...
| Magic De Spell |
Στο δρόμο ακόμα
| Από τα υπόγεια των 80s μέχρι σήμερα
μ’ ένα ροκ ζωντανό, με μνήμη, με ένταση… μα πάνω απ’ όλα πολιτικό|
1980. Ο Θοδωρής Βλαχάκης στα τύμπανα, ο Γιώργος Σκαρλάτος στο μπάσο και ο Αλέξης Κυριακάκης στη φωνή στήνουν ένα συγκρότημα που δεν έμοιαζε με τίποτα απ’ όσα έπαιζαν εκείνη τη εποχή. Ένα χρόνο μετά, βγαίνει από τη Happening το «Nightmare» και τους συστήνει σε μια σκηνή που ακόμα ψάχνεται. Το ’82 μπαίνουν στη συλλογή «Happening ’82» με τα «End Of Nirvana» και «City Is Burning», δύο τραγούδια που έρχονται σαν προειδοποίηση. Ακολουθεί το «A Body In A Snare», το «Kiss The Mirror» και το «Cpt Blind». Σκοτεινός ήχος, αγγλόφωνος στίχος και ευρωπαϊκό αέρα. Το 1985, το «Valse» γίνεται videoclip και φτάνει μέχρι το φεστιβάλ του Montreux. Σχεδόν επιστημονική φαντασία για τα ελληνικά δεδομένα.
Το 1991 πέφτει η αυλαία της αγγλόφωνης περιόδου με το διπλό «A Story (The Best And The Rest)». Ένας απολογισμός πριν τη στροφή. Γιατί η στροφή έρχεται κι είναι απότομη. Και μετά «Διακοπές στο Sarajevo». Νέα γλώσσα, νέα φωνή, νέα εποχή. Ο Ηλίας Ασλάνογλου στο μικρόφωνο, ο Νίκος Μαϊντάς στο σχήμα, και οι Magic De Spell μιλάνε πια ελληνικά, αλλά προπαντός πολιτικά. Η διασκευή στον «Μαθητή» του Ζαμπέτα τους ανοίγει το ακροατήριο, αλλά είναι το «Sarajevo (Φώναξε)», μέσα στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, που τους καρφώνει στ’ αυτιά μας.
Ακολουθούν το «Νίψον Ανομήματα Μη Μόναν Όψιν», ο «Φόβος Έχει Όνομα» με τη «Μπαταρία» του Άσιμου, αλλαγές μελών, αποχωρήσεις, επιστροφές. Το 1998 η «Τραμπάλα Στις Ταράτσες Ετοιμόρροπων Σπιτιών» φέρνει την Κατερίνα Γώγου μέσα στο ρεπερτόριο – «Εμένα Οι Φίλοι Μου». Από κει και πέρα, δεν υπάρχει γυρισμός.
Το 2000 το «Κόκκινο» ενώνει Καρυωτάκη και Σαββόπουλο, ποίηση και ηλεκτρισμό. Περιοδείες σε Ελλάδα, Κύπρο, Γερμανία. Το 2005, λίγο πριν χαθεί ο κιθαρίστας Τάσος Νισσόπουλος, οι Magic De Spell ανεβαίνουν στον Λυκαβηττό για τα 25 τους χρόνια. Γιορτή, αλλά και υπενθύμιση ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Την ίδια χρονιά βγαίνει ο δίσκος «Ο Τελευταίος Επιζών». Ο τίτλος δεν είναι σχήμα λόγου.
Τα χρόνια περνούν, οι συναυλίες δεν σταματούν. Δύο γκρουπ πάνω στη σκηνή με τους Tsopana Rave. Νέες φωνές, νέες συνεργασίες. Το «ΟΚ Πατέρα» και το «Τέρμα το διάλειμμα» κλείνουν κύκλους και ανοίγουν άλλους. Το 2014, με το «Πρόγονε πίθηκε εσύ τι λες;», οι Magic De Spell πιάνουν τον Roque Dalton, στήνουν το 21st century darkness project και δείχνουν ότι δεν έχουν καμία διάθεση να ησυχάσουν.
Από το 2018 και μετά, τα singles πέφτουν σαν μικρά πολιτικά μανιφέστα: «Γιάννη…», «Έρχονται οι άνθρωποι», «Είμαι». Καραντίνα, δρόμοι άδειοι, εικόνες βαριές. Το 2020 επιστρέφουν στη «Φαντασία στην Εξουσία», με φωτογραφίες-ντοκουμέντα και μνήμη αιχμηρή. Το 2023, με τον Μιχάλη Σκαράκη πια στη φωνή, το «Σκοτώνω Λένε, Σημαίνει Ζω» και το «Σφαγείο» του Θεοδωράκη έρχονται να θυμίσουν ότι το τραγούδι δεν είναι διακόσμηση.
Το 2024 πειραματίζονται με τον Ιάκωβο Πατεράκη στα «Σαν Φύγουν Οι Ψυχές» και «Αν Δεν Ορίζεις Εσένα». Το 2025 συνεργάζονται ξανά με τους Κοινούς Θνητούς στο «Δρόμος». Ο στίχος «ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία» επιστρέφει αλλιώς: επίκαιρος, άβολος, ζωντανός.
Σαράντα πέντε χρόνια μετά, οι Magic De Spell συνεχίζουν. Πάνω από χίλιες συναυλίες, σε Ελλάδα, Κύπρο και Ευρώπη. Δεν παίζουν για τη νοσταλγία. Παίζουν γιατί ακόμα έχουν κάτι να πουν. Κι αυτό είναι το πιο πολιτικό απ’ όλα.
Την Παρασκευή (9/1) εδώ… Στο Αγρίνιο, στην Ανδρομέδα
το Σάββατο (10/1) στη Ναύπακτο
—————————————————————–
