...
Η ταυτότητα της ημέρας
και τα γεγονότα που την «σημάδεψαν» |
7 Αυγούστου 2025 |
Είναι η 219η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 146 ημέρες για τη λήξη του.
🌅 Ανατολή ήλιου: 06:33 – Δύση ήλιου: 20:28 – Διάρκεια ημέρας: 13 ώρες 55 λεπτά
🌔 Σελήνη 12.8 ημερών |
Χρόνια πολλά στους: Αστέριο, Αστέρη, Αστρινό, Αστερινό,
Αστρινή, Αστέρω, Αστερία, Αστρούλα, Αστερινή και Νικάνωρα |
Γεγονότα
1942 – Διεξάγεται η Μάχη του Γκουανταλκανάλ. Πρόκειται για την πρώτη επιθετική ενέργεια των Αμερικανών στον Ειρηνικό, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Στους πρώτους έξι μήνες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στον Ειρηνικό η στρατοκρατική Ιαπωνία έφθασε πολύ κοντά στην απόλυτη κυριαρχία του μεγάλου ωκεανού. Οι Δυτικοί Σύμμαχοι έχαναν το ένα μετά το άλλο τα στρατηγικά τους ερείσματα, υποκλινόμενοι στην άριστη τακτική και την τόλμη των στρατιωτών του Χιροχίτο.
Επειτα από τις εκπληκτικές νίκες της στο Περλ Χάρμπορ, την Ταϊλάνδη, τη Μαλαισία, τη Σιγκαπούρη, τις Φιλιππίνες, τις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες, τη Βιρμανία και τη νήσο Γουέηκ, η ιαπωνική πολεμική μηχανή φαινόταν ανίκητη, αλλά τον Ιούνιο του 1942 υπέστη το πρώτο της οδυνηρόπλήγμα στο Μιντγουέη, όταν το Αμερικανικό Ναυτικό κατέστρεψε τέσσερα πολύτιμα αεροπλανοφόρα της. Ο Ιαπωνικός Στρατός όμως δεν είχε γνωρίσει ακόμη την ήττα σε χερσαία μάχη.
Οι σφοδρές επιθέσεις που είχε εξαπολύσει με την ξιφολόγχη τρομοκράτησαν και σάρωσαν με ευκολία αυστραλιανά, βρετανικά, κινεζικά, ολλανδικά, ινδικά και φιλιππινέζικα στρατεύματα. Ωστόσο οι Ιάπωνες στρατιώτες δεν είχαν δοκιμαστεί, ως τότε, απέναντι σε έναν εξίσου ικανό αντίπαλο. Θα τον συναντούσαν στο πρόσωπο των σκληροτράχηλων Αμερικανών πεζοναυτών οι οποίοι, τον Αύγουστο του 1942, αποβιβάστηκαν αιφνιδιαστικά στο, υπό ιαπωνική κατοχή, νησί Γκουανταλκανάλ.
Μετά από έξι μήνες σκληρών συγκρούσεων ο Ιαπωνικός Στρατός υποχρεώθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του να εγκαταλείψει ηττημένος το πεδίο της μάχης. Στο εξής θα ήταν μόνιμα αμυνόμενος και θα πιεζόταν ασφυκτικά μέχρι την τελική ήττα της Αυτοκρατορίας του Ανατέλλοντος Ηλίου.
1964 – Η Τουρκία βομβαρδίζει θέσεις των Ελληνοκυπρίων στην Κύπρο. Στην περιοχή της Τηλλυρίας ξεσπούν αιματηρές συγκρούσεις, που θα κρατήσουν τέσσερις μέρες, σε απάντηση της προσπάθειας του στρατηγού Γρίβα να καταλάβει τους τουρκοκυπριακούς θύλακες της Μανσούρας και των Κοκκίνων.
Η Τουρκία απείλησε ότι θα εισβάλει στην Κύπρο δυο φορές, μια τον Φεβρουάριο και μια άλλη φορά τον Ιούνιο το 1964. Οι παρεμβάσεις όμως των Αμερικανών και των Σοβιετικών εμπόδισαν την Τουρκία να εισβάλει στο νησί. Τότε ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζόνσον κάλεσε τους δυο ηγέτες, της Ελλάδας Παπανδρέου και της Τουρκίας Ινονού που ήταν σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, να έρθουν στις Ενωμένες Πολιτείες για να συνομιλήσουν σχετικά με το Κυπριακό.
