...
Η ταυτότητα της ημέρας
και τα γεγονότα που την «σημάδεψαν»
| 17 Μαΐου 2026 |
Είναι η 137η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 228 ημέρες για τη λήξη του.
🌅 Ανατολή ήλιου: 06:13 – Δύση ήλιου: 20:30 – Διάρκεια ημέρας: 14 ώρες 17 λεπτά
🌑 Σελήνη 0.6 ημέρας.
| Χρόνια πολλά στους: Ανδρόνικο, Ανδρονίκη, Ιουνία, Ιούνιο. |
Γεγονότα
1918 – Η μάχη του Σκρα-ντι-Λεγκέν λήγει νικηφόρα για τον ελληνικό στρατό, ο οποίος απωθεί τις βουλγαρικές δυνάμεις και ανοίγει το δρόμο στις συμμαχικές δυνάμεις για να καταλάβουν την κοιλάδα του Αξιού.
Στις 16 Μαΐου/29 Μαΐου του 1918, και από της 5ης ώρας πρωινής, άρχισε η προπαρασκευή του συμμαχικού πυροβολικού για την καταστροφή των διαφόρων αμυντικών εγκαταστάσεων, ενώ τα συντάγματα που ήταν έτοιμα για την επίθεση εξόρμησαν το πρωί της επομένης (17 Μαΐου), καλυπτόμενα από κινητό φραγμό του πυροβολικού.
Η βουλγαρική αντίδραση ήταν επίσης ισχυρή, πλην όμως, η ορμή του ελληνικού στρατού ήταν τόση που υπερφαλάγγισε την βουλγαρική αντίσταση και στις 06.30 το Σκρα είχε καταληφθεί. Βέβαια οι Βούλγαροι υπερασπίσθηκαν με πείσμα τις θέσεις τους και το απόγευμα της 17ης Μαΐου επεχείρησαν λυσσώδεις αντεπιθέσεις, ιδίως κατά του 5ου Συντάγματος πεζικού της Μεραρχίας της Κρήτης, που όλες όμως τελικά αποκρούσθηκαν.
1931 – Εκτελείται από το αεροσκάφος «Αθήναι» τύπου Junkers G 24 της Ελληνικής Εταιρείας Εναερίων Συγκοινωνιών, το πρώτο εμπορικό δρομολόγιο ανάμεσα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Μέχρι τότε, η μετακίνηση ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες πόλεις της χώρας ήταν κουραστική και χρονοβόρα. Το ταξίδι γινόταν κυρίως με τρένο ή πλοίο και μπορούσε να διαρκέσει πολλές ώρες, ακόμη και ολόκληρη ημέρα, ανάλογα με τις συνθήκες.
Η εμφάνιση της πολιτικής αεροπορίας θεωρήθηκε τότε σχεδόν τεχνολογικό θαύμα. Τα πρώτα δρομολόγια οργανώθηκαν από την Ελληνική Εταιρεία Εναερίων Συγκοινωνιών και αργότερα από την ΤΑΕ, που αποτέλεσε τον πρόδρομο της μεταπολεμικής ελληνικής πολιτικής αεροπορίας. Τα αεροσκάφη ήταν μικρά, με λίγες θέσεις, θορυβώδη και αρκετά ευάλωτα στις καιρικές συνθήκες. Οι πτήσεις δεν είχαν τίποτε από την άνεση ή την τυποποίηση που γνωρίζουμε σήμερα. Συχνά υπήρχαν καθυστερήσεις, ενώ η εμπειρία του ταξιδιού παρέμενε για πολλούς κάτι ανάμεσα σε περιπέτεια και κοινωνικό γεγονός.
Το αεροδρόμιο της Αθήνας ήταν τότε στο Ελληνικό, ενώ στη Θεσσαλονίκη χρησιμοποιούνταν οι πρώτες εγκαταστάσεις που αργότερα εξελίχθηκαν στο αεροδρόμιο Σέδες και κατόπιν στο σημερινό «Μακεδονία». Οι επιβάτες ανήκαν κυρίως σε εύπορα στρώματα, κρατικούς αξιωματούχους, επιχειρηματίες και ξένους επισκέπτες. Το αεροπλάνο δεν ήταν λαϊκό μέσο μεταφοράς· ήταν σύμβολο ταχύτητας, εκσυγχρονισμού και κοινωνικού κύρους.
Εκείνα τα πρώτα δρομολόγια έδειξαν όμως κάτι βαθύτερο: ότι η Ελλάδα επιχειρούσε να ξεφύγει από τη γεωγραφική της απομόνωση και να συνδεθεί με τον σύγχρονο κόσμο των μεταφορών και της τεχνολογίας.
Γεννήσεις
1943 – Βίκυ Μοσχολιού – Γεννήθηκε στις 17 Μαΐου 1943 στο Μεταξουργείο (Αθήνα) ωστόσο έζησε τα παιδικά της χρόνια στην Αγία Βαρβάρα (Αιγάλεω).
Ήταν χρόνια στερημένα, αλλά γεμάτα αγάπη και μουσική, καθώς ο πατέρας της δεν αποχωριζόταν το γραμμόφωνο και την πλούσια συλλογή του από λαϊκά δισκάκια της εποχής. Μάλιστα, για να βοηθήσει την οικογένεια της, δεκατριάχρονο κορίτσι ακόμα, πιάνει δουλειά σε εργοστάσιο ως κορδελιάστρα.
