...
Η ταυτότητα της ημέρας
και τα γεγονότα που την «σημάδεψαν» |
17η Ιουλίου 2025 |
Είναι η 000η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 00 ημέρες για τη λήξη του.
🌅 Ανατολή ήλιου: 00:00 – Δύση ήλιου: 19:02 – Διάρκεια ημέρας: 00 ώρες 00 λεπτά
🌒 Σελήνη 0.0 ημερών |
Χρόνια πολλά στους: α |
Γεγονότα
1912 – Οι κάτοικοι της Ικαρίας επαναστατούν κατά των τουρκικών αρχών.
Ανακηρύσσεται η «Ελευθέρα Πολιτεία Ικαρίας» και σχηματίζεται προσωρινή διοίκηση έως τις 4 Νοεμβρίου του ιδίου έτους, οπότε άγημα του Ελληνικού Στόλου θα αποβιβαστεί στη νήσο και θα την απελευθερώσει οριστικά.
Η Ελευθέρα Πολιτεία Ικαρίας ονομαζόταν το κράτος που ιδρύθηκε μετά την Ικαριακή Επανάσταση της 17ης Ιουλίου 1912 και περιελάμβανε την Ικαρία και τους Φούρνους.
Το κράτος κατελήφθη από τον ελληνικό στρατό στις 4/17 Νοεμβρίου 1912 και ενώθηκε με την Ελλάδα στις 24 Ιουνίου/7 Ιουλίου 1913. Πρόεδρος της Ελευθέρας Πολιτείας Ικαρίας ήταν ο ιατρός Ιωάννης Μαλαχίας, ο οποίος ήταν και ο ηγέτης των εξεγερμένων.
1936 – Με την εξέγερση του στρατηγού Φράνκο εναντίον της προσφάτως νόμιμα εκλεγμένης αριστερής κυβέρνησης του Λαϊκού Μετώπου, αρχίζει ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος, που θα διαρκέσει έως το 1939 και θα τελειώσει με την πλήρη επικράτηση του στρατηγού.
Ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος, ο οποίος διήρκεσε από τις 17 Ιουλίου 1936 μέχρι την 1 Απριλίου 1939, ήταν ο πόλεμος μεταξύ των Ισπανών Εθνικιστών υπό την καθοδήγηση του στρατηγού Φρανθίσκο Φράνκο και των Δημοκρατικών, δηλαδή των υπερασπιστών της εκλεγμένης κυβέρνησης, αριστερών, σοσιαλιστών, αναρχικών και κομμουνιστών.
Οι Δημοκρατικοί καθοδηγούνταν από τον Πρόεδρο της Β΄ Ισπανικής Δημοκρατίας Μανουέλ Αθάνια. Νικήτριες αναδείχθηκαν οι εθνικιστικές δυνάμεις του Φράνκο που υποστηρίχτηκαν ανοιχτά από τη Χιτλερική Γερμανία και τη φασιστική Ιταλία. Οι Δημοκρατικοί εφοδιάζονταν με όπλα και εθελοντές που προέρχονταν από την ΕΣΣΔ και την Κομμουνιστική Διεθνή. Κάπου 250 Έλληνες εθελοντές πολέμησαν στην Ισπανία.
Οι εθνικιστές υποστηρίζονταν από τη Φασιστική Ιταλία και τη Ναζιστική Γερμανία οι οποίοι προσέφεραν συνεχώς και αδιάλειπτα το καλύτερο έως τότε πολεμικό υλικό στον κόσμο και πολεμικά σώματα ελίτ, όπως η γερμανική Λεγεώνα Κόνδωρ και τα «Ιταλικά Εθελοντικά Σώματα» που συχνά ενεργούσαν αυτόνομα στην πρώτη γραμμή του πυρός.
Το πολιτικό εύρος των Δημοκρατικών Δυνάμεων ήταν μεγάλο, από Φιλελεύθερους αστούς μέχρι Κομμουνιστές και Αναρχικούς επαναστάτες. Η κύρια δύναμή τους βρισκόταν στις αστικές και βιομηχανικές περιοχές και σε αυτές που είχαν αυτονομιστικές τάσεις, όπως η Αστούριας και η Καταλωνία, αλλά είχαν επίσης ισχυρά ερείσματα στους ακτήμονες. Μαζί τους τάχτηκαν και η εθνικιστική κυβέρνηση των Βάσκων αυτονομιστών, πράγμα παράδοξο, που οδήγησε την αριστερά στο να χαρακτηριστεί από τους εθνικιστές ως προδοτική.