Οι τρεις ηγέτες συμφώνησαν να βρουν μια λύση στο Κυπριακό Πρόβλημα, και όρισαν τον πρώην υπουργό των Ενωμένων Πολιτειών Ατσεσον για να επεξεργαστεί μια λύση.
Η Αμερική δεν ήθελε μια σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας γιατί θα επέφερε μια διάσπαση στη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ. Το Σχέδιο Ατσεσον προνοούσε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα , παραχωρώντας ορισμένα ανταλλάγματα στην Τουρκία. Ο Μακάριος όμως απέρριψε το Σχέδιο. Μετά την απόρριψη του Σχεδίου Ατσεσον η Τουρκία άρχισε ετοιμασίες για εισβολή στην Κύπρο.
Τον Αύγουστο του 1964 βομβάρδισε την περιοχή Τηλλυρίας και έγιναν σκληρές μάχες σε όλη την περιοχή. Η αντίσταση των Ελληνοκυπρίων υπήρξε αποτελεσματική και απέτρεψε την διχοτόμηση που επεδίωκε η Τουρκία. Ο Μακάριος έκανε διαβήματα προς την Σοβιετική Ένωση και τον Κρούτσιεφ, ο οποίος προειδοποίησε την Τουρκία να σταματήσει τους βομβαρδισμούς, γιατί υπήρχε κίνδυνος επέκτασης των συγκρούσεων. Η Τουρκία σταμάτησε τους βομβαρδισμούς, αλλά τους συνέχισε μετά από δέκα χρόνια όταν της δόθηκε πάλι η ευκαιρία με το πραξικόπημα του Ιουλίου το 1974. Αυτή την φορά κατάφερε να διχοτομήσει το Νησί καταβάλλοντας 37% του εδάφους του.
Γεννήσεις
1932 – Αμπέμπε Μπικίλα (Abebe Bikila). Ήταν ένας από τους σπουδαιότερους μαραθωνοδρόμους όλων των εποχών και ένα σύμβολο της αφρικανικής υπερηφάνειας και αθλητικής αριστείας. Γεννήθηκε το 1932 στην Αιθιοπία και έγινε παγκόσμια γνωστός όταν κέρδισε χρυσό μετάλλιο στον μαραθώνιο των Ολυμπιακών Αγώνων της Ρώμης το 1960, τρέχοντας ξυπόλυτος.
1960 – Ρώμη: Ο Μπικίλα τρέχει και κερδίζει τον μαραθώνιο χωρίς παπούτσια, διανύοντας τα 42 χιλιόμετρα σε 2:15:16. Αυτό δεν ήταν μόνο παγκόσμιο ρεκόρ, αλλά και μια βαθιά συμβολική πράξη: πέρασε μπροστά από το μνημείο του Μουσολίνι, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα ανεξαρτησίας από την ιταλική αποικιοκρατία (η Ιταλία είχε εισβάλει στην Αιθιοπία το 1935).
1964 – Τόκιο: Παρά το ότι είχε κάνει σκωληκοειδεκτομή μόλις έξι εβδομάδες πριν, κερδίζει ξανά τον μαραθώνιο, αυτή τη φορά φορώντας παπούτσια, με νέο παγκόσμιο ρεκόρ (2:12:11). Γίνεται ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που κατακτά δύο χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακούς μαραθώνιους.
1968 – Πόλη του Μεξικού: Αν και συμμετείχε, δεν κατάφερε να τερματίσει λόγω τραυματισμού.
Το 1969 είχε τροχαίο ατύχημα που τον άφησε παραπληγικό. Παρ’ όλα αυτά, συνέχισε να συμμετέχει σε αγώνες για άτομα με αναπηρία. Πέθανε το 1973 σε ηλικία μόλις 41 ετών, από επιπλοκές του τραυματισμού του.
