...
Παγκόσμιες και Διεθνείς ημέρες
| 16 Νοεμβρίου |
Διεθνής Ημέρα Ανεκτικότητας
Διεθνής Ημέρα Φλαμένκο | Παγκόσμια Ημέρα Αγγειεκτομής
Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα των Τροχαίων Δυστυχημάτων
| Οι διεθνείς ημέρες είναι αφορμές ενημέρωσης σε θέματα που απασχολούν,
την παγκόσμια κοινωνία, για την κινητοποίηση της πολιτικής βούλησης και την εξεύρεση πόρων
για την αντιμετώπιση παγκόσμιων προβλημάτων, καθώς και την ενίσχυση των επιτευγμάτων της ανθρωπότητας. |
Διεθνής Ημέρα Ανεκτικότητας
Η Διεθνής Ημέρα Ανεκτικότητας, που καθιερώθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 16 Νοεμβρίου, αποτελεί μια υπενθύμιση της ανάγκης για σεβασμό, κατανόηση και συνύπαρξη μέσα σε όλο και πιο πολυπολιτισμικές κοινωνίες. Η ημέρα θεσπίστηκε το 1995 από την UNESCO, με αφορμή την υιοθέτηση της Διακήρυξης για τις Αρχές της Ανεκτικότητας, η οποία προσδιόρισε την ανεκτικότητα όχι ως παθητική αποδοχή, αλλά ως ενεργό σεβασμό της διαφορετικότητας ανθρώπων και πολιτισμών.
Στον ουσία της, η ανεκτικότητα είναι μια καθημερινή πολιτική και κοινωνική στάση. Δεν αφορά μόνο τη διαχείριση των συγκρούσεων ή την ευγένεια απέναντι στο «άλλο», αλλά τη βαθύτερη κατανόηση πως κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στη σκέψη, στην έκφραση, στη θρησκευτική πίστη, στον τρόπο ζωής του. Ο κόσμος σήμερα χαρακτηρίζεται από έντονες μετακινήσεις πληθυσμών, τεχνολογικές αλλαγές και ραγδαίες κοινωνικές αναδιατάξεις, γεγονός που πολλαπλασιάζει τις ευκαιρίες αλλά και τις προκλήσεις. Η ανεκτικότητα λειτουργεί ως προϋπόθεση για κοινωνική συνοχή, δημοκρατική συμμετοχή και ειρηνική συνύπαρξη.
Παράλληλα, η ημέρα αυτή δημιουργεί ένα πλαίσιο για να αναλογιστούμε τις μορφές μισαλλοδοξίας που εξακολουθούν να απειλούν τις κοινωνίες: ξενοφοβία, ρατσισμό, θρησκευτικό φανατισμό, πολιτική βία, κοινωνικό αποκλεισμό. Σε πολλές περιπτώσεις, η έλλειψη ανεκτικότητας συχνά δεν εμφανίζεται ως θεαματική σύγκρουση, αλλά ως σιωπηλή καθημερινή διάκριση – στις σχολικές τάξεις, στο διαδίκτυο, στους χώρους εργασίας, ακόμη και στον δημόσιο λόγο.
Η Διεθνής Ημέρα Ανεκτικότητας θυμίζει ότι η δημοκρατία δεν είναι δεδομένη. Απαιτεί συνεχή καλλιέργεια της παιδείας, της κριτικής σκέψης, της ενσυναίσθησης και της υπευθυνότητας. Προτρέπει κυβερνήσεις, φορείς, εκπαιδευτικά ιδρύματα και πολίτες να επενδύσουν στον διάλογο και στη δημιουργία πολιτικών που ενισχύουν τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι μια ημέρα που καλεί όλους να υπερασπιστούν την αξία της διαφορετικότητας ως δύναμη που εμπλουτίζει τις κοινωνίες και όχι ως απειλή.
Διεθνής Ημέρα Φλαμένκο
Στις 16 Νοεμβρίου 2010 η UNESCO συμπεριέλαβε το φλαμένκο, τη μουσική και το χορό των τσιγγάνων της Ανδαλουσίας, στον κατάλογο της Παγκόσμιας Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Από τότε η 16η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Φλαμένκο, μία ημέρα με ιδιαίτερη σημασία στη νότια Ισπανία.
