...
Η ταυτότητα της ημέρας
και τα γεγονότα που την «σημάδεψαν»
| 8 Νοεμβρίου 2025 |
Είναι η 312η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 53 ημέρες για τη λήξη του.
🌅 Ανατολή ήλιου: 06:58 – Δύση ήλιου: 17:19 – Διάρκεια ημέρας: 10 ώρες 21 λεπτά
🌖 Σελήνη 18.1 ημερών
| Χρόνια πολλά στους: Αγγελική, Άγγελο, Γαβριήλ, Γαβριέλα, Αραβέλα, Μιχαήλ, Μιχαέλα, Μιχαήλα, Μιχαλίτσα, Σεραφείμ, Σεραφειμία, Ευστρατία, Μεταξία, Μεταξένια, Ραφαέλα, Ραφαήλ, Σταμάτη, Σταμάτιο, Στάμο, Σταμούλη, Σταμέλη, Ματίνα, Σταματίνα, , Στρατηγό, Στρατή, Στρατηγούλα, Ταξιάρχης και Ταξιαρχούλα |
Γεγονότα
1977 – Το φθινόπωρο του 1977 ο Μανόλης Ανδρόνικος προχωρά σε μία από τις σπουδαιότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 20ού αιώνα: τον ασύλητο τάφο του Φιλίππου Β΄ στις Αιγές, τη σημερινή Βεργίνα. Θυμάται πως πήρε το παλιό του τσαπάκι, εκείνο που είχε πάντα μαζί του από το 1952, και έσκυψε στον λάκκο σκάβοντας «με πείσμα και αγωνία» κάτω από το κλειδί της καμάρας. Γύρω του οι συνεργάτες του παρακολουθούσαν σιωπηλοί. Λίγο αργότερα, ο Ανδρόνικος κατάλαβε: η πέτρα του δυτικού τοίχου ήταν άθικτη. Ο τάφος ήταν ασύλητος. «Ήμουν ευτυχισμένος βαθιά», γράφει. Ήξερε ότι κρατούσε στα χέρια του την πρώτη τέτοια ανακάλυψη στη Μακεδονία.
Η ένταση δεν τον άφησε να κοιμηθεί για μέρες. Τα μεσάνυχτα και ξανά στις 2 και στις 5 το πρωί πήγαινε με το αυτοκίνητο για να ελέγξει αν οι φύλακες ήταν στη θέση τους. Ήξερε ότι μέσα στη σαρκοφάγο τον περίμενε «μια ωραία έκπληξη». Όταν ήρθε η στιγμή να ανασηκώσουν το κάλυμμα, η δυσκολία δεν ήταν τεχνική — ήταν η προσπάθεια να συγκρατήσουν τη συγκίνησή τους. Τα μάτια τους είχαν «θαμπώσει» από αυτό που αντίκριζαν.
Μέσα στη σαρκοφάγο βρισκόταν μια ολόχρυση λάρνακα, στολισμένη με το επιβλητικό δεκαεξάκτινο αστέρι και ρόδακα στο κέντρο. Με προσοχή ο Ανδρόνικος ανασήκωσε το κάλυμμα. Τα καμένα οστά του νεκρού ήταν εκεί — αλλά το πιο συγκλονιστικό θέαμα ήταν το ολόχρυσο στεφάνι από φύλλα και καρπούς βελανιδιάς, διπλωμένο και τοποθετημένο πάνω στα οστά.
Τη στιγμή εκείνη, η σκέψη που τον διαπέρασε ήταν σχεδόν αδύνατο να την αντέξει: Αν ο τάφος είναι πράγματι του Φιλίππου, κρατάς στα χέρια σου τη λάρνακα με τα οστά του. Η συνειδητοποίηση αυτή τον συγκλόνισε βαθιά. «Δεν έχω δοκιμάσει ποτέ στη ζωή μου τέτοια αναστάτωση», ομολογεί. Ήταν η στιγμή που η Ιστορία άνοιξε μπροστά του, ολοζώντανη, μέσα από το χρυσάφι και την τέφρα ενός βασιλιά.
1999 – Στις 8 Νοεμβρίου, λίγες ημέρες πριν από την επίσκεψη του Μπιλ Κλίντον στην Αθήνα, η πλατεία Συντάγματος μετατράπηκε σε «λαϊκό δικαστήριο». Η Ελληνική Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ) και το ΚΚΕ οργάνωσαν μια πρωτότυπη πολιτική διαμαρτυρία: τη «δίκη» του Αμερικανού προέδρου για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, ως απάντηση στους νατοϊκούς βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας.