Αρχικά, δοκίμασε με επιτυχία να πάρει μέρος στην εκπομπή ταλέντων του Γιώργου Οικονομίδη, Χαρούμενα Ταλέντα. Ήταν μόλις 14 χρόνων και ο πατέρας της αρνήθηκε σθεναρά να ξεκινήσει να κάνει ζωντανές εμφανίσεις.
Ωστόσο θα γίνει η αρχή το 1962 μετά από μεσολάβηση της εξαδέλφης της, Έφης Λίντα. Έτσι θα εμφανιστεί στην Τριάνα του Βασίλη Χειλά εκεί όπου ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης διέκρινε αμέσως τις ικανότητες πίσω από το υπερβολικό τρακ του νεαρού κοριτσιού. Αργότερα έχοντας μείνει χωρίς δουλειά θα θυμηθεί το Γιώργο Ζαμπέτα, τον οποίο ένα χρόνο πριν, 1961, είχε γνωρίσει σε μια διαδρομή στο λεωφορείο Αθήνα-Αιγάλεω και έτσι θα ξεκινήσει η μεγάλη της καριέρα.
Καθιερώθηκε το 1964 τραγουδώντας το «Χάθηκε το φεγγάρι» του Σταύρου Ξαρχάκου στην κινηματογραφική ταινία του Ντίνου Δημόπουλου, «Λόλα». Τον επόμενο χρόνο το τραγούδι της «Ένα αστέρι πέφτει – πέφτει» έγινε μεγάλη επιτυχία.
Η Μοσχολιού ως τύπος τραγουδίστριας ήταν contralto, δηλαδή η βαρύτερη γυναικεία φωνή, σαφέστατα στην λαϊκή εκδοχή της. Κατείχε μεγάλη έκταση φωνής, βαριά ηχητικότητα και φυσικά μια μελαγχολική βραχνή χροιά.
Θάνατοι
1510 – Σάντρο Μποτιτσέλι (Alessandro di Mariano di Vanni Filipepi, 1 Μαρτίου 1445 – 17 Μαΐου 1510), γνωστός περισσότερο ως Σάντρο Μποττιτσέλλι, (Sandro Botticelli) ήταν διακεκριμένος Ιταλός ζωγράφος της αναγέννησης. Αποτέλεσε έναν από τους πιο γνωστούς και επιτυχημένους καλλιτέχνες της εποχής του, του οποίου η φήμη άρχισε να εξανεμίζεται κατά τις αρχές του 16ου αιώνα, όταν οι φιλοσοφικές ιδέες που διαπερνούσαν τους πίνακές του άρχισαν να εκτοπίζονται.
Το ενδιαφέρον για το έργο του αναθερμάνθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, οπότε απέκτησε αυτή τη θέση και την αναγνώριση που κατέχει μέχρι σήμερα.
Σύμφωνα με τον Βαζάρι, ο Μποττιτσέλλι ανταποκρίθηκε στην έξαρση του θρησκευτικού συναισθήματος που σημειώθηκε στη Φλωρεντία στα τέλη του 1480 με υπαίτιο τον μοναχό Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα.
Στην προτροπή του τελευταίου, προς τους πολίτες της Φλωρεντίας, να ρίξουν στην «πυρά της ματαιοδοξίας» (falò delle vanità) όλα τα πολύτιμα αντικείμενά τους, ανταποκρίθηκαν αρκετοί ζωγράφοι της εποχής, καταστρέφοντας μέρος των έργων τους, ωστόσο δεν είναι βέβαιο αν ο Μποττιτσέλλι ανήκε σε αυτούς.
Η επίδραση του Σαβοναρόλα αποτυπώθηκε στο έργο του, ειδικότερα μέσα από την εμφανή μείωση των πινάκων με κοσμικά θέματα. Ο τελευταίος μη θρησκευτικός πίνακας που φιλοτέχνησε ήταν Η Συκοφαντία του Απελλή (περ. 1495), έργο που βασίστηκε σε ένα χαμένο έργο του ζωγράφου της αρχαιότητας Απελλή, γνωστό μόνο μέσα από τους Νεκρικούς Διαλόγους του Λουκιανού.
Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Μποτιτσέλι σε αυτή την περίοδο, ενδεικτικό της επιρροής του Σαβοναρόλα αλλά και της θρησκευτικής έξαρσης της εποχής, υπήρξε επίσης η Μυστική Γέννηση (1500), που αποτελεί μία εκδοχή του θέματος της προσκύνησης των ποιμένων και φιλοτεχνήθηκε μετά τον απαγχονισμό του Σαβοναρόλα.
Είναι ο μοναδικός πίνακας που φέρει την υπογραφή του Μποττιτσέλλι καθώς και την ημερομηνία ολοκλήρωσής του, χάρη στην αρχαία ελληνική επιγραφή που φιλοτέχνησε ο ίδιος, η οποία έγραφε: «Εγώ, ο Αλέξανδρος, ζωγράφισα το έργο αυτό, στο τέλος του έτους 1500, σε καιρούς ταραγμένους για την Ιταλία, στο μισό του χρόνου, κατά την εκπλήρωση της προφητείας του 11ου κεφαλαίου [της Αποκάλυψης] του Ιωάννη, στην εποχή της δεύτερης πληγής της Αποκάλυψης, όταν ο διάβολος αφήνεται ελεύθερος για τρεισήμισι χρόνια. Μετά θα αλυσοδεθεί σύμφωνα με το 12ο κεφάλαιο και θα τον δούμε να συντρίβεται, όπως σε αυτό τον πίνακα.»
Στο link που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε
ακόμα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν αυτή την ημερομηνία
Γέγονε 17 Μαΐου στην Ελλάδα και στον κόσμο
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
