...
Παγκόσμιες και Διεθνείς ημέρες
|4 Απριλίου 2026 |
Παγκόσμια Ημέρα Αδεσπότων Ζώων
Διεθνής Ημέρα κατά των Ναρκών | Διεθνής Ημέρα Καρότου
Διεθνής Ημέρα Πυροβασίας
| Οι διεθνείς ημέρες είναι αφορμές ενημέρωσης σε θέματα που απασχολούν,
την παγκόσμια κοινωνία, για την κινητοποίηση της πολιτικής βούλησης και την εξεύρεση πόρων
για την αντιμετώπιση παγκόσμιων προβλημάτων, καθώς και την ενίσχυση των επιτευγμάτων της ανθρωπότητας. |
Διεθνής Ημέρα κατά των Ναρκών
Η Διεθνής Ημέρα κατά των Ναρκών εορτάζεται κάθε χρόνο στις 4 Απριλίου. Καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ το Νοέμβριο του 2005, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες του κόσμου σχετικά με τα ναρκοπέδια και την ανάγκη εξάλειψής τους.
Η πρωτοβουλία αυτή ήλθε ως συνέχεια της Συνθήκης της Οττάβας για την κατάργηση των ναρκών κατά προσωπικού (1997). Η Ελλάδα υπέγραψε τη Συνθήκη στις 3 Δεκεμβρίου 1997 και την επικύρωσε στις 25 Σεπτεμβρίου 2003. Η Συνθήκη ενεργοποιήθηκε την 1η Μαρτίου 2004.
Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση (2018) του «Διεθνούς Παρατηρητηρίου Ναρκοπεδίων», το 2017 κάθε χρόνο έχασαν την ζωή τους 2.793 άνθρωποι-κυρίως σε Αφγανιστάν και Συρία. Το 87% ήταν πολίτες και το 47% παιδιά. Ο αριθμός τους βαίνει συνεχώς μειούμενος τα τελευταία χρόνια, χάρη στις συντονισμένες παρεμβάσεις των μ.κ.ο. και των διεθνών οργανισμών, στις κυβερνήσεις των χωρών που διαθέτουν ναρκοπέδια. Το 2017, διατέθηκαν 673 εκατομμύρια δολλάρια από την διεθνή κοινότητα για την εκκαθάριση ναρκοπεδίων.
Στην Ελλάδα, από το 1999 έως 2016, τουλάχιστον 66 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους και 43 τραυματίστηκαν από νάρκες, στην συντριπτική τους πλειονότητα παράνομοι μετανάστες, που προσπάθησαν να εισέλθουν στην Ελλάδα από τον Έβρο και την ελληνοαλβανική μεθόριο. Από το 1954 έως σήμερα, 31 ναρκαλιευτές σκοτώθηκαν εν ώρα υπηρεσίας και 17 τραυματίστηκαν. Το ίδιο χρονικό διάστημα η αρμόδια υπηρεσία του Στρατού (ΤΕΝΞ) έχει εκκαθαρίσει 153.610 στρέμματα ναρκοπεδίων και έχει περισυλέξει 420.000 νάρκες και 855.000 πυρομαχικά πάσης φύσεως. Η νάρκη είναι εκρηκτικό μηχάνημα σχεδιασμένο να καταστρέφει προσωπικό, πλοία ή οχήματα. Η πρώτη υποβρύχια νάρκη χρησιμοποιήθηκε από τους Πρώσους εναντίον του στόλου της Δανίας το 1848, κατά την διάρκεια του ΑΠολέμου του Σλέσβιχ (1848-1851). Η νάρκη ξηράς χρησιμοποιήθηκε ευρέως, έναν αιώνα αργότερα, κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Διεθνής Ημέρα Καρότου
Το καρότο, ένας καρπός με μεγάλη διατροφική αξία, έχει τον δικό του παγκόσμιο εορτασμό κάθε χρόνο στις 4 Απριλίου, μέσω της Διεθνούς Ημέρας Καρότου (International Carrot Day). Όπως μας πληροφορεί ο επίσημος ιστότοπος του εορτασμού, η Διεθνής Ημέρα Καρότου τιμάται από το 2003 σε χώρες, όπως η Αυστραλία, η Ρωσία, η Γαλλία, η Ουκρανία, η Πολωνία και η Μεγάλη Βρετανία.
Η ιστορία του καρότου
Το καρότο κατάγεται από το Αφγανιστάν και τις γειτονικές περιοχές και από εκεί επεκτάθηκε στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και σε άλλες εύκρατες περιοχές. Στην περιοχή της Μεσογείου καλλιεργήθηκε πριν από τη χριστιανική περίοδο. Στην αρχαία Ελλάδα ήταν γνωστό με την ονομασία Σταφλίνος, περισσότερο όμως ως φαρμακευτικό φυτό παρά ως τροφή.