Ήταν ένα βροχερό δευτεριάτικο βράδυ, όταν χιλιάδες πολίτες συγκεντρώθηκαν μπροστά από τη Βουλή για να παρακολουθήσουν την ακροαματική διαδικασία. Τη «δίκη» προήδρευσε ο ηθοποιός Κώστας Καζάκος ως πρόεδρος του «Δικαστηρίου των Λαών». Ο Βασίλης Κολοβός ανέλαβε ρόλο εισαγγελέα και ο Γιάννης Καλαντζόπουλος υπερασπιστή των κατηγορουμένων.
Στο εδώλιο κάθισαν συμβολικά ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον, ο γ.γ. του ΟΗΕ Κόφι Ανάν, ο γ.γ. του ΝΑΤΟ Χαβιέ Σολάνα και οι δεκαοκτώ ηγέτες των χωρών που συμμετείχαν στους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας — ανάμεσά τους και ο Έλληνας πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης. Το κατηγορητήριο, που συνέταξαν οι «Δικηγόροι της Ειρήνης» και διάβασε ο Κολοβός, έκανε λόγο για «απρόκλητο επιθετικό πόλεμο, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, γενοκτονία του γιουγκοσλαβικού λαού και τεράστια οικολογική καταστροφή».
Καθ’ όλη τη διάρκεια της «δίκης», το πλήθος ξέσπαγε σε συνθήματα: «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι», «Η Ελλάδα δεν είναι προτεκτοράτο», «Αίσχος!». Η διαδικασία κράτησε περίπου δύο ώρες και κατέληξε σε ομόφωνη καταδικαστική απόφαση. Οι «ένοχοι» παραδίδονταν «στην ανατρεπτική οργή και την αγωνιστική αποδοκιμασία των λαών και στη χλεύη της Ιστορίας».
Η συμβολική αυτή «ετυμηγορία» παραδόθηκε αμέσως μετά, με πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία. Ήταν η εναρκτήρια πράξη ενός κύματος κινητοποιήσεων που συνόδευσαν την επίσκεψη Κλίντον, αποτυπώνοντας τον βαθύ αντιαμερικανισμό και την αντινατοϊκή διάθεση της ελληνικής κοινωνίας στα τέλη της δεκαετίας του ’90.
Γεννήσεις
1930 – Χρόνης Μίσσιος. Γεννήθηκε στην Καβάλα και δούλεψε ως καπνεργάτης (το επάγγελμα των γονιών του) σε νεαρή ηλικία. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά δούλεψε ως μικροπωλητής (με κασελάκι) στη Θεσσαλονίκη, ενώ λίγο αργότερα στέλνεται από τον Ερυθρό Σταυρό στα Γιαννιτσά μαζί με άλλα παιδιά, για να γλιτώσουν την πείνα της Κατοχής. Λόγω ανέχειας δεν κατάφερε να τελειώσει ούτε το Δημοτικό, σταμάτησε στη δεύτερη τάξη του.
Το 1944 σε ηλικία 14 ετών διετέλεσε σύνδεσμος του 16ου συντάγματος του ΕΛΑΣ. Την περίοδο μετά την Απελευθέρωση, έμενε στη Βέροια όπου ήταν σύνδεσμος για τους καταδιωκόμενους ΕΑΜίτες και εντάχθηκε ως στέλεχος στην ΕΠΟΝ. Το 1947 συλλαμβάνεται, βασανίζεται και καταδικάζεται σε θάνατο για τη συμμετοχή του στον εμφύλιο πόλεμο ως μέλος του ΔΣΕ πόλεων (ομάδα Μαζική Λαϊκή Αυτοάμυνα).
Φυλακίζεται ως το 1953 και από το 1962 ζει εξόριστος στη Μακρόνησο και τον Αϊ-Στράτη. Βασανίστηκε πολλές φορές χωρίς να αποκηρύξει την ιδεολογία του, για αυτό τον περισσότερο χρόνο τον πέρασε στην απομόνωση των κρατητηρίων σε άθλιες συνθήκες κράτησης. Μετά την αποφυλάκιση του διετέλεσε επαγγελματικό στέλεχος της νεολαίας της ΕΔΑ, μέλος του παράνομου ΚΚΕ, μέλος της πενταμελούς γραμματείας της Νεολαίας Λαμπράκη και ιδρυτικό μέλος του ΠΑΜ. Στη δικτατορία φυλακίστηκε (Φυλακές Αβέρωφ, Κέρκυρας, Κορυδαλλού). Αυτή τη περίοδο της φυλακίσεως του έμαθε ουσιαστικά ανάγνωση και γραφή. Αποφυλακίζεται τον Αύγουστο του 1973.
