...
Η ταυτότητα της ημέρας
και τα γεγονότα που την «σημάδεψαν»
| 13 Νοεμβρίου 2025 |
Είναι η 317η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο.
Υπολείπονται 48 ημέρες για τη λήξη του.
🌅 Ανατολή ήλιου: 07:03 – Δύση ήλιου: 17:15 – Διάρκεια ημέρας: 10 ώρες 11 λεπτά
🌗 Σελήνη 23.3 ημερών
| Χρόνια πολλά στους: Δαμασκηνό, Δαμασκηνή, Χρυσόστομο,
Χρυσοστόμη, Χρυσοστόμη, Χρυσοστομία, Χρυσοστομίτσα |
Γεγονότα
1887 – Διαδήλωση αριστερών στο Λονδίνο κατά της βρετανικής καταπίεσης στην Ιρλανδία πνίγεται στο αίμα από την αστυνομία. Τρεις νεκροί και 400 τραυματίες, ο απολογισμός. Θα μείνει στην ιστορία ως Ματωμένη Κυριακή (Bloody Sunday), η πρώτη από τις συνολικά τέσσερις της βρετανικής ιστορίας.
Τεράστιος ο απολογισμός. Τρεις νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες.
Θα μείνει στην ιστορία ως Ματωμένη Κυριακή (Bloody Sunday). Είναι η πρώτη από τις συνολικά τέσσερις της βρετανικής ιστορίας. Οι διαδηλωτές βρέθηκαν αντιμέτωποι με 2.000 αστυνομικούς και 400 στρατιώτες oι οποίοι ήταν αποφασισμένοι να μην τους αφήσουν να πλησιάσουν την πλατεία. Οι επικεφαλής της πορείας συνελήφθησαν και φυλακίσθηκαν για έξι εβδομάδες.
Η «Ματωμένη Κυριακή» του 1887 στάθηκε η αφορμή οι διάσπαρτες αριστερές δυνάμεις της Μεγάλης Βρετανίας, να αποσύρουν την υποστήριξή τους στο Κόμμα των Ουίγων και να προχωρήσουν στην ίδρυση του Εργατικού Κόμματος στις 27 Φεβρουαρίου 1900.
1970 – Ο πτέραρχος Χαφέζ ελ Άσαντ καταλαμβάνει με πραξικόπημα την εξουσία στη Συρία. Ο Άσαντ συμμετείχε στο Συριακό πραξικόπημα του 1963 και η νέα ηγεσία τον διόρισε αρχηγό της αεροπορίας. Το 1966 ο Άσαντ συμμετείχε σε δεύτερο πραξικόπημα, το οποίο ανέτρεψε τους συντηρητικούς ηγέτες και έφερε στην ηγεσία του κράτους τους πιο ριζοσπαστικούς του κόμματος Μπάαθ. Ο Άσαντ διορίστηκε υπουργός εθνικής Άμυνας από την νέα κυβέρνηση. Τέσσερα χρόνια αργότερα έκανε τρίτο πραξικόπημα και έθεσε τον εαυτό του ως πλέον τον αδιαφιλονίκητο αρχηγό της Συρίας.
Ο Άσαντ αποριζοσπαστικοποίησε το Μπάαθ όταν ανέλαβε την εξουσία, δίνοντας περισσότερο χώρο στην προσωπική ιδιοκτησία και ενισχύοντας τις σχέσεις με χώρες που οι προκάτοχοι του θεώρησαν οπισθοδρομικές. Συμμάχησε με την Ε.Σ.Σ.Δ. στον ψυχρό πόλεμο με αντάλλαγμα υποστήριξη ενάντια στο Ισραήλ. Όταν ήλθε στην εξουσία οργάνωσε τις κρατικές υπηρεσίες με φανατικό τρόπο (οι Σουνίτες πήραν τον έλεγχο των πολιτικών θεσμών και οι Αλεβίτες τον έλεγχο του στρατού). Η εξουσίες του κόμματος να παίρνει αποφάσεις συλλογικά μεταφέρθηκαν στον πρόεδρο. Η Συριακή κυβέρνηση έπαψε να έχει μονοκομματικό σύστημα με την κανονική έννοια του όρου και μετατράπηκε σε μονοκομματική πολιτεία με ισχυρή προεδρία. Για να παραμείνει αυτό το σύστημα, το κόμμα εγκαθίδρυσε μια προσωπολατρεία γύρω από τον Άσαντ και την οικογένεια του.