Οι ρίζες του φλαμένκο βρίσκονται πιθανότατα στην παραδοσιακή μουσική της Ανδαλουσίας και την εγκατάσταση των Χιτάνος, των ισπανών τσιγγάνων, κατά τον 15ο αιώνα. Για πολλά χρόνια υπέστησαν καταπίεση και διωγμούς, αλλά μόλις τον 19ο αιώνα η κατάστασή τους καλυτέρευσε. Από τότε μπόρεσαν να αναδείξουν σταδιακά την τέχνη του φλαμένκο, το οποίο στις μέρες μας έχει ξεφύγει από την παραδοσιακή μορφή του. Είναι πλέον ένα κατεστημένο μουσικοχορευτικό είδος με τους δικούς του αναγνωρίσιμους σταρ και με παρουσία στα μεγαλύτερα θεατρικά και συναυλιακά κέντρα του κόσμου.
Αν και η ετυμολογία του ονόματος παραμένει αβέβαιη (επικρατέστερη είναι η εκδοχή ότι προέρχεται από τη λέξη flama που σημαίνει φλόγα και φωτιά στα ισπανικά), το μόνο σίγουρο είναι ότι το φλαμένκο είναι συνώνυμο με τον ισπανικό τρόπο και αποτελεί ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της ισπανικής κουλτούρας».
Η βάση του φλαμένκο είναι το τραγούδι, που συχνά συνοδεύεται από κιθάρα και αυτοσχεδιαζόμενο χορό. Οι εκτελέσεις συχνά συνοδεύονται από χειροκροτήματα, κροτάλισμα των δακτύλων, ποδοκροτήματα και κραυγές. Οι καστανιέτες που συνδέονται με το φλαμένκο δεν αποτελούσαν μέρος της αυθεντικής τσιγγάνικης παράδοσης.
Βασικό στοιχείο του παραδοσιακού φλαμένκο είναι το duende, δηλαδή η κατάσταση κατά την οποία ο εκτελεστής «κυριεύεται» από την ασυγκράτητη συγκίνηση της μουσικήςου φλαμένκο μιλούν για το θάνατο, την οδύνη, την απελπισία, αλλά και τον έρωτα και τη χαρά.
Παγκόσμια Ημέρα Αγγειεκτομής
Η Παγκόσμια Ημέρα Αγγειεκτομής (World Vasectomy Day), που τιμάται κάθε χρόνο τον Νοέμβριο – συνήθως με αποκορύφωμα τη μεγάλη διεθνή δράση που πραγματοποιείται την τρίτη εβδομάδα του μήνα – αποτελεί μια παγκόσμια πρωτοβουλία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης γύρω από την ανδρική αντισύλληψη. Η ημέρα ξεκίνησε το 2013, με στόχο να ανοίξει μια δημόσια συζήτηση για την ευθύνη των ανδρών στον οικογενειακό προγραμματισμό, να αποδομήσει μύθους που συνοδεύουν την αγγειεκτομή και να αναδείξει τα οφέλη μιας διαδικασίας που θεωρείται ασφαλής, απλή και ιδιαίτερα αποτελεσματική.
Η αγγειεκτομή είναι μια μικρή χειρουργική πράξη, κατά την οποία διακόπτεται η δίοδος των σπερματικών πόρων, ώστε να μην αποβάλλεται σπέρμα κατά την εκσπερμάτιση. Δεν επηρεάζει τη σεξουαλική λειτουργία, την επιθυμία ή την ορμονική παραγωγή, όμως παραμένει μόνιμη μέθοδος αντισύλληψης. Παρ’ όλα αυτά, η κοινωνική αναστολή γύρω από την επέμβαση είναι συχνά μεγαλύτερη από την ιατρική της βαρύτητα. Γι’ αυτό η Παγκόσμια Ημέρα Αγγειεκτομής επιχειρεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ευθύνη για την αντισύλληψη, αναδεικνύοντας ότι η επιλογή δεν αφορά μόνο τις γυναίκες.