Οι πρώτες γραπτές αναφορές για το καρότο προέρχονται από τον έλληνα στρατιωτικό γιατρό Διοσκουρίδη (1ος αιώνας μ.Χ), τον θεωρούμενο πατέρας της φαρμακογνωσίας, στο πολύτομο σύγγραμμά του «Περί ύλης ιατρικής». Τα πρώτα καρότα που καλλιεργήθηκαν στη Δυτική Ευρώπη εισήχθησαν από τους Μαυριτανούς Άραβες που κατείχαν μεγάλα τμήματα της Ιβηρικής Χερσονήσου. Αρχικά είχαν χρώμα μωβ, γιατί περιείχαν τις χρωστικές ανθοκυάνες.
Αργότερα καλλιεργήθηκαν κίτρινες ποικιλίες, προτού επικρατήσουν τελικά οι πορτοκαλόχρωμες. Η λέξη καρότο που χρησιμοποιούμε στα ελληνικά είναι αντιδάνειο από τη γαλλική Carotte (η λέξη πρωτοεμφανίστηκε το 1530), η οποία προέρχεται από την ελληνική λέξη καρωτόν.
Το καρότο καλλιεργείται εκτεταμένα σε όλες τις εύκρατες περιοχές κυρίως για τη σαρκώδη ρίζα του, που τρώγεται ωμή ή μαγειρεμένη και αποτελεί εξαιρετική τροφή για τον ανθρώπινο οργανισμό. Είναι πλούσια πηγή της προβιταμίνης Α, περιέχει αρκετές ποσότητες από τις βιταμίνες Β, Β2 και νιασίνη, καθώς και διάφορα άλατα του μηλικού οξέος.
Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ η παγκόσμια παραγωγή καρότου το 2018 άγγιξε τα 40 εκ. τόνους, το 45% της οποίας παρήχθη στην Κίνα. Στην Ελλάδα οι κύριες περιοχές καλλιέργειας του καρότου είναι η Στερεά Ελλάδα και η Μακεδονία.
Παγκόσμια Ημέρα Αδεσπότων Ζώων
Τα συναντάμε σε κάθε μας βήμα. Κατοικούν μόνιμα σε πλατείες, είναι σταθεροί θαμώνες μαγαζιών και συχνά μας συνοδεύουν τα βράδια μέχρι το σπίτι. Ο λόγος για τα αδέσποτα ζώα και της σημερινής μέρας ευαισθητοποίησης.
Η συμπεριφορά μας απέναντι στα ζώα –όπως και απέναντι στους συνάνθρωπους μας- δείχνει τον πολιτισμό και την παιδεία μιας κοινωνίας. Η εγκατάλειψή τους στο δρόμο, επειδή “βαρεθήκαμε” ή “κουραστήκαμε”, δεν μπορεί να θεωρείται λύση. Η κακομεταχείρισή τους, για να γελάσουμε δεν μπορεί να θεωρείται παιχνίδι. Όσο για τους πολυάριθμους τρόπους, που έχουμε σκεφτεί για να “καθαρίσουμε” τη γειτονιά μας από αυτά, είναι θέμα που πρέπει να μας γεμίζει ντροπή και φρίκη.
Εκείνα μας δίνουν την αγάπη τους και το μόνο που ζητούν είναι να μην τα εγκαταλείψουμε. Μάλιστα, πολλές είναι οι έρευνες που σήμερα επιβεβαιώνουν την προσφορά των κατοικίδιων τόσο στην ψυχική όσο και στη σωματική μας υγεία. Ας βάλουμε, λοιπόν, τον εαυτό μας στη θέση τους και ας αναλάβουμε δράση. Η υιοθεσία ενός σκύλου ή μιας γάτας είναι υπόθεση σοβαρή και απαιτεί σκέψη και ανάληψη ευθύνης.
Η Παγκόσμια Ημέρα Αδεσπότων Ζώων καθιερώθηκε με πρωτοβουλία των ολλανδικών φιλοζωικών οργανώσεων το 2010 για την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας σχετικά με την τύχη των 600 εκατομμυρίων αδέσποτων ζώων που υπολογίζεται ότι διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες στον πλανήτη μας. Οι φιλοζωικές οργανώσεις καλούν τον καθένα μας να υιοθετήσει ένα ζώο ή να συνδράμει προγράμματα και καμπάνιες για την προστασία τους. Η 4η Απριλίου επιλέχθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Αδεσπότων Ζώων γιατί χρονικά είναι ακριβώς στο μέσο της 4ης Οκτωβρίου, που γιορτάζεται ως Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων και είναι μια ευκολομνημόνευτη ημερομηνία (4/4).