Στη μεταπολίτευση, εντάχθηκε στο ΚΚΕ Εσωτερικού και στην ΕΑΡ και συμμετείχε στη Διεθνή Αμνηστία. Μεταγενέστερα είχε σχέσεις με τους Οικολόγους Πράσινους ενώ είχε δηλώσει ότι ευτυχώς που δε νίκησε ο ΔΣΕ στον εμφύλιο.
Συμμετείχε σε ενέργειες προστασίας του περιβάλλοντος, ενώ δημιούργησε τηλεοπτικές εκπομπές με θέμα την προστασία της ελληνικής πανίδας στην ΕΡΤ την περίοδο 1994-1996 (εκπομπή Το Βλέμμα). Τα τελευταία χρόνια ζούσε στο Καπανδρίτι με τη σύζυγό του Ρηνιώ Παπατσαρούχα – Μίσσιου (πρώην στέλεχος της ΕΔΑ) και τα σκυλιά τους σε αγροτόσπιτο. Υπήρξε μία από τις ηγετικές φυσιογνωμίες της αριστεράς. Πέθανε σε ηλικία 82 ετών σε ιδιωτικό νοσηλευτήριο της Αθήνας από καρκίνο.
Θάνατοι
2005 – Αλέκος Αλεξανδράκης. Γιος δικηγόρου από τη Μάνη, γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία, όπου καλλιεργήθηκε η αγάπη του για τις τέχνες. Μαθήτευσε στο σχολείο Μπερζάν και από μικρός διακρίθηκε στη ξιφασκία, φτάνοντας στα 15 του να γίνει μέλος της εθνικής ομάδας. Αρχικά ονειρευόταν να γίνει αξιωματικός του Ναυτικού και γράφτηκε στη Σχολή Δοκίμων, ενώ παράλληλα οραματιζόταν σπουδές κινηματογραφικής σκηνοθεσίας στις ΗΠΑ. Μια παράσταση του Καρόλου Κουν με την Έλλη Λαμπέτη άλλαξε τη ζωή του και, με την παρότρυνση του φίλου του Νίκου Καζή, γράφτηκε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου εισήχθη πρώτος.
Ο Δημήτρης Χορν, αναγνωρίζοντας το ταλέντο του, στοιχημάτισε για την επιτυχία του. Το θεατρικό του ντεμπούτο ήρθε το 1949 με τη Φθινοπωρινή Παλίρροια της Κατερίνας Ανδρεάδη. Οι κριτικοί ενθουσιάστηκαν – ο Αιμίλιος Χουρμούζιος έγραψε: «Παρουσιάστε όπλα! Επιτέλους ένας εραστής στο ελληνικό θέατρο». Ο Φιλοποίμην Φίνος τον κάλεσε αμέσως στον κινηματογράφο, όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά στους Δύο Κόσμους (1949).
Ακολούθησε μια μακρά πορεία με πάνω από 75 ταινίες, όπως Στέλλα, Δεσποινίς Διευθυντής, Η Κόμησσα της Κέρκυρας, Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο και Τα Παιδιά της Χελιδόνας. Το 1961 σκηνοθέτησε τη νεορεαλιστική ταινία Συνοικία το Όνειρο, που βραβεύτηκε αλλά αρχικά λογοκρίθηκε. Συνεργάστηκε με κορυφαίες ηθοποιούς — Μελίνα Μερκούρη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Τζένη Καρέζη, Μάρω Κοντού, Μαίρη Χρονοπούλου, Ζωή Λάσκαρη.
Στο θέατρο πρωταγωνίστησε σε σπουδαία έργα, μεταξύ των οποίων Παράξενο Ιντερμέτζο, Ήταν όλοι τους παιδιά μου, Ο Γλάρος και Θείος Βάνιας. Από το 1956 ως θιασάρχης, υπήρξε ακούραστος εργάτης της σκηνής.
Η τηλεοπτική του πορεία υπήρξε εξίσου σημαντική, με σειρές όπως Ο Παράξενος Ταξιδιώτης, Γιούγκερμαν, Οι Μυστικοί Αρραβώνες, Τμήμα Ηθών, Η Αίθουσα του Θρόνου και Να με Προσέχεις. Ο Αλέκος Αλεξανδράκης έμεινε στην ιστορία ως ο πιο γοητευτικός και διανοούμενος ζεν πρεμιέ του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.
Στο link που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε
ακόμα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν αυτή την ημερομηνία
Γέγονε την 8η Νοεμβρίου
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
