ , όπου παρέμεινε μέχρι την ασυνήθιστη ηλικία των δεκαεπτάμισι ετών. Στη συνέχεια εισήλθε στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου , όπου διακρίθηκε ως Έλληνας λόγιος.
Τον Οκτώβριο του 1789, χειροτονήθηκε ως υπουργός της Εκκλησίας της Σκωτίας , αλλά γνώρισε λίγη περαιτέρω επιτυχία. Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του Τζον Στιούαρτ Μιλ, ο πατέρας του, αν και «εκπαιδεύτηκε στο δόγμα του σκωτσέζικου πρεσβυτεριανισμού, με τις δικές του μελέτες και προβληματισμούς οδήγησε νωρίς στην απόρριψη όχι μόνο της πίστης στην Αποκάλυψη αλλά και των θεμελίων αυτής που συνήθως ονομάζεται Φυσική Θρησκεία». Από το 1790 έως το 1802, ενώ υποστήριζε τον εαυτό του από διάφορα φροντιστήρια, ακολούθησε επίσης διάφορες ιστορικές και φιλοσοφικές μελέτες. Με μικρή προοπτική καριέρας στη Σκωτία, το 1802 πήγε στο Λονδίνο, παρέα με τον Sir John Stuart του Fettercairn , τότε βουλευτή του Kincardineshire, και αφοσιώθηκε στο λογοτεχνικό του έργο.
Από το 1803 έως το 1806, ήταν συντάκτης ενός φιλόδοξου περιοδικού που ονομάζεται Literary Journal , το οποίο προσπάθησε να δώσει μια συνοπτική άποψη για όλα τα κορυφαία τμήματα της ανθρώπινης γνώσης. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, επιμελήθηκε επίσης το St James’s Chronicle , που δημοσιεύτηκε από τον ίδιο ιδιοκτήτη. Το 1804 έγραψε ένα φυλλάδιο σχετικά με το εμπόριο καλαμποκιού με αντίρρηση έναντι ενός δασμού (ή «bounty») στην εξαγωγή σιτηρών. Το 1805 δημοσίευσε μια μετάφραση (με σημειώσεις και παραθέσεις) του An Essay on the Spirit and Influence of Reform of Luther του Charles de Villers στη Μεταρρύθμιση , και μια επίθεση στις υποτιθέμενες κακίες του παπικού συστήματος. Περί τα τέλη του τρέχοντος έτους άρχισε να δουλεύειΗ Ιστορία της Βρετανικής Ινδίας , η οποία επρόκειτο να τον απασχολήσει για δώδεκα χρόνια και όχι τα τρία ή τέσσερα που περίμενε.
Και εκείνη τη χρονιά παντρεύτηκε τη Χάριετ Μπάροου, της οποίας η μητέρα, χήρα, κράτησε αυτό που ήταν τότε γνωστό ως εγκατάσταση για τρελούς στο Χόξτον . Πήραν ένα σπίτι στο Πεντονβίλ όπου γεννήθηκε ο μεγαλύτερος γιος τους Τζον Στιούαρτ Μιλ το 1806.
Θάνατοι
1833 – Αδαμάντιος Κοραής, έλληνας γιατρός και φιλόλογος. Ο Αδαμάντιος Κοραής (Σμύρνη, 27 Απριλίου 1748 – Παρίσι, 6 Απριλίου 1833), ήταν Έλληνας φιλόλογος με βαθιά γνώση του ελληνικού πολιτισμού.
Ο Κοραής είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του νεοελληνικού διαφωτισμού και μνημονεύεται, ανάμεσα σε άλλα, ως πρωτοπόρος στην έκδοση έργων αρχαίας ελληνικής γραμματείας, αλλά και για τις γλωσσικές του απόψεις στην υποστήριξη της καθαρεύουσας, σε μια μετριοπαθή όμως μορφή της, με σκοπό την εκκαθάριση των πλείστων ξένων λέξεων που υπήρχαν στη γλώσσα του λαού.
Στην τελευταία περίοδο της ζωής του επιθυμούσε να πεθάνει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, λόγω της κακής κατάστασης της υγείας του. Ο Κοραής υπέφερε παιδιόθεν από αιμοπτύσεις. Πέθανε τελικά στο Παρίσι, στις 6 Απριλίου 1833, σε ηλικία 84 χρονών.
Τις ακριβείς συνθήκες του θανάτου του μας τις δίνει ο Χιώτης γιατρός Φίλιππος Φουρναράκης, ο οποίος στάθηκε από τους πιο στενούς συντρόφους του Κοραή, σε μια επιστολή του προς τον Ιάκωβο Ρώτα: ο θάνατος του Κοραή δεν είχε έλθει φυσιολογικά, αλλά επισπεύθηκε από ένα ατύχημα: το μεσημέρι της 18ης Μαρτίου 1833 ο Κοραής μετά από απώλεια της ισορροπίας του υπέστη κάταγμα στο μηριαίο οστούν και μυϊκή κάκωση. Αυτό σε συνδυασμό με την επιδεινούμενη αρθρίτιδα από την οποία έπασχε, επέσπευσε το τέλος, το οποίο επήλθε στις 12:40 μεταμεσονύχτια ώρα.
Στο link που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε
ακόμα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν αυτή την ημερομηνία
Γέγονε 6 Απριλίου στην Ελλάδα και στον κόσμο
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
