...
Γεφυράκι στο Ποταμάκι Παλαίρου
Το Γεφυράκι απέχει από το Αγρίνιο περίπου 81,4 χλμ.
Ο χρόνος που απαιτείται για τη διαδρομή με αυτοκίνητο
είναι περίπου 1 ώρα και 5 λεπτά, ανάλογα με τις κυκλοφοριακές συνθήκες
και την ακριβή διαδρομή που θα επιλέξετε.
| Με click στον χάρτη σε μεγέθυνση η διαδρομή|
Μια ξεχασμένη ιστορία
Το γεφύρι στη θέση Ποταμάκι βρίσκεται ανάμεσα σε Πάλαιρο και Πωγωνιά
Ανήκει στη δημοτική ενότητα Παλαίρου του δήμου Ακτίου Βόνιτσας.
Τα στοιχεία της ταυτότητας του είναι:
Συντεταγμένες: N 38°47.852′ E 020°51.755′ | Υψόμετρο: 2 μ.
Μορφή: Μονότοξο | Άνοιγμα Τόξου: 5,90 μ.
Ύψος Τόξου: 2,20 (1,90 + 0,30) μ. | Μήκος Καταστρώματος: 15,30 μ.
Πλάτος Καταστρώματος: 1,80 μ.
Επιμέλεια: Λ. Τηλιγάδας
Η θέση του δείχνει πως από εκεί περνούσε ποταμάκι, την κοίτη του οποίου κάλυψαν οι προσχώσεις και η οπισθοδρόμηση της ακτογραμμής, καθώς σήμερα η μορφολογία του εδάφους δεν δικαιολογεί κάτι τέτοιο. Ίσως υπήρχε κάποια τάφρος και να εξυπηρετούσε τη διέλευση των κατοίκων προς τη θάλασσα.
Τον Γενάρη του 2014 μια ανακοίνωση της Αμφικτυονίας Ακαρνάνων αναδεικνύει την ιστορική σημασία της τοποθεσίας Ποταμάκι, στην παραλία Παλαίρου–Πογωνιάς, ως τόπου που συνδέει δύο καθοριστικές στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας και προτείνει τη δημιουργία μνημείου αφιερωμένου στον διεθνή εθελοντισμό και στα ιδανικά της ελευθερίας των λαών.
1. Η ταφή του Φιλίππου Τρόϊα (10 Μαΐου 1897)
Το πρωινό της 10ης Μαΐου 1897, στον κόλπο της Ζαβέρτας, αποβιβάστηκε το φέρετρο του 26χρονου Ιταλού Γαριβαλδηνού φιλέλληνα Φίλιππου Τρόϊα, μέλους της ρωμαϊκής οικογένειας Νόμπιλι–Τρόϊα. Ο νεαρός είχε έρθει εθελοντικά στην Ελλάδα για να πολεμήσει στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, στο πλευρό των γαριβαλδηνών λεγεωνάριων.
Η ταφή του πραγματοποιήθηκε στο Ποταμάκι, κοντά στο πέτρινο γεφύρι της σημερινής παραλίας Παλαίρου–Πογωνιάς. Η τελετή υπήρξε ιδιαίτερα συγκινητική, με τον επικήδειο λόγο του συνταγματάρχη Μπερτιέ να χαρακτηρίζεται ως ύμνος στην ελευθερία των λαών. Η κραυγή «Libertà» συνόδευσε την πομπή, αποτυπώνοντας το ιδεολογικό φορτίο της θυσίας.
2. Η εκταφή και η απόδοση τιμών (10 Αυγούστου 1912)
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, στις 10 Αυγούστου 1912, πραγματοποιήθηκε η εκταφή των οστών του Τρόϊα. Παρουσία ελληνικών αρχών, αντιπροσωπείας του Δήμου Ρώμης και του αδελφού του ήρωα, Μπιάτζιο Τρόϊα, τα οστά μεταφέρθηκαν αρχικά στη Ζαβέρτα και κατόπιν στην Πάτρα, όπου έγινε επίσημη τελετή παράδοσης μεταξύ των κυβερνήσεων Ελλάδας και Ιταλίας.
Στη συνέχεια, τα οστά μεταφέρθηκαν στην Ιταλία και τοποθετήθηκαν στο μνημειακό τύμβο της οικογένειας στο Cimitero del Verano στη Ρώμη, όπου τιμώνται έως σήμερα. Η επιγραφή του τύμβου μνημονεύει τη θυσία του για τα ιδανικά της ανθρωπότητας και της ελευθερίας.
3. Σύγχρονη έρευνα και πρωτοβουλίες
Η Αμφικτυονία Ακαρνάνων, στο πλαίσιο του προγράμματος για τον νεότερο Φιλελληνισμό, προχώρησε σε έρευνα που αποκάλυψε άγνωστα κείμενα, ημερολόγια και επιστολές γαριβαλδηνών από την Ελλάδα. Αναπτύχθηκαν επαφές με απογόνους των εθελοντών, με την ομοσπονδία γαριβαλδηνών στην Ιταλία και με διπλωματικές αρχές των δύο χωρών.
4. Πρόταση για δημιουργία μνημείου
Για το 2014 ανακοινώθηκε η πρόθεση απόδοσης τιμών στη Ρώμη και η κατάθεση πρότασης για την ανέγερση μνημείου στο Ποταμάκι — στον τόπο όπου για 15 χρόνια αναπαύθηκε ο Τρόϊα. Ο χώρος προτείνεται να αποτελέσει τόπο προσκυνήματος όχι μόνο για Έλληνες και Ιταλούς, αλλά για κάθε άνθρωπο που τιμά τα ιδανικά της ελευθερίας και της διεθνούς αλληλεγγύης.
Η τοποθεσία Ποταμάκι αναδεικνύεται έτσι ως σύμβολο διεθνιστικής προσφοράς και διαχρονικής μνήμης, συνδέοντας την τοπική ιστορία της Ακαρνανίας με το ευρωπαϊκό κίνημα του φιλελληνισμού και των γαριβαλδηνών εθελοντών.