Έχοντας γίνει η κύρια πηγή αποφάσεων στην Συριακή κυβέρνηση, άρχισε να ψάχνει για διάδοχο. Η πρώτη του επιλογή ήταν ο αδελφός του, Ριφάατ, εκείνος όμως προσπάθησε να πάρει την εξουσία το 1983 – 84 όταν η υγεία του Χαφέζ είχε επιδεινωθεί. Αργότερα, όταν ο Χαφέζ ανάκαμψε, ο Ριφάατ εξορίστηκε. Η δεύτερη του επιλογή ήταν ο πρωτότοκος γιος του, Μπασέλ. Αυτός όμως πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 1994 και έτσι ο Χαφέζ διάλεξε την τρίτη του επιλογή, τον μικρότερο γιό του, Μπασάρ, ο οποίος τότε δεν είχε καθόλου πολιτική εμπιρία.
Η κίνηση αυτή δεν έγινε αποδεκτή από την Συριακή άρχουσα τάξη, ο Άσαντ όμως συνέχισε με το σχέδιο του και όποιος επίσημος ήταν αντίθετος τον απομάκρυνε. Ο Χαφέζ πέθανε το 2000 και ο Μπασάρ τον διαδέχθηκε στην προεδρία.
Γεννήσεις
1957 – Άννα Βερούλη (γεννήθηκε 13 Νοεμβρίου 1956) είναι Ελληνίδα πρώην πρωταθλήτρια του ακοντισμού και σήμερα στέλεχος της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Υπήρξε μαζί με τη Σοφία Σακοράφα μία από τις κορυφαίες παγκοσμίως αθλήτριες στο αγώνισμα του ακοντισμού κατά το ξεκίνημα της δεκαετίας του 1980, ενώ αποτέλεσαν παράλληλα το πρώτο μεταπολεμικό δείγμα ανάκαμψης του ελληνικού γυναικείου αθλητισμού σε υψηλό επίπεδο διακρίσεων.
Γεννήθηκε στην Καβάλα στις 13 Νοεμβρίου 1956. Ξεκίνησε τον αθλητισμό στα 14 χρόνια της και αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 1993, σε ηλικία 36 ετών. Σημαντικότερη στιγμή στη σταδιοδρομία της υπήρξε η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Πανευρωπαϊκούς αγώνες στίβου το 1982 στην Αθήνα με επίδοση 70,02 μέτρα (πρώτο χρυσό μετάλλιο για Ελληνίδα στη διοργάνωση), ενώ ακολούθησε ένα χρόνο μετά στο Ελσίνκι το χάλκινο μετάλλιο στο Α΄ Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου με 65,72 μέτρα.
Την επόμενη χρονιά στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Άντζελες ήταν η μεγάλη ελπίδα της Ελλάδας για ένα μετάλλιο στο στίβο μετά από πολλά χρόνια, ωστόσο πιάστηκε να έχει χρησιμοποιήσει την απαγορευμένη ουσία νανδρολόνη και αποκλείστηκε από τους αγώνες. Είχε ούτως ή άλλως και αγωνιστικά αποκλειστεί στον προκριματικό γύρο με επίδοση 58,62 μέτρα και η επίδοση θεωρήθηκε ως μη γενόμενη. Μετείχε επίσης και στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1988 και του 1992, όπου και πάλι δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό, με επιδόσεις 57,60 μέτρα και 59,56 μέτρα, αντίστοιχα.
Το 1993 ο Δήμος Καβάλας έδωσε στο στάδιο ποδοσφαίρου που βρίσκεται μέσα στον αστικό ιστό της πόλης το όνομά της (Δημοτικό Στάδιο Άννα Βερούλη), θέλοντας να την τιμήσει. Το στάδιο αυτό είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στο νομό με πρώτο το «Ανθή Καραγιάννη». Το στάδιο είχε χωρητικότητα περίπου 5.000 θεατών ωστόσο έχουν γίνει κάποιες αλλαγές το 2010.