Θάνατοι
1960 – Σαλβατόρε Φεραγκάμο. Ο Ferragamo γεννήθηκε το 1898 σε μια φτωχή οικογένεια στο Bonito της Ιταλίας, κοντά στο Avellino, το ενδέκατο από τα δεκατέσσερα παιδιά του Antonio Ferragamo και της Mariantonia Ferragamo (και οι δύο είχαν το ίδιο επώνυμο, το οποίο συνέβαινε συχνά στο μικρότερες ιταλικές πόλεις). Αφού έφτιαξε το πρώτο του ζευγάρι παπούτσια για τον εαυτό του, ένα ζευγάρι ψηλοτάκουνα, σε ηλικία εννέα ετών (και τις αδερφές του να φορέσουν στην επιβεβαίωσή τους ), ο νεαρός Salvatore αποφάσισε ότι είχε βρει την κλήση του.
Αφού σπούδασε υποδηματοποιία στη Νάπολη για ένα χρόνο, ο Ferragamo άνοιξε ένα μικρό κατάστημα με έδρα το σπίτι των γονιών του. Το 1915, μετανάστευσε στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης , όπου ένας από τους αδερφούς του εργαζόταν σε ένα εργοστάσιο μπότες καουμπόηδων. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα στο εργοστάσιο, ο Ferragamo έπεισε τα αδέρφια του να μετακομίσουν στην Καλιφόρνια , πρώτα στη Σάντα Μπάρμπαρα και μετά στο Χόλιγουντ . Εκεί βρήκε την επιτυχία ο Ferragamo, ανοίγοντας αρχικά ένα κατάστημα για επισκευές και έτοιμα παπούτσια, οδηγώντας σε μια μακρά περίοδο σχεδιασμού υποδημάτων για τον κινηματογράφο.
Απρόθυμος να δεχτεί ότι τα παπούτσια του θα μπορούσαν να είναι όμορφα αλλά δεν φορούν άνετα, σπούδασε ανατομία στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια .
Αφού πέρασε δεκατρία χρόνια στις ΗΠΑ, ο Ferragamo επέστρεψε στην Ιταλία το 1927, εγκαθιστώντας στη Φλωρεντία . Άρχισε να φτιάχνει παπούτσια για εξέχουσες γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων των Μαχαράνι του Cooch Behar , της Eva Peron και της Marilyn Monroe . Άνοιξε ένα εργαστήριο στη Via Mannelli, πειραματιζόμενος με το design, ενώ έκανε αίτηση για πατέντες για τις καινοτομίες του. Κατέθεσε αίτηση πτώχευσης το 1933 λόγω κακής διαχείρισης και οικονομικής πίεσης, αλλά μπόρεσε να επεκτείνει τις δραστηριότητές του τη δεκαετία του 1950, συμπεριλαμβανομένου ενός εργατικού δυναμικού 700 τεχνιτών που έφτιαχνε 350 ζευγάρια παπούτσια την ημέρα, με το χέρι.
Το “The Rainbow” δημιουργήθηκε από τον Salvatore Ferragamo το 1938 και ήταν η πρώτη περίπτωση του παπουτσιού πλατφόρμας που επέστρεψε στη σύγχρονη εποχή στη Δύση. Το σανδάλι πλατφόρμα σχεδιάστηκε για την Αμερικανίδα τραγουδίστρια και ηθοποιό Judy Garland . Το παπούτσι ήταν ένας φόρος τιμής στο χαρακτηριστικό τραγούδι του Garland ” Over the Rainbow ” που ερμηνεύτηκε στην ταινία μεγάλου μήκους The Wizard of Oz (1939). Το παπούτσι κατασκευάστηκε χρησιμοποιώντας διαμορφωμένες πλάκες από φελλό καλυμμένες με σουέτ με χρυσά λουριά από παιδικό δέρμα . Εμπνεύστηκε να πειραματιστεί με νέα υλικά για να βρει αυτά που δεν είχαν διανεμηθεί σε μερίδες κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Στο link που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε
ακόμα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν αυτή την ημερομηνία
Γέγονε την 7η Αυγούστου
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
