...
Η ταυτότητα της ημέρας
και τα γεγονότα που την «σημάδεψαν»
|10 Δεκεμβρίου 2025 |
Είναι η 344η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Υπολείπονται 21 ημέρες για τη λήξη του.
🌅 Ανατολή ήλιου: 07:30 – Δύση ήλιου: 17:05 – Διάρκεια ημέρας: 9 ώρες 36 λεπτά
🌗 Σελήνη 20.7 ημερών|
Χρόνια πολλά στους Μαριανό και Μαριανή |
Γεγονότα
1893 – Η Ελλάδα κηρύσσει πτώχευση. Ο Χαρίλαος Τρικούπης συνδέθηκε ιστορικά με τη φράση «Δυστυχώς, επτωχεύσαμεν», η οποία αποτυπώνει συμβολικά την οικονομική κατάρρευση της Ελλάδας το 1893. Παρότι θεωρείται πως ειπώθηκε από το βήμα της Βουλής στις 10 Δεκεμβρίου εκείνης της χρονιάς, τα επίσημα πρακτικά δεν την καταγράφουν. Ωστόσο, μαρτυρίες όπως του Ανδρέα Συγγρού επιβεβαιώνουν ότι ο Τρικούπης πράγματι πρόφερε τη φράση, χωρίς να είναι σαφές αν την απηύθυνε προς το Σώμα ή σε λιγότερο επίσημο πλαίσιο.
Στην πραγματικότητα, ο πρωθυπουργός τη χρησιμοποίησε «εν τη ρύμη του λόγου», αναφερόμενος παρεμπιπτόντως στις εξαιρετικά δύσκολες διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, οι οποίοι πίεζαν ανοιχτά για επιβολή οικονομικού ελέγχου. Η αντιπολίτευση όμως αξιοποίησε πολιτικά το περιστατικό, παρουσιάζοντας τον Τρικούπη να κηρύσσει επίσημα την πτώχευση από το βήμα της Βουλής. Τη γραμμή αυτή υιοθέτησε και ο Τύπος, συμβάλλοντας στη διάδοση της εντύπωσης πως ο ίδιος παραδέχθηκε δημοσίως την οικονομική κατάρρευση της χώρας, γεγονός που κλόνισε ακόμη και τους οπαδούς του.
Η φράση, φορτισμένη πλέον με ειρωνικό και σκωπτικό τόνο, έμεινε στην ιστορία ως συνώνυμο της αποτυχίας. Αντίστοιχο ύφος χρησιμοποίησε και ο Ελευθέριος Βενιζέλος τον Μάιο του 1932, όταν, ανακοινώνοντας νέα αδυναμία αποπληρωμής του δημόσιου χρέους μέσα στη δίνη της διεθνούς ύφεσης και των συσσωρευμένων μεταπολεμικών βαρών, διατύπωσε το δικό του «τελικώς επτωχεύσαμεν».
1964 – Ο γάλλος συγγραφέας Ζαν Πολ Σαρτρ αρνείται να παραλάβει το Νόμπελ Λογοτεχνίας, υποστηρίζοντας ότι θα μειώσει το γόητρο της συγγραφικής του δουλειάς. Είναι γνωστό ότι το 1939, ο Σαρτρ υπηρέτησε στο γαλλικό στρατό ως μετεωρολόγος, πριν συλληφθεί από τα γερμανικά στρατεύματα το 1940. Πέρασε εννέα μήνες, ως αιχμάλωτος πολέμου και το 1945, όταν του προσφέρθηκε το ύψιστο βραβείο, να γίνει δηλαδή μέλος της λεγεώνας της τιμής (Légion d’ honneur), αρνήθηκε. Γιατί ο Ζαν Πολ Σαρτρ αρνήθηκε να παραλάβει το Νόμπελ λογοτεχνίας;Facebook Twitter. Ένας από τους λόγους που απέρριψε το βραβείο προήλθε από την συνήθεια του να αρνείται όλες τις επίσημες τιμές…
Με την αποδοχή οποιουδήποτε βραβείου, ο Σαρτρ, θεωρούσε ότι θα συνέδεε το όνομά του, με το όργανο που θα τον τιμούσε. Άλλωστε, είχε την πεποίθησή ότι η ανταλλαγή γνώσης και πολιτισμού μεταξύ της Ανατολής και της Δύσης πρέπει να γίνεται μεταξύ των ανθρώπων, χωρίς την παρέμβαση των θεσμικών οργάνων.
“Ο συγγραφέας πρέπει να αρνηθεί να μετατρέψει τον εαυτό του σε όργανο, ακόμα κι αν αυτό συμβαίνει κάτω από τις πιο τιμητικές περιστάσεις, όπως στην προκειμένη περίπτωση” είπε στις δηλώσεις του στον Τύπο. “Αυτή η στάση είναι φυσικά, εντελώς δική μου και δεν περιέχει καμία κριτική σε όσους έχει ήδη απονεμηθεί το βραβείο”
Είναι προφανές ότι δεν ήθελε να δεχτεί κανένα βραβείο που θα βάραινε το όνομά του. “Αν υπογράφω τώρα ως Jean-Paul Sartre δεν θα είναι το ίδιο πράγμα με το να υπογράψω ως ο βραβευμένος με Νόμπελ Jean-Paul Sartre” τόνιζε.