Πέρα από την επιστημονική ενημέρωση, η ημέρα πλαισιώνεται από εκστρατείες σε περισσότερες από 30 χώρες, όπου γιατροί, οργανώσεις και κοινότητες προσφέρουν δωρεάν ή χαμηλού κόστους επεμβάσεις, ενημερωτικά σεμινάρια, ντοκιμαντέρ και δημόσιες συζητήσεις. Κεντρική ιδέα είναι ότι η πρόσβαση στην αντισύλληψη συνδέεται άμεσα με τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ισότητα των φύλων, την οικονομική σταθερότητα των οικογενειών και την ενδυνάμωση των κοινωνιών.
Η Παγκόσμια Ημέρα Αγγειεκτομής, λοιπόν, δεν αφορά μόνο μια ιατρική πράξη, αλλά μια ευρύτερη πολιτισμική αλλαγή: την αναγνώριση ότι ο οικογενειακός προγραμματισμός είναι κοινή ευθύνη και ότι η ενημέρωση μπορεί να απελευθερώσει επιλογές που συχνά παραμένουν στη σκιά από προκαταλήψεις και ταμπού.
Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα των Τροχαίων Δυστυχημάτων
Η Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα των Τροχαίων Δυστυχημάτων τιμάται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Νοεμβρίου, ως μια καθολική στιγμή περισυλλογής για όλους όσοι χάθηκαν ή τραυματίστηκαν στους δρόμους. Θεσπίστηκε το 2005 από τον ΟΗΕ, έπειτα από πολυετή προσπάθεια οργανώσεων συγγενών θυμάτων, και έκτοτε λειτουργεί ως διεθνής υπενθύμιση ότι η οδική ασφάλεια δεν είναι αυτονόητη∙ είναι συλλογική ευθύνη και πολιτική προτεραιότητα.
Παρότι τα τροχαία δυστυχήματα συχνά συνοδεύονται από την αίσθηση του «απρόβλεπτου», οι ειδικοί τονίζουν ότι στην πραγματικότητα είναι προβλέψιμα και – κατά μεγάλο μέρος – αποτρέψιμα. Τα τελευταία χρόνια, περισσότεροι από 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους παγκοσμίως κάθε χρόνο σε τροχαία, ενώ δεκάδες εκατομμύρια τραυματίζονται, πολλοί με μόνιμες αναπηρίες. Πίσω από κάθε αριθμό κρύβονται οικογένειες που αλλάζουν για πάντα, κοινότητες που πλήττονται και συστήματα υγείας που επιβαρύνονται.
Η ημέρα αυτή έχει διττό χαρακτήρα: αποτελεί φόρο τιμής στη μνήμη των θυμάτων, αλλά και κάλεσμα για δράση. Φέρνει στο προσκήνιο κρίσιμα ζητήματα όπως η υπερβολική ταχύτητα, η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ ή ουσιών, η χρήση κινητού στο τιμόνι, αλλά και η ανάγκη για ασφαλέστερες υποδομές, σωστή σήμανση, επαρκή φωτισμό, αυστηρή αστυνόμευση και ουσιαστική εκπαίδευση των νέων οδηγών. Ταυτόχρονα, φωτίζει τον ρόλο της Πολιτείας στη χάραξη στρατηγικών μηδενικής ανοχής, με στόχο τη μείωση των θανατηφόρων δυστυχημάτων.
Παγκοσμίως, αυτή την ημέρα πραγματοποιούνται εκδηλώσεις μνήμης, πορείες, εκστρατείες ενημέρωσης, καθώς και δράσεις υποστήριξης για τις οικογένειες των θυμάτων. Είναι μια ευκαιρία για κοινωνική ενδοσκόπηση: για να αναγνωρίσουμε ότι η απώλεια στους δρόμους δεν είναι «μοίρα», αλλά αποτέλεσμα επιλογών, συμπεριφορών και πολιτικών.
Η Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης υπενθυμίζει, τελικά, ότι η ζωή στον δρόμο είναι πολύτιμη και ότι κάθε ανθρώπινη απώλεια μπορεί – και πρέπει – να προ
——————————————————————————-
Πηγή: https://www.sansimera.gr/