Θάνατοι
1974 – Βιτόριο Ντε Σίκα (Vittorio de Sica, 7 Ιουλίου 1901 – 13 Νοεμβρίου 1974) ήταν Ιταλός κινηματογραφικός σκηνοθέτης και ηθοποιός. Υπήρξε ένας από τους κύριους εκπροσώπους του ιταλικού νεορεαλισμού. Ο Βιτόριο ντε Σίκα γεννήθηκε το 1901 στο Σόρα (Sora) της επαρχίας Φροζινόνε του Λατίου. Γιος Ιταλού επιχειρηματία, αρχικά ξεκίνησε σπουδές για σταδιοδρομία τραπεζικού, πλην όμως οικονομική ανάγκη τον υποχρέωσε το 1923 να συμμετάσχει ως μέλος σε θεατρικό θίασο όπου και ακολούθησε το επάγγελμα του ηθοποιού.
Το 1926, παράλληλα με την ενασχόλησή του με το θέατρο, στράφηκε προς τον κινηματογράφο. Πρώτος του ρόλος στον κινηματογράφο, που τον καθιέρωσε και ως κινηματογραφικό αστέρι, ήταν στην ταινία Οι άντρες, τι παλιάνθρωποι! (1932) σε σκηνοθεσία του Μάριο Κομερίνι. Η δε πρώτη του ταινία ως σκηνοθέτης ήταν το Δυο ντουζίνες κόκκινα τριαντάφυλλα (1940).
Οι επόμενες ταινίες του, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως Λούστρο Παπουτσιών (Sciuscia, 1946), Κλέφτης ποδηλάτων (Ladri Di Biciclette, 1948), Θαύμα στο Μιλάνο (Miracolo A Milano, 1951), Ό,τι μου αρνήθηκαν οι άνθρωποι (Umberto D., 1952) θεωρούνται κορυφαία έργα του νεορεαλισμού, καθώς εκφράζουν με πόνο και ανθρωπιά τη δραματική κοινωνική κατάσταση της μεταπολεμικής Ιταλίας (εγκαταλειμμένα παιδιά, άνεργοι, άστεγοι).
Με την ταινία Η Ατιμασμένη (La Ciociara, 1960), βασισμένη στο μυθιστόρημα του Αλμπέρτο Μοράβια και με πρωταγωνίστρια τη Σοφία Λόρεν, έκλεισε η νεορεαλιστική περίοδος. Έπειτα, ο Βιτόριο ντε Σίκα σκηνοθέτησε κυρίως εμπορικές ταινίες όπως Φιλουμένα Μαρτουράνο – Γάμος Αλά Ιταλικά (Matrimonio All’ Italiana, 1964) βασισμένη στο θεατρικό του Εντουάρντο ντι Φιλίππο Φιλουμένα Μαρτουράνο. Ακόμα δύο ταινίες του, πάντως, κέρδισαν το βραβείο Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας: Χθες, σήμερα, αύριο (Ieri, Oggi E Domani, 1963) και Ο κήπος των Φίντζι-Κοντίνι (Il Giardino Dei Finzi Contini, 1970) που βασίζεται στο δημοφιλές μυθιστόρημα του Τζόρτζο Μπασάνι. Τελευταίες του ταινίες ήταν Το ιντερμέντσο μιας παντρεμένης (Una Breve Vacanza, 1974) και το Τελευταίο ταξίδι (Il Viaggio, 1974). Πέθανε στο Παρίσι το ίδιο έτος, 1974. Υπήρξε υποστηρικτής του Κομμουνιστικού κόμματος Ιταλίας.
Στο link που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε
ακόμα περισσότερα γεγονότα που συνέβησαν αυτή την ημερομηνία
Γέγονε την 13η Νοεμβρίου
————————————————————————
Πηγές: sansimera.gr, el.wikipedia
