...
| Λευτέρης Τηλιγάδας |
Πλημμυρικά φαινόμενα στον Αχελώο
| Ποιος ελέγχει τις κρίσιμες υποδομές,
ποιος σχεδιάζει τη διαχείριση των υδάτων σε συνθήκες κλιματικής αστάθειας
και ποια είναι η θέση των τοπικών κοινωνιών σε αυτό το μοντέλο; |
Από χθες, 17 Φεβρουαρίου 2026, βρίσκεται σε εξέλιξη αυξημένη υδροηλεκτρική παραγωγή στο σύστημα του Αχελώου, πράγμα που σημαίνει ότι περνάει περισσότερο νερό από τα φράγματα του ποταμού σε Κρεμαστά, Καστράκι, Στράτο 1 & 2, και ταυτόχρονα εφαρμόζονται τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας, με την πολιτική προστασία να ενημερώνει, ότι υπάρχει αυξημένη διαχείριση υδάτινων ροών, ότι απαιτείται εγρήγορση σε παραποτάμιες περιοχές. Η αυξημένη παροχή ενδέχεται να προκαλέσει άνοδο της στάθμης, ισχυρά ρεύματα, τοπικές πλημμυρικές επιβαρύνσεις και κινδύνους για αγροτικές και κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις και υποδομές κοντά στην κοίτη. Οι πολίτες πρέπει να μην πλησιάζουν κοίτες, αναχώματα και τεχνικές εγκαταστάσεις, να συμμορφώνονται με οδηγίες και να ενημερώνονται μόνο από επίσημες ανακοινώσεις, ενώ παράλληλα, με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας και μετά από Έκτακτο Δελτίο Επιδείνωσης Καιρού της ΕΜΥ, τέσσερις Περιφέρειες – Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας, Ιονίων Νήσων και Ηπείρου – τίθενται σε κατάσταση κινητοποίησης Red Code, καθώς προβλέπεται υψηλός κίνδυνος πλημμυρών.
Η ενεργοποίηση του Red Code και η επίκληση του θεσμικού πλαισίου δίνουν την εικόνα κρατικής ετοιμότητας, όμως ταυτόχρονα μεταθέτουν την ευθύνη στους πολίτες, οι οποίοι καλούνται να απομακρυνθούν, να προσέξουν, να συμμορφωθούν, να προστατεύσουν μόνοι τους την περιουσία τους, ενώ η βασική απόφαση – η απελευθέρωση μεγάλων ποσοτήτων νερού για λόγους παραγωγής και διαχείρισης – δεν τίθεται σε κοινωνικό έλεγχο, και έτσι αναδεικνύεται μια βαθύτερη αντίφαση: ο Αχελώος, ως φυσικός πόρος, αντιμετωπίζεται πρωτίστως ως εργαλείο ενεργειακής αγοράς και δευτερευόντως ως οικοσύστημα και κοινωνικό αγαθό, γεγονός που ανοίγει ένα ευρύτερο ζήτημα για το ποιος ελέγχει τις κρίσιμες υποδομές, ποιος σχεδιάζει τη διαχείριση των υδάτων σε συνθήκες κλιματικής αστάθειας και ποια είναι η θέση των τοπικών κοινωνιών σε αυτό το μοντέλο;
