...
Η ταυτότητα της ημέρας
και τα γεγονότα που την «σημάδεψαν»
|8 Δεκεμβρίου 2025 |
Είναι η 342η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 23 ημέρες για τη λήξη του.
🌅 Ανατολή ήλιου: 07:27 – Δύση ήλιου: 17:05 – Διάρκεια ημέρας: 9 ώρες 38 λεπτά
🌖 Σελήνη 17.6 ημερών
|Χρόνια πολλά στον Πατάπιο |
Γεγονότα
1797 – Συλλαμβάνεται στην Τεργέστη o Ρήγας Φεραίος, μαζί με τον συνεργάτη του Χριστόφορο Περραιβό. Σκόπευε την ίδια εκείνη ημέρα να επισκεφθεί τον Γάλλο πρόξενο της πόλης Μπρεσέ, από τον οποίο θα ζητούσε προστασία, αλλά δεν πρόλαβε.
Ακολούθως, ο Ρήγας υποβλήθηκε σε ανάκριση που διήρκεσε περίπου ένα 10ήμερο, με την ολοκλήρωση δε της οποίας θα οδηγούνταν σιδηροδέσμιος στη Βιέννη, κατόπιν εντολής του αστυνομικού διοικητή της. Ο ανδριάντας του Ρήγα Βελεστινλή, αριστερά της εισόδου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ανεγέρθηκε το 1871 με δαπάνη του Γεωργίου Αβέρωφ. Έργο του γλύπτη Ι. Κόσσου
Τη νύχτα όμως της 30-31 Δεκεμβρίου 1797, ο Βελεστινλής, συνειδητοποιώντας τη δυσχερή κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει ο ίδιος, αλλά και το αδιέξοδο των επαναστατικών του σχεδιασμών, ίσως γιατί φοβήθηκε μήπως δεν αντέξει στα βασανιστήρια -που γνώριζε ότι θα υποβληθεί- και για να μην προδώσει τους συνεργάτες του, είτε από απελπισία για τη λιποψυχία του Περραιβού (όπως υποστηρίζει ο Κορδάτος) επιχείρησε να αυτοκτονήσει με ένα μικρό μαχαιρίδιο, καταφέρνοντας ένα πλήγμα στο υπογάστριό του, αλλά απέτυχε.
Τραυματισμένος αρκετά σοβαρά όπως ήταν, οδηγήθηκε σε νοσοκομείο όπου παρέμεινε έως τις αρχές του Φεβρουαρίου του 1798. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του στην Τεργέστη φαίνεται ότι, υπό την ανοχή των φυλάκων του, κατόρθωσε να ειδοποιήσει με επιστολή το Γάλλο πρόξενο ζητώντας την επέμβασή του για να αφεθεί ελεύθερος, όμως εκείνος καθυστέρησε αρκετά να ενεργήσει, αφού θεώρησε σκόπιμο να πληροφορήσει πρώτα τους ανωτέρους του και να ζητήσει τη σχετική άδεια.
1966 – Το πλοίο «Ηράκλειο» βουλιάζει στη Φαλκονέρα και παρασύρει στο βυθό 200 επιβάτες. Το οχηματαγωγό «Ηράκλειο» απέπλευσε από τη Σούδα το βράδυ της 7ης Δεκεμβρίου 1966, μέσα σε άγριες συνθήκες —άνεμοι έως 9 Μποφόρ έσπρωχναν το πλοίο σε μια δύσκολη πορεία προς τον Πειραιά. Στις 2:06 τα ξημερώματα της επόμενης ημέρας, στη θαλάσσια περιοχή της Φαλκονέρας, εξέπεμψε το δραματικό σήμα: «SOS από Ηράκλειον… Βυθιζόμεθα». Το μήνυμα ακούστηκε μόλις δύο φορές και ύστερα σιώπησε για πάντα.
Το Υπουργείο Ναυτιλίας, με πενιχρά μέσα, πάσχιζε να εντοπίσει πλοία κοντά στο συμβάν. Τα Λιμεναρχεία δήλωναν αδυναμία αποστολής βοήθειας, ενώ ούτε το «Μίνως», που έπλεε 15 μίλια βορειότερα, «έπιασε» το σήμα κινδύνου. Στις 2:30 ενημερώθηκαν το Λιμενικό, το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και στη συνέχεια το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ένα πολεμικό πλοίο στη Σύρο χρειαζόταν ώρες για να ξεκινήσει, ενώ όσα εμπορικά ή πολεμικά πλοία άλλαξαν πορεία βρίσκονταν πολύ μακριά.
Η βύθιση υπήρξε σχεδόν ακαριαία. Ειδικοί απέδωσαν το ναυάγιο σε σοβαρές παραλείψεις ασφαλείας: κακή φόρτωση, ελλειμματική μπουκαπόρτα, απουσία συστημάτων εκροής υδάτων και υπερβολική ταχύτητα εν μέσω κακοκαιρίας. Η τραγωδία οδήγησε στη δημιουργία του Θαλάμου Επιχειρήσεων Έρευνας και Διάσωσης, στη θεσμοθέτηση απαγορευτικού απόπλου και στην κατάρρευση της Typaldos Lines, ανοίγοντας τον δρόμο για τις Ναυτιλιακές Εταιρείες Λαϊκής Βάσης.
Η δίκη ξεκίνησε στις 19 Φεβρουαρίου 1968 με αποκαλύψεις για πλαστά πιστοποιητικά αξιοπλοΐας. Στο εδώλιο κάθισαν στελέχη της εταιρείας. Στις 21 Μαρτίου, ο Χαράλαμπος Τυπάλδος, ο Παναγιώτης Κόκκινος και δύο αξιωματικοί καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης 5–7 ετών, προκαλώντας την οργή των συγγενών των θυμάτων. Στις 9 Ιανουαρίου 1969, ο Άρειος Πάγος απέρριψε τις αιτήσεις αναίρεσης, κλείνοντας οριστικά τον φάκελο της υπόθεσης.
