...
| Λευτέρης Τηλιγάδας |
Οι νυχτερινές σχολές του Γ.Φ.Σ. «Παναιτωλικός»
|Ένα έργο κοινωνικής προσφοράς στο Αγρίνιο |
Στα χρόνια του Μεσοπολέμου και ιδιαίτερα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, όταν η φτώχεια και η ανάγκη ανάγκαζαν πολλά παιδιά να εργάζονται από μικρή ηλικία, ο Παναιτωλικός στο Αγρίνιο ανέλαβε μια σημαντική κοινωνική πρωτοβουλία. Με τη δημιουργία νυχτερινών σχολών για εργαζόμενα και άπορα παιδιά, ο σύλλογος δεν περιορίστηκε στον αθλητισμό, αλλά πρωτοστάτησε και στον τομέα της λαϊκής εκπαίδευσης, προσφέροντας μόρφωση σε όσους δεν μπορούσαν να καθίσουν στα θρανία την ημέρα.
Η ίδρυση των νυχτερινών σχολών αποφασίστηκε το 1926. Σύμφωνα με το πρακτικό της 4ης Δεκεμβρίου 1926, το διοικητικό συμβούλιο του «Παναιτωλικού» συγκάλεσε σύσκεψη στην αίθουσα του Δημαρχείου Αγρινίου, υπό την προεδρία του δημάρχου και με τη συμμετοχή των προέδρων των διαφόρων σωματείων και των αρχών της πόλης. Στη σύσκεψη αυτή, ο πρόεδρος και ο γραμματέας του συλλόγου ανέπτυξαν τον σκοπό της ίδρυσης των νυχτερινών σχολών και παρουσίασαν τα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν για την επιτυχή λειτουργία τους.
Στην ίδια συνεδρίαση εγκρίθηκε και ο γενικός κανονισμός λειτουργίας της εσπερινής σχολής εργαζόμενων ανηλίκων. Σύμφωνα με αυτόν, η εσπερινή σχολή απευθυνόταν σε ανήλικους εργαζόμενους που δεν είχαν μάθει γράμματα ή δεν είχαν αποκτήσει απολυτήριο της ΣΤ΄ Δημοτικού και δεν μπορούσαν να φοιτήσουν στα ημερήσια σχολεία. Το διδακτικό προσωπικό αποτελούνταν από τακτικούς δασκάλους με αμοιβή, αλλά και από καθηγητές και διδασκάλους που προσέφεραν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους. Η τακτική διδασκαλία περιλάμβανε τα βασικά μαθήματα – ανάγνωση, γραφή και αριθμητική – ενώ η έκτακτη διδασκαλία μπορούσε να επεκτείνεται και σε άλλα εγκύκλια μαθήματα, ανάλογα με τις ανάγκες ενώ το πρόγραμμα των μαθημάτων καταρτιζόταν από τους διδάσκοντες σε συνεργασία με τους επόπτες της σχολής και εγκρινόταν από το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου, το οποίο είχε και τη δυνατότητα τροποποίησής του. Στα επόμενα χρόνια, στις σχολές δίδασκαν τακτικά οι δημοδιδάσκαλοι Ζαβαράνας, Παπαχρήστου και Τρεμένος. Οι σχολές ήταν νομίμως αναγνωρισμένες και ισότιμες με τα κρατικά δημοτικά σχολεία.
Ο δήμαρχος Αγρινίου συνεχάρη τον σύλλογο για την πρωτοβουλία του και ανακοίνωσε ότι ο Δήμος θα συνεισέφερε 6.000 δραχμές για την κάλυψη των εξόδων λειτουργίας των σχολών, ενώ οι αδελφοί Παναγόπουλοι προσέφεραν 3.000 δραχμές. Παράλληλα αποφασίστηκε να συνεισφέρουν οικονομικά και τα σωματεία της πόλης. Για τη διδασκαλία εγκρίθηκε ο διορισμός των δασκάλων Π. Μάλαινου και Γ. Οικονομίδη, που είχαν προταθεί από τον Διδασκαλικό Σύλλογο, με μηνιαίο μισθό 400 δραχμών. Για την ενίσχυση της προσπάθειας καταγράφηκαν επίσης οι πρώτες δωρεές: ο κ. Έξαρχος προσέφερε 500 δραχμές, ο κ. Παπαπέτρος 200 δραχμές και ο Μιχαήλ Κατσαρός 500 δραχμές.
Ο Παναιτωλικός παρείχε στους μαθητές των νυχτερινών σχολών δωρεάν γραφική ύλη, υποδήματα και ενδύματα. Τον φωτισμό των σχολών κάλυπτε επίσης δωρεάν η Ηλεκτρική Εταιρεία, των αδελφών Παπαστράτου ενώ σημαντική βοήθεια επίσης προσέφεραν στο έργο των σχολών ο Λάκης Γερογιάννης, οι αδελφοί Ηλιού, οι αδελφοί Χασουράκη, ο Τάκης Πύρρος, τα τραπεζικά ιδρύματα που δραστηριοποιούνταν στην πόλη, ο Δήμος Αγρινίου, το Υπουργείο Ανοικοδομήσεως και συνολικά η κοινωνία του Αγρινίου.
——————————————————————————————————————————————————————–
Υποσημείωση: Οι χρονολογίες που καταγράφονται πριν την 16η Φεβρουαρίου 1923 είναι σύμφωνες με την χρονολόγηση των πηγών. Για την αντιστοίχιση με τη σημερινή χρονολόγηση πρέπει στην αντίστοιχη χρονολογία να προστεθούν 13 μέρες.
Πηγή: Αριστείδη Μπαρχαμπά, Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. Αγρινίου, Ιστορική Αναδρομή προεκτάσεις 1893 -1967. έκδοση ΟΒΕΠΠ, Αγρίνιο 1998
Φωτογραφία: Νυχτερινές σχολές Παναιτωλικού
Πηγή: Αριστείδη Μπαρχαμπά, Το Αγρίνιο Κάποτε (Αποκατάσταση με ΙΑ)
——————————————————————————————————-
Η μνήμη είναι μια δυνατότητα για να διευρύνουμε το μέλλον
και όχι για να το συρρικνώσουμε στο ήδη ξεπερασμένο παρελθόν