Στη διάρκεια αυτών των εξεγέρσεων θανατώθηκαν 12 αρχιεπίσκοποι, 238 μοναχές, 2.365 μοναχοί και 4.184 ιερείς. Μεγαλοϊδιοκτήτες και βιομήχανοι έγιναν επίσης στόχοι επιθέσεων από τις δημοκρατικές δυνάμεις.
Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου η Γερμανική αεροπορία (Luftwaffe) και η αντίστοιχη Ιταλική βομβάρδισαν πολλές πόλεις και χωριά. Ανάμεσα τους και τη βασκική πόλη Γκερνίκα (Guernica/Gernika), την οποία ισοπέδωσαν στις 26 Απριλίου 1937 σκοτώνοντας μόνο αμάχους. Ο Πάμπλο Πικάσο, συγκλονισμένος από τη φρίκη της καταστροφής, ζωγράφισε τον ομώνυμο διάσημο πίνακά του
Γεννήσεις
1939 – Μίλβα (ιταλικά: Maria Ilva Biolcati, 17 Ιουλίου 1939, Ιταλία – 23 Απριλίου 2021, Μιλάνο) γνωστή ως Μίλβα , ήταν Ιταλίδα τραγουδίστρια, ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου και τηλεοπτική προσωπικότητα.
Ήταν επίσης γνωστή ως La Rossa (ιταλικά “Η Κοκκινομάλλα”), λόγω του χαρακτηριστικού χρώματος των μαλλιών της, καθώς επίσης και La Pantera di Goro (“Ο Πάνθηρας του Γκόρο”), το οποίο προέρχεται από παρατσούκλι που ο ιταλικός τύπος έδωσε στις τρεις πιο δημοφιλείς ιταλίδες τραγουδίστριες της δεκαετίας του 1960, συνδυάζοντας ονόματα των ζώων και τον τόπο καταγωγής της κάθε τραγουδίστριας (με τις άλλες δυο να αποτελούν την Mina “Τίγρης της Κρεμόνα” και την Iva Zanicchi “Αετός του Ligonchio”).
Δημοφιλής στην Ιταλία και στο εξωτερικό, όπως και στην Ελλάδα, έχει εμφανιστεί σε μουσικές και θεατρικές σκηνές σε όλο τον κόσμο και έχει κερδίσει τη λαϊκή αναγνώριση στην πατρίδα της την Ιταλία και ιδιαίτερα στη Γερμανία, όπου πολλές φορές έχει συμμετάσχει σε μουσικές εκδηλώσεις και τηλεοπτικά μουσικά προγράμματα. Έχει επίσης κυκλοφορήσει πολλά άλμπουμ στη Γαλλία, την Ιαπωνία, την Κορέα, την Ελλάδα, την Ισπανία και τη Νότια Αμερική.
Έχει συνεργαστεί με Ευρωπαίους συνθέτες και μουσικούς όπως ο Ένιο Μορικόνε το 1965, ο Φράνσις Λάι το 1973, ο Μίκης Θεοδωράκης το 1978 (το Was ich denke έγινε το καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ στη Γερμανία), τον Έντσο Γιανάτσι το 1980, τον Βαγγέλη Παπαθανασίου το 1981 και το 1986, τον Φράνκο Μπατιάτο το 1982 και το 1986.
Οι σκηνικές παραγωγές με συναυλίες του Μπέρτολτ Μπρεχτ και όπερες του Λουτσιάνο Μπέριο έχουν περιοδεύσει σε θέατρα σε όλο τον κόσμο. Έχει δώσει παραστάσεις μεταξύ άλλων στη Σκάλα του Μιλάνου, στη γερμανική Όπερα στο Βερολίνο, στο Παρίσι, στο Royal Albert Hall στο Λονδίνο, στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου.