Γεννήσεις
1911 – Νίκος Γκάτσος. Γεννήθηκε στην Ασέα Αρκαδίας, γιος των αγροτών Γεωργίου Γκάτσου και Βασιλικής Βασιλοπούλου. Σε ηλικία μόλις πέντε ετών έμεινε ορφανός από πατέρα· ο πατέρας του, από τους πρώτους μετανάστες στην Αμερική, πέθανε κατά το ταξίδι και τάφηκε στη θάλασσα του Ατλαντικού. Ο Γκάτσος ολοκλήρωσε το Δημοτικό στην Ασέα και το Γυμνάσιο στην Τρίπολη, όπου ήρθε σε επαφή με τη λογοτεχνία, το θέατρο, τον κινηματογράφο και τις μεθόδους αυτοδιδασκαλίας ξένων γλωσσών. Όταν το 1930 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για να φοιτήσει στη Φιλοσοφική Σχολή (την οποία εγκατέλειψε στο δεύτερο έτος), γνώριζε ήδη Αγγλικά και Γαλλικά και παρακολουθούσε τις ευρωπαϊκές νεωτερικές τάσεις.
Στην Αθήνα δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα στα περιοδικά «Νέα Εστία», «Ρυθμός» και αργότερα κριτικά σημειώματα σε σημαντικά λογοτεχνικά έντυπα. Η γνωριμία του με τον Οδυσσέα Ελύτη το 1936 υπήρξε καθοριστική, εντάσσοντάς τον στον κύκλο του ελληνικού υπερρεαλισμού. Το 1943 εξέδωσε την «Αμοργό», μοναδικό βιβλίο που κυκλοφόρησε όσο ζούσε, έργο–ορόσημο του υπερρεαλισμού. Μετέπειτα δημοσίευσε λίγα ακόμη ποιήματα, τα οποία εντάχθηκαν σε μεταγενέστερες εκδόσεις.
Παράλληλα, ασχολήθηκε με μεταφράσεις θεατρικών έργων για το Εθνικό Θέατρο και άλλους θιάσους, ενώ εργάστηκε στην Αγγλοελληνική Επιθεώρηση και στην Ελληνική Ραδιοφωνία. Η μεγαλύτερη προσφορά του, όμως, ήταν στο τραγούδι: έφερε την ποίηση στον ελληνικό στίχο, ιδίως μέσω της συνεργασίας του με τον Μάνο Χατζιδάκι, αλλά και με τον Θεοδωράκη, τον Ξαρχάκο, τον Μούτση και άλλους συνθέτες.
Το 1987 τιμήθηκε από τον Δήμο Αθηναίων, ενώ το 1991 εξελέγη Αντεπιστέλλον Μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας της Βαρκελώνης. Πέθανε στις 12 Μαΐου 1992, επιθυμώντας να επιστρέψει για πάντα στη γενέτειρά του.
Θάνατοι
1980 – Τζον Λένον. Συνιδρυτής των Beatles, υπήρξε μία από τις πιο επιδραστικές μορφές της παγκόσμιας μουσικής και της κοινωνικής δράσης του 20ού αιώνα. Ως τραγουδιστής, κιθαρίστας και δημιουργός, διαμόρφωσε τον ήχο και την αισθητική των Beatles, συμβάλλοντας στη γέννηση της Beatlemania και στη μεταμόρφωση της ποπ κουλτούρας. Μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, ακολούθησε επιτυχημένη προσωπική πορεία, υπογράφοντας τραγούδια–σύμβολα όπως το Imagine και το Give Peace a Chance, τα οποία συνδέθηκαν με το αντιπολεμικό κίνημα και τον αγώνα για παγκόσμια ειρήνη.
Παράλληλα, ο Λένον εξελίχθηκε σε ηγετική φιγούρα του ακτιβισμού της δεκαετίας του ’70, συχνά στο πλευρό της Γιόκο Όνο, αξιοποιώντας τη δημοσιότητά του για κοινωνικά και πολιτικά μηνύματα. Η δράση του τον έφερε αρκετές φορές αντιμέτωπο με τις αμερικανικές αρχές, που προσπάθησαν να απελάσουν το ζευγάρι.
Στις 8 Δεκεμβρίου 1980, ο Λένον δολοφονήθηκε έξω από το διαμέρισμά του στο ιστορικό κτίριο Dakota στη Νέα Υόρκη, όπου ο Μαρκ Τσάπμαν τον πυροβόλησε πισώπλατα τέσσερις φορές, λίγες ώρες αφού είχε ζητήσει αυτόγραφο από τον ίδιο. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Ρούζβελτ, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του από υποογκαιμικό σοκ.
Ο Τσάπμαν παρέμεινε στον τόπο του εγκλήματος, έχοντας μαζί του το βιβλίο Ο φύλακας στη σίκαλη και ένα αντίτυπο του Double Fantasy. Δήλωσε ένοχος, ισχυριζόμενος ότι «κακά πνεύματα» τον καθοδήγησαν και ότι αναζητούσε δημοσιότητα. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, όπου παραμένει παρά τις επανειλημμένες αιτήσεις αποφυλάκισης. Ο Λένον άφησε μια τεράστια πολιτιστική κληρονομιά, σύμβολο ειρήνης, καλλιτεχνικής ελευθερίας και ανθρώπινης εξέγερσης.
Στο link που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε
ακόμα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν αυτή την ημερομηνία
Γέγονε την 8η Δεκεμβρίου
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