Διεθνής Ημέρα Πυροβασίας
Η Διεθνής Ημέρα Πυροβασίας (Ιnternational Firewalk Day) γιορτάζεται κάθε χρόνο το πρώτο Σάββατο του Απριλίου. Θεσπίστηκε για να ενημερώσει το κοινό για την αρχαία πρακτική της πυροβασίας και να τη διαδώσει σε όλο τον κόσμο. Η πυροβασία είναι η πρακτική του να περπατά κάποιος ξυπόλητος πάνω σε καυτά κάρβουνα ή πέτρες. Έχει ιστορία που εκτείνεται για πάνω από τρεις χιλιετίες κι έχει ασκηθεί από πολλούς πολιτισμούς σε όλο τον κόσμο ως τελετή ενηλικίωσης, απόδειξη πίστης, δοκιμασία θάρρους και δύναμης ή τελετουργικό θεραπείας. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια αναγέννηση του ενδιαφέροντος για την πυροβασία. Μια νέα γενιά πυροβατών βλέπει την πρακτική ως έναν τρόπο να αντιμετωπίσουν τους φόβους τους και ν’ αγκαλιάσουν τη μεταμορφωτική δύναμη της φωτιάς.
Στον ελλαδικό χώρο η πυροβασία είναι ταυτισμένη με τα «Αναστενάρια» και επίκεντρο τον Λαγκαδά Θεσσαλονίκης και την Αγία Ελένη Σερρών. Θρακικό έθιμο με ρίζες από την Ανατολική Ρωμυλία, τελείται κάθε χρόνο στην εορτή του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης (21 Μαΐου). Η πράξη του να περπατά κάποιος ξυπόλητος πάνω σε καυτά κάρβουνα μπορεί να φαίνεται θαυματουργή, αλλά έχει επιστημονική εξήγηση. Όταν η πυροβασία εκτελείται σωστά, το στρώμα στάχτης πάνω από τα κάρβουνα και η κακή θερμική αγωγιμότητά τους προστατεύουν τα πόδια του πεζοπόρου από το κάψιμο. Αυτό είναι το σημείο όπου η φράση «η αυτοπεποίθηση είναι το κλειδί» δεν είναι απλώς ένα κλισέ. Το σίγουρο βάδισμα των πυροβατών τους βοηθά να προστατεύσουν τα πόδια τους. Για να μην καούν, οι πυροβάτες πρέπει να βαδίζουν με τα πόδια τους επίπεδα πάνω στα κάρβουνα και να κινούνται σχετικά αργά αλλά σταθερά χωρίς να σταματούν. Με αυτόν τον τρόπο δεν παραμένουν πάνω στις κάρβουνα αρκετή ώρα για να μην γίνουν καλοί αγωγοί της θερμότητας. Ένα άτομο μπορεί να καεί αν παραμείνει πάνω στα κάρβουνα για πολύ ώρα, προσπαθήσει να τρέξει ή έχει βρεγμένα πόδια. Κάρβουνα που δεν έχουν καεί αρκετά ή ξένα αντικείμενα μέσα στα κάρβουνα μπορεί επίσης να προκαλέσουν εγκαύματα.
Η πυροβασία δεν είναι μια δραστηριότητα που απαιτεί ειδικές ικανότητες που μόνο λίγοι εκλεκτοί διαθέτουν. Ενώ κάποιες ιατρικές καταστάσεις κάνουν την πυροβασία επικίνδυνη, οι περισσότεροι υγιείς άνθρωποι μπορούν να πυροβατούν αν έχουν αρκετή αυτοπεποίθηση και τη βοήθεια ενός επαγγελματία δασκάλου που θα τους καθοδηγήσει σωστά. Η ιδέα για μια διεθνή γιορτή της πυροβασίας γεννήθηκε το 2012, αλλά συζητήθηκε με σοβαρότητα για πρώτη φορά στη Συνάντηση Πυροβασίας του 2017. Δάσκαλοι πυροβασίας από διάφορα μέρη του κόσμου συγκεντρώθηκαν στη Λετονία για να συζητήσουν τρόπους προώθησης της αρχέγονης αυτής πρακτικής και να ενθαρρύνουν ανθρώπους εκτός της κοινότητας των πυροβατών να τη δοκιμάσουν. Έτσι γεννήθηκε η Διεθνής Ημέρα Πυροβασίας, με την πρώτη γιορτή να πραγματοποιείται τον Απρίλιο του 2018.
Η Διεθνής Ημέρα Πυροβασίας συντονίζεται από την Παγκόσμια Ένωση Πυροβασίας (Global Firewalking Association), ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό που ενώνει επαγγελματίες δασκάλους της πυροβασίας και λάτρεις της πρακτικής από όλο τον κόσμο.
————————————————————————————
Πηγή: https://www.sansimera.gr/ | Επιμέλεια: Lef.T
