...
| Ένα γεγονός |
Τεν-Τεν: Το κόμικ της περιπέτειας
και του μυστηρίου
| Είναι ξανθομάλλης με χαρακτηριστικό τσουλούφι
Δουλεύει ως ρεπόρτερ και μπλέκεται σε απίθανες περιπέτειες μυστηρίου
μαζί με τον πιστό του σκύλο Μιλού, ένα λευκότριχο φοξ τεριέ|
Ο Τεν-Τεν είναι ο χάρτινος ήρωας που «γεννήθηκε» στις 10 Ιανουαρίου 1929 από το πενάκι του βέλγου κομίστα Ζορζ Ρεμί, γνωστότερου ως Ερζέ. Οι πρώτες του ιστορίες δημοσιεύτηκαν στο νεανικό ένθετο της εφημερίδας των Βρυξελλών «20ός Αιώνας», σε μια Ευρώπη που έβγαινε λαβωμένη από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και βάδιζε, χωρίς να το ξέρει ακόμα, προς τον επόμενο. Από την αρχή, ο Τεν-Τεν ήταν προϊόν της εποχής του, φτιαγμένος για να μιλήσει σε έναν κόσμο γεμάτο φόβους, ιδεολογίες και αβεβαιότητες.
Ο Ερζέ δεν υπήρξε ποτέ σαφής για την προέλευση του ονόματος Τεν-Τεν. Οι μελετητές του έργου του υποθέτουν ότι μπορεί να προέρχεται από την παρήχηση του Totor, ενός προγενέστερου ήρωά του, ή από υποκοριστικά γαλλικών ονομάτων όπως Martin, Corentin ή Augustine. Ό,τι κι αν ισχύει, το όνομα ακούγεται απλό, σχεδόν παιδικό, εύκολο να απομνημονευτεί και να ταξιδέψει από γλώσσα σε γλώσσα. Και αυτό ακριβώς έκανε: ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, μαζί με έναν ήρωα χωρίς οικογένεια, χωρίς παρελθόν, χωρίς ιδιοκτησία – έναν ρεπόρτερ απόλυτα ελεύθερο.
Στα πρώτα χρόνια, ο Τεν-Τεν είναι κολλητός με τον Μιλού. Για καιρό, η σειρά φέρει τον τίτλο «Οι περιπέτειες του Τεν-Τεν και του Μιλού», και όχι τυχαία. Ο σκύλος δεν είναι απλό συνοδευτικό· είναι συνομιλητής, σχολιαστής, φωνή λογικής. Διαφωνεί, ειρωνεύεται, προειδοποιεί, πατά πιο γερά στη γη, την ώρα που ο Τεν-Τεν κοιτά μόνο τον στόχο και την αποστολή. Η σχέση τους θυμίζει εκείνη του ανθρώπου με τη συνείδησή του – ένα δέσιμο βαθύ, αλλά όχι χωρίς εντάσεις και τάσεις ανεξαρτησίας.
Η ισορροπία αυτή αλλάζει με την εμφάνιση του καπετάνιου Χάντοκ. Ο Μιλού περνά σταδιακά σε δεύτερο πλάνο και τη θέση του καταλαμβάνει ένας ενήλικος ήρωας, γεμάτος αδυναμίες, ξεσπάσματα και πάθη, με κοινό σημείο –όχι τυχαίο– την αγάπη για το ουίσκι. Οι ιστορίες γίνονται πιο σύνθετες, πιο ανθρώπινες, πιο σκοτεινές. Ο Χάντοκ κουβαλά το βάρος του μεταπολεμικού ανθρώπου, και μαζί του ωριμάζει και ο ίδιος ο Τεν-Τεν, αλλά και το κοινό που τον ακολουθεί.
Γιατί, όμως, ένας χάρτινος ήρωας του 1929 διαβάστηκε τόσο πολύ; Η απάντηση δεν βρίσκεται μόνο στις περιπέτειες ή στη «καθαρή γραμμή» του σχεδίου. Βρίσκεται στο ιστορικό πλαίσιο. Ο Τεν-Τεν γεννιέται στον μεσοπόλεμο, σε έναν κόσμο που τρέμει: ιδεολογίες συγκρούονται, αυτοκρατορίες καταρρέουν, κοινωνίες αναζητούν σταθερές. Ο Τεν-Τεν προσφέρει κάτι πολύτιμο: ηθική βεβαιότητα. Ξέρει ποιος είναι ο κακός, ποιος το θύμα, ποια πλευρά πρέπει να πάρει. Αυτό, σε έναν μπερδεμένο αιώνα, είναι βαθιά ανακουφιστικό.
Οι κακοί του δεν είναι τυχαίοι. Ο Ρασταπόπουλος, με τα χαρακτηριστικά του αδίστακτου μεγιστάνα, θυμίζει έντονα τον Αριστοτέλη Ωνάση και λειτουργεί ως σχόλιο πάνω στην ανεξέλεγκτη δύναμη του χρήματος. Ο Τεν-Τεν μίλησε για τον φόβο του Άλλου, για την αποικιοκρατία, για την επιστήμη, για τον Ψυχρό Πόλεμο και την εξουσία. Γι’ αυτό και ζήλεψε ακόμη και ο Σαρλ Ντε Γκολ, γι’ αυτό τον θαύμασαν καλλιτέχνες όπως ο Άντι Γουόρχολ και ο Ρόι Λιχτενστάιν, γι’ αυτό επιστρέφει ξανά και ξανά, ακόμη και μέσα από τον κινηματογραφικό φακό του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Ίσως, τελικά, ο Τεν-Τεν να διαβάστηκε τόσο πολύ γιατί πρόσφερε μια παρηγορητική ψευδαίσθηση: ότι ο κόσμος, όσο χαοτικός κι αν είναι, μπορεί ακόμα να γίνει κατανοητός – και, έστω στα χαρτιά, να διορθωθεί.
Οι περιπέτειες του Τεν Τεν: Οι τίτλοι
Ο Τεν-Τεν στη χώρα των Σοβιέτ (1929-1930), Ο Τεν-Τεν στο Κογκό (1930-1931), Ο Τεντέν στην Αμερική (1931-1932), Τα πούρα του Φαραώ (1932-1934), Ο μπλε λωτός (1934-1935), Το σπασμένο αυτί (1935-1937), Το μαύρο νησί (1937-1938), Το σκήπτρο του Όττοκαρ (1938-1939), Ο Κάβουρας με τις χρυσές δαγκάνες (1940-1941), Το μυστηριώδες άστρο (1941-1942), Το μυστικό του μονόκερου (1942-1943), Ο θησαυρός του Κόκκινου Ρακάμ (1943-1944), Οι 7 κρυστάλλινες μπάλες (1943-1948), Ο Ναός του Ήλιου (1946-1949), Ο Τεντέν στη χώρα του μαύρου χρυσού (1948-1950), Αποστολή στη Σελήνη (1950-1953), Βήματα στη Σελήνη (1950-1954), Υπόθεση Τουρνεσόλ (1954-1956), Η λίμνη με τους καρχαρίες (1958), Ο Τεντέν στο Θιβέτ (1960), Τα κοσμήματα της Καστοριάς (1963), Πτήση 714 για Σίδνεϋ (1968), Ο Τεν-Τεν και οι Πίκαρος (1976) και Αλφ-Αρτ (1986).
—————————————————————————————
Επιμέλεια Lef.T. | Με πληροφορίες από https://www.sansimera.gr/
και https://el.wikipedia.org/wiki