Έχοντας κάνει επιτυχία τόσο στην Ιταλία όσο και διεθνώς, παραμένει και σήμερα μια από τις πιο δημοφιλείς προσωπικότητες της Ιταλίας στο χώρο της μουσικής και του θεάτρου. Το καλλιτεχνικό της ανάστημα έχει αναγνωριστεί επισήμως από την ιταλική, τη γερμανική και τη γαλλική δημοκρατία, καθεμιά από τις οποίες της έχει απονείμει υψηλότατες τιμές.
Είναι στην πραγματικότητα η μόνη Ιταλίδα καλλιτέχνης στη σύγχρονη εποχή που είναι ταυτόχρονα Ιππότης του Εθνικού Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας (Παρίσι, 11 Σεπτεμβρίου 2009), Διοικητής του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας (Ρώμη, 2 Ιουνίου 2007), Αξιωματικός του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Βερολίνο, 2006) και Αξιωματικός του Τάγματος Γραμμάτων και Τεχνών της Γαλλίας (Παρίσι, 1995).
Απεβίωσε σε ηλικία 81 ετών στις 23 Απριλίου του 2021.
Θάνατοι
2019 – Αντρέα Καμιλέρι. Γεννήθηκε στο Πόρτο Εμπέντοκλε, στη Σικελία, το 1925. Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου φοίτησε για μικρό χρονικό διάστημα σε επισκοπικό κολέγιο απ’ όπου αποβλήθηκε επειδή πέταξε ένα αυγό σε έναν σταυρό.
Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο κλασικό λύκειο Empedocle στο Αγκριτζέντο, από όπου πήρε απολυτήριο το 1943 χωρίς να δώσει εξετάσεις, λόγω της επέμβασης των συμμάχων στη Σικελία.
Το 1944 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο, στο τμήμα Λογοτεχνίας, αλλά δεν πήρε ποτέ πτυχίο. Την ίδια περίοδο έγινε μέλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και άρχισε να δημοσιεύει διηγήματα και ποιήματα.
Από το 1948 μέχρι το 1950 σπούδασε σκηνοθεσία στην Ακαδημία Δραματικής τέχνης Silvio d’Amico (Accademia di Arte drammatica Silvio d’Amico) και ξεκίνησε να εργάζεται ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Το 1954 συμμετείχε σε ένα διαγωνισμό για την πρόσληψη υπαλλήλων στη RAI αλλά δεν προσελήφθη επειδή ήταν κομμουνιστής. Το 1957 παντρεύτηκε την Rosetta Dello Siesto και απέκτησε τρία παιδιά.
Ο Καμιλλέρι ήταν ο πρώτος που έφερε στην Ιταλία το θέατρο του παραλόγου του Σάμουελ Μπέκετ, ανεβάζοντας, το 1958, το έργο Το τέλος του παιχνιδιού στο Θέατρο dei Satiri στην Ρώμη και μετά (1970) στην τηλεόραση με τους Αντόλφο Τσέλι (Adolfo Celi) και Ρενάτο Ράσελ (Renato Rascel).
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του εξήντα κατάφερε τελικά να εργαστεί στη RAI και συμμετείχε σε πολλές παραγωγές της ιταλικής τηλεόρασης μεταξύ των οποίων στις τηλεοπτικές σειρές Οι περιπέτειες της Λάουρα Στορμ (Le avventure di Laura Storm), με πρωταγωνίστρια την Λαουρέτα Μασιέρο (Lauretta Masiero), Υπολοχαγός Σέρινταν (Tenente Sheridan), με πρωταγωνιστή τον Ubaldo Lay και Οι έρευνες του αστυνόμου Maigret (Le inchieste del commissario Maigret) με πρωταγωνιστή τον Τζίνο Τσέρβι (Gino Cervi).
Ο Αντρέα Καμιλλέρι ξεκίνησε τη συγγραφική του καριέρα το 1978 με την έκδοση του μυθιστορήματος Η ροή των πραγμάτων (Il corso delle cose). Το 1980, εξέδωσε το μυθιστόρημα Καπνός στον ορίζοντα που είναι το πρώτο από τα μυθιστορήματά του στα οποία η υπόθεση τοποθετείται σε μια φανταστική πόλη στη Σικελίας, τη Βιγκάτα.
Στο link που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε
ακόμα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν αυτή την ημερομηνία
Γέγονε την 17η Ιουλίου
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