Γεννήσεις
1790 – Γιάκομπ Φαλμεράιερ. Υπήρξε Αυστριακός ιστορικός και περιηγητής, γνωστός κυρίως για τις αμφιλεγόμενες θεωρίες του σχετικά με τη φυλετική συνέχεια των Ελλήνων. Με καταγωγή από το Τιρόλο και σπουδές στη θεολογία και την ιστορία, ο Φαλμεράιερ αφιερώθηκε στην έρευνα της Ανατολικής Μεσογείου, ταξιδεύοντας εκτενώς στον ελληνικό χώρο, στη Μικρά Ασία και στη Μέση Ανατολή.
Το όνομά του συνδέθηκε άρρηκτα με τη θέση που διατύπωσε στο έργο του Geschichte der Halbinsel Morea (Ιστορία της χερσονήσου του Μοριά, 1830–1836), όπου υποστήριξε ότι οι σύγχρονοι Έλληνες δεν κατάγονται από τους αρχαίους, καθώς, κατά την άποψή του, σλαβικές μετακινήσεις και επιμειξίες κατά τον Μεσαίωνα «εξάλειψαν» το αρχαίο ελληνικό στοιχείο. Η θεωρία αυτή, που στηριζόταν σε γλωσσικά και ιστορικά επιχειρήματα ερμηνευμένα με προκρούστειο τρόπο, προκάλεσε οξύτατες αντιδράσεις στον ελληνικό χώρο και στην ευρωπαϊκή φιλολογία. Πολλοί λόγιοι της εποχής –μεταξύ των οποίων ο Σπυρίδων Ζαμπέλιος και αργότερα ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος– επιδόθηκαν σε συστηματική ανασκευή των απόψεών του, θέτοντας τα θεμέλια της νεοελληνικής ιστοριογραφίας περί εθνικής συνέχειας.
Παρά την αμφιλεγόμενη θέση του, ο Φαλμεράιερ υπήρξε σημαντική προσωπικότητα για τη μελέτη της Ανατολής. Στα ταξιδιωτικά του κείμενα καταγράφει με ζωντάνια τοπία, ήθη και πολιτικές συνθήκες, συμβάλλοντας στην ευρωπαϊκή γνώση της περιοχής. Η κληρονομιά του, ωστόσο, έμεινε σημαδεμένη από τη θεωρία περί ασυνέχειας του ελληνικού έθνους, η οποία χρησιμοποιήθηκε συχνά πολιτικά και ιδεολογικά. Σήμερα, η ιστοριογραφία έχει αποδομήσει πλήρως τα συμπεράσματά του, αλλά το έργο του εξακολουθεί να μελετάται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του ρομαντικού ευρωπαϊκού ιστορικισμού του 19ου αιώνα.
Θάνατοι
1956 – Αλέξανδρος Δελμούζος. Γεννήθηκε στην Άμφισσα το 1880 από εύπορη οικογένεια, ο πατέρας του είχε δεν θητεύσει δήμαρχος της πόλης. Σπούδασε αρχικά στην Αθήνα και στη συνέχεια στην Γερμανία. Το 1908 διορίστηκε Διευθυντής στο Παρθεναγωγείο του Βόλου όπου εισήγαγε την δημοτική γλώσσα (πρώτος Πανελλαδικά) και τις αρχές του σχολείου εργασίας.
Λόγω αυτών των νεωτεριστικών κινήσεων το Παρθεναγωγείο διέκοψε την λειτουργία του και ο ίδιος παραπέμφθηκε σε δίκη το 1914 στο Ναύπλιο όπου και αθωώθηκε πανηγυρικά. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Εκπαιδευτικού Ομίλου και από το 1917 ως το 1920 ήταν ανώτατος επόπτης της Δημοτικής εκπαιδεύσεως.
Το 1923 ανέλαβε τη διεύθυνση του Μαρασλείου Διδασκαλείου και για εννιά χρόνια διετέλεσε καθηγητής της παιδαγωγικής στη φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης [1929-1934 και 1936-1938]. Το 1929 ίδρυσε το Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του οποίου διετέλεσε πρώτος επόπτης. Συμμετείχε στη σύνταξη του Αλφαβητάριου και του αναγνωστικού της Γ’ δημοτικού Τα ψηλά βουνά (1918) του Ζαχαρία Παπαντωνίου. Θεωρείται μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στο χώρο της νεοελληνικής εκπαίδευσης και, μαζί με τους Γληνό και Τριανταφυλλίδη, οι πρόδρομοι της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης του 1964.
Στο link που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε
ακόμα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν αυτή την ημερομηνία
Γέγονε την 0η Ι…………
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
